Кіріспе

Бернард II (каталон тілінде Bernat de Gothia) 865 жылдан 878 жылға дейін Барселона, Жирона графы және Готия мен Септимания маркграфы болды.

Шығу тегі

Бернард Пуатье графы Бернард I (814-844) мен Мэн графы Роргон I-нің қызы Билихильданың ұлы болды. Ол викингтермен шайқаста қаза тапқан Ангулем графы (839-863) Еменоның әкесі тарапынан туысы еді. Анасының жағынан ол Мэннің Роргон II-сінің және корольдік канцлер Гаузлиннің, Сен-Жермен-де-Пре аббатының сіңлісінің ұлы болды.

Көтерілістің аяқталуы

851 жылы басталған азамат соғысында Бернард патша Карл Тоқалға адал болды. 864 жылы Хамфридтің қашуы және қалған көтерілісшілердің өлімінен кейін Карл Солтүстік-Шығыс Иберия және Лангедок (Готия маркасы) округтері мен маркаларын қайта бөлісті. 864 жылы Бернард Овернь және Отун графтықтарына орналастырылды. Осы кезде Оксер және Невер Робертке берілді, ол 865 жылы Отунды да алды. 865 жылы Тулуза, Лимузен, Палларс және Рибагорза Бернардқа, Тулузалық Раймонд I-нің ұлына тапсырылды. Раймонд үш жыл бұрын Хамфридтің қолынан тартып алынған еді. Алби графы Эрменголь Руергті алды, ал Олиба Каркассон және, мүмкін, Разесті алды. Бірақ 865 жылы король Бернардтан Овернь және Отун графтықтарын қайта алып, оның орнына стратегиялық маңызы зор Барселона, Аусона, Руссильон, Нарбонна, Агде, Безиер, Мельгейль және Ним графтықтарын берді. Карл Баласының ұлы, Луи Исаның немересі – Карл Баласы 866 жылдың 29 қыркүйегінде қайтыс болды, бұл Аквитанияда мұрагерлік дағдарысын тудырды. Аквитанияда көптеген бос орындар пайда болды: Пуатудың Ранулф, Сентонждың Ландри, Перигор және Ангулемнің Эменосы, Бурж епископы Ральф және Оверньнің Бернарды барлығы қайтыс болды немесе көтеріліс жасады.

Үкіметтің реформалары

Вулгрин, Карл Балдың туысы, Ангулем, Перигор, Аген және Сентонь графтықтарын алды, ал отбасының басқа мүшелері жаңадан бос қалған жерлерді иеленді: Вулфад Бурж епископы болып тағайындалды, Эфрой (862 жылдан 864 жылға дейін қарсылас болған, бірақ енді патшаға адал болды) Пуату графы болды (дегенмен ол көп ұзамай қайтыс болды). Карлдың ұлы Людовик Тілтаңбалы король деп жарияланғаннан кейін Аквитания патшалығының номиналды тәуелсіздігі қайта орнатылды, бірақ нақты билік Карлға адал ақсүйектер кеңесінде қалды. Эфрой Поатьелік қайтыс болғаннан кейін графтық Готтық Бернардқа берілді. Осы кезде Роберт Күштінің қайтысынан бері бос тұрған Аутун графтығы корольмен келісіп алған Бернард Плантапилосаға қайтарылды. Аувернь Гариге берілді. 869 жылы Ургелл, Сердания және Конфлент графтары Соломон қайтыс болды, сондай-ақ сол жылы Жирона және Бесалу графтары Отгер де қайтыс болды. 870 жылы король Отгердің графтықтарын Барселона графтығына (демек, Готтық Бернардқа) берді. Сүлейменнің Ургелл мен Серданиядағы құқықтары Сунифред I-нің үлкен ұлы Уилфред Жүндіге берілді. Конфлент графтығы Сюнифредтің екінші ұлы Мироға берілді. Сюнифредтің қалған үш ұлы – Радульф, Сюнифред және Рикульф – ешқандай құқық алған жоқ. 872 жылы Карл Бал Аквитания билеуін өзінің туысы Босоға, Лион және Виенна графтарына тапсырды және оны атақтармен және жерлермен сыйлады: Берри графтығы, Корольдік камерагер және Магистер Остиарий. Алайда, Бернард Готтық пен Бернард Плантапилосадан империяны басқаруға көмектесу сұралды. Овернь графтығы да Плантапилосаға берілді. Бернард Тулузаға үлкен билік берілмегені үшін Каркассон мен Разедегі өзінің жауы Олиба II-нің жерлерімен сыйланды. Бірақ, көп ұзамай Бернардты (Олибаның бұрынғы одақтасы) Бернард Плантапилосаның вассалы 872 жылдың тамызында өлтірді. Олиба II өзінің бұрынғы иеліктерін қайтарып алды, ал Плантапилосаға Тулуза мен Лимузен берілді, бірақ Палларс пен Рибагорза оның бақылауынан шығып кетті.

876 Реформалар

876 жылы Карл Тоқал патшалықтың оңтүстігіндегі үкіметін тағы да реформалады. Ол Прованс пен Италияны Босоның басқаруына берді және Берри графтығын Бернард Готтыққа тапсырды. Бір жыл өткен соң, Макон және Шуано аймақтарында көптеген жерлері болған граф Экхард қайтыс болды, оның иеліктері де Босоның иеліктеріне қосылды. Босо Прованстан айырылды, бірақ Италияны және өзінің графтықтарын сақтап қалды. Аутун екінші рет Бернардқа берілді. 876 жылдың 8 қазанында Бернард Плантапилоза Андернах шайқасында Саксония королі Людовик Кішіге тұтқындалды, соның салдарынан оған жаңа жерлер берілмеді. 876 жылдың 1 сәуірінде епископ Вулфад қайтыс болды, ал Фротарионы Карл оның орнына тағайындады. Бірақ Бернард жаңа епископтың тағайындалуына қарсы шықты, себебі ол Бернардтың қол жеткізген зор билігі мен иеліктеріне теңдес болуы мүмкін еді. Ол патшаға тікелей қарсы қару көтермеді, бірақ патшаның нұсқауларына қарсылық көрсеруге тырысты.

877 Көтеріліс

877 жылы Босо, Иуг абат, Бернард Плантапилоса және Готиялық Бернард патшаға қарсы ашық көтеріліс жасап, қару қолға алды. Бірақ Карл патша 877 жылдың 6 қазанында көтеріліс ортасында қайтыс болды. Патшаның өлімі қақтығысты тоқтатпады. Олар Карл тағайындаған мұрагері, Аквитанияның бұрынғы патшасы Людовик Кекешпен, олардың үстемдігінде болған адаммен соғысты. Реймстің архиепископы Гинкмар Босоны, Плантапилосаны және Иугты бағындырып, Бернардты, оның інісі Эменоны, Сент-Дени абысы Гаузлинді және Мэн графы Госфридты жалғыз қалдырды. Людовик 8 желтоқсан күні 877 жылы таққа отырды. Рим папасы Иоанн VIII Троя соборын шақырып, бүлікшілерді епископ Фротариоға қарсы жасаған істері және шіркеу мүліктерін тартып алғаны үшін айыптады. 878 жылдың 11 қыркүйегінде Людовик Бернардты құрметтерінен айырды. Оның камерагері Теодорикке Аутун, Плантапилосаға Берри және Септимания, Вильфред Түндіге Барселона, Аусона, Жирона және Бесалу, ал Миро Ескіге Руссильон берілді. Бернард 879 жылға дейін Аутунда қарсылық көрсетіп, содан кейін қайтыс болды.