Кіріспе

Уэльс, Пемброкширдегі Милфорд Хейвен теміржол станциясы Уэльс, Пемброкшир қаласындағы Милфорд Хейвен қаласына қызмет етеді. 1863 жылдың 7 қыркүйегінде ашылған, бастапқыда Милфорд деп аталған, 1902 жылдың қаңтарында Ескі Милфорд болып, ал 1910 жылдың сәуірінде Милфорд Хейвен деп қайта аталды. Бұл Уэльстегі ең батыс теміржол станциясы, бірақ Ұлыбританияда емес, себебі Англия мен Шотландиядағы бірнеше станциялар одан да батысқа орналасқан.

Тарих

Милфорд-Хейвенге темір жолмен алғашқы байланыс 1856 жылы Оңтүстік Уэльс темір жолының құрылысы аяқталғанда орнатылды. Изамбард Кингдом Брунеллдің арманы Уэльс арқылы темір жолмен Лондонды Нью-Йорк қаласына қосу, содан кейін жолаушылар портына жеткізу болатын. Алғашқы жоспар Fishguard қаласында желіні аяқтау және Ирландияға паромдық қатынас құру болды. Бірақ Ирландиядағы темір жол желісін аяқтауға қол жеткізілмегендіктен, аялдама орны Милфорд-Хейвен су жолындағы бір жерге өзгертілді. 1854 жылы темір жол Haverfordwest қаласына жетті, содан кейін аялдама орны туралы шешім қабылдау қажет болды. Нейландтағы Нью-Милфорд қаласы таңдалды, Гревиллдің қарсылығына қарамастан, және 1856 жылдың сәуір айында құрылысы аяқталды. Осының нәтижесінде Гревилл Милфорд-Хейвенге темір жол салу жобасын өзі қаржыландыруға бел буды, ол Johnston қаласынан төрт шақырымдық Милфорд Junction темір жолы арқылы жүзеге асырылды. Құрылыс 1856 жылдың тамыз айында басталды және бес жылға созылды, 1863 жылы аяқталды. Осы кезде желі Johnston қаласында Оңтүстік Уэльс темір жолымен қосылды және Милфорд қаласында станция ашылды. Сол кезде Милфордты Манчестер және Милфорд темір жолының аялдамасы ретінде пайдалану арқылы Оңтүстік Уэльс темір жолына бәсекелес болу мүмкіндігі де қарастырылды. Бұл даму Милфорд станциясының тиімсіз орналасқан жерін көрсетті. Милфорд және Hakin қалаларының екі үлкен халқына тең қашықтықта болғанымен, ол кемежайдан алыс және жаяу жүргіншілерге қолайлы емес болды. Бұл мәселені шешу үшін 1898 жылы қысқа ғұмырлы Hakin Dock станциясы салынды. Бастапқы станция қарапайым болды, төрт жақтау және бір платформасы, сондай-ақ төбе және Hubberston Pill арасында қосымша құрылғылар болды. Бастапқы қызметтер Милфорд пен Johnston қалалары арасындағы жергілікті қатынастардан тұрды, онда жолаушылар Нью-Милфордтан Great Western темір жолының қызметтеріне көше алатын. Бастапқыда желіні жалға алған, бірақ 1896 жылы The Milford Railway Company компаниясын өзіне қосты. 1930 жылдары көптеген жақсартулар жасалды, соның ішінде Pill өзенінің арнасын тарылту, қосымша жақтаулар мен жүк аулаларын салу. 1923 жылы Милфорд станциясының бастығы арнайы лауазымға көтерілді, оған он екі кассир және онға дейін жүк тасушылар көмектесті. ХХ ғасырдың аяғына дейін жүк тасымалы жолаушылар тасымалынан басым болды, оның себебі кемежайлардың коммерциялық құлдырауы болды. ХХ ғасырда Лондон Паддингтонға тікелей қатынас болды, ал түнгі пойыз 1960 жылға дейін сақталды. Sealink 1978 және 1979 жылдары Милфордтан Дун-Лаогерге қысқа мерзімге қатынас жасады. 2019 жылдың қыркүйегінде Пресли Pembrokeshire округінің депутаты Стивен Крэбб саясаткерлерді және Network Rail компаниясын Милфорд станциясын жаңартуға шақырды, себебі станцияда қажетті жабдықтар жетіспейді.

Қызметтер

Станцияны және оған қызмет көрсететін барлық пойыздарды Transport for Wales компаниясы басқарады. Әдеттегі қызмет схемасы – әр екі сағат сайын бір пойыз арқылы , , , , , , және шағын қызметтердің кейбіреуі Кармартенде аяқталады. 2008 жылы Уэльстің бағыттарды пайдалану стратегиясы Суонси мен Милфорд Хейвен арасындағы Батыс Уэльске бағытталған негізгі маршрут бойынша сағат сайынғы қызметтің қажеттігін анықтады.

Тарихи

1994 жылдың шілдесіне дейін British Rail Лондон Паддингтоннан Милфорд Хевенге Рединг, Бристоль Парквей, Кардифф Централь, Суонси, Уитленд және Хаверфордвест арқылы күнделікті пойыз қатынасын жүзеге асырды, көбінесе InterCity 125 пойыздарымен. Wales & West франчайзингі кезеңінде қызметтер қазіргіге қарағанда кеңірек таралған. Милфорд пен Лондон Ватерлоо арасында Уитленд, Суонси, Кардифф Орталық, Бристоль Темпл Мидс, Бат Спа, Брэдфорд-он-Эвон, Басингсток және Клэпхам Жаңғағы арқылы күнделікті қатынас болды. Ливерпуль Лайм-стритке тұрақты қатынас жасалды, ал аптасына бірнеше пойыз Суонси, Кардифф Орталық, Бристоль Темпл Мидс, Таунтон, Эксетер Сент-Дэвидс, Плимут, Труро және Сент-Эрт арқылы Плимут пен Пензансқа жүрді. 2002 жылдың қыркүйегіне дейін Virgin CrossCountry пойыздары Милфорд-Хевеннен солтүстік және Шотландия станцияларына, әдетте Эдинбург пен Глазгоға Суонси, Кардифф Орталық, Бристоль Парквей, Челтенхэм Спа, Бирмингем Нью-Стрит, Лидс, Йорк, Ньюкасл және Эдинбург арқылы жүргені жиі кездесетін. Глазгоға бағытталған пойыздар Хеймаркет және Матервелл арқылы жалғасатын. Кейде Милфорд-Хевеннен солтүстікке Абердинге дейін, Эдинбургқа бағытталған пойызбен бірдей маршрутпен қызметтер іске асырылып, кейін Хеймаркет, Инверкейтинг, Перт, Данди, Арброт және Монтроз арқылы өтетін. Бұл қызметтер көбінесе InterCity 125 пойыз құрамымен орындалған.

Мекемелер

Күту орындарына жабық павильон кіреді, себебі бастапқы станция ғимараты бұзылып алынған. Платформаның қарсы бетінде 15 көлікке арналған тегін тұрақ орналасқан. Станция аумағында тәуелсіз билет сату кассасы жұмыс істейді. Станция жартылай штатпен қамтамасыз етілген. Пойыздардың қозғалысы туралы ақпарат кестелер, клиенттерге көмек көрсету орталығы және цифрлық дисплейлер арқылы ұсынылады. Бас кіреберіс пен тұрақтан платформаға қадамсыз қол жеткізуге болады. Бұрынғы станция ғимаратының орнында 150 жылдық мерекеге арналған ескерткіш тас пен тақта ашылуы 2013 жылдың қыркүйегінде болды.