Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Ауа райы жағдайы
Удхампур ауданында температура айтарлықтай өзгереді, себебі биіктік деңгейі кең ауқымды. Ченаб, Анс, Тави және Уджх – ауданның негізгі өзендері. Аудан көмір, боксит, гипс және әктас сияқты минералдарға бай.
Temperature varies considerably in the Udhampur District, as the altitude ranges from Chenab, Ans, Tawi and Ujh are the main rivers. The district is rich in minerals such as coal, bauxite, gypsum and limestone.
Әкімшілік
Удхампур ауданы сегіз төхселден (Ченанни, Рамангар төхселі, Басантгар, Латти, Мажалта) және он жеті блоктан (Дуду Басантгар, Горди, Ченанни, Бажалта, Панчари, Рамангар және Удхампур) тұрады. Әрбір блок бірнеше панчаяттан құралған.
Udhampur district comprises eight tehsils (Chenani, Ramnagar Tehsil, basantgarh, latti,Majalta and seventeen blocks, namely, dudu Basantgarh, Gordi, Chenani, Bajalta, Panchari, Ramnagar and Udhampur. Each block consists of a number of panchayats.
Ғибадатханалар
Көптеген киелі орындары мен храмдарының болуына байланысты Удхампур қаласы Девика Нагари, яғни Құдайлар қаласы деп те аталады. Аудан ішіндегі құдайларға табыну орындарына Апарнешар храмы (Парвати Жанмбхуми), Судх Махадев (Шоол Панишвар Махадев), Бабор храмдары, Кансар Девтаның киелі орны, Шаңкари Девта мандирі, Шив Хори үңгір храмы, Бхаирав Гати, Кримчи храмдары, Шив Парвати үңгір киелі орны, Кайрхай, Мутал Пингла Деви киелі орны, Шри Мата Вайшно Деви киелі орны, Дева Майя Ма храмы, Шешнаг киелі орны кіреді.
Owing to a multitude of shrines and temples, Udhampur is also known as Devika Nagari meaning City of the Goddess. Places of worship located in the district include Aparneshar Temple (Parvati Janmbhoomi), Sudh Mahadev (Shool Panishwar Mahadev), Babore Temples, Kansar Devta's shrine, Shaankari Devta mandir, Shiv Khori Cave Temple, Bhairav Ghati, Krimchi Temples, Shiv Parvathi Cave shrine, Cairhai, Mutal Pingla Devi shrine, Shri Mata Vaishno Devi shrine, Deva Mayi Maa Temple, Sheshnag Shrine
7-ші ғасырдағы Ниламата Пурана кітабында, Нила Муни жазғандай, Девика өзені – Мадер Деша халқына көмек ету үшін Ана Құдай Парватинің көрінісі екені айтылады. Мадер Деша – Рави және Ченаб өзендері арасындағы, сондай-ақ Девика өзенінің аймағын қамтиды және ол Шив Ратри күні пайда болады. Құдай Шива мен оның жұбайы Ума Девика өзенінің бойындағы сегіз жерде бірге көрінеді деп сендіріледі. Қазіргі уақытта жер астындағы Девика өзені құмды беткейдің астымен ағып жатыр. Деви Махатмияда бұл қасиетті орында рухани игіліктер алу үшін жапа жасаудың немесе қандай да бір рәсімдер орындаудың қажеті жоқ, тек Девика суларына тию немесе оларда шомылу жеткілікті делінген. Девикадан суды құмды төсектің ішіне аяқпен қазып алуға болады. Девика құмындағы кремация Кашидегі Ганг өзенінің жағасындағы кремациямен тең дәрежеде ізгілік деп есептеледі.
In the 7th century text, the Nilamata Purana by Nila Muni, it is mentioned that the Devika River is a manifestation of the mother Goddess Parvati to benefit people of Mader Desha that covers the areas between river Ravi and Chenab and the river Devika and appears on the Shiv Ratri. Lord Shiva and his consort Uma are believed to manifest together at eight places alongside the Devika river. The subterranean river Devika presently flows under a sandy surface. In Devi Mahatmya it is mentioned, that there is no need to perform Japa or any ritual for obtaining spiritual benefits at this pilgrimage site, but only to touch the Devika waters or bathing in them. Water from the Devika can be retrieved by digging a foot into the sand bed. Cremation on the sands of Devika is considered as meritorious as on the banks of the Ganges at Kashi.
Әскери
Үндістан армиясының Солтүстік командалық штабы Удхампурда орналасқан және үш корпустан тұрады: XIV, XV және XVI. Барлық бөлімшелер Кашмирдегі Бақылау сызығы бойымен орналастырылған, тек 39-шы жаяу әскер дивизиясы мен 2-ші, 3-ші және 16-шы тәуелсіз бронетанкті бригадалар басқа жерде дислокацияланған. Тәуелсіздікке дейін Солтүстік командалық штабы Равалпиндиде орналасқан және Солтүстік-Батыс Үндістанның қорғанысына жауапты болды. Бөлінуден кейін командалық штаб Пәкістанға берілді. Үндістанда Шимлада Батыс командалық штабы құрылды, ол Пакистанмен және Тибетпен шекарадағы аймақтарды бақылауға жауапты болды. Солтүстікке жеке штаб-пәтердің қажеттілігі 1948 жылғы Бірінші Кашмир соғысы кезінде сезілді. 1962, 1965 және 1971 жылдардағы соғыстар Солтүстік аймақтың Шимладағы штаб-пәтермен басқарылуы қажеттігіне сендірді. 1965 және 1971 жылдардағы соғыстар Батыс командалық штабының бас қолбасшысының қарауындағы аймақ тиімді басқару үшін тым кең екенін көрсетті. Сәйкесінше, 1971 жылы Шимла мен Бхатиндада дубликатталған штаб-пәтерлер құрылды. 1971 жылдан кейін Солтүстік командалық штабы Удхампурда құрылды және Жамму, Кашмир және Ладах аймақтарының қорғанысына жауапкершілікті алды. 1972 жылдың маусымында Солтүстік командалық штабын Удхампурда құру туралы шешім қабылданды, оның құрамында екі корпус болды. Қазіргі кезде бұл күш үш корпусқа дейін артты. Солтүстік командалық штабы қазір елдің осы маңызды аймағын бақылайды, ол Джамму мен Кашмирдің барлық Одақтық аумағын және Пәнжаб пен Химачал-Прадештің іргелес бөліктерін қамтиды. Солтүстік командалық штабының алғашқы бас қолбасшысы генерал-лейтенант П.С. Бхагат болды. Штаб-пәтер құрылған сәттен бастап операциялық режимде жұмыс істеп келеді және жоғары және төмен қарқынды операциялардың көптеген түрлерін жүзеге асырды. Солтүстік командалық штабының әскерлері Сиачен мұздығындағы әлемдегі ең биік майданды күзетіп отыр, ондағы бекіністердің биіктігі 15 000-ден 23 000 футқа дейін жетеді. Бұл команда 1990 жылы басталған жасырын соғысқа қарсы күресте маңызды рөл атқарды. 18 000-нан астам террористтер жойылды, 80 тоннадан астам жарылғыш заттар және 40 000-ға жуық қару-жарақ тәркіленді. Команда Бақылау сызығын қоршауды және кіру-шығу деңгейін азайтуды өз міндетіне алды. XIV корпус Ладах және Каргил аймақтарына жауапты және Бақылау сызығының жанындағы жау позициялары туралы ақпарат жинаумен айналысады. 1999 жылғы Каргил операциясының жауапкершілігі негізінен 8-ші тау дивизиясына жүктелді, ол 1999 жылдың мамырындағы шабуылдар анықталғаннан кейін жедел түрде сол жерге жіберілді. 56-шы тау бригадасы Машкох және Драс аймақтарындағы шабуылдарды ұстап тұру үшін екі батальонды орналастырды, ал үшінші батальон (18-ші гранадерлер) Тололингтен 1000 фут төмен, 15 000 фут биіктікте маңызды бекініс құрды. 8-ші тау дивизиясы Машкохтағы 50-ге жуық шабуылдарды тазалауға міндеттелді. Соғысқа қатысқан 16 батальонның тек 10-ы ғана Каргилге жіберілді. 8-ші тау дивизиясы Каргилдегі шабуылшыларды жоюға және Пәкістан армиясын жеңуге үлкен үлес қосты. 1990 жылы Солтүстік-Шығыстағы бүлікшілерге қарсы дивизиядан Шринагар аңғарына, ал қазір Каргилдағы биік тау дивизиясына ауысты. XVI корпус әлемдегі ең ірі корпус болып саналады, өйткені ол бес дивизиядан тұрады. 1999 жылдың ортасына қарай екі дивизия болды, олардың әрқайсысында шамамен 15 000 сарбаз бар, олар Каргилден Сиаченге дейінгі Қытаймен Бақылау сызығын және Нақты Бақылау сызығын күзетіп отырды. 8-ші тау дивизиясына Каргил секторындағы 150 шақырымдық шекараны күзету міндеті берілген болса, 3-ші жаяу әскер дивизиясы Сиачен және Ақсай Чин шекарасын күзетуге жауапты болды. 15-ші корпус қарсы шабуылға күшін жұмылдырғанда және 18-ші тау дивизиясының бөлімдері Каргилдің әртүрлі секторларына келгенде, Джамму мен Кашмир халқы жау күштеріне қарсы тұрды. Ладахта 14-ші корпустың орналасуымен Армиялық қызмет корпусының (ASC) жүктемесі күрт артты. Үндістанның шекарасындағы саяси-әскери жағдайды ескере отырып, әскердің үлкен бөлігі ең қиын өңірлерде орналасқан. 2002 жылдың басында осы бөлімшелерге Орталық командалық штабының үш дивизиядан тұратын I корпусының соққы күштері қосылды. Үндістан армиясы 2005 жылдың 18 сәуірінде құрылған Оңтүстік-Батыс командалық штабын құрды, ол Удхампурдағы Солтүстік командалық штабымен және Чандимандирдегі Батыс командалық штабымен бірлесіп жұмыс істейді. Солтүстік және Батыс командалық штабтарынан Оңтүстік-Батыс командалық штабына күштерді қайта бөлу бірден байқалған жоқ. Батыс сектордағы жедел дайындықты арттыру үшін 2005 жылдың ортасында Үндістан армиясы Химачал-Прадеш штатының Кангра аңғарындағы Йол Кант қаласында жаңа корпус құрды. Жаңа корпус, 9-шы корпус, 26-шы және 29-шы жаяу әскер дивизияларынан және бірнеше бригадалардан тұрады, бұл дивизиялар бұрын XVI/Нагротта корпусына қарасты болған.
The Northern Command Headquarters of the Indian Army is based in Udhampur and consists of three Corps, the XIV, XV, and XVI. All units are deployed along the Line of Control in Kashmir, with the exceptions of the 39th Infantry Division, and the 2nd, 3rd, and 16th Independent Armored Brigades. Prior to Independence, Northern Command Headquarters was located at Rawalpindi, and was responsible for the defence of North West India. After Partition, the Command Headquarters was allocated to Pakistan. In India, a new headquarters designated as Western Command was located at Shimla to look after the Northern borders with Pakistan and some portions of Tibet. The need for a separate headquarters in the North was felt during First Kashmir War in 1948. The experience of wars in 1962, 1965 and 1971 reinforced the conviction that the Northern Theatre needed to be commanded by a headquarters at Shimla. The 1965 and 1971 Wars demonstrated that the area under General Officer Commanding in Chief Western Command was too vast for effective command. Accordingly, in 1971, duplicate headquarters with duplicated staff were set up at Shimla and Bhatinda. After 1971, Headquarter Northern Command was established at Udhampur, taking over responsibility for Jammu, Kashmir and Ladakh. It was decided in June 1972 to raise Northern Command at Udhampur, with two corps under it, to look after the defence of this region. This strength has now increased to three corps. Northern Command now controls this sensitive region of the country which covers the entire Union Territory of Jammu and Kashmir and contiguous portions of Punjab and Himachal Pradesh. The first GOC in C of Northern Command was Lt Gen PS Bhagat. The command has been in the operational mode since its inception. It saw a number of high and low intensity operations. Troops of the Northern Command have been manning the highest battlefield in the world at the Siachen Glacier where the altitude of the posts varies from 15,000 to 23,000 ft. This command has played a crucial role in fighting against the proxy war that began in 1990. Over 18,000 terrorists have been killed, more than 80 tons of explosives and almost 40,000 weapons have been recovered. The command also took the onus of fencing the Line of Control to curtail the levels of infiltration and exfiltration. The XIV Corps is the field formation that is responsible for Ladakh and Kargil, and is responsible for intelligence about enemy positions near the Line of Control. The Kargil operation in 1999 was primarily the responsibility of the 8 Mountain Division, the formation that was rushed there after the intrusions were detected in May 1999. 56 Mountain Brigade deployed two battalions to contain intrusions in Mashkoh and Dras while the third battalion (18 Grenadiers) established the crucial firm base 1000 feet below Tololing at 15,000 feet. 8 Mountain Div was tasked to clear nearly 50 pockets of intrusions in Mashkoh. Of the 16 battalions involved in the war, only 10 were employed at Kargil. The 8 Mountain Division played a major role in evicting intrusions and defeating the Pakistan army at Kargil. It switched in 1990 from a counterinsurgency division in the North East to the Srinagar valley and now to a high altitude mountain division at Kargil. XVI Corps is believed to be one of the largest corps in the world as it consists of five divisions. As of mid 1999 there were two divisions, comprising approximately 15,000 soldiers each, manning the LoC and the Line of Actual Control with China from Kargil to Siachen. While the 8 Mountain Division had been given sole charge of guarding 150 kilometers of the border in the Kargil sector, the 3 Infantry Division was in charge of Siachen and the Aksai Chin border. Significantly, as the 15 Corps mobilised its forces for the counterattack and elements of the 18 Mountain Division poured into the various sectors of Kargil, the people of Jammu & Kashmir were steadfast against the enemy forces. With the induction of 14 Corps into Ladakh, the supply load on the Army Service Corps (ASC) has increased tremendously. Given the politico military situation on India's borders, a large portion of the army is deployed in some of the most inhospitable terrain. As of early 2002 these units had been joined by Central Command's I Corps Strike Force consisting of three divisions. The Indian Army announced the creation of its new command known as South Western Command with its headquarters at Jaipur, which formally came into being on 18 April 2005. the South Western Command, will operate in conjunction with the Udhampur based Northern Command and Chandimandir based Western Command. The reallocation of forces to the South Western Command from Northern Command and Western Command was not immediately apparent. For an effective operational preparedness in the western sector, in mid 2005 Indian Army raised a new corps at Yol Cantt in Kangra Valley of Himachal Pradesh. The new corps, christened 9 Corps, comprises 26 and 29 Infantry Divisions, which had previously been allocated to XVI Corps / Nagrota Corps, and a number of brigades.
Саясат
Үдхампур ауданында Үдхампур, Ченени және Рамнагар аталатын үш сайлау округі бар.
Udhampur District has three assembly constituencies namely Udhampur, Chenani and Ramnagar.