Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Глен-Дэвис – Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Орталық үстірт аймағында орналасқан ауыл. Ауыл Литгоу қаласының жергілікті басқару аймағына қарасты. Ол Сиднейден солтүстік-батысқа қарай 250 км, ал Литгоудан солтүстікке қарай шамамен 80 км қашықтықта жатыр. Пошта және статистикалық мақсаттар үшін бұл атау төңіректегі аймаққа да қолданылады. 2016 жылы Глен-Дэвис ауылында 354 адам тұрды, бірақ 2016 жылғы халық санауы бойынша бұл көрсеткіш 115 адамға дейін азайды.
Glen Davis is a village in the Central Tablelands of New South Wales, Australia. The village is located in the local government area of the City of Lithgow. It is located 250 km north west of Sydney and approximately 80 kilometres north of Lithgow. The name is also applied to the surrounding area, for postal and statistical purposes. In the , Glen Davis had a population of 354 but this fell to 115 in the 2016 census.
Орналасқан жері
Глен-Дэвис Каперти өзенінің ағып жатқан Каперти аңғарында орналасқан. Глен-Дэвис Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Литгоу қаласының солтүстігінде, Муджиге баратын жолдың жанында жатыр. Ол Ұлы Бөлу жотасының шығыс жағында орналасқан, себебі Каперти өзені Хоксбери-Непиан өзендер жүйесінің бір бөлігі болып табылады. Ең жақын орналасқан басқа қала – Каперти, ол бұрын Глен-Дэвисті теміржол арқылы ең жақын байланысқа ие болған. Оның орналасуының себебі бастапқыда жақын жердегі мұнай кеніші мен көмірдің болуымен байланысты болды. Глен-Дэвистің орналасуының кемшіліктері – оның салыстырмалы түрде шалқай орналасуы, жауын-шашынның аз болуы және, кереметі, оның төменгі бөлігі ауыр жаңбыр кезінде су тасқынына ұшырайды.
Glen Davis is situated in the Capertee Valley, from which the Capertee River flows. Glen Davis is located north of Lithgow, New South Wales, off the road to Mudgee. It lies just to the east of the Great Dividing Range, as the Capertee River is part of the Hawkesbury Nepean river system. The nearest other town is Capertee, which formerly had the closest connection to Glen Davis by rail. Its location was due originally to the presence of deposits of oil shale and coal nearby. Disadvantages of Glen Davis's location were its relative remoteness, its relatively low rainfall, and, paradoxically, that the lower part of its site is subject to flooding during heavy rains.
Аборигендер мен ерте қоныстанушылар тарихы
Вираджури халқы Каперти аңғарының және қазіргі Глен-Дэвис деп аталатын жердің түпкі тұрғындары. Аңғар Вираджуридің дәстүрлі жерлерінің солтүстік-шығыс бөлігінде, Даркиньюнг жерлерімен шекараға жақын орналасқан. Еуропалық қоныс салушылар 1820 жылдардан бастап аңғардағы жерді отарлап алды және жайылым мен еуропалық егіншілік үшін аңғар төңірегін біртіндеп тазартты.
The Wiradjuri people are the original inhabitants of the Capertee Valley and the location now known as Glen Davis. The valley is in the north eastern corner of the traditional lands of the Wiradjiri, near the boundary with the Darkinyung lands. European settlers colonised and took over land in the valley, beginning in the 1820s, and progressively cleared the land on the valley floor for grazing and European agriculture.
Ертедегі тау-кен өндірісі және Солтүстік Неунес
1865 жылы Каперти аңғарының солтүстік және оңтүстік беткейлерінде мұнайлы тақтатас табылған. Ол алғаш рет 1881 жылы өндірілді, соның ішінде аңғардың оңтүстік жағындағы «MP1» деп аталатын шахтадан, кейін жылдар өткен соң Глен-Дэвис тақташа кенішінің орнына айналған. 20 ғасырдың басында Каперти аңғарында Солтүстік Ньюнес деген шағын елді мекен болған, ол Волган аңғарындағы Ньюнес (содан кейін Оңтүстік Ньюнес деп те аталған) мұнайлы тақтатас өндірісімен байланысты туннельдің кіреберісіне жақын орналасқан. Екі елді мекен екі аңғардың арасындағы ат жолымен байланыстырылған. 1890 жылдары бастау алған «Лангс туннелі» кейінірек мұнайлы тақтатас кенішінің батысында жатқан, жұмыстары 1906 жылдың қыркүйегінде тоқтатылған кезде 1310,64 метрге дейін созылған. Кеншілер 1908 жылдың қарашасына дейін кен орнын тастап кеткен. Солтүстік Ньюнес елді мекені болашақ Глен-Дэвис қалашығынан жоғарырақ орналасқан. Ол Джордж Фрэнсис Дэвис есімімен аталуға тиіс болған. Глен-Дэвис ерекшелігі – Жаңа Оңтүстік Уэльсте қала құрылысы принциптеріне негізделген жаңа қаланы құруға жасалған алғашқы әрекет болды. Алғашқы жұмысшылар шатырларда тұруға немесе өздеріне қажетті үйлерді салуға мәжбүр болды. Олар көбінесе ақ түске боялған қаптанды және басқа да қолдағы арзан материалдарды пайдаланды, соның салдарынан бұл аймақ «Қаптамалы қала» деп аталды. Ол жоспарланған қаланың ішінде емес, Каперти өзенінің қарсы бетінде, су тасқынына бейім өзен жазығында орналасқан. Осылайша «Глен-Дэвис» елді мекені өзеннің оңтүстік жағындағы жоспарланған Глен-Дэвис қалашығынан, солтүстік жағындағы «Қаптамалы қаладан» және қала орталығы мен кеніш арасында, National Oil Proprietary Limited компаниясына тиесілі жердегі қызметкерлерге арналған үйлерден тұрды. Қала орталығынан солтүстік-батысқа қарай өнеркәсіптік аймақ жоспарланған. Глен-Дэвис мұнайлы тақтатас зауыты алғашқы мұнайын 1940 жылдың қаңтарында өндірді. Қала поштасы 1939 жылдың 1 наурызында ашылды. Мектеп 1940 жылдың қаңтарында есігін ашты. 1940 жылдың наурызында қалада жер сатылымы болды, бірақ тұрғын үй участақтарының ешқайсысы сол кезде сатылмады. Тұрғын үй участақтарын сату шарттары 1940 жылдың соңында жеңілдетілді. Кейіннен салынған үйлер кооперативтік құрылыс схемасы бойынша қаржыландырылып, салынды, онда аванс талап етілмейді, бірақ жалдау төлемдерінің құнына сәйкес үлес бөлінді. 1947 жылы Глен-Дэвисте шамамен 1600 адам тұрды, олар келесідей орналастырылды: қызметкерлерге арналған 11 мықты кірпіш үй; 30 кіші қызметкерді қабылдайтын кірпіштен жасалған жатақхана; 100 тұрақты және 50 «соғыс үлгісіндегі» жекеменшік үйлер; 300 еркекке арналған жатақханасы мен тамақтануы бар казармалар тобы; 25 бөлмелі коммерциялық қонақ үй; және көбінесе стандарттан төмен сападағы 250 тұрғын үйден тұратын «Қаптамалы қала». Мектепте 260 оқушы және 7 мұғалім болды. Пошта, банк және полиция бөлімі болды. Қалада дәрігер, дәріхана, үш шіркеу, қоғамдық орталық, гольф алаңы, боулинг алаңы, балалар ойын алаңы және теннис корты бар. Сауда орындары аз болды: екі дүкен, дәріхана, гараж, «салон» (қонақ үйден бөлек бар), шаштараз және қонақ үй. «Қаптамалы қалада» кинотеатр да болды. Өркендеген кезеңде халық саны шамамен 2000 адамға жетті. Қала тұрғындары қаржылаған екі жедел жәрдем машинасы бар жедел жәрдем станциясы болды. Сондай-ақ нан пісіретін дүкен де болды. Мюррей-Дарлинг су алабынан шыққан судың Ұлы бөлініс тау жотасының шығысына жеткізілуі сирек кездесетін жағдай.
In 1865, oil shale was found in the Capertee Valley, on both the northern and southern sides. It was first mined there in 1881, including from a adit in the southern side of the valley, known as 'MP1', which would many years later be the site of the Glen Davis shale mine. During the early 20th Century, a small settlement known as North Newnes existed in the Capertee Valley close to the portal of a tunnel that was being driven to connect the valley with the oil shale operations in the Wolgan Valley at Newnes (then also known as South Newnes). The two settlements were connected by a bridle track between the two valleys. The tunnel, known as 'Lang's Tunnel'—begun first in the 1890s—lay west of the later oil shale mine; it had a length of 1310.64 m, by the time that work on it was abandoned in September 1906. The miners had left the site by November 1908. The site of North Newnes was probably on higher ground above the future site Glen Davis township. It was named after George Francis Davis. Glen Davis was notable because it was the first time that there had been an attempt in N. S. W. to create a completely new town based on town planning principles. and the earliest workers had to live in tents or otherwise make their own housing. This shanty housing often made use of white washed hessian bagging and other inexpensive materials that were to hand, and the area became known at the 'Bag Town'. It was not within the neat planned township but on the opposite side of the Capertee River, on river flats prone to flooding. The settlement known as 'Glen Davis' thus came to consist of the planned town of Glen Davis, on the southern side of the river, the 'Bag Town' on the northern side, and a little to the east—between the town centre and the works, on land owned by National Oil Proprietary Limited—an area of staff and employee housing. There was also a planned industrial area to the north west of the town centre. The Glen Davis Oil Shale Works first made shale oil in January 1940. The post office for the town opened on 1 March 1939. The school opened in January 1940. Land sales in the town occurred in March 1940 but none of the residential sites were sold at the time. Conditions of sale for residential blocks were relaxed later in 1940. Houses later built there were financed and constructed under a cooperative building scheme, under which no deposit was required but equity was allocated based on the value of rental payments made. In 1947, Glen Davis had a population of approximately 1,600, who were accommodated as follows: 11 substantial brick houses for staff; a staff hostel made of brick accommodating 30 junior staff; 100 permanent and 50 'war type' individually owned residences; a group of barracks with accommodation and boarding for 300 single men; a commercial hotel with 25 rooms; and a 'Bag Town' of 250 mostly sub standard dwellings. The school had 260 pupils and 7 teachers. There was a post office, a bank and a police station. The town had a doctor, a pharmacist, three churches, a community centre, golf course, bowling green, children's playground and tennis courts. There were few commercial outlets; two general stores; a pharmacy; a garage; a 'saloon' (a bar separate from the hotel); a barber shop; and the hotel. There was also a motion picture theatre in the 'Bag Town' section. At its peak, the population reached approximately 2000. There was an ambulance station, with two ambulances, that had been funded by the people of the town. There was also a bakery. a rare instance of water from the Murray Darling catchment being supplied to a location that is east of the Great Dividing Range.
Құлдырау
Жұмыс және оған байланысты шифер және көмір шахталары кіріссіздік себепті және жинақталған залалдар капитал мен аванстар сомасына жақындағандықтан 1952 жылдың мамырында жабылып, тасталды. 1952 жылдың соңына қарай қалада 50 бос үй болды. Үй иелері Ұлттық үкіметтен белгілі бір өтемақы алды. Зауыттағы жабдықтар 1953 жылдың басында аукционға сатылды, одан кейін жедел жәрдем станциясы жабылды, қала көңілсіз, күңгірттенген көрініс алды және халық саны 460 адамға дейін азайды. 1953 жылы шикі мұнай зауыттарының бөлшектеу жұмыстарына жұмыс істеуге мүмкіндік болды. 1954 жылдың ортасына қарай халық саны 320 адамға дейін төмендеді, 80 үй бос тұрды, тек үш дүкен – жалпы саудагер, ет дүкені және газет-журнал сатушы – ашық қалды, ал қала дәрігерін, полиция бөлімін және дін қызметкерлерін жоғалтты. 1954 жылдың соңына қарай халық саны 195 адамға дейін азайды. Қаланың негізгі бөлігі кейбір үйлер, қонақ үй, пошта бөлімі және ара-тұра жұмыс істейтін бір-екі дүкен түрінде сақталды. Қаланың көптеген үйлері мен басқа да ғимараттары көшірілді немесе бұзылды, ал кейбіреулері уақыт өте келе тозып кетті. Мектеп 1962 жылдың ақпанында жабылды. Ал бұрынғы инспектор мен бас менеджердің коттедждері, қазіргі ауыл мен зауыстың қираған орындары арасында орналасқан «Поплар» деген жерде сақталған. Ескі қала жоспарының орталық бөлігінде орналасқан саябақ қазір Глен-Дэвис кемпингі болып табылады. Шикі мұнай дәуірінің маңызды мұрасы – ауыл әлі де Оберрон тоғанынан бетон құбыр арқылы таза сумен қамтамасыз етілуде.
The works and the associated shale and coal mines were closed and abandoned, in May 1952, because the works was unprofitable and accumulated losses were approaching the value of the capital and advances involved. By late 1952, there were 50 vacant houses in the town. Home owners received some compensation from the Commonwealth Government. Equipment in the plant was auctioned off in early 1953, by which time the ambulance station had closed, the town was taking on a forlorn unkempt appearance, and the population had fallen to 460. There was some work available in dismantling parts of the shale oil works during 1953. By mid 1954, the population had fallen to 320, there were 80 empty houses, only three shops were left open— general merchant, butcher and newsagent— and the town had lost its doctor, police station and clergymen. What was left uninhabited was subject to damage by vandals and thieves from outside the town The population had dwindled to 195, by late 1954. The skeleton of a town survived in the form of some properties, a hotel, a post office, and a shop or two that operated intermittently. Many houses and other building in the town were either relocated or demolished; some others just decayed away over time. The school closed in February 1962. and the former Inspector's and General Manager's cottages, at the locality known as 'the Poplars' that lies between the modern day village and the ruins of the works. The parkland reserve, at the centre of the old town plan, is now the Glen Davis Campground. A lasting legacy of the shale oil era is that the village still receives its freshwater supply via the concrete pipeline from the Oberon Dam.
Ұлттық парктер
Уоллеми ұлттық паркі 492 976 гектар аумақты алып жатыр және Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы екінші ірі ұлттық парк болып табылады. Оның құрамына Каперти аңғарының бір бөлігі, әсіресе Глен-Дэвис ағысының төменгі жағы кіреді. Ұлттық парктер мен жабайы табиғатты қорғау қызметі Глен-Дэвис пен Неунес арасындағы бағытты белгіледі, ол Волган аңғарында орналасқан және «Құбыр асуы» деп аталатын танымал жаяу серуенге айналды. Жаяу саяхатшылар Глен-Дэвисті ұлттық паркте кемпингке шығу үшін бастапқы нүкте ретінде пайдаланады, сондай-ақ қалада кемпинг алаңы да бар. Жақын маңда екі кішкентай парк орналасқан: Муги Мурум бан мемлекеттік табиғат қорғау аймағы – Вираджури халқы үшін ерекше маңызға ие аймақ және Каперти ұлттық паркі. Кейіннен «Тас бақтары» деп аталатын тағы бір ұлттық парк құрылды. Ол Каперти аңғарының айналасындағы кейбір аумақтарды, соның ішінде Пантонидің тәжі деп аталатын жазық үстіңгі тауды қамтиды. Бұл тауға алғашқы шаруалардың бірі, осы аймақты қой шаруашылығына ашқан адамның есімі берілген. Мельбурннан Куктаунға дейінгі ұзақ қашықтықты жаяу өтетін Ұлттық жол да Каперти аңғары арқылы өтеді.
The Wollemi National Park takes in 492,976 hectares and is the second largest national park in New South Wales. It includes some parts of the Capertee Valley, especially downstream of Glen Davis. The National Parks and Wildlife Service marked out a track between Glen Davis and Newnes, in the Wolgan Valley, and this became a popular walk known as the Pipeline Pass. Bushwalkers also use Glen Davis as the starting point for camping trips in the national park; there is also a camp site in the town. Nearby are two smaller parks, the Mugii Murum ban State Conservation Area — an area of particular significance to Wiradjuri people — and the Capertee National Park. Another national park was created later, known as the Gardens of Stone National Park. This takes in some areas around the Capertee Valley, including the flat topped mountain—or butte—called Pantony's Crown. This mountain was named after an early farmer who opened the area up to sheep farming. The National Trail, a long distance walking trail that goes from Melbourne to Cooktown, also passes through the Capertee Valley.
Танымал мәдениет
Бұл қала 1981 жылы австралиялық режиссер Питер Батт түсірген "No Such Place" атты деректі фильмнің сюжеті болды, және бұл режиссердің алғашқы фильмі еді. Глен-Дэвис тақта майы зауыты және қазір Ұлттық саябаққа қосылған, осы орындардан төменгі ағыста орналасқан жер (Жәннат аңғары) 1980 жылғы австралиялық "Тізбекті реакция" фильмінің түсірілім алаңы болды. Фильмді Иан Барри режиссерлік етті, ал Мель Гибсон (аталымы көрсетілмеген), Стив Бисли, Хью Кийс-Бёрн, Роджер Уорд және Тим Бернс, сондай-ақ "Mad Max" фильмінің басқа актерлері мен түсіру тобы қатысты. Операторлық жұмысын Рассел Бойд жасады, ал Джордж Миллер бірінші режиссердің ассистенті болды. Көптеген жергілікті тұрғындар фильмде эпизодтық рөлдерде пайда болды.
The town was the subject of a documentary film, No Such Place, which was the first film made by the Australian director Peter Butt, in 1981. The Glen Davis Shale Oil Works and a property now resumed into the National Park downstream from these sites was the location (Paradise Valley) for the 1980 Australian movie The Chain Reaction. The movie was directed by Ian Barry and starred Mel Gibson (uncredited) Steve Bisley, Hugh Keays Byrne, Roger Ward and Tim Burns, amongst other fellow Mad Max cast and crew. Cinematography by Russell Boyd, and had George Miller as First Assistant Director. Many locals appeared in the movie as extras.