«Адриана VII» – Ф. Ролфе романы. Рим Папасын сайлау, дін қызметкерлерінің қателіктері, және өзінің арманына жеткен кейіпкер туралы шығарма. Кітап 1904 жылы жарық көрген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хадриан VII: Романс (кейде Хадриан VII деп аталады) – 1904 жылы ағылшын жазушысы Фредерик Ролфтың «Барон Корво» псевдонимімен жазған романы. Ролфтың ең белгілі туындысы, бұл роман – шектен тыс арман-тілектерді қанағаттандыруға арналған, және ол Папа Лео XIII-нің ізбасарын сайлау үшін өткізілген Папалық конклав туралы жазған мақаласынан өркендеген.
Hadrian the Seventh: A Romance (sometimes called Hadrian VII) is a 1904 novel by the English novelist Frederick Rolfe, who wrote under the pseudonym "Baron Corvo". Rolfe's best known work, this novel of extreme wish fulfilment developed out of an article he wrote on the Papal Conclave to elect the successor to Pope Leo XIII.
Сюжет
Алғашқы сөзінде біз Джордж Артур Роузбен (Ролфтың өзінің айқын көшірмесі) танысамыз: дін қызметкері болуға тырысқан, бірақ Рим католик шіркеуінің араласуы мен қателіктері салдарынан шақыруынан айырылған, енді кішкентай сары мысығымен жалғыз тұратын адам. Роузға екі белгілі шіркеу қайраткері келеді, олардың бірі – кардинал-архиепископ. Екеуі де оған жасалған зұлымдықтарды түзеуді, оны дін қызметкері етіп тағайындауды және жаңа Папа сайлау үшін жиналған конклавтың нәтижесіз аяқталған Римге алып кетуді ұсынады. Римге келгенде ол кардиналдардың, әлде құдайдан, әлде басқа күштен шабыттанғандай, оған Папалық лауазымын ұсынғанын біледі. Ол келіседі және бұрынғы жалғыз ағылшын Папасы Адриан (немесе Адриан) IV болғандықтан, Адриан VII есімін қабылдайды. Роман осы ерекше, темекі шегетін ағылшынның шіркеуді және 20 ғасырдың басындағы әлемді реформалауымен дамиды, ол Рим католик иерархиясының қарсылығына қарамастан, достарына жақсылық жасайды және жауларын жеңеді; көбінесе ол өз сүйкімділігімен немесе табандылығымен мақсатына жетеді. Оның қысқа билігі шотланд немесе, мүмкін, улстерлік адам оны өлтірген кезде аяқталады, сосын әлем жеңілдеп дем алады.
The prologue introduces us to George Arthur Rose (a transparent double for Rolfe himself): a failed candidate for the priesthood denied his vocation by the machinations and bungling of the Roman Catholic ecclesiastical machinery, and now living alone with his little yellow cat. Rose is visited by two prominent churchmen, one a Cardinal Archbishop. The two propose to right the wrongs done to him, ordain him a priest, and take him to Rome where the Conclave to elect the new Pope has reached deadlock. When he arrives in Rome he finds that the Cardinals have been inspired, divinely or otherwise, to offer him the Papacy. He accepts, and since the only previous English Pope was Adrian (or Hadrian) IV, he takes the name Hadrian VII. The novel develops with this unconventional, chain smoking Englishman peremptorily reforming the Church and the early 20th century world, against inevitable opposition from the established Roman Catholic hierarchy, rewarding his friends and trouncing his enemies; generally he gets his way by charm or doggedness. His short reign is brought to an end when he is assassinated by a Scotsman, or possibly an Ulsterman, and the world breathes a sigh of relief.
Хадриан VII-ге негізделген немесе оған әсер еткен кейінгі еңбектер
1908 жылы Ролф «Англикандық нәсілдің жауына қарсы бұқа» үшін Адриан кейіпкерін қайта жандандырды, бұл лорд Нортклиф пен оның «Daily Mail» газетіне бағытталған зорлық-зомбылыққа толы шабуыл еді және ол Адриан VII-нің Папалық бұйрығы түрінде жазылған. Роман Питер Люктің сәтті сахналық қойылымына айналды, ол 1968 жылдың сәуір айында Лондонның «Мермейд» театрында ашылды, ал басты рөлді Алек МакКоуэн сомдады – әке Уильям Рольф (Роуз емес). Бродвейдегі келесі қойылым ескі «Хелен Хейс» театрында өтті, онда алғаш МакКоуэн, содан кейін Родерик Кук және кейін Барри Морс ойнады. Морс сондай-ақ Австралиядағы қойылымда және АҚШ бойынша гастрольдік сапарда да қатысты. Осы тақырыптағы сатирикалық роман, өзінің библиографиясында Адриан VII-ні еске алатын Роберт Плейердің «Құбірлар, құрттар және ескерткіштер туралы әңгімелесейік» (1972) романы бар. Брендан Коннеллдің «Әке Тортуроның аудармасы» (2005) романы, дін қызметкерінің паптыққа қатыгез жолмен өрлеуі туралы, «Мен бұрмалаған дизайным үшін» деген арнаумен «Фредерик Уильям Серафино Остин Льюис Мэри Рольф, Барон Корво» есімдеріне арналған.
In 1908 Rolfe resurrected the character of Hadrian for The Bull Against the Enemy of the Anglican Race, a violent attack on Lord Northcliffe and his newspaper, the Daily Mail, cast in the form of a Papal Bull issued by Hadrian VII. The novel was made into a successful stage play by Peter Luke, opening at the Mermaid Theatre, London in April 1968 and starring Alec McCowen as Fr. William Rolfe (not Rose). The subsequent Broadway production at the old Helen Hayes Theatre starred first McCowen, then Roderick Cook, and later, Barry Morse. It was also Morse who played in an Australian production and a USA national tour. A satirical novel on a similar theme, which mentions Hadrian the Seventh in its bibliography, is Robert Player's Let's Talk of Graves, of Worms, of Epitaphs (1972). The Translation of Father Torturo (2005), a novel by Brendan Connell about a priest's ruthless ascent to the papacy, is dedicated to "Frederick William Serafino Austin Lewis Mary Rolfe, Baron Corvo", "for the design which I so meanly twisted".
Қабылдау
2014 жылы The Guardian «Адриан VII» романын ағылшын тілінде жазылған 100 ең жақсы романның тізіміне қосты. Роберт МакКрам оны «күрделі болғанымен қызықты, әсем әрі ерекше, кейбіреулер ақымақты дейтін, қызықшаңдыққа бой алған» деп сипаттады.
In 2014, The Guardian placed Hadrian the Seventh on its list of the 100 best novels written in English. Robert McCrum called it "entertaining if contrived [ ] orchidaceous, eccentric and weirdly obsessive, some would say mad."