Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
I 401 (伊号第四百一潜水艦) - 1945 жылы Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет ету үшін тапсырылған Жапон императорлық әскери-теңіз күштерінің Sentoku типті (немесе I 400 класты) су асты кемесі. Екі орындық "Аичи М6А1" "Сейран" (Тау көктайғағы) гидроұшақ торпеда тасушыларын тасымалдауға қабілетті Sentoku класының су асты кемелері Панама каналына қарсы күтпеген әуе шабуылын жүргізу мақсатында салынды. 1965 жылға дейін Sentoku типті су асты кемелері – I 401 және оның бауырлары, япондық су асты кемелері I 400 және I 402 – ең ірі су асты кемелері болып саналды.
1st class submarine of the Imperial Japanese Navy
I 401 (伊号第四百一潜水艦) was an Imperial Japanese Navy Sentoku type (or I 400 class) submarine commissioned in 1945 for service in World War II. Capable of carrying three two seat Aichi M6A1 "Seiran" (Mountain Haze) float equipped torpedo bombers, the Sentoku class submarines were built to launch a surprise air strike against the Panama Canal. Until 1965, the Sentaku type submarines — I 401 and her sister ships Japanese submarine I 400 and Japanese submarine I 402 — were the largest submarines ever commissioned.
Дизайн және сипаттама
I 400 класындағы су асты кемелері төрт дизельді қозғалтқышпен жабдықталған және әлемді бір жарым рет айналып өтуге жеткілікті отынға ие болған. Жалпы ұзындығы бойынша, олардың суыру салмағы өздерінің американдық замандастарынан екі еседен астам болды. 1965 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің баллистикалық зымыран тасушы су асты кемесі «Бенджамин Франклин» қолданысқа енгенге дейін I 400 класы қолданысқа енгізілген ең үлкен су асты кемелері саналды. Қысым корпусының қимасы ерекше сегіздік пішінге ие болды, бұл үлкен, цилиндрлі, ұзын және диаметрі бойынша ұшақ ангарының салмағын ұстап тұруға қажетті күш пен тұрақтылықты қамтамасыз етті. Бақылау мұнарасы сол жаққа қарай жылжытылған, бұл үш Aichi M6A1 Seiran («Ашық аспан дауыл») ұшатын торпеда тасушы бомбалаушыларын орталық сызық бойымен орналастыруға мүмкіндік берді. Ұшақтар ангардың алдыңғы бөлігіндегі 120 фут (37 м) ұзындығындағы катапультадан ұшырылды. Жинамалы кран су асты кемесіне өздерінің ұшақтарын судан қайтаруға мүмкіндік берді. Үш ұшақтан басқа, әрбір I 400 класындағы су асты кемесі сегіз торпеда түтігімен, барлығы алдыңғы бөлігінде, 20 дана 95-ші типті торпедамен, ангардың арт жағында 11-ші типті палубалық зеңбірекпен, ангардың үстіне орнатылған үш су өткізбейтін 96-шы типті үштік зениттік пушкамен (біреуі бақылау мұнарасының алдында, екеуі арт жағында) және көпірдің арт жағына орнатылған бір 96-шы типті 25 мм зениттік пушкамен қаруландырылды. I 400 класындағы су асты кемелерінде су астында және қозғалмай тұрып, ұшақтарының оралуын күтуге мүмкіндік беретін, бірақ шулы арнайы теңдеу жүйесі болды; су асты кемесінің магнит өрісін жою арқылы магниттік миналардан қорғауға арналған демагниттеу кабельдері; әуедегі іздеу радары, екі әуе/жер бетін іздеу радары және радарлық ескерту қабылдағышы; сонымен қатар, су астында су асты кемесін анықтауды қиындатуға арналған дыбыс өткізбейтін қаптама, сонар импульстарын сіңіру немесе тарату және су асты кемесінің ішкі механизмдерінен келетін қайталануды басу арқылы.
The I 400 class submarines had four diesel engines and carried enough fuel to circumnavigate the world one and a half times. Measuring long overall, they displaced , more than double their typical American contemporaries. Until the commissioning of the United States Navy ballistic missile submarine Benjamin Franklin in 1965, the I 400 class were the largest submarines ever commissioned. The cross section of the pressure hull had a unique figure of eight shape which afforded the strength and stability to support the weight of a large, cylindrical, watertight aircraft hangar, long and in diameter, located approximately amidships on the top deck. The conning tower was offset to port to allow the stowage of three Aichi M6A1 Seiran ("Clear Sky Storm") float equipped torpedo bombers along the centerline. Aircraft were launched from a 120 feet (37 m) catapult on the forward deck forward of the hangar. A collapsible crane allowed the submarine to retrieve her floatplanes from the water. In addition to the three floatplanes, each I 400 class submarine was armed with eight torpedo tubes, all in the bow, with 20 Type 95 torpedoes, a Type 11 deck gun aft of the hangar, three waterproofed Type 96 triple mount antiaircraft guns mounted atop the hangar — one forward and two aft of the conning tower — and a single Type 96 25 mm antiaircraft gun mounted just aft of the bridge. I 400 class submarines had a rather noisy special trim system that allowed them to loiter submerged and stationary while awaiting the return of their aircraft; demagnetization cables meant to protect against magnetic mines by nullifying the submarine′s magnetic field; an air search radar, two air/surface search radar sets, and a radar warning receiver; and an anechoic coating intended to make detection of the submarine while submerged more difficult by absorbing or diffusing sonar pulses and dampening reverberations from the submarine's internal machinery.
Құрылыс және іске қосу
Су асты кемесі №5232 ретінде тапсырылған I 401, 1943 жылғы 26 сәуірде Жапонияның Сасебо қаласындағы Сасебо әскери-теңіз арсеналында салынды. Олар келгеннен кейін экипаж бір күндік жағалау демалысына жіберілді, ұшақтардың жапондық белгілері американдықтарына ауыстырылды, және әрбір су асты кемесі ұшқыштарға оқу құралы ретінде Улити анкерлігінің моделін алып келді. Су асты кемелері I 401-дің мұрын бөлігінің ұшақ ангарының алдында сынғанын және қалған корпусына жақын жерде, қиратылған бөлшектермен байланысты жатқанын тапты. Су асты кемелері корпус теңіз түбінде тік тұрғанын және басқару мұнарасының екі жағында I 401 атауы анық көрінетінін анықтады. I 401-дің 96 типті 25 мм зениттік пулеметтері жақсы жағдайда болды.
Ordered as Submarine No. 5232, I 401 was laid down on 26 April 1943 by the Sasebo Naval Arsenal at Sasebo, Japan. and after their arrival their crewmen received a day of shore leave, the aircraft had their Japanese markings replaced with American ones, and each submarine brought aboard a model of the Ulithi anchorage as a training aid for the pilots. The submersibles found I 401′s bow broken off just forward of the aircraft hangar and lying not far from the rest of the hull, connected to it by a debris field. The submersibles found the hull sitting upright on the sea floor, and the name I 401 was clearly visible on the sides of the conning tower. I 401′s Type 96 25 mm anti aircraft guns appeared to be in almost perfect condition.