Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рас-Банас (Lepte Akra, ) - Мысырдағы Қызыл теңізге қарай созылған жартыарал. Оның оңтүстігіндегі қоршалған су алабы Фол шығанағы деп аталады, ал оның түбінде ежелгі Беренис порты орналасқан. Жарым аралдың төңкерілісінің оңтүстігіндегі Мукава аралы бұрынғыда жартыаралмен байланысты болған болуы мүмкін, алайда бұл пікірді қолдайтын зерттеулердің нәтижесі шамалы немесе мүлдем жүргізілмеген.
Ras Banas (Lepte Akra, ) is a peninsula in Egypt extending into the Red Sea. The inlet of water sheltered to the south of it is called Foul Bay, at the head of which sits the ancient port of Berenice. It is believed that Mukawwa Island to the south of the tip of the peninsula, may have been connected to the peninsula at some point in the past however little or no research has been conducted to support this claim.
Тарих
Рас-Банас қаласының әскери тарихы бар. Бұл жер бұрынғыда шағын әскери әуежай болған, кейін Египет әуе күштерінің базасы ретінде пайдаланылды. 1967 жылғы 5 маусымда алты күндік соғыс кезінде Израиль әуе күштерінің төрт Суд Aviation Vautour ұшағы Ілюшин Ил-28 ұшақтарымен жабдықталған 9-шы жеңіл бомбалаушы эскадрильяның бір бөлігі орналасқан базаны бомбалады. Осы қақтығыста 29 египеттік Ил-28 ұшағы жойылды, тек екі ұшақ әуе шайқасында қирады. Кеңес әскерінің базасы олар кеткенге дейін осы жерде орналасқан. Кеңес Одағы 1964 жылғы КСРО мен Біріккен Араб Республикасы (Египет) арасындағы балық аулау туралы келісімге сәйкес базаны салуға рұқсат алды. Кеңестер 1970 жылы база құрылысын бастады, бұл Мысырдағы олардың алғашқы базасы болды. Бірақ базаның құрылысы 1972 жылға дейін құпия сақталды, ол кезде Израиль газеті база туралы толық мәліметтерді жариялады. Египет үкіметі базаны жасыруға тырысып, Беринезде жаңа порт салынып жатыр және Асванға дейін жол салынып жатыр деген мәлімдеме жасады, бірақ бұл жол қиын өңірлер арқылы өтетін еді. Бұл жаңа жол аймақтың өнімдерін Асванға жеткізуге, сондай-ақ қажыларды Мысырдан Сауд Арабиясына қатынайтын етуге мүмкіндік беретін еді. Бірақ Египет үкіметінің бұл мәлімдемелері халықаралық тергеуден кейін дұрыс емес екені анықталды. 1972 жылдың шілдесінде Египет президенті Анвар Садат АҚШ-пен жақсы қарым-қатынас орнату мақсатымен Кеңес Одағын елден кетуге бұйырды. 1979 жылдың ақпанында Анвар Садат сол кездегі АҚШ қорғаныс министрі Гарольд Браунды жарым аралды АҚШ-тың әскери-теңіз және әуе базасы ретінде пайдалануды қарастыруға шақырды. Бастапқыда АҚШ бұл ұсынысқа қызығушылық танытпады, бірақ ұсыныс уақыт өте келе тартымдырақ бола бастады. Конгрестен Рас-Банастағы әскери нысандарды жаңғыртуға қаражат бөлу үшін АҚШ-қа базаны пайдалануға рұқсат беретін жазбаша келісім қажет болды. Садат жазбаша келісімге қол қоюға асықпады және ауызша келісім жеткілікті екенін айтты. Бірақ 1981 жылы Вашингтонға жасаған соңғы сапарында ол АҚШ-қа Рас-Банасты пайдалануға рұқсат беретін хатқа қол қойды. Рас-Банастың орналасқан жері Персия шығанағындағы операцияларға және басқа да Таяу Шығыс және Солтүстік Африкадағы жағдайларға дайындық жасау үшін маңызды алаң ретінде қызмет етуге мүмкіндік берді. Пентагонның алғашқы жоспарларында оны CENTCOM әскерлері үшін және B-52 бомбалаушылары мен C-5 көліктік ұшақтарын орналастыру үшін пайдалану көзделген. Бірақ Египеттен жазбаша келісімнің болмауы және сол кезде жобаны қаржыландыруға рұқсат берілмеуі салдарынан жоспарлар тоқтатылды. Египеттің жазбаша келісімінен кейін жоспарлар қайта жаңғыртылды, бірақ көлемі азайтылды. Жаңа жоспарлар POL нысандарын салу арқылы CENTCOM нысанының маңыздылығын азайтты. Сондай-ақ, суды тарату желісі бар суды тұщыландыру зауытын салу, әуежайды жақсарту (жаңа ұшу-қону жолағын салуды қоса алғанда), қоймалар, жанармай қоймалары және 25 000 АҚШ әскерін орналастыруға қабілетті казармаларды салу ұсынылды. Египет бұл жерде ресми CENTCOM базасын салуға қатысты алаңдаушылық білдірді, себебі бұл радикалды арабтар тарапынан зорлық-зомбылыққа ұшырауы мүмкін еді. Бұл 1981 жылы Садаттың қазасынан кейін одан әрі күшейді. 1981 жылдың мамырында Каирде шығатын "Аш Шаб" газеті бұл жоспарларды "біздің тәуелсіздігіміз бен егемендігімізге қауіп төндіреді" деп айыптады. 1982 жылы Хосни Мубарак Рас-Банаста АҚШ-тың тұрақты әуе базасын салудан бас тартты, бірақ шұғыл жағдайда Rapid Deployment Joint Task Force әскери нысандарды пайдалана алатынын нақтылады. АҚШ әскери нысандарын салу құны 522 миллион долларға бағаланды, бұл Вашингтонның Оңтүстік-Батыс Азия стратегиялық желісіндегі екінші ең қымбат жоба болды, тек Диего Гарсиядан кейін. Рас-Банасты дамытуға жұмсалатын қаражаттың ішінде 1982 жылы құрылыс жұмылдыру іс-шараларын ұйымдастыру үшін Қорғаныс министрінің төтенше қорынан 7 миллион доллар бөлінді. Бірақ 1983 жылы екі ел арасындағы келіссөздер Рас-Банасты пайдалану мәселесі бойынша тоқтағаннан кейін Египет АҚШ көмегінсіз Рас-Банасты дамытатынын мәлімдеді. Бірақ келіссөздер қайта басталды, нәтижесінде базаны бірлесіп басқару туралы келісімге қол жеткізілді.
Ras Banas has a detailed military history. What was then only a small military airport is used to fold the Egyptian air force base housing a part of the 9th light bomber squadron equipped with Ilyushin Il 28 is bombarded by four Sud Aviation Vautour of Israeli air force during the Six Day War on 5 June 1967. The 29 Egyptian Il 28 are destroyed in this conflict except the only two in air combat. It served as a Soviet military base until they moved out. The Soviets were allowed to construct the base following the 1964 USSR United Arab Republic (Egypt) fishing agreement. The Soviets commenced the construction of the base in 1970, becoming their first base in Egypt, although the construction of the base was kept secret until 1972 when an Israeli newspaper published details of the base. The Egyptian government continued to try to cover up the base by alleging that a new port was being constructed at Berenice with a road being constructed from there to Aswan, although through treacherously difficult terrain. This new road would allow produce from the area to travel to Aswan and also allow for pilgrims to travel from Egypt to Saudi Arabia. These claims by the Egyptian government were later proven incorrect following international investigation. In July 1972, Egyptian President Anwar Sadat, seeking to establish good relations with the United States, ordered the Soviets to leave. In February 1979, Anwar El Sadat encouraged Harold Brown, the United States Secretary of Defense of the time, to consider using the peninsula as a US naval and air facility. Initially, the United States showed no interest in the site however the offer became increasingly attractive. To obtain a congressional appropriation for rehabilitating the military facilities on Ras Banas, the US required a written agreement from Egypt allowing the US to use the facilities. Sadat was reluctant to give his written agreement and insisted that his oral commitment would be appropriate. However, on his last visit to Washington, D. C., in 1981, he signed a letter allowing the US to use Ras Banas. The location of Ras Banas allowed it to potentially serve as a staging area for Persian Gulf operations and for other Middle Eastern and North African contingencies. The initial plans produced by The Pentagon included making it a facility for CENTCOM troops and for staging B 52 bombers and C 5 transport aircraft. However, due to the absence of a written agreement by Egypt and the subsequent lack of approval for funding of the project at the time, the plans were dropped. The plans were resurrected after Egypt's written agreement, although were scaled down. The new plans scaled down the importance of the CENTCOM facility by constructing POL facilities. The proposals also included the construction of a water desalination plant with a water distribution network, improvements to the airfield (including the construction of a new runway), the construction of warehouses, fuel storage depots and barracks capable of holding 25,000 US troops. Egypt had reservations over the construction of a formal CENTCOM base on the site due to worries that this may form the subject of violence from radical Arabs. This was further reinforced following the assassination of Sadat in 1981. In May 1981, the plans were denounced by the Cairo based newspaper Ash Sha'b as "a threat to our independence and sovereignty." In 1982, Hosni Mubarak refused the construction of a permanent US airbase on Ras Banas although made it clear that Rapid Deployment Joint Task Force could use the military facilities on Ras Banas in the case of an actual emergency. The cost of construction of the US military facilities was estimated to cost $522 million, making it the second most expensive project in Washington's Southwest Asia strategic network, only being surpassed by Diego Garcia. Of the costs being put forward for the development of Ras Banas, these included $7 million being given from the Secretary of Defense's contingency funds to establish construction mobilisation activities in 1982. However, in 1983, Egypt announced that it would develop Ras Banas without US aid after talks between the two countries broke down over the use of Ras Banas. However, talks recommenced resulting in an agreement that the base would be run jointly.
Ерекшеліктері
Рас-Банас үш асфальт ұшу-қону жолағы бар, ұзындығы 3022 метр, 3018 метр және 2926 метр болатын ірі әуежайға ие. Оны Египет Әуе күштері пайдаланады.
Ras Banas hosts a large airport with three asphalt runways, 9914 feet (3022 m), 9900 feet (3018 m) and 9600 feet (2926 m) in length. It is operated by the Egyptian Air Force.