Вашингтон Ирвингтің әңгімелер мен эссе жинағы

Кіріспе

Вашингтон Ирвингтің әңгімелер мен эсселер жинағы. "Джеффри Крейонның эскиз кітабы", әдетте "The Sketch Book" деп аталады, – американдық автор Вашингтон Ирвингтің 34 эссесі мен әңгімесінен тұратын жинақ. Ол 1819 және 1820 жылдары бөліп-бөліп жарияланды. Жинаққа Ирвингтің ең белгілі екі әңгімесі кіреді, олар ойдан шығарылған голланд тарихшысы Дидрих Никербокерге жатқызылады: "Ұйықтайтын Қыраттың аңызы" және "Рип Ван Винкль". Бұл Ирвингтің "Джеффри Крейон" псевдонимін алғаш рет қолданғанын көрсетеді, ол оны әдеби мансабының барысында пайдалана берді. "Скетч Бук", Джеймс Фенимор Купердің "Leatherstocking Tales" шығармаларымен бірге, Ұлыбритания мен Еуропада кеңінен танылған алғашқы американдық әдебиет үлгілерінің бірі болды. Сонымен қатар, ол американдық жазушылардың халықаралық оқырман қауымдағы беделін арттыруға септігін тигізді.

Шолу

"Рип Ван Винкл" және "Успальный Холлоу туралы аңыз" шығармаларынан басқа, Ирвингті және "Скетч Бук" кітабын танымал еткен әңгімелер жинағына "Роско", "Сынған жүрек", "Кітап жасау өнері", "Сандық ақын", "Жүректі күйеу", "Вестминстер аббаттығы", "Кішкентай Британия" және "Джон Булл" кіреді. Ирвингтің әңгімелеріне неміс халық аңыздары зор әсер етті, ал "Успальный Холлоу туралы аңыз" J. K. A. Musäus-тың халық аңызының негізінде жазылған. Хикаялар көңілділікке толы (мысалы, "Жұбайы" және "Жесір әйел және оның ұлы"), пикарескалық ("Кішкентай Британия") және күлкілі ("Әдебиеттің өзгермелілігі") сипатта болады. Бірақ "Скетч Бук" кітабының ортақ тақырыбы және оқырмандарды қызықтыратын негізгі бөлігі – Ирвингтің псевдониммен жазған баяндаушысы Джеффри Крейонның тұлғасы. Білімді, тартымды және өзін әңгімелерінен артық қызықты етуге тырыспайтын Крейон, өзінің жеке басының күшімен "Скетч Бук" кітабын біріктіреді. Ирвинг өмірінің соңына дейін Крейонның бейнесін өзінің қоғамдық беделімен үйлестіріп отырды. 33 тараудың бесеуі ғана американдық тақырыптарға арналған: "Америка туралы ағылшын жазушылары", "Индиандық мінез-құлықтың ерекшеліктері", "Филип Поканокет: үнділік естеліктері", "Автордың өзі туралы айтқандары" және "Балық аулаушы" бөлімдері; сондай-ақ, Knickerbocker-дің "Рип Ван Винкл" және "Успальный Холлоу туралы аңыз" атты қысқа әңгімелері. Кітаптың қалған бөлігі ағылшын өмірі мен ландшафтының шағын суреттерінен тұрады, ол автордың ерекше сүйкімділігімен Англияда тұрған кезде жазылған. Ирвинг кейінгі басылымның алғы сөзінде былай деп жазды:

Мен [тарауларды] Англияда жариялауға ниеттенбедім, өйткені олардың мазмұнының көп бөлігі тек американдық оқырмандарға ғана қызықты болатынын білдім, және шындығында, британдық баспасөз американдық туындыларға қатысты қатыгездікпен қарағанынан қорқамын.

Өмірбаян

Ирвинг 1815 жылы отбасылық ісі үшін Англияға көшіп келгеннен кейін көп ұзамай "The Sketch Book" кітабына енетін әңгімелерді жаза бастады. 1816 және 1817 жылдары отбасылық бизнес банкротқа ұшыраған кезде, Ирвинг ешқашан ұмытпайтын ұятты жағдайға түсті, ол жұмыссыз және болашағы белгісіз қалды. Алғашқыда ол американдық және ағылшын баспагерлер арасында делдал ретінде жұмыс істеуге тырысты, Америкада қайта басып шығару үшін ағылшын кітаптарын іздеді, сондай-ақ керісінше, бірақ бұл әрекеттері көбінесе нәтижесіз болды. 1818 жылдың күзінде оның үлкен ағасы Уильям, Нью-Йорк штатынан Конгресс депутаты болып сайланған, оны АҚШ Әскери-теңіз күштерінің хатшысының бас хатшысы қызметіне тағайындап, үйіне оралуға шақырды. Алайда Ирвинг Англияда қалып, жазушы ретінде өзін сынап көруді жөн көрді. Ол Америкадағы достары мен туыстарына былай деді:

"Енді мен біраз уақыт бойы тек қана өз ықыласыммен жүруге ниеттімін, жаңа өмір сүру жоспарларымен немесе үйге оралу туралы тілектермен мазаланбаймын. Мен егер шығармаларымда құндылық болса, мені қайтадан күлімсірететін жазуларды жариялағанша, достарымның аянышына қайта оралмаймын деп шештім." Ирвинг 1818 жылдың соңы мен 1819 жылдың басында әңгімелері мен очерктеріне соңғы нүктелерді қойып, оларды 1819 және 1820 жылдары "The Sketch Book" атты кітап ретінде жариялады.

Ағылшын тіліндегі басылым

"The Sketch Book" кітабының бір бөлімдері британдық әдеби журналдарда дереу жарияланды. Америкалық туындыларды Англияда қайта басып шығарудан қорғайтын халықаралық авторлық құқық заңдары болмағандықтан, америкалық жазушылар өз еңбектерінен пайда табуға немесе заңдық жолмен қорғануға мүмкіндік алған жоқ. Ирвинг мұндай әдеби ұрлыққа алаңдады. Ол інісінің күйеуіне: «Мен американдық саудадағы бір [британдық] кітап сатушы [The Sketch Book] кітабын қолға түсіріп, Лондон оқырмандарына бейімдеусіз немесе пайдадан үлессіз басылым шығаруы мүмкін деп қорқамын», – деді. "The Sketch Book" кітабын бұдан әрі ұрлаудан қорғау үшін Ирвинг өзіндік басылымды Лондон қаласында ұйымдастырып, британдық авторлық құқығын қамтамасыз етуді көздеді. Алғашқы төрт американдық бөлім бір томға біріктіріліп, 1820 жылдың 16 ақпанында Джон Миллердің Burlington Arcade баспасы арқылы Ирвингтің өзіндік басылымы ретінде жарияланды. Алайда, сәуір айының басында Миллер банкротқа ұшырап, "The Sketch Book" кітабының көп бөлігі қоймасында сатылмай қалды. Басқа баспагерді іздеген Ирвинг досы және ұстазы Уолтер Скотттан көмек сұрады. Скотт өзінің баспагері, Лондонның ірі баспасы – Джон Мюррейге жүгініп, ол қалған түгелдей акцияны сатып алып, кітапты жариялауды жалғастыруға көндірді. (Алғыс ретінде Ирвинг "The Sketch Book" кітабының ағылшын тіліндегі басылымдарын Уолтер Скоттқа арнады.) "The Sketch Book" кітабына деген ынталы жауаптан қуанған Мюррей Ирвингті қалған үш американдық бөлімді екінші том ретінде мүмкіндігінше тезірек жариялауға ынталандырды. 1820 жылдың шілдесінде Мюррей "The Sketch Book" кітабының екінші томын жариялады, оған соңғы үш американдық бөлімнен алынған барлық материалдар, сондай-ақ үш қосымша эссе кірді: Ирвинг 1814 жылы "Analectic Magazine" журналы үшін жазған "Поканокеттің Филиппі" және "Индиандық мінез-құлық белгілері" атты американдық үндістерге арналған очерктері, сонымен қатар Ирвинг британдық оқырмандарына олардың шыдамдылығы үшін алғыс айтқан "L'Envoy" атты жаңа туындысы. Ирвингтің қосымшаларының арқасында "The Sketch Book" кітабының ағылшын нұсқасында отыз екі туынды болды, ал американдық нұсқасында – небәрі жиырма тоғыз.

Portions of The Sketch Book were almost immediately reprinted in British literary magazines and with no real international copyright laws to protect American works from being reprinted in England, poached American writers were entitled neither to the profits for their work, nor to legal recourse. Irving was concerned about such literary piracy "I am fearful some [British] Bookseller in the American trade may get hold of [The Sketch Book]," he told his brother in law, "and so run out an edition of it without my adapting it for the London public or participating in the profits." Determined to protect The Sketch Book from further poaching, Irving arranged to secure his British copyright by self publishing the work in London. The first four American installments were collected into a single volume and self published by Irving in London, under John Miller's Burlington Arcade imprint, on February 16, 1820. In early April, however, Miller went bankrupt, leaving the bulk of The Sketch Book unsold in his warehouse. Searching for another publisher, Irving appealed to his friend and mentor, Sir Walter Scott, for assistance. Scott approached his own publisher, London powerhouse John Murray, and convinced him to purchase the rest of the stock and continue publication. (In gratitude, Irving dedicated the English editions of The Sketch Book to Walter Scott.) Heartened by the enthusiastic response to The Sketch Book, Murray encouraged Irving to publish the remaining three American installments as a second volume as quickly as possible. In July 1820, Murray published the second volume of The Sketch Book, including all the pieces from the final three American installments, plus three additional essays: the American Indian sketches "Philip of Pokanoket" and "Traits of Indian Character", which Irving had originally written for the Analectic Magazine in 1814, and a short original piece, "L'Envoy", in which Irving thanked his British readers for their indulgence. Given Irving's additions, the English version of The Sketch Book contained thirty two pieces, while its American counterpart contained only twenty nine.

Автордың қайта қаралған басылымы

1848 жылы, баспагер Джордж Путнам үшін аяқтаған Автордың қайта қараған басылымының бір бөлігі ретінде Ирвинг «The Sketch Book» жинағына «Лондондық ескі заттар» және «Лондондағы сенбі күні» атты екі жаңа әңгімені, сондай-ақ жаңа алғы сөз бен «Рип Ван Винкл» әңгімесіне қосымша түсініктеме жазды. Ирвинг эскиздердің реттілігін де сәл өзгертті, жинақтың жетінші американдық бөлімінен бірнеше очерктерді жинақтың басына көшірді, ал «The Legend of Sleepy Hollow» әңгімесін жинақтың соңғы әңгімесі ретінде (ал «L'Envoy» оқырмандарға алғыс айту үшін ғана) маңызды орынға қойды.

Қоғамның және сыншылардың жауабы

Алғашқы американдық сын-пікірлер Ирвингтің досы Генри Бреворттың атынан жасалған тиімді алдын ала жарнаманың нәтижесі болды. Кітап жарық көргеннен үш күн өткен соң, Бреворт Нью-Йорк Evening Post газетінде анонимді мақала жариялады, онда "Скетч кітабын" жоғары бағалап, оқырмандарға оның Ирвингтің еңбегі екенін нақтылады:

Ирвингтің жақын достарынан тыс, сын-пікірлер де оңтайлы болды. Критик Гулиан Верпланк былай деп жазды:

Кітапты оқығандарға оның Ирвинг мырзаның қаламынан туғанын айтудың қажеті жоқ. Оның бай, кейде әсте әсем әзіл-қалжыңы, оның қуатты және әсем қиялы авторды әрбір бетте аңғартады; тіпті стильдің, талғамның және жергілікті сілтемелердің ұсақ ерекшеліктерінің көмегісіз, олар саяхатшы Джеффри Крейонды құрметті Кникербокермен бірден анықтайды. Кітаптың алғашқы жанкүйерлерінің екеуі – сэр Уолтер Скотт (оны «шын мәнінде әдемі» деп атады) және Лорд Байрон (кітап туралы: «Мен оны жатқа білемін») болды. Көп жылдар өткен соң, ақын Генри Уодсворт Лонгфеллоу «Скетч кітабы» әдебиетке деген қызығушылығын оятқан алғашқы туындылардың бірі болғанын айтты. Ол былай деді: «Әрбір оқырманның өзінің алғашқы кітабы бар; менің айтайын дегенім, жас кезінде оның қиялын баурап алып, бірден оның санасының қалауларын оятып, қанағаттандыратын басқа ешбір кітап. Мен үшін, осы алғашқы кітап – Вашингтон Ирвингтің «Скетч кітабы» болды». «Рип Ван Винкл» және «Ұйықтаған Бостықтағы Аңыз» екеуі де «Скетч кітабының» ең жақсы туындылары ретінде бірден мойындалғаннан кейін, американдық және ағылшын оқырмандары ең сезімтал әңгімелерге, әсіресе Байронның көздерін шығарғанын айтқан «Жүрек сыны» және «Жесір және оның ұлы» әңгімелеріне ең қатты әсер етті. Ұлыбританияда бұл кітап американдықтарды заңды жазушылар ретінде тануға үлкен үлес қосты, ал олардың еңбектерін заңды әдебиет ретінде тану ағылшын сыншыларын таң қалдырды. «Мен оның барлық жерінде ең сәнді және нәзік сананың белгілерін көремін, - деп жазды ағылшын тарихшысы Уильям Годвин, - сіз білетіндей, мен американдықтардан мұны күтпедім». Ағылшын тіліндегі Quarterly Review журналы да осы пікірмен келісті. «[Ирвинг] біздің тілімізді оның барлық күші мен кемелділігінде зерттей алатын жалғыз жерде зерттеген сияқты, және әдебиеттің осы құнды кен орындарынан өзі үшін мол кенді тазартып алды». Тіпті Ирвинг өзі де күмәнді ағылшын сыншыларын таң қалдырғанына қуанғанын мойындады. Бір ағылшын жанкүйері Ирвингтен өзінің шынымен американдық екенін растауын сұрағанда, Ирвинг құлшына жауап берді: «Осы мәселе бойынша оның кісілігі естіген күмәндар американдықтардың лайықты ағылшын тілінде жаза алмайтыны туралы ескі түсінікке байланысты болған сияқты». Кітап Джордж Элиоттың 1860 жылғы «The Mill on the Floss» романында Уильям Пинноктың ағылшын білім беру мәтіндерімен салыстырылады: Мэгги өзінің «көк түсті қиялы» туралы өзінің туысы Люсиге былай дейді: «Бәлкім, бұл мектеп диетасынан шыққан шығар, Пиннокпен дәмді сулы күріш пудингі. Менің анамның құрмасы мен осы сүйкімді Джеффри Крейонға жол береді деп үміттенейік». Мэгги үстелдегі Скетч кітабын қолына алды (6-кітап, 2-тарау). «Скетч кітабы» Ирвингтің беделін нығайтып, оны бұрын-соңды америкалық жазушы көрмеген деңгейдегі атаққа жеткізді. «Мен Англиядағы жазбаларымның табысына таңғаламын, - деп жазды Ирвинг өзінің баспасына, - және менің бұл тек арман емес екеніне сендіре алмаймын. Егер бірнеше жыл бұрын Америкада маған менің жазғандарымның қандай да бір нәрсесі Байрон сияқты адамдарға қызықты болатынын айтса, мен де ертегіге сене бастаған болар едім». Америка мәдениетіне әсері «Скетч кітабы» Ирвингтің ең тұрақты және танымал кейіпкерлерінің үшін – Рип Ван Винкл, Икабод Крейн және Бассыз Атбасарды таныстырды. «Скетч кітабының» ең маңызды әсерлерінің бірі – бес Рождестволық әңгімелер циклынан туындады, ол ағылшын елдік үйіндегі ескірген және идеалданған Рождество мерекесін бейнелейді. Ирвингтің әңгімелерінде ол Астон-холл, Бирмингем, Англияда болғанда байқаған үйлесімді, жылы жүректі ағылшын Рождестволық дәстүрлері суреттелген, ол көптен бері тастап кеткен еді, және ол өзінің әңгімелерінің форматы ретінде өзінің күнделігіне көшіріп алған Ежелгі ағылшын Рождестволық дәстүрлерінің 1652 жылғы «Vindication of Christmas» трактатын пайдаланды. Ирвинг Рождествоны құлшыныспен тойлаған Пенсильваниядағы неміс қоныстанушыларынан басқа, Америка Құрама Штаттарында әдет-ғұрыптарды қайта жаңғыртуға үлес қосты. Чарльз Диккенс кейінірек Ирвингті өзінің Рождестволық жазбаларына, соның ішінде классикалық «A Christmas Carol» туындысына әсер еткені үшін алғыс айтты. АҚШ почта қызметі 1974 жылғы Хэллоуин поштасы үшін «Ұйықтаған Бостықтағы Аңыз» пошта маркасын шығарды.

It will be needless to inform any who have read the book, that it is from the pen of Mr. Irving. His rich, and sometimes extravagant humour, his gay and graceful fancy . betray the author in every page; even without the aid of those minor peculiarities of style, taste, and local allusions, which at once identify the travelled Geoffrey Crayon with the venerable Knickerbocker. Two of the book's early admirers were Sir Walter Scott (who called it "positively beautiful") and Lord Byron (who said of the book, "I know it by heart"). Years later, poet Henry Wadsworth Longfellow said The Sketch Book was one of the earliest works to excite his interest in literature. As he said, "Every reader has his first book; I mean to say, one book among all others which in early youth first fascinates his imagination, and at once excites and satisfies the desires of his mind To me, this first book was The Sketch Book of Washington Irving". Apart from "Rip Van Winkle" and "The Legend of Sleepy Hollow", both of which were immediately acknowledged as The Sketch Book'''s finest pieces, American and English readers alike responded most strongly to the more sentimental tales, especially "The Broken Heart", which Byron claimed had made him weep and "The Widow and Her Son". In Britain, the book did much to promote Americans as legitimate writers, and their work as legitimate literature a concept that surprised English critics. "Everywhere I find in it the marks of a mind of the utmost elegance and refinement," wrote the English historian William Godwin, "a thing as you know that I was not exactly prepared to look for in an American." The English magazine Quarterly Review agreed. "[Irving] seems to have studied our language where alone it can be studied in all its strength and perfection, and in working these precious mines of literature he has refined for himself the ore which there so richly abounds." Even Irving admitted that he was pleased to have stunned the skeptical English critics. When one English admirer asked Irving to confirm that he was really an American, Irving responded enthusiastically: "The doubts which her ladyship has heard on the subject seem to have arisen from the old notion that it is impossible for an American to write decent English." The book is compared favourably with William Pinnock's English educational texts in George Eliot's novel The Mill on the Floss (1860): Maggie, talking about her 'gloomy fancy' to her cousin Lucy says:"Perhaps it comes from the school diet watery rice pudding spiced with Pinnock. Let us hope it will give way before my mother's custards and this charming Geoffrey Crayon." Maggie took up the Sketch Book, which lay by her on the table. (Book 6, Chapter 2)The Sketch Book cemented Irving's reputation, and propelled him to a level of celebrity previously unseen for an American writer. "I am astonished at the success of my writings in England," Irving wrote to his publisher, "and can hardly persuade myself that it is not all a dream. Had any one told me a few years since in America, that any thing I could write would interest such men as . Byron, I should have as readily believed a fairy tale." Influence on American cultureThe Sketch Book introduced three of Irving's most enduring and iconic characters, Rip Van Winkle, Ichabod Crane, and the Headless Horseman. One of the most significant influences of The Sketch Book came from its cycle of five Christmas stories, portraying an idealized and old fashioned Yule celebration at an English country manor. Irving's stories depicted harmonious warm hearted English Christmas customs he observed while staying in Aston Hall, Birmingham, England, that had largely been abandoned, and he used the tract Vindication of Christmas (London 1652) of Old English Christmas traditions, that he had transcribed into his journal as a format for his stories. Except Pennsylvania German Settlers, who were enthusiastic celebrators of Christmas, Irving contributed to a revival of customs in the United States. Charles Dickens later credited Irving as an influence on his own Christmas writings, including the classic A Christmas Carol''. The U. S. Postal Service issued a Legend of Sleepy Hollow postage stamp for use with the 1974 Halloween mail.