Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Хелен – Англияның Мерсисайд графтығындағы Сефтон ауылындағы Англикандық приход шіркеуі. Ливерпуль епархиясының, Ноусли және Сефтон архидиакондығының (епархиялық шекаралар 2015 жылдан бері өзгерді) және Сефтон деканатының қолданыстағы шіркеуі. Шіркеу «Егістік соборы» және «Оңтүстік-Батыс Ланкаширдің маржаны» деп аталған, сондай-ақ Сефтон метрополитендік ауданындағы I санаттағы жалғыз ғимарат ретінде ерекше көзге түседі. Сент-Хелен кең көлемді оюлы Тюдор ағаш өңдемелерімен танымал, оны Поллард пен Певснер «шіркеудің ұлы даңқы» деп сипаттаған, ал Саймон Дженкинстің «Англияның мың ең үздік шіркеуі» кітабына енгізілген.
St. Helen's is the Anglican parish church in the village of Sefton, Merseyside, England, and is an active church in the diocese of Liverpool, the archdeaconry of Knowsley and Sefton (since the 2015 diocesan boundary changes) and the deanery of Sefton. The church has been described as the "Cathedral of the Fields" and "Jewel of South West Lancashire", and is noteworthy as the only Grade I listed building in the Metropolitan Borough of Sefton. St Helen's has gained recognition for its extensive carved Tudor woodwork, which Pollard and Pevsner describe as the "great glory of the church", and for its inclusion in Simon Jenkins' book, England’s Thousand Best Churches,
Қасиеттілік
Жер алғаш рет 1170 жылы қасиеттендірілді, содан кейін көп ұзамай Молино отбасы үшін жеке шапель салынды. Бұл оқиғаға дейінгі жердің тарихы белгісіз, бірақ шіркеу қорытының ерекше сопақ пішіні, бұл жердің Норман шапқысынша саксондықтардың зираттық жері ретінде пайдаланылған болуы мүмкін екенін көрсетеді.
The land was first consecrated in 1170, and a private chapel for the Molyneux family built soon after. The history of the land before this is unknown, but the distinctive oval shape of the churchyard suggests that it may have been used as Saxon burial ground in pre Conquest Britain.
ХХ ғасыр
1907-1922 жылдар аралығында В. Д. Каро экрандарды кеңінен қалпына келтірді және бүйірлік дәліздерді жанындағы орындықтарды жобалады. Бұл орындықтар 18 ғасырдағы отбасылық жеке орындықтардың орнына қойылды, олардың тек екеуі Солтүстік дәліздің батыс жағында сақталды. 1915 жылы шіркеудің солтүстік-шығыс жағына кішкентай, бір қабатты үйірме түрінде хордың киім ауыстыратын бөлмесі салынды, ол 1990 жылы ас үй құралдарымен және негізгі киім ауыстыратын бөлмеге қол жеткізу үшін кеңейтілді. Ғимараттың ішіне орталық жылыту жүйесі орнатылды.
Between 1907 and 1922, W. D. Caroe extensively restored the screens and designed the pews lining the side aisles. These replaced family box pews from the 18th century, of which only two were retained at the West end of the North aisle. A choir vestry was added in the form of a small single storey annex to the North East of the church in 1915, which was further extended to provide kitchen facilities and access to the main vestry in 1990. Central heating was installed throughout the building.
Терезелер
Кейбір 16 ғасырға жататын боялған шыны сынықтары болғанымен, қазіргі терезелердің көп бөлігі 19 ғасырдың соңында жасалған. Шығыс терезесін Клейтон мен Белл жасаған және ол 1875 жылы орнатылған, оңтүстік қанаттағы терезе 1864 жылға дейін Генри Холидейдің жұмысы, Оңтүстік шапельдегі терезелер 1936 жылғы, Х.Г. Хиллердің еңбегі, ал солтүстік қанаттағы 1927 жылғы терезе Уолтер Уилкинсонға тиесілі.
Although there are some fragments of stained glass from the 16th century, most of the present windows date from the late 19th century. The East window is by Clayton and Bell and was installed in 1875, a window in the south aisle dates from 1864 and is by Henry Holiday; those in the South Chapel are from 1936, and by H. G. Hiller; and a window in the north aisle dated 1927 is by Walter Wilkinson.
Қоңыраулар
Сефтон Ланкаширдегі "Өзгеріс Рингкерлері" Ассоциациясының Ливерпуль бөлімшесіне қатысты. Сефтон мұнарасының мөлшері мен пішіні оның салынысымен бірге кем дегенде бір қоңырау болғанын көрсетеді. Дегенмен, мұны растайтын ешқандай жазба жоқ. Мұнарадағы ең алғашқы қоңырау жұбы Анри Олдфилд құйған және 1588 жылы испан армадасының соңғы күресі кезінде орнатылған. 1601 жылы Олдфилдтен тағы бір жұп қоңырау орнатылды, содан кейін 1815 жылы Уильям Добсонның құю фабрикасынан жеңіл қоңыраулардың тағы бір жұбы орнатылып, алты қоңыраудың толық жиынтығы жасалды. Сефтонның соңғы қоңырау жұбы, Джон Тейлор & Co компаниясынан алынған, 1945 жылы Еуропада жеңіс однынан кейін қосылды. Қоңыраулар 2023 жылы толыққанды жаңартылды. Қоңырау соғу практикасы әр сәрсенбі күні кешкі сағат 19:30-да өтеді. Жаңа мүшелерді ынталы түрде күтеміз.
Sefton is an affiliated to the Lancashire Association of Change Ringers' Liverpool branch. The size and shape of the tower at Sefton suggests that it contained at least one bell soon after it was built. No records to confirm this exists however. The earliest pair of bells at the tower were cast Henri Oldfield and installed in 1588 during the final throes of the Spanish Armada. Another pair from Oldfield were installed in 1601, followed by a further pair of lighter bells from William Dobson's foundry in 1815, completing a ring of six. Sefton's final pair of bells, a treble and second from John Taylor & Co, were added in 1945 following Victory in Europe. The bells have recently been fully restored in 2023. Bell ringing practice is every Wednesday evening at 7.30pm. New members are very welcome.
Қонақ үй
Шіркеу маңында ІІ санатқа жататын үш құрылыс бар. Оларға орта ғасырлардан қалған кресттің негізі, шамамен 18 ғасырға жатқан күн сағаты және шіркеу маңының қабырғасы кіреді. Шіркеу маңында сондай-ақ 16 әскери қызметкердің, оның 10-ы Бірінші дүниежүзілік соғыстан, ал 6-сы Екінші дүниежүзілік соғыстан қаза тапқан жерлері де орналасқан.
In the churchyard are three structures which are listed at Grade II. These are the base of a cross which is probably medieval, a sundial probably dating from the 18th century, and the churchyard wall. The churchyard also contains the war graves of sixteen service personnel, ten of World War I and six of World War II.
Белгілі қауым мүшелері
Сефтон қабірстанында Кіші Кросбидің Бланделл әулеті мен Сефтон және Крокстеттің Молинокс әулетінің ата-бабалары жерленген. Екеуінің де Сефтонда жеке капелласы бар. Виктория дәуірінде шіркеуді қайта безендіруге үлкен үлес қосқан Ормскирктің Ротвелл әулеті де осы жерде мәңгілікке қоныстанған. Молинокс әулетінен сер Ричард (1290 жылы қайтыс болған) және сер Уильям Молинокс (1320 жылы қайтыс болған) – крест жорықтарының рыцарлары шіркеу ішінде жерленген және осы шіркеудің ең көне тұрғындары болып саналады. Олардың мүсіндері қазір 14 ғасырлық шіркеу қабырғаларының сыртында орналасқан Молинокс капелласындағы қабырғаға орнатылған арканың астында жатыр. Бланделл әулетінің 11-шы ғасырдан бері Кіші Кросбидегі сквайры, 17-ші және 18-ші ғасырдың басында күнделік жазған Николас Бланделл Бланделл әулетінің склепінде, Бланделл капелласының астында жерленген. Ал қабірстандық бөлігінде "Трансферлік басудың" негізін қалаушы Джон Сэдлер жерленген.
Among those buried at Sefton are the ancestors of the Blundell family of Little Crosby, and the Molyneux family of Sefton and Croxteth, who both have their own side chapel at Sefton. The Rothwells of Ormskirk, responsible for much of the redecoration of the Victorian period, are also buried here. Of the Molyneux family, Sir Richard (d.1290) and Sir William Molyneux (d.1320), knights of the Crusades, are entombed within the church, and are its oldest inhabitants. Their effigies now lie beneath an arch moulding set into the wall in the Molyneux chapel, which is outside of the 14th century church walls. Of the Blundell family, squires at Little Crosby since the 11th century, the 17th and early 18th century diarist, Nicholas Blundell is entombed in the Blundell family crypt, beneath the Blundell chapel. In the churchyard, John Saddler, father of Transfer Printing is buried.
Әдебиетте
Фишердің «Көрмелік альбом» жинағындағы 1834 жылғы үй ішіндегі гравиюрада жас күйеу жұбайлар бейнеленген, ал оған қоса Летиция Элизабет Лэндонның некеге тұрудың ақымақтығы туралы әжуасы берілген.
An engraving of the interior, showing a bridal couple, in Fisher's Drawing Room Scrap Book, 1834 is accompanied by a skit by Letitia Elizabeth Landon on the folly of marriage.
Сефтонға бару
Шіркеу әр дүйсенбі күні таңғы сағат 9.30-дан 12.30-ға дейін және қыркүйек айындағы Мұра күндері келушілерге ашық. Толық ақпарат алу үшін www.achurchnearyou.com сайтына кіріңіз.
The Church is open for visitors every Monday morning from 9.30am until 12.30pm and Heritage Days in September. Please see www. achurchnearyou. com for more details.