Иллинойс штаты мен Гейтс ісі: Ұсынылған жағдайлардың жиынтығы
Illinois v. Gates
Іллінойс штаты мен Гейтс ісі (1983) – 4-ші түзетуге қатысты маңызды сот шешімі. Ұғымдық себептерді бағалаудың «жалпы жағдайлар» әдісін енгізді. Құқық қорғау органының анонимдық хатқа қатысты әрекеттері қарастырылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иллинойс штаты Гейтске қарсы, 462 U. S. 213 (1983), – Төртінші түзетуге қатысты іс. Гейтс «Агилар Техасқа қарсы» және «Спинелли АҚШ-қа қарсы» істерін күштен шығарды, соның салдарынан ықтимал себепті анықтау үшін қолданылатын «Агилар-Спинелли» сынағының орнына «барлық жағдайлардың жиынтығы» тестін енгізді.
Illinois v. Gates, 462 U. S. 213 (1983), is a Fourth Amendment case. Gates overruled Aguilar v. Texas and Spinelli v. United States, thereby replacing the Aguilar–Spinelli test for probable cause with the "totality of the circumstances" test.
Фактілер мен іс жүргізу тарихы
1978 жылдың мамыр айында Иллинойс штатының Блумингдейл полиция бөліміне анонимді хат келді. Хатта былай делінген:
In May 1978, the Bloomingdale, Illinois Police Department received an anonymous letter. The letter stated:
Детектив Мадер бұл ақпаратты тексеруге шешім қабылдады және «Л. Гейтс» деген адам Чикагодағы О’Хара әуежайынан Флорида штатының Вест-Палм-Бич қаласына билет сатып алып кеткенін анықтады. Есірткі құралдарына қарсы күрес басқармасымен (DEA) бірлесіп жұмыс істеген Мадер Гейтстің ұшаққа отырып, Вест-Палм-Бич қаласына жеткенін растады. DEA бақылау тобы Гейтстің Сьюзан Гейтс атында тіркелген Holiday Inn қонақүйінің бөлмесінде әйелмен кездескенін және олардың бірге Чикаго аймағына қарай көлікпен кеткенін анықтады. Олар бұл жұптың 22-24 сағат ішінде Блумингдейлге оралатынын болжады. Мадер анонимді хатпен қатар, оқиғаның қалай дамылғанын көрсететін куәлікке қол қойды. Дюпейдж округінің аудандық сотының судьясы іздеу ордерін шығарды. Гейтстер үйіне келгеннен кейін Блумингдейл полициясы көлікті тексеріп, 350 фунттан астам марихуана тапты. Гейтстердің үйіндегі іздеу кезінде қосымша марихуана мен қару-жарақ та табылды. Иллинойс штатының апелляциялық соты, «Шпинелли АҚШ-қа қарсы» ісі бойынша Жоғарғы соттың шешіміне сүйене отырып, іздеудің заңсыз екенін анықтады. Антта жеткілікті дәлелдер келтірілмегендіктен, бұл ордер негізінде алынған дәлелдерді жоюға әкеп соқты. Бұл шешім Иллинойс штатының апелляциялық соты мен Жоғарғы соты тарапынан бекітілді. Іс АҚШ Жоғарғы сотына берілді, себебі штат және бірнеше «amicus curiae» (соттың достары) шешімді қайта қарауды сұрады. Көтерілген басты сұрақ: «Сот жасырын хабаршының ішінара расталған ақпаратына сүйене отырып іздеу ордерін шығара ала ма?»
Detective Mader decided to follow up on the tip, obtaining further information that an "L. Gates" had purchased an airline ticket leaving from Chicago's O'Hare Airport and arriving in West Palm Beach, Florida. Working with the DEA, Mader was able to ascertain that Gates had boarded the plane and arrived in West Palm Beach. The DEA surveillance team determined that Gates had met a woman at a Holiday Inn room registered to Susan Gates and that the couple had gotten into a car together driving toward the Chicago area. They estimated the pair due back in Bloomingdale within 22 to 24 hours. Mader signed an affidavit laying down the events as they had unfolded, in addition to the anonymous letter. A judge of the Circuit Court of DuPage County issued a warrant. Upon the Gates' arrival home, the Bloomingdale Police searched the car, recovering over 350 lb. of marijuana. A search of the Gates' residence led to the discovery of additional marijuana and weapons. The Illinois Circuit Court decided that the search was unlawful based on the test established in the Supreme Court ruling in Spinelli v. United States. In essence, the affidavit did not provide enough evidence to establish probable cause, which led to the exclusion of evidence obtained on the basis of that warrant. This ruling was upheld by both the Illinois Appellate Courts and the Supreme Court of Illinois. The case was brought to the United States Supreme Court when the state and several amici curiae, friends of the court, asked them to review the decision. The main question that was presented was, "May a judge issue a search warrant on basis of partially corroborated anonymous informant's tip?"
Ұстауы
Жоғарғы Сот Иллинойс штаттық соттарының шешімін күштен шығарды. Сот судьясы Уильям Ренквист Иллинойс штатының пайдасына шешім шығарды. Ренквист судья былай деді:
The Supreme Court overturned the ruling of the Illinois courts. Justice William Rehnquist delivered the decision in favor of the State of Illinois. Justice Rehnquist stated:
Біз Иллинойс Жоғарғы Сотымен келісеміз, хабар берушінің "шындығы", "сенімділігі" және "білім негізі" оның хабарламасының құндылығын анықтауда өте маңызды. Алайда, біз бұл элементтерді әрбір жағдайда қатаң түрде талап етілетін толыққанды дербес талаптар ретінде қарастыруға келіспейміз. Олар тығыз байланысты мәселелер ретінде қарастырылуы керек, олар контрабанда немесе дәлелдер белгілі бір жерде орналасқан деген сенімге "негізді себептер" бар ма деген ақылға қонымды, практикалық сұраққа жауап беруге көмектеседі. Осылайша, Агилар-Спинелли тесті күшін жойды және жағдайлардың жиынтығын қарастыратын стандарт енгізілді. Бұл сот Гейтстердің есірткі тасымалымен айналысқанына хаттан өзге де дәлелдер бар екенін мойындағандықтан орын алды. Сот хаттың өзі жеке тұрған жағдайда, ордер алуға негіз болмайтынымен келісті. Сот сондай-ақ Агилар-Спинеллидің екі тармақты тестісі бойынша анонимді хабардан "сенімділік" тармағын қанағаттандыру өте қиын екенін мойындады, демек одан бас тарту керек. Бұл іс дәлелді себептер мен іздестіру ордерлерінің эволюциясындағы маңызды кезең. Осы істе Жоғарғы Сот Агилар-Спинелли тестісінен бас тартады.
We agree with the Illinois Supreme Court that an informant's "veracity," "reliability" and "basis of knowledge" are all highly relevant in determining the value of his report. We do not agree, however, that these elements should be understood as entirely separate and independent requirements to be rigidly exacted in every case [T]hey should be understood simply as closely intertwined issues that may usefully illuminate the common sense, practical question whether there is "probable cause" to believe that contraband or evidence is located in a particular place. This rejected the Aguilar–Spinelli test and put in place a totality of the circumstances standard. This was put into place because the court recognized that there was more evidence that the Gateses were involved in drug trafficking than just the letter standing alone. The court agreed that if the letter had just stood alone it would not be probable cause to get a warrant. The court also recognized that under the Aguilar–Spinelli two pronged test, it would be very hard for the "reliability" prong to ever be satisfied from an anonymous tip so it therefore should be abandoned. This case is a landmark case in the evolution of probable cause and search warrants. In this case, the Supreme Court abandons the Aguilar–Spinelli test.
Келіспеушіліктер
Бреннан судья, оған қосылған судья Маршалл, "Сот өзінің "барлық жағдайлардың жиынтығы" көзқарасын қолдау үшін келтірген істердің тек біреуі, Jaben v. United States, 381 U.S. 214 (1965), Агилардан кейін қабылданған. Бұл Агилармен қайшы емес" деді. Дissent (қарастырудан бас тартқандар) екі сатылы тест – ақпарат берушінің шыншылдығы және білімнің негізі – азаматтың құқықтарын жақсырақ қорғайды, ал адал немесе сенімді емес "ақпарат берушінің" мәлімдемелеріне негізделген ордер шығарылу мүмкіндігін азайтады деп мәлімдеді. Олар Агилар-Спинелли тестісі тиімді болды және оны алмастыру қажет емес деп сенді; айыпталушылардың құқықтарын қорғайтын тесттер мен заңдар сот пен құқық қорғау органдарының күдіктілерді қудалауға құштарлығына байланысты тым оңай назардан тыс қалады; және күдіктілердің құқықтары да қорғалуы керек. Dissent (қарастырудан бас тартқандар) былай деді: "Агилар мен Спинеллиді судьялардың емес, полицияның немесе ақпарат берушілердің ықтимал себепті анықтауына кепілдік бермейтін, судьялардың ықтимал себепті тексерулеріне ешқандай құрылымды енгізбейтін және адал немесе сенімді адамнан алынған жеткіліксіз ақпарат негізінде кіріп-шығулардың әділдігіне мүмкіндік беретін тестпен ауыстыру арқылы бүгінгі шешім заңға бағынатын шенеуніктер мен заңның өзі шенеуніктер болып табылатын полиция мемлекеті арасындағы ең маңызды айырмашылықты жоюмен қауіп төндіреді". Бреннан және Маршалл судьялары соттың Агилар мен Спинеллиді қабылдамауына нақты себеп көрсетпегенін айтып, "Сот Төртінші түзетуде іздестірулер мен тәркілеулерді реттейтін тым техникалық ережелерге наразы екенін көрсетеді" деді. Dissent (қарастырудан бас тартқандар) өз пікірлерін былай қолдады: "Соттың пікірінде қолданылған практикалық, техникалық емес және ақылға қонымды сияқты сөздер – бұл Төртінші түзетуде кепілдендірілген құқықтарды бұза отырып, полиция практикасына тым жол беруші көзқарас үшін қолданылған кодтық сөздер". Басқаша айтқанда, есірткі саудасы қылмыстың бір түрі болса да, есірткі заңдарын орындау үшін күдіктілердің құқықтарын жою дұрыс емес. Dissent (қарастырудан бас тартқандар) Иллинойс сотының шешімін қолдап, дәлелді мойын соғар еді.
In dissent, Justice Brennan, joined by Justice Marshall, stated that "Only one of the cases cited by the Court in support of its 'totality of the circumstances' approach, Jaben v. United States, 381 U. S. 214 (1965), was decided subsequent to Aguilar. It is by no means inconsistent with Aguilar." The dissent argued that the two pronged test of the honesty of the informant and the basis of knowledge was more protective of a citizen's rights, leaving less chance of a warrant being issued based upon the claims of a dishonest or unreliable "informant." The dissenters believed that the Aguilar–Spinelli test was effective and should not have been replaced; that tests and laws that protect the rights of accused are too easily disregarded because the court and law enforcers are eager to prosecute suspects; and that the rights of the suspects also have to be protected. The dissenters stated,"By replacing Aguilar and Spinelli with a test that provides no assurance that magistrates, rather than the police, or informants, will make determinations of probable cause; imposes no structure on magistrates' probable cause inquiries; and invites the possibility that intrusions may be justified on less than reliable information from an honest or credible person, today's decision threatens to obliterate one of the most fundamental distinctions between our form of government, where officers are under the law, and the police state, where they are the law." Justice Brennan and Justice Marshall also argued that the court did not show any persuasive reasoning for rejecting Aguilar and Spinelli, saying that the Court "reflects impatience with what it perceives to be overly technical rules governing searches and seizures under the Fourth Amendment." The dissenters supported their opinion by stating that, "Words such as practical, nontechnical, and common sense, as used in the Court's opinion, are but code words for an overly permissive attitude towards police practices in derogation of the rights secured by the Fourth Amendment." In other words, taking away suspects' rights is not a correct way to enforce drug laws, even though drug trafficking is reprehensible. The dissenters would have affirmed the Illinois court and excluded the evidence.
Бір мезгілде
Сот төрешісі Уайт үкіммен келісті. Ол бұл жағдайда іздестіру мен тәркілеу Төртінші түзетуге сәйкес келетінін жазды. Ол Гейтстердің үйін іздестірудің заңды екенін мәлімдеді. Ол дәлелдерді жою қылмыскерлерді босатып, "Төртінші түзетудің маңызды талаптарын орындауға конституциялық қатыстылығын" қамтамасыз етпес еді деді. Сот төрешісі Уайт құқық қорғау органдарының қызметкерлері өз әрекеттері Төртінші түзетуге сәйкес келеді деп сенген жағдайларда, ешқандай жағдайда ерекшелік жасау ережесін қолдануға болмайды деп санайды.
Justice White concurred in the judgment. He wrote that in this case, the search and seizure was consistent with the Fourth Amendment. He stated that it was reasonable for the search of the Gateses' house. He stated that the exclusion of the evidence would have set the criminals free and it would not have served "any constitutional interest in securing compliance with the important requirements of the Fourth Amendment." Justice White does not believe that the exclusionary rule should be used in any case where law enforcement officials reasonably believe their actions are consistent with the Fourth Amendment.
Қосымша тармақтар
Иллинойс штатындағы Гейтс ісінде жаңа "барлық жағдайлардың жиынтығы" стандарты бойынша ордер алу үшін ықтимал себептерге қол жеткізілді, себебі DEA және детектив Мадердің жүргізген тергеуінің өзі жеке-дара іздеу ордеріне ықтимал себеп болатын еді. Гейтстердің әрекеттері күдікті болды, өйткені Флорида заңсыз есірткілердің танымал көзі болып саналады. Лэнс Гейтстің бір түнге мотельде тұрып, дереу Чикагоға оралуы, ол демалысқа бармағанын және қандай да бір заңсыз іске қатысы болуы мүмкін екенін көрсетеді. Сот, жата айтылған аргументтерді тыңдағаннан кейін, 1982 жылдың қараша айында тараптар мен сарапшыларға ауызша ережелерді өзгерту мәселесі бойынша қосымша материалдар ұсынуды сұрады. Бірақ, Гейтс ісі бойынша шешім қабылданғанда, Сот бұл мәселе бойынша шешім қабылдаудан бас тартып, бұл мәселе "бұрын қарастырылмаған немесе төменде талқыланбаған" және қоғамдық маңызы бар мәселе ретінде алып тастау ережесі сол кезде қайта қарастыруға тым қиын болды деп мәлімдеді.
In Illinois v. Gates, probable cause was achieved for the warrant under the new "totality of the circumstances" standard because the investigation by DEA and Detective Mader would have, on its own, been probable cause for a search warrant. The Gateses' actions were suspicious because Florida is a known source of illegal drugs. Lance Gates' stay at a motel for one night and immediate return to Chicago suggests that he was not going for a vacation and also implies that he might be involved in something illegal. The Court, after having heard oral argument, furthermore requested in November 1982 that the parties and amici submit briefs on the broader issue of whether the exclusionary rule should be modified. When the opinion in Gates was rendered, however, the Court declined to rule on the issue, stating that the issue was "not pressed or passed upon below" and that the exclusionary rule had become too difficult as an issue of great public importance to have been re examined at the time.