Кіріспе
Ипотекалық несиелерді беру және/немесе қызмет көрсету бойынша мамандандырылған банк – ипотекалық несиелерді бастап беру және/немесе қызмет көрсетумен айналысатын банк. АҚШ-та ипотекалық банк – мемлекеттік лицензиясы бар, ипотекалық несиелерді тікелей тұтынушыларға беретін банктік мекеме. Ипотекалық банкир мен ипотекалық брокердің арасындағы айырмашылық – ипотекалық банкир несиелерді өзінің капиталымен қаржыландырады. Әдетте, ипотекалық банк несие береді және оны инвесторға, әдетте ірі мекемелерге, сатуға болатынға дейін алдын ала белгіленген қоймалық несие желісіне орналастырады. Кредиттік тәуекелді көбінесе агенттіктер қабылдайды, оларға Fannie Mae, Freddie Mac және Ginnie Mae кіреді. Ипотекалық банктің басқа инвесторға несие сату процесі екінші нарықта несие сату деп аталады. Бұл біріншілік нарықтан өзгеше, онда банк ипотекалық сенімхатты үй иесінен несие сомасынан, жеңілдік сыйлықтары мен басқа баға түзетулерінен кейін сатып алады. Ипотекалық банктер несиелерді сатады, себебі алынған қаражат олардың қоймалық несиелерін төлейді, бұл ипотекалық банкке несие беру қызметін жалғастыруға мүмкіндік береді. Ипотекалық банк федералдық немесе мемлекеттік банк ретінде реттелмейді және тұтынушылар мен кәсіпкерлерден депозиттер қабылдамайды. Ипотекалық банк өзінің қызметін қолдау үшін белгілі бір мөлшерде меншікті капитал жинақтайды, ол қоймалық несие желісін қамтамасыз ету үшін қолданылады. Дегенмен, негізгі қаржы көзі – қоймалық несие беруші. Ипотекалық банктердің көлемі әртүрлі болуы мүмкін. Кейбір ипотекалық банктік компаниялар бүкіл ел бойынша жұмыс істейді. Кейбір банктердің несие беру көлемі ұлтаралық коммерциялық банктерден де жоғары болуы мүмкін. Көптеген ипотекалық банктер қайта сатып алу және алаяқтықты анықтау сияқты міндеттер үшін мамандандырылған қызметтерді пайдаланады. Олардың негізгі кіріс көздері – несие беру және несиелерді қызмет көрсету комиссиялары (егер олар несиелерді қызмет көрсетуші болса). Көптеген ипотекалық банктер өздері берген несиелерді қызмет көрсетуден бас тартады. Оларды жабылып, қаржыландырылғаннан кейін көп ұзамай сату арқылы олар "қызметтерді босату сыйлықақысын" алуға құқылы. Екінші нарықтағы инвестор қарызды сатып алғаннан кейін, қарыз алушы қарызды сақтап қалған әрбір ай үшін қарызды қызмет көрсетуден түсетін табысқа ие болады. Федералдық жарғылық жинақ банкінен айырмашылығы, ипотекалық банк көбінесе тек ипотекалық несие беруге маманданған. Көптеген банктер клиенттерден депозиттер қабылдамайды және өзін ипотекалық несие беруші деп атайды, осылайша оларды әдеттегі банкпен шатастырудан сақтайды. Ипотекалық бизнеске кіргісі келетін компания көбінесе ипотекалық банкир болуды таңдайды, негізінен кіріс спредінің сыйлықақысын алу үшін. Ипотекалық банктер несиелерді қаржыландыру үшін өз капиталын тәуекелге салады, сондықтан олар басқа компанияға ипотекалық несиелерді сататын бағаны ашықтауға міндетті емес. Ипотекалық брокерлер, керісінше, бірдей кіріс спредінің сыйлықақысын алғанда, тұтынушыға қосымша ақыны ашықтап көрсетеді, себебі кіріс спредінің сыйлықақысы қосымша алымға айналады және федералдық және мемлекеттік заң бойынша ашықтау қажет. Ипотекалық банк, әдетте, әртүрлі банктік ережелердің шеңберінде жұмыс істейді, олар әр мемлекет үшін ерекше, онда ол өз қызметін жүргізеді.
A mortgage bank is a bank that specializes in originating and/or servicing mortgage loans. In the United States, a mortgage bank is a state licensed banking entity that makes mortgage loans directly to consumers. The difference between a mortgage banker and a mortgage broker is that the mortgage banker funds loans with its own capital. Generally, a mortgage bank originates a loan and places it on a pre established warehouse line of credit until the loan can be sold to an investor, which are typically large institutions. The credit risk is typically absorbed by the Agencies, which include Fannie Mae, Freddie Mac, and Ginnie Mae. The process of selling a loan from the mortgage bank to another investor is referred to as selling the loan on the secondary market. This is in contrast to the primary market, which for mortgages typically refers to the bank buying the mortgage deed of trust from the homeowner for the face amount of the loan, adjusted for discount points and other price adjustments. Mortgage banks sell the loans because the funds received pay down their warehouse lines of credit which enables the mortgage bank to sustain their lending activities. A mortgage bank is not regulated as a federal or state bank and does not take deposits from consumers or businesses. To support their operations, a mortgage bank acquires a certain amount of equity, which is then used to secure the warehouse line. The primary source of funds, however, comes from the warehouse lender. A mortgage bank can vary in size. Some mortgage banking companies are nationwide. Some may originate a large loan volume, exceeding that of a nationwide commercial bank. Many mortgage banks employ specialty servicers for tasks such as repurchase and fraud discovery work. Their two primary sources of revenue are loan origination fees and loan servicing fees (provided they are a loan servicer). Many mortgage bankers are opting not to service the loans they originate. By selling them shortly after they are closed and funded, they are eligible to earn a "service released premium". The secondary market investor that buys the loan will earn revenue for the servicing of the loan for each month the loan is kept by the borrower. Unlike a federally chartered savings bank, a mortgage bank generally specializes only in making mortgage loans. Many do not take deposits from customers and call themselves Mortgage Lenders, to avoid being confused with a typical bank. A company desiring to enter the mortgage business often chooses to be a mortgage banker vs. a mortgage broker primarily to earn yield spread premiums. Mortgage bankers risk their own capital to fund loans and therefore do not have to disclose the price at which they sell mortgages to another company. Mortgage brokers, on the other hand, earning the same yield spread premium, disclose the additional fee to the consumer because the yield spread premium becomes an additional fee earned and therefore disclosable under federal and state law. A mortgage bank generally operates within the framework of the diverse banking regulations that are specific to each state in which it conducts its operations.
Тарих
АҚШ-тағы жеке тұрғын үй ипотекалық несиелері нарығындағы ипотекалық банктердің үлесі 1980 жылы 20% болса, 1991 жылы 41%-ден асып кетті, бұл Аймақтар бойынша Жинақ және Несие дағдарысы кезінде болды.