Кіріспе

Хиви халқы Колумбиядағы Мета және Вичада өзендері арасындағы кең жазықтарда қоныстанды. Олар өздерін "саванна халқы" деп атайды. Венесуэлада хивилер Апуре, Гуарико, Боливар және Амазонас штаттарында тұрады. XVII және XVIII ғасырлардағы тарихшылар хивилерді көшпелі аңшы-жинаушылар ретінде сипаттаған. Олардың ұзақ және қақтығыстарға толы тарихы, ХХ ғасырға дейін созылған, олардың өмір салтын күрт өзгертіп жіберді. Бүгінде хивилер креол қалаларына барғанда еуропалық үлгідегі киім киеді: ерлер жейде мен шалбар, ал әйелдер мақтадан тігілген көйлек киеді. Ал өз ауылдарында көптеген адамдар матадан немесе марима деп аталатын өсімдік қабығынан жасалған дәстүрлі белбеу киімдерін кие береді.

Мәдениет

Тоқыма қолөнер олардың материалдық мәдениетінің маңызды бөлігін құрайды. Хивилер морише немесе кумаре талшықтарынан жоғары сапалы салғыштар тоқу үшін тоқыма станоктарын пайдаланады. Дәстүрлі киімге дене әшекейлері де кіреді. Хивилер шыны мұныздан, сондай-ақ жануарлардың тістерінен, тырнақтарынан және тұмсықтарынан жасалған, шамандық бейнелерден тұратын салтанатты мойынсәкілер жасайды. Тарихи тұрғыдан алғанда, себет тоқу Хивилер арасында ерлердің кәсібі болған, ал олар тасымалдау және сақтау үшін тоқылған себеттерін қызыл және қара геометриялық өрнектермен безендіреді. Соңғы кезде әйелдер де саудаға арналған себеттер жасауды бастады. Кейбір Хивилер әлі де қыш ыдыс жасайды, бірақ алюминий қазан мен пластикалық контейнерлердің пайда болуынан кейін олардың саны азайды. Дәстүр бойынша, құрғақ маусымда ыдыстар саз балшықты дөңгелетіп жасалады. Кептіргеннен кейін оларды ашық отта күйдіріп, кумаре және каруто сияқты өсімдік бояуларымен безендіреді. Хивилер кеме жүргізуде шебер болмаса да, олар куриаралар мен ескектер жасайды. Куриаралар кедрге ұқсас ағаштан жасалады. Қабығын сыпырып тастағаннан кейін, олар от, шапандар мен пышақтарды қолданып ағашқа пішін береді. Осы ағаштан дөңгелек тұтқалары мен сопақша ескектер де жасайды. Қолмен жасалса да, дайын куриара жаңа өндірілгендей көрінеді. Хивилер мерекелер мен салтанатты рәсімдер үшін жел және соққылы музыкалық аспаптар жасайды, мысалы, үлкен бұғы сүйектерінен жасалған үш тесігі бар флейталар. Бес немесе алты түтігі бар пан флейтасы көбінесе бұғының бас сүйегі мен мүйізінен жасалған басқа музыкалық аспаптармен бірге ойналады. Шаманның негізгі музыкалық аспабы – марака, дәстүрлі түрде емдеу үшін қолданылады. Мараканың қабығы кептірілген лақтан жасалады, содан кейін геометриялық өрнектермен боялады. Ол көбінесе құрғақ қауырсын қауырсынымен де безендіріледі.