Жоғарғы Канада саудагері және саяхатшысы Джон Симуко Маколейдің өмірі мен қызметі
John Simcoe Macaulay
Жоғарғы Канада саяхатшысы және кәсіпкері Джон Си́мко Маколей туралы ақпарат. Торонто қаласындағы Ыстық Троица шіркеуіне жер сыйлаған тұлғаның өмірі мен қызметі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрметті полковник Джон Симко Маколей (13 қазан 1791 – 20 желтоқсан 1855) – Жоғарғы Канададағы кәсіпкер және саяси тұлға. 1845 жылы Англияға зейнетке шығар алдында ол Торонтодағы Қасиетті Үшбірлік шіркеуі салынған жерді қайырымдылыққа берді.
Colonel The Hon. John Simcoe Macaulay (13 October 1791 – 20 December 1855) was a businessman and political figure in Upper Canada. In 1845, before retiring to England, he donated the land on which the Church of the Holy Trinity (Toronto) was built.
Ерте өмір
Ол 1791 жылы Англияда Джеймс Маколей мен Элизабет Так Хейтердің ұлы болып дүниеге келді. Оның ата-анасы 1792 жылы Жоғарғы Канадаға көшіп келді, губернатор-лейтенант сэр Джон Грейвс Симконың қамқорлығын иеленді, ол сонымен қатар оның крест әкесі болды және оның құрметіне оған есім қойылды. Маколей Йорк қаласында өсті және Корнуоллдағы Джон Страхан мектебінде білім алды. 1805 жылы ол Вулвичтегі Корольдік әскери академияда оқу үшін Англияға барып оқыды. Ол Корольдік инженерлерде капитан болды және Пиреней соғысында олармен бірге қызмет етті, Барроса шайқасына қатысты. Ол 1827 жылға дейін полкінде қызмет етті, содан кейін Сандхерсттегі Корольдік әскери колледждің фортификация профессоры болып тағайындалды.
He was born in England in 1791, the son of James Macaulay and Elizabeth Tuck Hayter. His parents came to Upper Canada in 1792, enjoying the patronage of Lieutenant Governor Sir John Graves Simcoe, who was also his godfather and for whom he was named. Macaulay grew up in York and attended John Strachan's school in Cornwall. In 1805, he went to England to study at the Royal Military Academy in Woolwich. He became a captain in the Royal Engineers and served with them during the Peninsular War, seeing action at the Battle of Barrosa. He remained with his regiment until 1827, when he was appointed Professor of Fortification at the Royal Military College, Sandhurst.
Торонто
1835 жылы ол қызметтен кеткен соң, Жоғарғы Канаданың, өткен жылы Торонто деп аталған Йорк қаласына оралды және мұрасын басқаруға кірісті. Ол қайын атасына тиесілі болған (бірақ ол онда ешқашан тұрмаған) Елмсли үйінде тұрды, кейіннен онда Джеймс Брюс, 8-ші Элгин графы қоныстанды. Макоули Жоғарғы Канада банкінің директоры болды. 1836 жылы жаңа генерал-губернатор сэр Фрэнсис Бонд Хедтің тағайындауымен ол Жоғарғы Канаданың бас геодезисі болып тағайындалды. Тағайындауға қанағаттанбаушылық туды, себебі Отбасылық келісім тарапынан ұсынылған кандидат ескерілмеді, ал басқалар Макоулиді провинцияның толыққанды тұрғыны деп санамады. Хед Макоулиге отставкасын Колониялық хатшыға ұсынуға кеңес берді, оның қабылданбауын күткенімен, ол қабылданды және оның орнына Джон Макоули, туыс емес, тағайындалды. 1839 жылы ол Жоғарғы Канаданың заң шығару кеңесіне сайланды. Екі жыл өткен соң, ол Торонто қалалық кеңесіне сайланды, бірақ Отбасылық келісімге наразы болғандықтан, Генри Шервуд оның орнына мэр болып сайланғаннан кейін отставкаға кетті.
When he resigned in 1835, he returned to York, Upper Canada, which had been renamed Toronto the previous year, to manage his inheritance. He made his home at Elmsley House, which had belonged (though he never lived there) to his father in law, and was afterwards lived in by James Bruce, 8th Earl of Elgin. Macauley became a director of the Bank of Upper Canada. In 1836, he was appointed Surveyor General for Upper Canada by the new Lieutenant Governor, Sir Francis Bond Head. The appointment was disputed because the candidate favoured by the Family Compact had been ignored and others did not consider Macaulay a genuine resident of the province. Head advised Macaulay to submit his resignation to the Colonial Secretary, expecting it to be refused, but it was accepted and John Macaulay, no relation, was appointed to the post instead. In 1839, he was elected to the Legislative Council of Upper Canada. Two years later, he was elected to the Toronto city council but, again frustrated by the Family Compact, he resigned after Henry Sherwood was elected mayor instead of him.
Отбасы
1825 жылы Суррейдегі Кройдон қаласында ол Жоғарғы Канаданың бас судьясы Джон Элмслидің үлкен қызы Энн Ги Элмслиге үйленді, оның әйелі Мэри, Роксбериден келген капитан Бенджамин Холлоуэллдің (1723–1799) қызы, теңізшілер корпусының офицері; Бостон шай партиясы кезінде Бостон портының кеден комиссары болған. Маколей ханымның анасы Бостонның танымал отбасынан шыққан, бірақ оның әкесінің әкесі, лоялист болғандықтан, Роксбери мен Мэндегі иеліктерінен, барлық мүлкінен айырылып, егер Бостонға қайта қадам басқан жағдайда өлім жазасына кесілген. Ана жағынан, Маколей ханым адмирал сэр Бенджамин Халлоуэлл Кэрьюдің, Беддингтон Парк, Суррейдің және оның інісі Уорд Халлоуэллдің (кейін Уорд Николас Бойлстон аталған), Гарвард университетіне зор үлес қосушысының қызы болды; олар губернатор Мозес Гиллдің екі жүрегі жақын немере інілері еді. Маколей ханымның анасының анасы, Мэри (Бойлстон) Холлоуэлл, Америка Құрама Штаттарының 2-ші президенті Джон Адамстың анасы Сюзанна Бойлстонның бірінші туысы және 6-шы президент Джон Квинси Адамстың әжесі болды.
In 1825, at Croydon in Surrey, he had married Anne Gee Elmsley, the eldest daughter of The Hon. John Elmsley, Chief Justice of Upper Canada, by his wife Mary, daughter of Captain Benjamin Hallowell (1723–1799) R. N., of Roxbury; the Commissioner of Customs for the Port of Boston at the time of the Boston Tea Party. Mrs Macaulay's mother was from a distinguished Boston family, but as a Loyalist her grandfather had lost his estates at both Roxbury and Maine, as well as all his possessions, and was sentenced to death if he ever set foot in Boston again. On that side, Mrs Macaulay was a niece of Admiral Sir Benjamin Hallowell Carew, of Beddington Park, Surrey, and his brother Ward Hallowell (who was later known as Ward Nicholas Boylston), a great benefactor of Harvard University; they were two of the nephews of Governor Moses Gill. Mrs Macaulay's maternal grandmother, Mary (Boylston) Hallowell, was a first cousin of Susanna Boylston, the mother of the 2nd President of the United States, John Adams, and grandmother of the 6th President, John Quincy Adams.
Уайкман ложасы
Маколей 1840 жылдары Бей және Колледж көшелерінің жанында, қазіргі Колледж Паркінде үй салды. Бұл жерді оның әкесі Йорк қаласына келген кезде сатып алған. Ол қайтыс болғаннан кейін 1870 жылы үй епископ Страхан мектебіне берілді, сосын Орталық емдеу ауруханасы болып, әрі қарай қару-жарақ қоймасы ретінде пайдаланылды. Бірақ соңында оның орнында Итон колледжінің дүкені салынды.
Macaulay built his home in 1840s near Bay and College in what is now College Park. The land was acquired by his father on arriving in York. Following his death the home went to Bishop Strachan School in 1870, then as Central Convalescent Hospital and finally as an armoury before giving way to Eaton's College store.
Зейнеткерлік
1845 жылы Торонтодағы саяси өмірге наразы болған Маколей ондағы мүлігін 21 000 фунт пайдаға сатты. Бала кезінде өскен үйінің бағының бір бөлігін (Маколейдің даласы деп белгілі) 1847 жылы Киелі Үштік шіркеуі салынған Англикан шіркеуіне сыйлады. Маколей отбасымен Англияға көшті. Олар Рочестер қаласының жанындағы Реде-Кортқа қоныстанды, бұл жер Маколейдің бірінші туысы, Рочестердегі Винн иесі, генерал-майор Джордж Уильям Паулетт Бингхэм К. Б., Дж. П. тұратын жерге жақын болды. Ол 1852 жылы SS Great Britain кемесімен Солтүстік Америкаға қайтып келді, бірақ 1855 жылы Рочестерде қайтыс болды, ал оның әйелі 1862 жылға дейін сақталды. Олардың сегіз баласы болды. Олардың ешбір қызы үйленбеді және барлығы Торквейде бірге тұрды. Бір ұлы Англияда, екіншісі Торонтода, үшіншісі Оңтүстік Африкада, ал төртіншісі Жаңа Зеландияда тұрды.
In 1845, disgruntled by political life in Toronto, Macaulay sold his property there for a profit of £21,000. He donated part of the gardens (known as Macaulay's Fields) of the home in which he had grown up in to the Anglican Church, where in 1847 the Church of the Holy Trinity, was built. Macaulay moved with his family to England. They took up residence at Rede Court, near Rochester, not far from Macaulay's first cousin, General George William Powlett Bingham C. B., J. P., of The Vines, Rochester. He did travel back to North America in 1852, on the SS Great Britain, however he died in Rochester in 1855, and his wife survived him until 1862. They were the parents of eight surviving children. None of their daughters married, and they all lived together in Torquay. One son lived in England, another in Toronto, another in South Africa and another in New Zealand.