Кіріспе

Манхэттендегі мейрамхана, Нью-Йорк. "Рус шайының бөлмесі" – Нью-Йорк қаласының Манхэттен ауданында, 150 Батыс 57-ші көшеде (Алтыншы және Жетінші даңғылдардың арасында), Карнеги Холл мұнарасы мен Метрополитен мұнарасының арасында орналасқан Ар-деко стиліндегі ресей-еуропалық мейрамхана.

Тарих

Орыс шай бөлмесі 1927 жылы Ресей Императорлық балетінің бұрынғы мүшелері кафе және шоколад дүкені ретінде ашты. Ашылған кезде мейрамхана көбінесе шай ұсынып, орыс суретшілерін, әсіресе балет бишілерін қабылдады. Ол ойын-сауық индустриясының өкілдері жиналатын орын ретінде танымал болды. Іргесін қалаушы деп көбінесе Польшада туған Якоб Цисманды санайды, бірақ сол жылы корпорация тізілімінде Альбертина Раш президент ретінде көрсетілген, ал оның аты 145 Батыс 57-ші көшедегі дүкеннің алғашқы суреттерінде «Орыс өнері шоколады» және «Орыс шай бөлмесі» аттарымен бірге пайда болды. 1929 жылы бизнес көшенің ар жағына, қазіргі орналасқан жеріне көшірілді. Бұл орын сол кезде 1875 жылы неміс иммигранты Джон Ф. Пупке салған итальяндық қоңыр тас үй болды. Пупке – шай мен кофе саудагері болған, ал оның ұлы кейін үлкен туысқандарын Лонг-Айлендке көшіріп, оларға тыныш өмір салтын ұсынуға тырысты. 1933 жылы Сібірден көшіп келген Александр Маеф «Орыс шай бөлмесін» басқарды және келесі он бес жыл бойы мейрамхананың ең танымал тұлғасы болды. 1940 жылдары инвесторлар тобы «Орыс шай бөлмесін» сатып алды. 1955 жылы бұрынғы мұғалім Сидни Кей мейрамхананы сатып алып, серіктестерінің үлесін өзіне алды. «Орыс шай бөлмесінің» тұрақты клиенттерінің көп бөлігі музыкалық қайраткерлерден құралды. Нью-Йорк филармониясы Карнеги залынан Линкольн орталығына көшкеннен кейін, Кей мейрамханасын Линкольн орталығына көшіру туралы ұсыныстан бас тартты. Осыдан кейін мейрамхана театр және кино актерлеріне, баспагерлерге, журналистерге, сәндік дизайнерлерге және суретшілерге қызмет көрсетуге басталды. «Орыс шай бөлмесі» екі орынға жақын болғандықтан, ұзақ жылдар бойы «Линкольн орталығынан алты минут 23 секундқа және Карнеги залынан сәл сол жақта» деп жарнамаланды.

Стюарт-Гордонның меншік құқығы

Кей 1967 жылы 53 жасында қайтыс болғаннан кейін мейрамхананы жесірі Фейт Стюарт Гордонға қалдырды. Егер үш учаске біріктірілсе, бұл 51 қабатты мұнара салуға мүмкіндік берер еді. 1982 жылы Маклоу Стюарт Гордонға ғимараттың әуе кеңістігіне 12,5 миллион доллар ұсынды. Алайда Стюарт Гордон оның ғимаратын сатып алу туралы бірнеше ұсынысты қабылдамады, сондықтан Маклоу 1983 жылы Карнеги Холл мұнарасы үшін өзінің ұсынысын қайтарып алды. Ол ғимаратты немесе оның әуе кеңістігін Карнеги Холл мұнарасының құрылысшыларына сатпады. Нәтижесінде, Метрополитен мұнарасы мен Карнеги Холл мұнарасын тек 6 метр ені бар Орыс шай бөлмесі ғана бөліп тұрады. Орыс шай бөлмесі 1990 жылдардың ортасында кабаре қойылымдарын өткізе бастады, алғашқы маусымда Карен Акерс, Андреа Марковиччи, Стив Росс және Маргарет Уайтинг сияқты әртістер өнер көрсетті. Ол 6,5 миллион долларға сатып алынды. Оның компаниясы LeRoy Adventures және Стивен Рот басқаратын Vornado Realty Trust әрқайсысы Орыс шай бөлмесінің 50 пайыз үлесін иеленді. Лерой көп ұзамай мейрамхананы жаңарту жоспарларын жариялады. Сол кезде Орыс шай бөлмесі әдетте жылына қызылша, икра, қой еті, қышқыл май және арақпен қызмет көрсетті. Мейрамхана 1995 жылдың 31 желтоқсанында жөндеу жұмыстары үшін жабылды. Ол Харман Джаблин фирмасын орыс эклектикалық стилінде жеті қабатты құрылысты жобалауға шақырды, онда үлкен акрилдік орыс аюы мен Кремльдің көшірмесі болды. Жаңа құрылымда екінші қабатта ресми асхана, ал үшінші және төртінші қабаттарда банкет залдары болады. Леройдың денсаулығының нашарлауы, ажырасу қаупі және қаржы жетіспеушілігі мейрамхананы жаңартуды кейінге қалдырды деген қауесет тарады. Були 1998 жылы Лероймен келіспеушіліктерден кейін жұмыстан кетті, ал Фабрис Канелл мейрамхананың жаңа бас аспазы болып тағайындалды. 1998 жылдың соңында мейрамхананың ішкі бөлігі бұзылып, қайта салынды. Ішкі бөлікті бұзуға 15 миллион доллар, ал мейрамхананы қайта безендіруге 20 миллион доллардан астам ақша жұмсалды. Ақырында, мейрамхана сол жылы 17 миллион доллар табыс тапты. Лерой "Нью-Йорк Таймс" газетінің мейрамхана туралы жазған жағымсыз пікірінен кейін Канеллдің жұмысы нашарлағанын мәлімдеді. Оның 22 жасар қызы Дженифер, мейрамхананың операциялар директоры, шай бөлмесін басқарды. "Шай бөлмесі" қайта ашылғаннан кейін баяу дамыған бизнесі 11 қыркүйектегі шабуылдардан кейін қалпына келмеді. 2001 жылдың төртінші тоқсанында Vornado "Чайный зал" компаниясындағы 7,374 миллион долларлық үлесін есептен шығарды. Дженнифер Лерой мейрамхананың сәтсіздікке ұшырағанын "адамдар Орыс шай бөлмесін той-томалақтар үшін орын ретінде қарастырмады" деп түсіндірді. Басқа бақылаушылар Уорнердің "Гриндегі тавернаның" жұмысын еліктеуге тырысқанын, ол көбірек клиенттері мен төмен операциялық шығындары болғанын айтты. USGA 2002 жылдың қарашасында ғимаратты 16 миллион долларға сатып алды; сатуға мейрамхананың барлық жиһаздары, суреттері, үстел жиындары және безендірулері кірді. Қауымдастық қазіргі жиһаздарды алып тастағаннан кейін интерактивті көрмелер мен гольф естеліктерін қосуды жоспарлады. USGA 2003 жылдың маусымында шай бөлмесін жаңартудың жоғары құнына байланысты гольф мұражайының жоспарын тоқтатты және қауымдастық Нью-Джерсидегі мұражайын жалғастырды. USGA 2004 жылы ғимаратты Джеральд Либличтің RTR Funding Group компаниясына шамамен 19 миллион долларға қайта сатты. Сатуға мейрамхана ғимаратының үстіндегі әуе кеңістігі, сондай-ақ оның атауы кірді. Либлих 2006 жылы бас аспазшы мен менеджерді жалдағанын және мейрамхананы қайта ашуды жоспарлағанын мәлімдеді. және орындықтар ауыстырылды. Робинс мейрамхананың мәзірін өзгертіп, майы аз және калориясы төмен тағамдарды ұсынды, сондай-ақ мейрамхананың көптеген тағамдарын бейімдеді. 2009 жылға қарай мейрамхананың вице-президенті балаларға арналған шай мәзірін, іскерлік саяхатшыларға арналған экспресс мәзірін және жарты бөтелкелік шараптар тізімін қосты. 2022 жылы Ресейдің Украинаны басып алуынан кейін, көптеген адамдар Ресеймен байланысты бизнеске бойкот жасай бастады, тіпті мейрамхана қызметкерлері басып алуды айыптағанмен, шай бөлмесінің бизнесі төмендеді.

Дизайн

Ресторанның ғимараты бастапқыда төрт қабатты болды. 1999 жылы қайта ашылғанда, ол негізінен орыс және грузин асханасын ұсынды.

Қабылдау

1992 жылы The New York Times газетінің жазушысы Брайан Миллер "барлық аһмияқтың астында мазмұн аз" деген пікір білдірді, сонымен қатар мейрамхананың "жайсыз және кәсіби емес" қызмет көрсетуден зардап шеккенін айтты, әйтсе де ол үлкен сұранысқа ие болған. 1999 жылы шайхана қайта ашылғаннан кейін, бірнеше жағымсыз пікірлер жарияланды. New York Daily News газетінің тілшісі Ленор Скенази былай деп жазды: "Әсемдікке құштар болсаңыз, осы жерде. Тарихты білуді қаласаңыз, асығыңыз. Борщ жегіңіз келсе, қашыңыз! Өміріңіз үшін!". Сәулеттік тұрғыдан алғанда, ол жағымды бағаланды; 2001 жылы шайхана Джеймс Бирд қорынан "Ең үздік мейрамхана дизайны" сыйлығын алды. 2006 жылы шайхана қайта ашылғанда, бірнеше шолуларда официанттардың тамақты жеткізуге көп уақыт жұмсайтыны және клиенттердің қайта-қайта сұраныстарына жауап бермейтіні айтылды. Times газетінің тамақ сыншысы Франк Бруни мейрамхананы "жақсы" деп бағалады, "тамақ және басқа да жайттар тұрғысынан алғанда, орыс шайханасы толыққанды немесе түсінікті емес" деді, бірақ тағамның жоғары сапасы нашар қызмет көрсетумен теңестірілді. Columbus Dispatch газетінің бір жазушысы: "Аңыз (танымал есімдер мен фильмдегі түсірілімдерді ойлаңыз) және интерьер – көптеген адамдардың келу себебі, бірақ тамақ та тартымды болуы мүмкін", егер сіз вегетариан болмасаңыз немесе шайхананың дәстүрлі тағамдарын іздемесеңіз.

Суретшілік шығармалар

Ол Берил Кук салған суретте бейнеленген.

Фильмдер

"Тернинг Пойнт", "Манхэттен", "Тутси" және "Экстра Мэн" фильмдерінен сахналар осы мейрамханада түсірілді.