Франческо Сабатини – италияндық сәулетші, Испанияда жұмыс істеген. Мадридтегі сарайлар құрылысына басшылық етті, корольдік жұмыстардың бас шебері болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Франческо Сабатини (1721 - 19 ақпан 1797), сондай-ақ Франсиско Сабатини ретінде де танылған, Испанияда жұмыс істеген итальяндық архитектор.
Italian architect
Francesco Sabatini (1721 – 19 February 1797), also known as Francisco Sabatini, was an Italian architect who worked in Spain.
Өмірбаян
Палермода туып, Римде сәулет өнері мамандығын оқыған. Испания монархиясымен алғашқы байланысы Неаполь королі Карл VII, болашақ Испания королі Карл III үшін Казерта сарайының құрылысына қатысқанда болды. Испания тағына отырған соң, 1760 жылы Сабатиниді Мадридке шақырды, онда ол сол кездегі ең көрнекті испан сәулетшілерінің үстінен орналасты. Ол Корольдік жұмыстардың Ұлы шебері болып тағайындалды, инженерлер корпусының подполковнигі дәрежесімен, сонымен бірге Сан-Фернандодағы Корольдік Искусство академиясының құрметті академигі болып тағайындалды. Сабатинидің туындылары неоклассикалық дәстүрге жатады, бірақ ол негізінен ежелгі Грекия мен Римнен емес, итальяндық Ренессанс сәулетінен шабыттанды. Оның сәулетші ретіндегі таланты және корольдің қолдауы көптеген тапсырыстар мен кәсіби танылуға әкелді. Ол инженерлер корпусының генерал-лейтенанты болып тағайындалды, Сантьяго орденінің рыцары дәрежесі берілді және патшаның ең жақын шеңберіне тікелей кіруге құқық алды, ол патшалық палатаның мырзасы (gentilhombre de camara) ретінде тағайындалғаннан кейін мүмкін болды. Сабатини бақтары (Мадридтің Корольдік сарайының солтүстік жағында, Бейлен көшесі мен Сан-Висенте төбесі арасында орналасқан) оның жобалауымен салынбаған; олар 1930 жылдары Сабатини салған атқосымдардың орнында құрылған. Сонымен қатар, Сабатини Толедо қару-жарақ фабрикасын, Леганестегі Валлон гвардиясының штаб-пәтерін (қазіргі Мадридтегі Карл III университетінің бөлігі), Вальядолидтегі (Санта-Ана) және Гранададағы (Сантьяго Комендадорасы) монастырларын, сондай-ақ Бурго-де-Осма соборындағы Таза Марияның танымал капелласын салуға жауапты болды. Ол 1797 жылдың 19 ақпанында Мадридте қайтыс болды.
Born in Palermo, he studied architecture in Rome. His first contacts with the Spanish monarchy was when he participated in the construction of the Palace of Caserta for the King of Naples, Charles VII, the future King Charles III of Spain. When he was raised to the Spanish throne, he called Sabatini to Madrid in 1760, where he was positioned above the most outstanding Spanish architects of the time. He was appointed as Great Master of Royal Works, with the rank of lieutenant colonel at the Engineers Corps, simultaneously designated also as an honorary academician of the Academia Real de Bellas Artes de San Fernando. Sabatini's works are all encompassed within the neoclassical tradition, but he was not inspired fundamentally by ancient Greece and Rome, but by Italian Renaissance architecture. His talent as an architect and the king's support king resulted in many commissions and professional recognition. He was promoted to lieutenant general of the Engineers Corps, was granted the degree of Knight of the Order of Santiago, and had direct access to the innermost royal circle after his designation as gentilhombre de camara (Gentleman of the Royal Chamber). The Sabatini Gardens (located in front of the north facade of the Royal Palace of Madrid, between the Bailén street and the hill of San Vicente) were not designed by him; they were created in the 1930s on the site formerly occupied by the stables constructed by Sabatini. Furthermore, Sabatini was responsible for building the Arms Factory of Toledo, the headquarters for the Walloon Guards in Leganés (presently part of the Charles III University of Madrid), a convent in Valladolid (Santa Ana) and another one in Granada (Comendadoras of Santiago) and the well known Chapel of the Immaculate in the Burgo de Osma Cathedral. He died in Madrid on February 19, 1797.