Қызылбас қарабас қоңызының биологиясы мен мінез-құлқы
Cardinal beetle
Қызыл түсті қара бас кардинал қоңызы (Pyrochroa coccinea) – Орталық Еуропа мен Ұлыбританияда кездесетін, ағаш қырып жатқан қоңыз. Улы, қорғаныш түсі бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қоңыздың түрі
Species of beetle
Pyrochroa coccinea, әдетте қара бас кардинал қоңызы деп аталады, Pyrochoidae тұқымдасына жататын кардинал қоңызының бір түрі. Ол негізінен Орталық Еуропаның орманды аймақтарында және жайылымдарында, соның ішінде Ұлыбританияның оңтүстігінде кездеседі. Амброзия қоңыздарының басқа түрлері сияқты, P. coccinea ерте сатыдағы ыдырау кезеңіндегі ағаш тікелерінде өмір сүріп, көбейеді.
Pyrochroa coccinea, commonly known as the black headed cardinal beetle, is a species of cardinal beetle in the family Pyrochoidae. It is found mainly in wooded areas and pastures throughout central Europe, including southern Great Britain. Similar to other species of Ambrosia beetles, P. coccinea live and reproduce on wooden logs in early stages of decomposition.
Географиялық ауқым
Пирохора коккениясы Англияның оңтүстігінде кеңінен таралған, көбінесе оңтүстік-шығыс аймақтарында кездеседі. Ересек P. coccinea апосемалық түсқанауды дамытқан, ол қоңыздардың таралу кезінде қорғаныс механизмі ретінде қызмет етеді, себебі оның айқын қызыл түсінің жыртқыштарға улы екені белгілі. Бұл қоңыздардың ағаш пен қабықтың тар жарықтары арасына кіріп, мекен ету ортасын құруына мүмкіндік береді. Бұл түрдің әртүрлі ағаш түрлеріне ерекше бейімділігі жоқ, ал оның кездесуі диаметр, қабықтың жабынуы немесе саңырауқұлақтың болуы сияқты факторларға тәуелді емес. Бұл көптеген амброзия қоңыздарының түрлерінен өзгеше, олар орманды жерлерде саңырауқұлақтың көзімен симбиоздық қарым-қатынаста өмір сүреді. Кантаридин (КТД) – түрлердің байланыс үшін оған қаншалықты сене алатынына байланысты әртүрлі әрекеттерге ие семіохимиялық зат. КТД – өсімдіктердің эфир майларында кездесетін ұшқыш қанықпаған көмірсутектер тобына жататын терпеннің бір түрі. КТД табиғи түрде көпіршік қоңыздары мен жалған көпіршік қоңыздарымен өндіріледі және өте улы, сондықтан ол дамудың барлық кезеңінде жыртқыштар мен паразиттерді осы қоңыздармен қоректенуден күшті түрде тоқтатады. КТД өте улы болғанымен, ол кейбір буынтық аяқтыларды, қаңтарыфилді түрлерді тартады. Бұл түрлер көпіршік және жалған көпіршік қоңыздарының КТД өндіріп шығаратынын сезіне алады және осы қосылысты қорғаныс материалына айналдыру үшін пайдаланады. Pyrochroa туысының барлық түрлері әсіресе көпіршік қоңыздарына тартылады, ал P. coccinea бұрын Melo brevicollis, Meloe proscarabaeus және Melo violaceus түрлерімен қоректенгені байқалған.
Pyrochroa coccinea is widespread in southern England and is most commonly found in the southeastern regions. Adult P. coccinea has evolved aposematic coloration which serves as a protective mechanism as the beetles disperse, given that its notable bright red coloration is known to be toxic to predators. which allows these beetles to crawl in between the narrow crevices of wood and bark to establish their habitat. This species also does not have an obvious preference for different tree species, and its presence is unaffected by factors such as diameter, bark coverage, or the presence of fungi. This is in contrast to many species of Ambrosia beetles that live mutualistically in wooded areas with a fungal source. Cantharidin (CTD) is a type of semiochemical that has different actions based on which species are relying on it for communication. CTD is a type of terpene, which is a volatile unsaturated hydrocarbon found in the essential oils of plants. CTD specifically is naturally produced by blister beetles and false blister beetles, and it is highly toxic such that it strongly discourages predators and parasites from feeding on these beetles throughout all stages of their development. Even though CTD is highly poisonous, it actually lures some arthropods known as canthariphilous species. These species can sense the blister and false blister beetles producing CTD and manipulate the compound to convert it into a defensive material. All species within the Pyrochroa genus are drawn toward specifically blister beetles, and P. coccinea has previously been observed feeding on Melo brevicollis, Meloe proscarabaeus, and Melo violaceus.
Жыныстық анатомия
Нақты айтқанда, КТД тек еркек анатомиялық құрылымдарында ғана кездесетін арнайы бездермен өзара әрекеттеседі. Бұл бездік бас аппаратында CTD секрециясы еркектер ұрғашыларды ұсыну кезінде бөлінеді, бұл жыныстық қатынасқа итермелейді. Еркектерде бұл бас құрылымы алдыңғы бөлігінде орналасқан және көздерінің арасында шағын тереңдікке дейін созылатын бір ойыс бар. Дегенмен, Pyrochroinae тұқымдастарының әртүрлі түрлерінде бұл құрылым көздің арасындағы бір беткей ойыстан бастап, көздерінің артындағы екі симметриялы ойысқа дейін, тіпті алдыңғы-қылқанды аймақтағы дөңгелек алдыңғы жиекке дейін өзгеріп кетуі мүмкін. Бас сонымен қатар, секреторлық жасушалар өндіретін химиялық заттарды тасымалдауға қатысатын, құрылымның кутикулалық қабырғасына еніп, одан өтетін ерекше кутикулалық каналдарды қамтиды. Бұл екі түрлі канал эктодермалық бездердің екі түрін құрайды.
Specifically, CTD interacts with specialized glands found only in specific male anatomical structures. In this glandular cranial apparatus, CTD is released as secretions that are consumed by females when males are courting them, inducing sexual intercourse. In males, this cranial structure is located in the frontal region and contains one indentation extending to a modest depth in between the eyes. However, in different genera of Pyrochroinae, the structure can vary from a single shallow indentation interocularly, to two matching indentations behind the eyes, to a bulging frontal ledge in the frontoclypeal region. The head also contains distinctive cuticular ducts that enter and pass through the cuticular wall of the structure, both of which are involved in transporting the chemicals produced by the secretory cells. These two different kinds of ducts comprise two different types of ectodermal glands.
Жұптау
Еркек CTD жұтқаннан кейін, қысқа тоқталыс кезеңінен соң, бірте-бірте аналыққа жақындап, бетпе-бет тұрады. Еркек және аналық бір-біріне жақындасып, антенналарымен тиісіп әрекеттеседі, мұнда еркек антенналарын бүйірге бұрады. Бұл аналыққа бас құрылымын көрсетуге мүмкіндік береді, ал ол оны ауыз анатомиялық құрылымдарымен дереу сынап көреді. Еркек аналыққа мініп, денесін, қалқанша мен қанат жапқыштарының деңгейін берік ұстап, жыныстық қатынас бастайды және ашық жақ сүйегін қалқаншаға басады. Жыныстық қатынас аяқталғаннан кейін, еркек тағы да аналыққа бетпе-бет бұрылып, бас құрылымын қайталап көрсетеді, бұл аналыққа аппаратты қайтадан сынап көруге және секрецияларды жеуге мүмкіндік береді. Аппаратты қайталап сынау – жұптасудан кейінгі сирек кездесетін мінез-құлық. Өйткені, еркектер сыйлық бергенде, әдетте бұл жұптасу алдында немесе оның барысында болады, кейін емес.
After males ingest CTD, the male gradually approaches the female following a brief settling phase and presents itself face to face. The male and female proceed to approach each other and interact by touching their antennae, where the male positions its antennae sideways. This allows the cranial structure to be exposed to the female, and she immediately tests it out with her mouth anatomical structures. The male proceeds to mount the female and begin copulating, securely grasping the female’s body and the level of the pronotum and elytra and forcing his open mandibles onto the pronotum. Following the conclusion of copulation, the male orients itself face to face once again to the female, revealing his cranial structure repeatedly, allowing the female to test the apparatus again and potentially consume the secretions. This repeated sampling of the apparatus is a relatively unusual post copulatory behaviour. This is because when gifts are imparted by males, it typically occurs before or during copulation, rather than after.
Жұпталудың артықшылықтары және жұмыртқаның орналасуы
Бұл түрдің мекендейтін ағаш түрлеріне ерекше қалаушылығы болмаса да, жұптасу көбінесе кең жапырақты орман өсімдіктерінің, оның ішінде емен мен бук ағаштарының, сондай-ақ құлаған ағаштардың шіріген қабығында жиі кездеседі. Көбею ересек қоңыздардың белсенді маусымының басында (көбінесе көктемнің алғашқы айларында) жүзеге асады. Аналықтары жұмыртқаларын шағын топтарға бөліп, көбінесе ағаш астына, ал сирек тік бағаналарға салады, онда олар жақын жердегі жәндіктермен қоректенуге мүмкіндік алады.
Although this species does not have a significant preference for the tree species that it inhabits, mating occurs most frequently on the decomposing bark of broadleaf wooded plants, including oak and beech trees, as well as fallen timber. Reproduction takes place early in the season of the adult beetle's presence (mainly during the early spring months). Females lay their eggs in small groups and primarily beneath the wood and rarely on upright trunks where they will have access to feed on nearby insects.