Кіріспе

Суригаондықтар – Минданао аралының шығыс жағалау жазығында, әсіресе Суригао-дель-Норте, Суригао-дель-Сур және Динагат аралдарында қоныстанған этнолингвистикалық топ. Олар Агусан-дель-Норте, Агусан-дель-Сур және Давао-Ориентал провинцияларында да таралған. Суригаондықтар – Филиппиннің ең ірі этнолингвистикалық тобы болып табылатын бисая халқының бір бөлігі.

Тарих

Раджа Сиави мен Раджа Куламбо, тиісінше, Суригаондықтар мен Бутуанондықтардың ақсүйектері, 1521 жылы Магеллан экспедициясы Лимасава аралында кездестірді (бұл билеушілердің аң аулау алабы болған). Антонио Пигафетта оларды татуировкаланған және алтын әшекейлермен безендірілген деп сипаттады. Пигафетта Суригао аймағын "Калаган" деп те атады.

Демография

Қазіргі уақытта Суригаондықтардың саны шамамен 1,000,000 (бағалау бойынша) Суригао дель Норте, Суригао дель Сур және Агусан дель Нортедегі тілдес тұрғындарға негізделген. Суригаондықтар – филиппиннің дерлік барлық иелік этностық топтары сияқты австронезиялықтар. Олар кеңірек висайялық этностың бір бөлігін құрайды. Олардың тілі себуано тіліне өте ұқсас, бірақ жергілікті сөздер мен тіркестер бар. Сондықтан көптеген тіл білімі мамандары оны жеке тіл – Суригаон тілі деп санайды. Минданаоға себуано қоныс аударушылардың көптеп келуіне байланысты, Суригаон тілі висайялық тіл болғандықтан, олар себуаноны екінші тіл ретінде қолданады, ал тагалог және ағылшын тілдері үшінші тілдері болып табылады. Суригаондықтардың басым көпшілігі – римдік католиктер, мұсылмандардың саны өте аз, ал олардың өте жақын туысқандары – таусугтердің көп бөлігі мұсылмандар.

Мәдениет

Суригаонондар, жақын туысқан Бутуанон халқы сияқты, ірі Висайя тобының бір бөлігі және Себуаноларға ұқсас мәдениетке ие. Испаниялықтар келгенге дейінгі Суригаонондар әшекейлік өрнектер мен безендіруді өте жақсы көретін. Суригаонондардың көп бөлігі егіншілікпен айналысады.