Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хабадтың екінші ребесі (1773–1827)
Second Rebbe of Chabad (1773–1827)
Довбер Шнеури (13 қараша 1773 – 16 қараша 1827 ескі стиль бойынша) Хабад-Лубавич хасидтік қозғалысының екінші ребесі (рухани көшбасшысы) болды. Раввин Довбер – осы хасидтік әулеттің атымен аталатын Любавичи қаласында (қазіргі Ресейде) тұрған алғашқы Хабад ребесі. Ол Хабад көшбасшыларының бірінші үш буынының екіншісі болғандықтан, "Орталық Ребе" (идиш тілінде Миттелер Ребе) деп те белгілі.
Dovber Schneuri (13 November 1773 – 16 November 1827 OS) was the second Rebbe (spiritual leader) of the Chabad Lubavitch Chasidic movement. Rabbi Dovber was the first Chabad rebbe to live in the town of Lyubavichi (in present day Russia), the town for which this Hasidic dynasty is named. He is also known as the Mitteler Rebbe ("Middle Rebbe" in Yiddish), being the second of the first three generations of Chabad leaders.
Өмірбаян
Раввин Шнеури қазіргі Белоруссияның Лиозна қаласында 5534 жылы 9 Кислев күні дүниеге келген. Оның әкесі, Лиади раввині Шнеур Залман, сол жердегі қауымның және Ақ Ресей мен Литвадағы, сондай-ақ Ресейдің басқа да аймақтарындағы көптеген хасидтердің ребесі болды. Әкесі оған өзінің ұстазы, хасидтік қозғалыстың негізін қалаушы Баал Шем Товтың шәкірті және ізбасары Мезерич раввині Дов Бердің есімін берді. Идиш тіліндегі דוב בער Dov Ber есімінің мағынасы "аю, аю" дегенді білдіреді, бұл еврейше "дов" (аю) және немісше "Бэр" (аю) сөздеріне байланысты. Осылайша, бұл екі тілді таутологиялық атаудың мысалы. Шнеури өте қабілетті оқушы болды және жеті жасында Талмудты оқуға кірісті. Әкесі оған Зохарды үйретті және Баал Шем Товтың ілімдерін жеткізді. Шнеури әкесінің есімімен "Шнеури" тегін қабылдады, бірақ кейінгі ұрпақтар оны "Шнеерсон" деп өзгертті. 1788 жылы ол жергілікті раввиннің қызы Реббетзин Шейнаға үйленді. 1790 жылы раввин Довбер хасидтердің Машпиасы (рухани жетекшісі) болып тағайындалды. Шнеури 39 жасқа келгенде, Кременчуг қаласында оқып жүргенде әкесі қайтыс болды. Содан кейін ол Любавичи деген шекара маңындағы кішкентай қалаға көшіп барды, осы қаланың атымен қозғалыс аталды.
Rabbi Schneuri was born in Liozna, modern day Belarus, on 9 Kislev 5534. His father, Rabbi Shneur Zalman of Liadi, was Rebbe of the community there, and of many Chassidim in White Russia and Lithuania, and other parts of Russia. His father named him after his own teacher, Rabbi Dov Ber of Mezeritch, a disciple and successor of the Baal Shem Tov, the founder of the Chassidic movement. The Yiddish first name דוב בער Dov Ber literally means "bear bear", traceable back to the Hebrew word דב dov "bear" and the German word Bär "bear". It is thus an example of a bilingual tautological name. Schneuri was a prodigious student, and had begun to study Talmud at the age of seven. His father taught him Zohar, and transmitted to him the teachings of the Baal Shem Tov. Schneuri adopted the family name of "Schneuri," after his father, but succeeding generations changed it to "Schneersohn," or "Schneerson." In 1788 he married Rebbetzin Sheina, the daughter of a local rabbi. In 1790 Rabbi Dovber was appointed the Mashpia (spiritual guide) of the Hasidim who would come to visit his father. When Schneuri was 39, while studying in the city of Kremenchug, his father died. He then moved to the small border town of Lubavichi, from which the movement would take its name.
Өлім
1827 жылы 16 қарашада, еврей күнтізбесі бойынша 9 кіслевте Нижин қаласында қайтыс болды. Өмірінде көптеген оқиғалар болды. Ол "Зохарға" түсіндірме жазып, оны "Би'урей Хазохар" деп атады. Хасидтік философия Каббалаға негізделген, бірақ оны хасидтік ойлау тұрғысынан түсіндіреді. Ол Каббаланың ішкі "жанын" адам санасымен байланыстырып, ашуға тырысады. Бұл еврей мистикасын тереңірек түсінуге мүмкіндік береді. Хасидизмнің мистикалық жаңаруы мен таралуы еврей мистикалық дәстүрін Каббала тілінен тыс, еврей дінінің басқа аспектілерін біріктіріп, руханиландыра отырып жеткізуге мүмкіндік берді. Дегенмен, хасидтік мәтіндер Каббалалық идеяларды кеңінен түсіндіріп, оларды жеке рухани тәжірибемен байланыстырады. Хасидтік ойдың әртүрлі мектептері хасидтік мистиканың әртүрлі түсіндірмелерін ұсынады. Хабадтың негізін қалаушы Шнеур Зальман Лиади, жалпы хасидизмнен өзгеше, сананы жүрекке жетелейтін жол деп қарастырды. Хасидтік қозғалыстағы ойшылдық еңбектердің көпшілігі Тораға қатысты үйретілген нәрселер мен түсіндірмелерді қамтиды, көбінесе ауызша жеткізіліп, шәкірттер жинақтайды. Хабад хасидизмді жүйелі философия ретінде көрсетуге тырысқандықтан, оның жазбалары әдетте басқа мектептерге қарағанда құрылымдырақ. Шнеури Хабад философиясын кеңейтіп түсіндірді, осылайша оның ізбасарлары оның руханилығын түсініп, бойына сіңіре алады. Хабад жолы сыртқы эмоционалдық құштарлықтан гөрі ішкі тереңдік пен тазалықты бағалайды. Хабадта дұға қызметі өзін-өзі өзгертудің орталық уақыты болды, дұға кезінде Хасидтік философия бойынша терең интеллектуалды медитация (Хисбоненус) арқылы Хабадтың ерекше тәсілімен жүзеге асырылды. Кәсіпкерлер апта ішіндегі дұға міндеттемелерін қалыпты жағдайда орындай алса, Хабадтың алғашқы буындарында сенбі күні адамдарға дұғаларын мистикалық шабытпен ұзарта білуге мүмкіндік береді деп күтілді. Хабадта хасидтердің, сағаттап жеке дұғаға берілген, медитациямен және хасидтік әуенмен (Ниггун) сүйемелденген әңгімелері бар. Шнеури өзінің "Kuntres HaHispaalus" (Экстаз туралы трактат) еңбегінде еврей ой-санатындағы маңызды мәселелерді жазды. Яһуди дінінде мистикалық өмір туралы жеке есептер сирек кездессе де, бұл еңбекте Рабби Довбер Хабад медитациясының көптеген интеллектуалдық және эмоционалдық деңгейлері арқылы ізбасарды жетелейді. Ол жалпы хасидизмнің сыртқы эмоционалдық құштарлығы мен Хабадтың дұғадағы ішкі экстаз идеалы арасындағы айырмашылықты көрсетеді. Рабби Шнеур Зальманның дұғалары соншалықты экстаздық болған, ол олардың сыртқы эмоционалдық көрінісін тоқтата алмаған, өзін білмей еденде домалап немесе басқа жерде пайда болып жатқан. Оның ұлы Шнеури, оның киімдері терге малғанша, бірнеше сағат бойы статикалық экстазда дұға ететін. Оның ең танымал еңбектерінің бірі "Шаар хаичуд" (Бірліктің қақпасы) деп аталады, ол қазір ағылшын тіліне аударылған, Каббала бойынша әлемнің жаратылуын және құрамын сипаттайды. Бұл еңбек "Құдайдың мәнінен" басталып, физикалық әлемге дейін ғаламның жаратылуын күрделі мысалдар арқылы түсіндіреді. Кітаптың алғашқы он тарауында бұл Каббалалық идеялар туралы медитация жасаудың дұрыс жолы да сипатталған.
He died in Nizhyn on November 16 1827, on his Hebrew birthday, 9 Kislev. a good many of them during his lifetime. He wrote a commentary on the Zohar, "Bi'urei HaZohar". Chasidic philosophy is based on Kabbalah, but interprets it in light of Chasidic thought. It seeks to uncover the inner "soul" of Kabbalah, by relating it to the inner consciousness of man. This can then allow Jewish mysticism to be grasped inwardly. The mystical revival and popularisation of Chasidism allowed the Jewish mystical tradition to be expressed outside of the language of Kabbalah, by uniting and spiritualising other dimensions of Judaism. Nonetheless, the more involved Chasidic texts interpret Kabbalistic ideas extensively, and relate them to personal spirituality. The different schools in Chasidic thought gave alternative articulations of Chasidic mysticism. Schneur Zalman of Liadi, the founder of Chabad, differed with general Chasidism, by seeing the mind as the route to the heart. Many of the historic works of Chasidic thought across the movement comprise collected teachings and explanations of Torah, often delivered orally, and compiled by the disciples. As Chabad sought to express Chasidus in systematic philosophy, its writings are usually more structured than other schools'. Schneuri expanded on the elucidation of Chabad philosophy, so that his followers could understand and internalise its spirituality. The path of Chabad demanded and valued inner depth and refinement over external emotional fervour. In the devotion of Chabad, the service of prayer became the central time for self transformation, through the unique Chabad approach of profound intellectual meditation (Hisbonenus) on Chasidic philosophy during prayer. While businessmen could fulfil their weekday prayer obligations in the regular way, in the early generations of Chabad, it was expected that the Sabbath could offer individuals time to extend their prayers in mystical rapture. In Chabad lore, stories are related of legendary Chasidim who would spend hours devoted to personal prayer, through meditation accompanied by Chasidic melody (Niggun). In his "Kuntres HaHispaalus" (Tract on Ecstasy), now translated into English , Schneuri writes a document in Jewish thought. While personal accounts of the mystical life are rare in Judaism, in this work Rabbi Dovber guides the devotee through the many intellectual and emotional levels of Chabad meditation. It differentiates between the external emotional fervor of general Chasidism, with the Chabad ideal of inner ecstasy in prayer. It is related that Rabbi Schneur Zalman's prayers were so ecstatic that he could not contain their outer emotional expression, and without self awareness, would roll on the floor or end up in a different location. His son Schneuri, meanwhile, would pray for hours in static ecstasy, until all his clothes would be soaked in perspiration. One of his most famous works, entitled "Sha'ar HaYichud" (The Gate of Unity), now translated to English , describes the creation and entire make up of the world according to Kabbalah. The work begins with the "Essence of G d," and traces the creation of the universe down to the physical world itself, using complicated parables to illustrate difficult points. The book also describes, in its first ten chapters, the proper way to meditate on these Kabbalistic ideas.