Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Ирландияның Даун графтығындағы Дундрум қалашығының қираған сарайы. Бұл сарай 13 ғасырдың басында Джон де Курси тарапынан салынған.
Ruined castle at Dundrum, County Down, Northern Ireland
Dundrum Castle, a ruin standing over the town of Dundrum, County Down, Northern Ireland. It was constructed by John de Courcy, sometime near the beginning of the 13th century,
Шығу тегі және меншік құқығы
Де Курсидің алғашқы қамалында жер мен ағаштан жасалған қорғаныс құрылыстары болған болуы мүмкін, бірақ жоғарғы бөлімнің тас қабырғасы шамамен 13 ғасырдың басында салынған. Басқа ерте қоршау қабырғаларындағы сияқты, мұнда мұнаралар болған жоқ, бірақ сыртқы қабырға бойындағы жабық галереялар қорғануға көмектескен. Қамалдың жанында ағаштан салынған зал болған болуы мүмкін, сол жерде қабырғада екі дәретхана орналасқан. 1203 жылы де Курси Хью де Лейси тарапынан Ольстерден қуылды. 1210 жылы қамалды король Джон басып алды. Хью де Лейси қамалды үлкен дөңгелек мұнарамен нығайтты, бұл үшін, мүмкін, Уэльс шебінен келген шебер тас қадушыларды пайдаланды, онда мұндай мұнаралар кең таралған. Бұл мұнараның екінші қабатының көп бөлігі 15 ғасырда қайта салынған, бірақ ескі ошақтың түтін құбыры мен спиральді баспалдақтың сақталуынан оның бастапқыда кем дегенде үш қабатты болғаны анық. Қабаттардың бірі қойма ретінде пайдаланылған, ал бірінші қабаттың астында цистерна орналасқан, ол, шамамен, лордтың күнделікті тұруына арналған үлкен зал болған, ал жоғарыдағы қабатта оның жеке бөлмесі орналасқан. 1226 жылы де Лейсиге графтығына қайта оралуға рұқсат берілгенге дейін қамал патшалық меншікте болды. Де Лейсидің Ольстер графы ретінде екінші рет қызмет еткеннен кейін (1227–43) Пемброк қамалындағы сияқты екі мұнаралы қақпа үйі қабырғаға қосылған болуы мүмкін. Оның асимметриялық дизайны бар, оңтүстік-батыстан келген тар пандус арқылы кіруді қорғайтын тек бір ғана ілгері шығыңқы мұнарасы бар. Сыртқы қамалды қоршаудың тас қабырғасын 15 ғасырдың соңында Дундрумға ие болған Кинлеартидің Мак Артайн басшылары салған болуы мүмкін. 1333 жылдан кейін оны олардың туыстары Магеннис руы басқарды, сондықтан оны кейде «Магеннис қамалы» деп атайды. Кильдар графы 1517 жылы, ал лорд-депутат Грей 1538 жылы қамалды қысқа мерзімге басып алды.
De Courcy's original castle may have had defences of earth and timber, but the stone curtain wall of the upper ward was probably built at the beginning of the 13th century. As with other early enclosure walls, there were no towers, but defence was assisted by covered walks along the outside wall head. An early timber hall may have stood near the keep, where there is a double latrine in the curtain wall. In 1203 de Courcy was expelled from Ulster by Hugh de Lacy. The castle was then captured by King John in 1210. Hugh de Lacy strengthened the castle with a massive round keep, probably employing master masons from the Welsh Marches, where such keeps were then popular. Although much of the second floor of this keep was rebuilt in the 15th century, it is clear from the survival of the old fireplace flue and spiral stair that it originally stood at least three storeys high. The basement was used for storage and had a cistern below the first floor, which appears to have been the great chamber for the lord's day to day living, while the floor above would have housed his private chamber. The castle remained Crown property until de Lacy was allowed to return to his Earldom in 1226. It was probably after de Lacy's second tenure as Earl of Ulster (1227–43) that the twin towered gatehouse, similar to the one at Pembroke Castle, was inserted in the curtain wall. It has a lopsided design with only one projecting tower to protect the approach along a narrow ramp from the south west. The stone curtain wall of the outer bailey is likely to have been built by the Mac Artáin chiefs of Kinelarty, who owned Dundrum in the late 15th century. At some point after 1333 it was managed by their cousins the Magennis clan, and is sometimes called "Magennis Castle". The Earl of Kildare briefly captured the castle in 1517 as did Lord Deputy Grey in 1538.
Дундрум қамалы, Типперри округі
Дундрум қамалы деп аталатын байланысты емес құрылым Дундрум, Типперри округіне жақын жерде орналасқан және ол Гелл аристократиясының мүшелері – О’Двайерс Килнаманах әулетінің отбасылық орталығы болған. Оливер Кромвельдің Ирландияға басып кіргенінен кейін және соңғы клан басшысы Филип О’Двайердің Кашель тасын жазалау мақсатымен басып алуынан кейін, О’Двайерлер 1662 жылғы Елдестіру актісі бойынша өздерінің мүліктерін жоғалтты. Дундрум қамалы кейіннен қиратылды. 1730 жылы осы орында Дундрум үйі деп аталатын сарай салынды. Дундрум үйі Корнелиус Мод, виконт Хаварден және оның ұрпақтарының үйі ретінде 20-ғасырдың басына дейін, құрылыс Рим католик монахтар орденіне сатылғанға дейін пайдаланылды. 1978 жылы жеке меншікке берілген Дундрум үйі қазір сәнді қонақ үй және гольф клубы болып табылады.
An unrelated structure called Dundrum Castle existed near Dundrum, County Tipperary and was the family seat of the O’Dwyers Kilnamanagh, members of the Gaelic aristocracy. Following the invasion of Ireland by Oliver Cromwell and the ill fated retributive capture of the Rock of Cashel by the last clan chief Philip O'Dwyer, the O'Dwyers lost their properties per the Act of Settlement 1662. Dundrum Castle was destroyed sometime afterwards. In 1730 a mansion known as Dundrum House was built on the site. Dundrum House served as the home of Cornelius Maude, Viscount Hawarden and his descendants until the early 20th century when the structure was sold to an order of Roman Catholic nuns. Transferred to private owners in 1978, Dundrum House now serves as a luxury hotel and golf club.