Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1977 жылы Моше Мизрахи режиссерлік еткен фильм.
1977 film directed by Moshé Mizrahi
"Мадам Роза" – 1977 жылғы француз драмалық фильмі, режиссері Моше Мизрахи. Ромен Гэридің 1975 жылғы "Біздің алдымыздағы өмір" романы негізінде түсірілген. Басты рөлдерде Симона Синьорет және Сами Бен Юб. Фильм Парижде бірнеше балаға, оның ішінде жасөспірім алжирлік ұлға қамқорлық жасайтын егде жастағы еврей әйелінің және бұрынғы проститутканың тағдырын көрсетеді. Фильмде Синьорет Мадам Роза рөлінде өзгеше бейне жасауға мәжбүр болды. Фильм араб-израиль қақтығыстары контекстінде қарастырылып, жағымды пікірлер алды. Ол "Оскар" сыйлығын "Ең үздік шетелдік фильм" номинациясы бойынша жеңіп алды, ал Синьорет "Сезар" сыйлығын "Ең үздік әйел актер" номинациясы бойынша жеңіп алды.
Madame Rosa is a 1977 French drama film directed by Moshé Mizrahi, adapted from the 1975 novel The Life Before Us by Romain Gary. It stars Simone Signoret and Samy Ben Youb, and tells the story of an elderly Jewish woman and former prostitute in Paris who cares for a number of children, including an adolescent Algerian boy. The film required a transformation in Signoret's appearance as Madame Rosa. The film was viewed in context of Arab–Israeli conflicts, and received positive reviews. It won the Academy Award for Best Foreign Language Film, while Signoret won the César Award for Best Actress for her performance.
Сюжет
Париждің Белльвиль қаласында, ескі француз еврейі және Холокосттан аман қалған, жезөкше болып жұмыс істеген мадам Роза қазір жезөкшелердің балалары үшін пансионат басқарады. Олардың бірі Момо, 11 жаста деп саналатын алжирлік бала. Роза ханым еврей болса да, Момо туралы кейде нәсілшіл пікірлер айтады, бірақ Момоны мұрасына құрметпен қарай мұсылман ретінде өсіреді, оны өзінің досы Хамил мырзаға дін, француз әдебиеті және араб тілі бойынша Үлкен мешітте оқытуға алып барады. Ол Момоның 14 жастағы екендігін жасырып, ресми құжаттарға күмәндануын білдіреді және олардың дәлелдей алатынына немесе дәлелдей алмайтынына күмәнданады, нәтижесінде оны қарапайым бастауыш мектепке жіберуге болмайды. Момо үй жануарлары дүкенінен ит ұрлайды. Кейін ол итті 500 франкка сатып, ақшасын кәрізге лақтырады. Роза Момоны алаңдатушы деп санайды, оны сифилитті немесе психикалық ауруды деп ойлап, дәрігері доктор Кацқа апарады. Момо кейіннен оны Эушвиц концентрациялық лагері туралы түсінеді, содан кейін оның баспалдақ астында жасырын еврей орнын табады және екеуі тығыз байланыс жасай бастайды. Кейінірек Момо жезөкшеге ұқсап киінгеннен кейін және оны Роза ханымның досы басқаратын кафеге алып барады. Роза ханым Момоға ешқашан жезөкшелік жасамауға немесе сатып алушы болмауға ант береді. Паркте Момо киноредакторымен кездеседі, ол оған кез келген уақытта зертханасына бара алатынын айтады. Роза ханымның денсаулығы нашарлап, ол деменция сезіміне шалдығады, кейде Vel dHiv тоғысуына байланысты еске түсіріп, француз полициясы оны тұтқындап, Аушвицке қайтарады деген сенімге қайтады. Г-н Хамил де деменцияға ұшырайды, ол Виктор Гюгоның жазбаларынан жұбаныш табады. Ол баспалдақтан қатты құлағаннан кейін, доктор Кац Момоға оның гипертонияны қоса алғанда, көптеген денсаулық мәселелері бар екенін хабарлайды. Ол ауруханаға жатқызудан бас тартады. Момо оны евтаназияға ұшырату керек деп санайды. Доктор Кац эвтаназия француз құндылықтарына қайшы келеді деп айтса, Момо француз емес екенін және алжирліктердің өз бетінше әрекет етуге сенетінін айтады. Момоның анасын өлтіргеннен кейін психиатриялық ауруханада болған Момоның әкесі Момоны алуға тырысады, бірақ Мадам Роза оны еврей ретінде өсіргеніне сендіреді және ол өлімге әкелетін инсульт алады. Момо мадам Розамен бірге, ол баспалдақ астындағы еврейлік кеңістігіне қайтыс болу үшін кетеді, ал үш аптадан кейін оның денесімен бірге табылды. Содан кейін ол кинорежиссермен бірге тұрады.
In Belleville, Paris, Madame Rosa, an elderly French Jew and Holocaust survivor who worked as a prostitute, now runs a boarding home for the children of prostitutes. One of them is Momo, an Algerian boy who is believed to be 11. Although Madame Rosa is Jewish and sometimes makes racist comments about Momo, she raises Momo as a Muslim in respect of his heritage, taking him to her friend Mr. Hamil for instruction in religion, French literature, and Arabic at the Grand Mosque. She is in fact concealing the fact that Momo is 14, expressing strong skepticism about official documents and what they can or cannot prove, and, as a result, is unable to send him to a regular primary school. Momo steals a dog from a pet shop. He later impulsively sells the dog for 500 francs and stuffs the money into the sewer. Rosa, who regards Momo as a troublemaker, takes him to her physician Dr. Katz under the belief that he is syphilitic or mentally ill. Momo later follows her after she has a nightmare about the Auschwitz concentration camp to discover her hidden Jewish space under the staircase, and the two begin to develop a closer bond. Later, after Momo dresses himself up as a prostitute and a real prostitute takes him to a cafe run by a friend of Madame Rosa's believing that he needs help, Madame Rosa makes Momo swear never to prostitute himself or become a procurer. In a park, Momo meets a female film editor, and she tells him he can visit her lab any time he likes. Madame Rosa is in exceedingly poor health and begins experiencing dementia, at times having flashbacks to the Vel d’Hiv roundup and falling back into the belief that she will be arrested by the French Police and sent back to Auschwitz. Mr. Hamil also begins to have dementia, taking solace in the writings of Victor Hugo. After she has a bad fall on the stairs, Dr. Katz informs Momo that she has many health issues including hypertension. She refuses to be hospitalized. Momo believes she should be euthanized. When told by Dr. Katz that euthanasia contradicts French values, Momo replies he is not French and that Algerians believe in self determination. Momo's father, who spent time in an asylum after murdering Momo's mother, returns to try to collect Momo, but Madame Rosa tricks him into believing that she raised him as a Jew and he suffers a fatal stroke. Momo is with Madame Rosa when she retreats to her Jewish space under the staircase to die, and is discovered with her body three weeks later. Afterwards, he goes to live with the film editor.
Өндіріс
Израильдік режиссер Моше Мизрахи Францияға көшіп келгеннен кейін осы фильмді жасады. Фильм бір романның негізінде түсірілгенімен, Мизрахи Мысыр, Израиль және Палестинада өскендігі де оған шабыт берді. Актриса Симона Синьоре айтқандай: "Ол араб және еврей екі мәдениетіне толыққанды енген. Олар оның екі құмарлығы".
Israeli director Moshé Mizrahi made the film after moving to France. While the film was based on a novel, Mizrahi was also inspired to make the film from having been raised in Egypt, Israel and Palestine. As actress Simone Signoret said: "He's immersed in the two cultures, Arab and Jews. They're his two loves".
Кастинг
Мадам Роза рөлін сомдаған Синьоретке күйеуі Ив Монтан бастапқыда рөлді қабылдамауға кеңес берді және ол бір жыл бойы бас тартты. Синьорет кейіннен оны рөлді ойнауға көндірген себебін былай түсіндірді: "Мұндай рөл 20 жылда бір рет келеді. Бұл – тамаша мүмкіндік. Ол – барлығы: жалғаншы, адал, тойымсыз, кедей, ақымақ, зиялы, жылы, жаман мінезді. Оған қоса, ол соңында қайтыс болады. Егер мен "жоқ" десем де, басқа әйел ойнаса, мен ауырып қала жаздар едім". Ол осы рөл үшін айтарлықтай салмақ жинауға мәжбүр болды, ал Мизрахи салмақ жинауын барынша көрсету үшін гүлдік өрнектермен безендірілген шағын көлемді киімдерді таңдады. Синьорет сол кезде 50 жаста болды, оны 10 жылға үлкендей көрсету үшін оның әжімдері ерекшеленді, ал бетіне мақта салып кеңейтті. Аяқтарына да төсем салынды. Бұл фильм АҚШ-та 5,2 миллион доллар табыс әкелді.
Signoret, who starred as Madame Rosa, was initially advised by her husband Yves Montand not to take the role, and refused it for a year. Signoret explained why she was eventually persuaded to play the part, saying, "A role like that comes every 20 years. It is a cake. She is everything— liar, sincere, gourmand, poor, stupid, intelligent, warm, nasty. And she dies on top of that. If I had said 'no,' and another woman had played it, I would have been sick". She had to gain significant weight for the part, with Mizrahi choosing undersized dresses with floral decorations to accentuate the weight gain. Signoret was in her 50s at the time, and was made to appear 10 years older, with her wrinkles accentuated and her cheeks widened with cotton. Her legs were also padded. It made $5.2 million in the United States.
Сыни қабылдау
Мадам Роза Солтүстік Америкада "жоғары бағаланды". Винсент Канби The New York Times газетінде жазған мақаласында Моше Мизрахидің фильмді еңсеруін әдемі деп бағалап, Мадам Розаны "керемет кейіпкер", ал Синьореттің ойнаған рөлін "жылдардағы ең жақсы рөлі" деп атады. Висконсин еврей хроникасы оны "ұмытылмас фильм" деп мақтап, "Францияның Белльвиль қаласындағы бродягалар, жезөкшелер, трансвеститтер және қарапайым адамдар туралы фильм махаббат пен адамдық ізгілік туралы болуы мүмкін бе? Бұл арабтар мен еврейлер арасындағы жылы қарым-қатынас пен түсіністік туралы әңгіме" деп сұрақ қойды. Гарвард Кримсонның Анна Симонс фильмнің "Симон Синьореттің Мадам Розаны көркем бейнелеуімен және Сами Бен Юбтың Момо рөліндегі әсерлі ойынымен жақын қанағаттанарлық деңгейге жеткенін" айтты. 1992 жылы Джеймс Монаконың "Кино нұсқаулығында" VHS нұсқасын қарап, Мадам Розаға үш жарым жұлдыз берді, ол "арабтар мен еврейлер, нацистер мен еврейлер арасындағы негізгі қайшылықтарды жақсы шешеді және оның әртүрлі нәсілдік және мәдени ортасын ізгілікпен, сезімталдықпен және нәзіктікпен зерттейді" деп мәлімдеді. 2013 жылы L'Express басылымының Ксавье Легерпюр Синьоретті фильмдегі ұмытылмас тұлға ретінде сипаттады. 2015 жылғы "Кино нұсқаулығында" Леонард Мальтин оны "мақсаты жоқ" деп сипаттап, екі жарым жұлдыз берді. Мадам Роза Rotten Tomatoes веб-сайтында 8 рецензияға негізделген 88% мақұлдау рейтингіне ие, ал орташа бағасы 7.4/10 құрайды.
Madame Rosa met "acclaim" in North America. Vincent Canby, writing for The New York Times, judged that Moshé Mizrahi's direction of the film was beautiful, and Madame Rosa was "a tremendous character", Signoret's "best role in years". The Wisconsin Jewish Chronicle praised it as "an unforgettable film", asking, "How can a film about pimps, whores, transvestites and average people who populate Belleville in France be a film about love and human kindness? It's a story of warmth and understanding between Arab and Jew". Anna Simons of The Harvard Crimson stated the film "is carried to near perfection by Simone Signoret's brilliant rendition of Madame Rosa and Samy Ben Youb's impressive performance as Momo". James Monaco's 1992 The Movie Guide, reviewing the VHS, gave Madame Rosa three and a half stars, stating it "handles its underlying conflicts—between Arabs and Jews, between Nazis and Jews—well, and explores its mixed racial and cultural milieu with grace, sensitivity and subtlety". In 2013, Xavier Leherpeur of L'Express described Signoret as unforgettable in the film. In his 2015 Movie Guide, Leonard Maltin gave it two and a half stars, describing it as "aimless". Madame Rosa has an approval rating of 88% on review aggregator website Rotten Tomatoes, based on 8 reviews, and an average rating of 7.4/10.