Кіріспе

Индуистік шәрәнағати (санскрит: शरणागति; IAST: Śaraṇāgati) немесе Прапатти (санскрит: प्रपत्ति; IAST: Prapatti) – Вайшнав дәстүрінде Құдайға (Нараяна Кришнаға) толық бағыну процесі. Шәрәнағати процесі Шри Сампрадаядағы, Рамануджа (1017–1137 жж.) тарапынан ұсынылған, және Чайтанья Махапрабху (1482–1533 жж.) негізін қалаған Гаудия Сампрадаядағы бхакти дәстүрлерінде Вишнуға деген бағыныштылықтың негізін құрайды. Рамануджа Вишну мен оның жұбайы Лакшмиге бағынуды өмірдің ең жоғары мақсаты деп есептесе, Чайтанья Кришна мен оның жұбайы Радаға бағынуды жоғарырақ деп есептеді.

Іске қосу

Шаранағатидің ресми рәсімі – бұл Веда және Пураналардың жазбалары мен дәстүрлеріне негізделген Панча Самскара, яки "бес із" деп аталатын рәсім, сондай-ақ Самашраянам деп те аталады. Адам мыналарды қабылдайды:

Нама Самскара – Вишнудың немесе оның адал құлдарының (мысалы, Рамануджаның) есімінен басталатын, «рухани» атау, соңына «даса» (яғни «құл» немесе «қызметші») сөзі қосылады. Мысалы, Вишну даса немесе Рамануджа даса.

Пундра Самскара – маңдайға тируман немесе Урдва Пундра салып, сондай-ақ дененің белгілі бір бөліктеріне 12 белгі қойылады, бұл адамның Вишнуға тиесілі екенін, ал оның денесі, санасы және жаны Лакшми Нараянаның ғибадатханасы екенін көрсетеді.

Тапа Самскара – гуру Вишнудың шоқжабағын (Панджания) және шакрасын (Сударшана) иыққа арнайы белгілеп қояды.

Яджна Самскара – гурудан Лакшми Нараянаға арнап архана немесе пуджа, яки рәсімдік құлшылық етуді үйрену.

Мантра Самскара – гурудан Вишнуға арналған үш ерекше мантраны үйрену.