Кіріспе

Гиперволемия, сондай-ақ сұйықтық артық жүктемесі деп аталады, – қанда тым көп сұйықтық болатын медициналық жағдай. Ал гиповолемия – қандағы сұйықтық көлемінің жеткіліксіздігі. Қан тамырлары ішіндегі сұйықтық көлемінің артуы денедегі жалпы натрий мөлшерінің көбеюіне және оның салдарынан денедегі жасушадан тыс судың артуына байланысты болады. Бұл механизм әдетте жүрек жеткіліксіздігі (ЖЖ), бүйрек жеткіліксіздігі және бауыр жеткіліксіздігі сияқты натрийді реттеу механизмдерінің бұзылуынан туындайды. Сонымен қатар, тамақ арқылы, тамыр ішіне (IV) салынатын сұйықтықтар, қан құю, дәрі-дәрмектер немесе диагностикалық контрастты бояулар арқылы шамадан тыс натрий түсуі де осыған себеп болуы мүмкін. Емдеу көбінесе диуретиктерді қолдану және су, сұйықтық, натрий және тұзды қабылдауды шектеуді қамтиды.

Белгілері мен симптомдары

Артық сұйықтық, негізінен тұз және су, дененің әртүрлі жерлерінде жиналады және салмақтың артуына, аяқ-қолдың ісінуіне (перифериялық эдема) және/немесе іш қуысында сұйықтық жиналуына (асцит) әкеледі. Соңында, сұйықтық өкпедегі ауа кеңістіктеріне (өкпе эдемасы) өтеді, қанға түсетін оттегі мөлшерін азайтады, нәтижесінде анемия пайда болады және тыныс алудың қиындауына (диспноэ) себеп болады немесе транссудация арқылы плевралық қуысқа өтеді (плевралық төгілу, ол да диспноэ тудырады), бұл орталық көктамырлық қысымның жоғарылауын бағалаудың ең жақсы көрсеткіші. Бет ісінуі де болуы мүмкін. Түнде жатқанда өкпеде сұйықтық жиналуы мүмкін, бұл түнгі тыныс алу мен ұйқыны қиындатуы мүмкін (түнгі пароксизмалық диспноэ).

Асқынулар

Жүрек жеткіліксіздігі сұйықтық артық болуының ең көп кездесетін салдары болып табылады. Сонымен қатар, ол гипонатриемиямен (гиперволемиялық гипонатриемия) байланысты болуы мүмкін.