Мемлекеттік қолдаумен жұмыс істейтін қаржы компаниясы

Fannie Mae – АҚШ үкіметі қолдауымен жұмыс істейтін қаржы компаниясы. Ипотекалық несиелерді ұлғайтуға, MBS құнды қағаздарын жасауға көмектеседі. Әлемдегі ірі компаниялардың бірі.

20 мин оқу

100%

Дереккөз: Fannie Mae — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Үкіметтік қолдаумен қаржылық қызметтер көрсететін компания

Федералды ұлттық ипотекалық қауымдастық (FNMA), көбінесе Fannie Mae деп аталады, АҚШ үкіметінің демеушілігімен құрылған кәсіпорын (GSE) және 1968 жылдан бері акциялары биржада саудаланатын компания. 1938 жылы Ұлы депрессия кезінде «Жаңа мәміле» аясында құрылған корпорацияның мақсаты – ипотекалық несиелерді ипотекалық қағаздармен қамтамасыз етілген бағалы қағаздар (МБС) түрінде секьюритизациялау арқылы екінші деңгейдегі ипотекалық нарықты кеңейту, соның арқасында несие берушілерге өз активтерін қайта инвестициялауға және осылайша ипотекалық нарықтағы несие берушілердің санын арттыру, жергілікті жинақ және несие беру қауымдастықтарына (немесе «жинақтаушыларға») тәуелділікті азайту. Оның серіктес ұйымы – Федералды үй несиелік ипотекалық корпорациясы (FHLMC), көбінесе Freddie Mac деп танылады. 2023 жылы 4,3 триллион доллардан астам активтері бар Fannie Mae АҚШ-тағы ең ірі компания және активтері бойынша әлемдегі төртінші ірі компания. Fannie Mae жалпы кірісі бойынша АҚШ-тың ең ірі корпорацияларының Fortune 500 тізімінде 28-орынды, ал Fortune Global 500 тізімінде ең ірі әлемдік корпорациялардың жалпы кірісі бойынша 75-орынды иеленді. ТОК

Алдыңғы оқиғалар және алғашқы онжылдықтар

Тарихи тұрғыдан алғанда, АҚШ-та 1900-жылдардың басында көптеген тұрғын үй несиелері қысқа мерзімді ипотекалық несиелер болып, төлемдерінің бір бөлігі кейіннен толығымен төленуі тиіс еді. Ұлы депрессия АҚШ тұрғын үй нарығын әлсіретті, себебі адамдар жұмыстарын жоғалтты және төлемдер жасауға шамалары келмеді. 1933 жылға қарай, елдің жалпы ипотекалық қарызының шамамен 20-25% төленбеді. Бұл нәтижеде АҚШ-тың шамамен 25% үй иесі банктерге үйлерін жоғалтты. Бұл мәселені шешу үшін, 1938 жылы АҚШ Конгресі Франклин Делано Рузвельттің «Жаңа келісім» аясында Ұлттық тұрғын үй заңына түзетулер енгізу арқылы Fannie Mae компаниясын құрды. Ұйым бастапқыда Вашингтонның Ұлттық ипотекалық қауымдастығы ретінде тіркелді, оның мақсаты – жергілікті банктерге үй несиелерін қаржыландыру үшін федералдық қаражат беру, соның арқасында үй иелігінің деңгейін және қолжетімді тұрғын үйлерді арттыру болды. Құрылғаннан кейінгі алғашқы отыз жыл ішінде Fannie Mae екінші деңгейдегі ипотекалық нарықта монополиялық құқыққа ие болды. «Жаңа келісімнің» тұрғын үй нарығына назар аударуының себебі басқа да факторлар болуы мүмкін: елдегі жұмыссыздардың шамамен үштен бірі құрылыс саласында жұмыс істеді, ал үкімет оларды жұмысқа қайтаруға мүдделі болды, оларға салуға үйлер берді. 1950 жылы Fannie Mae Федералды несие агенттігінен Тұрғын үй және үйді қаржыландыру агенттігіне қарасты құраушы бөлім ретінде өтті. 1954 жылы «Федералды ұлттық ипотекалық қауымдастық жарғысы туралы» заңға түзетулер енгізілді, нәтижесінде Fannie Mae «аралас меншік корпорациясы» мәртебесіне ие болды, яғни федералдық үкімет басым акцияларды ұстады, ал жеке инвесторлар – қарапайым акцияларды. 1968 жылғы өзгерістер, 1968 жылғы Тұрғын үй және қала құрылысы заңынан туындады, нәтижесінде Fannie Mae-нің алдыңғы ұйымы (сонымен қатар Fannie Mae деп аталды) қазіргі Fannie Mae және Үкіметтік ұлттық ипотекалық қауымдастыққа («Ginnie Mae») бөлінді. Ginnie Mae мемлекеттік ұйым болып қала берді және FHA сақтандырылған ипотекалық несиелерге, сондай-ақ Ветерандар әкімшілігі (VA) және Фермерлер үй шаруашылығы басқармасы (FmHA) сақтандырылған ипотекаларға кепілдік берді. Осылайша, Ginnie Mae – АҚШ үкіметінің толық сенімі мен несиесімен қамтамасыз етілген жалғыз тұрғын үй несие агенттігі. 1970 жылы федералдық үкімет Fannie Mae-ге FHA, VA немесе FmHA-мен сақтандырылмаған конвенциялық несиелерді сатып алуға рұқсат берді және Fannie Mae-мен бәсекелесу үшін, сондай-ақ екінші деңгейдегі ипотекалық нарықтың тиімділігін арттыру үшін Federal Home Loan Mortgage Corporation (FHLMC) құрды, ол жағымды тілде Freddie Mac деп белгілі. 1981 жылы Fannie Mae алғашқы ипотекалық облигациясын шығарды және оны ипотекамен қамтамасыз етілген бағалы қағаз деп атады. Ginnie Mae 1968 жылы мақұлданған несие берушінің кепілдігімен бірінші ипотекалық облигацияға кепілдік берді, ал 1971 жылы Freddie Mac өзінің бірінші ипотекалық облигациясын шығарды, ол «қатысу сертификаты» деп аталды және негізінен жеке ипотекалық несиелерден тұрды. Заң Fannie Mae және Freddie Mac жарғысына Демократиялық Конгрестің тұжырымын қосып, GSE-нің «төмен және орташа табысты отбасылар үшін қолжетімді тұрғын үйді қаржыландыруды жеңілдетуге, олардың жалпы қоғамдық мақсаттарына сәйкес, сонымен бірге берік қаржылық жағдайды және орынды экономикалық табысты сақтауға» міндетті екенін көрсетті. Алғаш рет GSE-лер Тұрғын үй және қала құрылысы департаменті (HUD) белгілейтін және Конгресс бекітетін «қолжетімді тұрғын үй мақсаттарына» жетуге міндетті болды. Әр GSE үшін төмен және орташа табысты ипотекалық сатып алулар бойынша бастапқы жылдық мақсат ипотекалық сатып алулар арқылы қаржыландырылған тұрғын үйлердің жалпы санының 30% құрады және 2007 жылға қарай 55% дейін өсті. 1999 жылы Fannie Mae Клинтон әкімшілігінен 1977 жылғы «Қоғамдық қайта инвестициялау туралы» заңда (CRA) белгіленген қиын жағдайдағы қалалық аудандардағы несие портфелінің үлесін ұлғайту арқылы төмен және орташа табысты қарыз алушыларға ипотекалық несиелерді кеңейту үшін қысым көрсетті. 1999 жылы The New York Times корпорацияның субстандартты нарыққа бет бұруымен «Fannie Mae айтарлықтай тәуекелге ұшырайды, бұл экономиканың өркендеу кезеңінде ешқандай қиындықтар тудырмауы мүмкін. Бірақ үкіметтік субсидия алатын корпорация экономикалық құлдырау кезінде қиындыққа ұшырауы мүмкін, бұл 1980-жылдардағы жинақ және несие индустриясының құлауына ұқсас мемлекеттік құтқаруды қажет етеді».

Historically, most housing loans in the early 1900s in the United States were short term mortgage loans with balloon payments. The Great Depression weakened the U. S. housing market, as people lost their jobs and were unable to make payments. By 1933, an estimated 20 to 25% of the nation's outstanding mortgage debt was in default. This resulted in foreclosures in which nearly 25% of America's homeowners lost their homes to banks. To address this, Fannie Mae was established by the U. S. Congress in 1938 by amendments to the National Housing Act as part of Franklin Delano Roosevelt's New Deal. Originally chartered as the National Mortgage Association of Washington, the organization's explicit purpose was to provide local banks with federal money to finance home loans in an attempt to raise levels of home ownership and the availability of affordable housing. For the first thirty years following its inception, Fannie Mae held a monopoly over the secondary mortgage market. Other considerations may have motivated the New Deal focus on the housing market: about a third of the nation's unemployed were in the building trade, and the government had a vested interest in getting them back to work by giving them homes to build. Fannie Mae was acquired by the Housing and Home Finance Agency from the Federal Loan Agency as a constituent unit in 1950. In 1954, an amendment known as the Federal National Mortgage Association Charter Act made Fannie Mae into "mixed ownership corporation", meaning that federal government held the preferred stock while private investors held the common stock; In the 1968 change, arising from the Housing and Urban Development Act of 1968, Fannie Mae's predecessor (also called Fannie Mae) was split into the current Fannie Mae and the Government National Mortgage Association ("Ginnie Mae"). Ginnie Mae, which remained a government organization, guarantees FHA insured mortgage loans as well as Veterans Administration (VA) and Farmers Home Administration (FmHA) insured mortgages. As such, Ginnie Mae is the only home loan agency explicitly backed by the full faith and credit of the United States government. In 1970, the federal government authorized Fannie Mae to purchase conventional loans, i. e. those not insured by the FHA, VA, or FmHA, and created the Federal Home Loan Mortgage Corporation (FHLMC), colloquially known as Freddie Mac, to compete with Fannie Mae and thus facilitate a more robust and efficient secondary mortgage market. In 1981, Fannie Mae issued its first mortgage pass through and called it a mortgage backed security. Ginnie Mae had guaranteed the first mortgage pass through security of an approved lender in 1968 and in 1971 Freddie Mac issued its first mortgage pass through, called a participation certificate, composed primarily of private mortgage loans. The Act amended the charter of Fannie Mae and Freddie Mac to reflect the Democratic Congress' view that the GSEs "have an affirmative obligation to facilitate the financing of affordable housing for low and moderate income families in a manner consistent with their overall public purposes, while maintaining a strong financial condition and a reasonable economic return". For the first time, the GSEs were required to meet "affordable housing goals" set annually by the Department of Housing and Urban Development (HUD) and approved by Congress. The initial annual goal for low income and moderate income mortgage purchases for each GSE was 30% of the total number of dwelling units financed by mortgage purchases and increased to 55% by 2007. In 1999, Fannie Mae came under pressure from the Clinton administration to expand mortgage loans to low and moderate income borrowers by increasing the ratios of their loan portfolios in distressed inner city areas designated in the Community Reinvestment Act (CRA) of 1977. In 1999, The New York Times reported that with the corporation's move towards the subprime market "Fannie Mae is taking on significantly more risk, which may not pose any difficulties during flush economic times. But the government subsidized corporation may run into trouble in an economic downturn, prompting a government rescue similar to that of the savings and loan industry in the 1980s."

2000 жылдар

2000 жылы Тұрғын үй шаруашылығы департаменті (HUD) тұрғын үй нарығын қайта бағалағаннан кейін, қарыз алушыларды алдауға қарсы ережелер енгізілді. Бұл ережелер бойынша, жоғары тәуекелді, қымбат несиелерді қолжетімді тұрғын үй мақсаттарына есептеуге рұқсат етілмеді. 2004 жылы бұл ережелер күшін жойды және жоғары тәуекелді несиелер қайтадан қолжетімді тұрғын үй мақсаттарына қосылды. Мақсаты – Fannie Mae компаниясы стандартты ипотекалық несиелерге қатысты қолданатын талаптар арқылы, жақсы кредиттік тарихы жоқ сатып алушыларға қауіпсіз және тұрақты несие беруді қамтамасыз ету болатын. 2007 жылы Fannie Mae компаниясының президенті және бас директоры Дэниел Мадд куәлік бергендей, агенттіктің андеррайтинг талаптары бизнесті болашақ салдарларын ескермей, агрессивті өнімдерді ұсынатын жеке ипотекалық компанияларға итермеледі: The New York Times газетінің журналисі Алекс Беренсон 2003 жылы Fannie Mae компаниясының тәуекелінің көлемі көптеген адамдар ойлағаннан әлдеқайда үлкен екенін хабарлады. Нассим Талеб «Қара құйрық» кітабында былай деп жазды: «Мен Fannie Mae мемлекеттік демеуші институтын, оның тәуекелдерін қарастырғанда, динамит бөшкесіне отырғандай сезінемін, ол кез келген ұсақ нәрсеге де осал. Бірақ уайымдамаңыз: олардың ғалымдарының көп саны бұл оқиғаларды «мүмкін емес» деп санайды». 2005 жылдың 26 қаңтарында АҚШ сенаторы Чак Хейгел 2005 жылғы Федералды тұрғын үй кәсіпорындарын реформалау туралы заң жобасын (S.190) алғаш рет ұсынды. Сенаттағы заң жобасының мақсаты – GSE реттеу құрылымын жаңадан қарау және оны реформалау болды. 2005 жылдың шілдесінде Сенаттың Банктік, тұрғын үй және қалалық істер жөніндегі комитеті заң жобасын жақсы бағалағаннан кейін, Сенаттың жалпы отырысында оны талқыламады. Сол уақытта Палата да ұқсас заң жобасын, 2005 жылғы Федералды тұрғын үйді қаржыландыру реформасы туралы заңды (H. R. 1461) көктемде ұсынды. Палатаның Қаржылық қызметтер комитеті заң жобасына өзгерістер енгізіп, 2005 жылдың шілдесіне дейін комитет баяндамасын жасады. Бұл заң жобасы қазан айында Президент Джордж Буш Палатаның нұсқасына қарсы болғанына қарамастан қабылданды. Ол былай деді: «H. R. 1461 заң жобасында көзделген реттеу режимі басқа ірі және күрделі қаржы институттарын реттейтін режимге қарағанда әлдеқайда әлсіз». Осы кезде заң жобасына демократтар да, республикашылар да қарсы болды және Сенат Палата қабылдаған нұсқаны қарастырмады.

In 2000, because of a re assessment of the housing market by HUD, anti predatory lending rules were put into place that disallowed risky, high cost loans from being credited toward affordable housing goals. In 2004, these rules were dropped and high risk loans were again counted toward affordable housing goals. The intent was that Fannie Mae's enforcement of the underwriting standards they maintained for standard conforming mortgages would also provide safe and stable means of lending to buyers who did not have prime credit. As Daniel Mudd, then president and CEO of Fannie Mae, testified in 2007, instead the agency's underwriting requirements drove business into the arms of the private mortgage industry who marketed aggressive products without regard to future consequences:

Alex Berenson of The New York Times reported in 2003 that Fannie Mae's risk was much larger than was commonly believed. Nassim Taleb wrote in The Black Swan: "The government sponsored institution Fannie Mae, when I look at its risks, seems to be sitting on a barrel of dynamite, vulnerable to the slightest hiccup. But not to worry: their large staff of scientists deem these events 'unlikely'". On January 26, 2005, the Federal Housing Enterprise Regulatory Reform Act of 2005 (S.190) was first introduced by U. S. Senator Chuck Hagel. The Senate legislation was an effort to reform the existing GSE regulatory structure in light of the recent accounting problems and questionable management actions leading to considerable income restatements by the GSEs. After being reported favorably by the Senate's Committee on Banking, Housing, and Urban Affairs in July 2005, the bill was never considered by the full Senate for a vote. At the same time, the House also introduced similar legislation, the Federal Housing Finance Reform Act of 2005 (H. R. 1461), in the spring of 2005. The House Financial Services Committee had crafted changes and produced a committee report by July 2005 for the legislation. It was passed by the House in October in spite of President George W. Bush's opposition to the House version, which stated: "The regulatory regime envisioned by H. R. 1461 is considerably weaker than that which governs other large, complex financial institutions." The legislation met with opposition from both Democrats and Republicans at that point and the Senate never took up the House passed version for consideration after that.

2007 жылдың соңында болған ипотекалық дағдарыс

Федералды тұрғын үй және қала құрылысы (HUD) тұрғын үй мақсаттарына жету жөніндегі миссиясын орындау үшін Fannie Mae, Freddie Mac және Federal Home Loan Banks (FHLBanks) сияқты GSE төмен және орташа табысты отбасылардың, аз қамтылған аудандардың тұрғын үй иелігін жақсартуға тырысты және жалпы алғанда "30 жылдық тұрақты ставкалы ипотеканы алу мүмкіндігі, төмен бастапқы төлеммен және экономикалық жағдайлардың кең ауқымында ипотекалық несиелердің үздіріліссіз қолжетімділігі" сияқты арнайы қолжетімді әдістер арқылы. 2003–2004 жылдары "субпрайм" ипотекалық несиелер дағдарысы басталды. Нарық реттелетін GSE-ден ауысып, реттелмеген жеке таңбалы секьюритилендіру (PLS) арналары арқылы шығарылатын ипотекалық кепілдікпен қамтамасыз етілген бағалы қағаздарға (MBS) радикалды түрде өтті, оларды әдетте инвестициялық банктер басқарды. Қарыз берушілер өздерінің несиелерін жеке PLS арқылы көбірек тарата бастағандықтан, GSE-лер несие берушілерді бақылау және қадағалау мүмкіндігін жоғалтты. GSE-лер мен жеке секьюритизаторлардың арасындағы қарыздар үшін бәсекелестік GSE-лердің күшін одан әрі әлсіретіп, ипотекалық несие берушілерді күшейтті. Бұл кепілдендіру стандарттарының төмендеуіне әкелді және қаржы дағдарысының маңызды себебі болды. Инвестициялық банктердің секьюритизаторлары тәуекелді несиелерді секьюритизациялауға көбірек дайын болды, өйткені олар әдетте минималды тәуекелді сақтап қалды. GSE-лер өздерінің ипотекалық кепілдікпен қамтамасыз етілген бағалы қағаздарының (MBS) өнімділігіне кепілдік берген болса, жеке секьюритизаторлар көбінесе кепілдік бермейтін және тәуекелдің тек жұқа бөлігін ғана сақтайтын. Көбінесе банктер бұл тәуекелді сақтандыру компанияларына немесе басқа да қарсы тараптарға кредиттік дефолт своптары арқылы ауыстыратын, бұл инвесторлар мен несие берушілер үшін нақты тәуекелді анықтауды өте қиын ететін. Қауіпті ипотекаларға және жеке таңбалы MBS таратуға көшу 2001–2003 жылдары тарихи төмен пайыздық мөлшермен байланысты болған рекордты қайта қаржыландыру бумынан пайда болған табыс деңгейін сақтауға тырысқан қаржы институттары кезінде болды. Табыс көлемге байланысты болды, сондықтан жоғары табыс деңгейін сақтау үшін төменгі кепілдендіру стандарттарын қолдану және GSE-лер бастапқыда секьюритизацияламайтын жаңа өнімдерді пайдалану арқылы қарыз алушылар тобын кеңейту қажет болды. Осылайша, GSE секьюритизациясынан жеке таңбалы секьюритизацияға (PLS) ауысу ипотекалық өнім түрінің өзгеруімен де сәйкес келді, дәстүрлі, амортизациялық, тұрақты ставкалы ипотекалардан (FRM) дәстүрлі емес, құрылымдық жағынан тәуекелді, амортизацияланбаған, мөлшерлемесі өзгермелі ипотекаларға (ARM) және ипотекалық кепілдендіру стандарттарының күрт нашарлауының басталуымен. Үкімет өкілдері сондай-ақ екі компанияның меншігіндегі немесе кепілдік берген қарыз бойынша 5 триллион доллар көлемінде заң арқылы нақты мемлекеттік кепілдікке шақыруды қарастырғанын мәлімдеді. Кейбіреулер Fannie капитал жетіспейтініне және банкротқа ұшырауы мүмкін деген алаңдаушылық білдірді. Басқалары үкімет оны тартып алады деп уайымдады. АҚШ-тың Қаржы министрі Генри М. Полсон және Ақ үй Fannie Mae-нің қаржылық тұрақтылығын қорғау үшін эфирге шықты, бұл толық қаржылық үрейді болдырмау үшін соңғы күш-жігер болды. Fannie және Freddie АҚШ-тың барлық ипотекалық нарығын қолдады. 2008 жылы Fannie Mae және Federal Home Loan Mortgage Corporation (Freddie Mac) АҚШ-тың 12 триллион долларлық ипотекалық нарығының шамамен жартысына ие болды немесе кепілдік берді. Егер олар құлаған болса, ипотека алу қиынға соғады және әлдеқайда қымбат болады. Fannie және Freddie облигацияларына Қытай үкіметінен бастап, ақша нарығындағы қорларға дейін, жүздеген миллион адамдардың зейнетақы қорларына дейін ие болды. Егер олар банкротқа ұшыраса, онда жаһандық масштабта жаппай толқулар орын алады. Әкімшіліктің PR-қатымы өздігінен GSE-ді құтқару үшін жеткіліксіз болды. Жеке банктерден нашар несиелерді сатып алу жөніндегі үкіметтік директивасы, осы банктердің құлдырауына жол бермеу үшін, сондай-ақ 20 ірі банктердің несиелерді жалған түрде ААА деп жіктеуі тұрақсыздықты тудырды. Полсонның жоспары AIG және ірі банктер сияқты несие берудің орнына, екі GSE-ді тез арада басып алу еді; ол президент Бушка "олар естіген алғашқы дыбыс - олардың бас-аяқтары еденге соғылатын болады" деп айтты, бұл француз революциясына сілтеме жасады. Сонымен қатар, Fannie Mae және Freddie Mac акционерлері федералды үкіметке қарсы сотқа берді, а) Fannie және Freddie өздерінің қаржылық міндеттемелерін орындай алмайтын ортаны жасады, б) атқарушы басшыны компанияларды консерваторға (а) арқылы қол қоюға мәжбүр етті және в) (бесінші түзету) алу шартын өрескел бұзғаны үшін. 2008 жылдың 7 қыркүйегінде Federal Housing Finance Agency (FHFA) директоры Джеймс Локхарт Fannie Mae және Freddie Mac-ті FHFA-ның консервациясына қою туралы хабарлады. Бұл шара "ондаған жылдардағы жеке қаржы нарықтарына жасалған ең ауқымды үкіметтік араласулардың бірі" болды. Локхарт сондай-ақ фирмалардың бас директорларын және директорлар кеңесін қызметтен шеттетуге және әр GSE-нің 79,9% құрамына бағынышты жаңа артық таңдаулы акциялар мен қарапайым акцияларға рұхсат беруге себеп болды. Консервацияға дейінгі акциялар мен артық таңдаулы акциялардың құны компанияның қарызының және ипотекалық кепілдікпен қамтамасыз етілген бағалы қағаздардың құнын сақтау үшін болашақ дивидендтерді тоқтату арқылы айтарлықтай төмендеді. FHFA компанияны тарату жоспары жоқ екенін мәлімдеді. АҚШ Қаржы министрлігінің Fannie Mae немесе Freddie Mac-ті тұрақтандыру мақсатында қаражат беруге берілген өкілеттігі барлық федералды үкіметтің заңмен міндеттемеге түсуге рұхсат етілген қарыз сомасымен ғана шектеледі. 2008 жылдың 30 шілдесіндегі Fannie Mae және Freddie Mac-тің кеңейтілген реттеушілік өкілеттігін қамтамасыз ететін заң ұлттық қарыз шегін 800 миллиард долларға, барлығы 10,7 триллион долларға дейін ұлғайтты, бұл Қаржы министрлігінің федералды тұрғын үй несиелік банктерді қолдау үшін икемділікке ие болуы мүмкін екенін күтіп отырды.

Following their mission to meet federal Housing and Urban Development (HUD) housing goals, GSEs such as Fannie Mae, Freddie Mac and the Federal Home Loan Banks (FHLBanks) had striven to improve home ownership of low and middle income families, underserved areas, and generally through special affordable methods such as "the ability to obtain a 30 year fixed rate mortgage with a low down payment and the continuous availability of mortgage credit under a wide range of economic conditions". Then in 2003–2004, the subprime mortgage crisis began. The market shifted away from regulated GSEs and radically toward Mortgage Backed Securities (MBS) issued by unregulated private label securitization (PLS) conduits, typically operated by investment banks. As loan originators began to distribute more and more of their loans through private label PLS's, the GSEs lost the ability to monitor and control loan originators. Competition between the GSEs and private securitizers for loans further undermined GSEs' power and strengthened mortgage originators. This contributed to a decline in underwriting standards and was a major cause of the financial crisis. Investment bank securitizers were more willing to securitize risky loans because they generally retained minimal risk. Whereas the GSEs guaranteed the performance of their mortgage backed securities (MBSs), private securitizers generally did not, and might only retain a thin slice of risk. Often, banks would offload this risk to insurance companies or other counterparties through credit default swaps, making their actual risk exposures extremely difficult for investors and creditors to discern. The shift toward riskier mortgages and private label MBS distribution occurred as financial institutions sought to maintain earnings levels that had been elevated during 2001–2003 by an unprecedented refinancing boom due to historically low interest rates. Earnings depended on volume, so maintaining elevated earnings levels necessitated expanding the borrower pool using lower underwriting standards and new products that the GSEs would not (initially) securitize. Thus, the shift away from GSE securitization to private label securitization (PLS) also corresponded with a shift in mortgage product type, from traditional, amortizing, fixed rate mortgages (FRMs) to nontraditional, structurally riskier, nonamortizing, adjustable rate mortgages (ARM's), and in the start of a sharp deterioration in mortgage underwriting standards. The government officials also stated that the government had also considered calling for explicit government guarantee through legislation of $5 trillion on debt owned or guaranteed by the two companies. Some worried that Fannie lacked capital and might go bankrupt. Others worried about a government seizure. U. S. Treasury Secretary Henry M. Paulson as well as the White House went on the air to defend the financial soundness of Fannie Mae, in a last ditch effort to prevent a total financial panic. Fannie and Freddie underpinned the whole U. S. mortgage market. As recently as 2008, Fannie Mae and the Federal Home Loan Mortgage Corporation (Freddie Mac) had owned or guaranteed about half of the U. S.'s $12 trillion mortgage market If they were to collapse, mortgages would be harder to obtain and much more expensive. Fannie and Freddie bonds were owned by everyone from the Chinese government, to money market funds, to the retirement funds of hundreds of millions of people. If they went bankrupt there would be mass upheaval on a global scale. The Administration PR effort was not enough, by itself, to save the GSEs. Their government directive to purchase bad loans from private banks, in order to prevent these banks from failing, as well as the 20 top banks falsely classifying loans as AAA, caused instability. Paulson's plan was to go in swiftly and seize the two GSEs, rather than provide loans as he did for AIG and the major banks; he told president Bush that "the first sound they hear will be their heads hitting the floor", in a reference to the French Revolution. In addition, a lawsuit has been filed against the federal government by the shareholders of Fannie Mae and Freddie Mac, for a) creating an environment by which Fannie and Freddie would be unable to meet their financial obligations b) forcing the executive management to sign over the companies to the conservator by (a), and c) the gross violation of the (fifth amendment) taking clause. On September 7, 2008, James Lockhart, director of the Federal Housing Finance Agency (FHFA), announced that Fannie Mae and Freddie Mac were being placed into conservatorship of the FHFA. The action was "one of the most sweeping government interventions in private financial markets in decades". Lockhart also dismissed the firms' chief executive officers and boards of directors, and caused the issuance to the Treasury new senior preferred stock and common stock warrants amounting to 79.9% of each GSE. The value of the common stock and preferred stock to pre conservatorship holders was greatly diminished by the suspension of future dividends on previously outstanding stock, in the effort to maintain the value of company debt and of mortgage backed securities. FHFA stated that there are no plans to liquidate the company. The authority of the U. S. Treasury to advance funds for the purpose of stabilizing Fannie Mae, or Freddie Mac is limited only by the amount of debt that the entire federal government is permitted by law to commit to. The July 30, 2008, law enabling expanded regulatory authority over Fannie Mae and Freddie Mac increased the national debt ceiling by US$800 billion , to a total of US$10.7 trillion in anticipation of the potential need for the Treasury to have the flexibility to support the federal home loan banks.

2010 тізімнен шығару

2010 жылдың 16 маусымында Fannie Mae және Freddie Mac акцияларының NYSE биржасынан өшірілетіні туралы хабарлады. Федералдық тұрғын үй қаржы агенттігі Фанни акцияларының бағасы 30 күннен астам уақыт бойы бір акцияға 1 доллардан төмен болғандықтан, акцияларды өшіруге бағыт берді. Осыдан бері акциялар OTC Bulletin Board-та саудаланып келеді.

2015 жылғы шешім

2015 жылдың 11 мамырында The Wall Street Journal газетінде АҚШ-тың аудандық сотының судьясы Nomura Holdings Inc. компаниясы Fannie Mae және Freddie Mac компанияларына сатылатын ипотекалық кепілдік берілген бағалы қағаздарды сипаттауда адасқандығын айтты, бұл компаниялардың консерваторы – Федералды тұрғын үйді қаржыландыру агенттігіне (FHFA) жеңіс сыйлады. Сот төрешісі Денис Коут FHFA-дан Nomura және RBS Securities Inc. компаниялары төлеуі тиіс залал өтеуінің жаңа мөлшерін ұсынуды сұрады, олар бұл инвестициялардың бір бөлігін ұйымдастырған. Іс басталғанда FHFA шамамен 1,1 миллиард доллар талап еткен. Бұл шешім тұрғын үй бағамының өсу кезеңінде жасалған ипотекалық несиеге қатысты құқық бұзушылықтарды қараған сирек сот процесін аяқтады. Соңғы бірнеше жылда оннан астам компания FHFA-ның ұсынған ұқсас айыптамаларын сотқа берудің орнына, оларды реттеуді жөн көрді. Бұл келісімдер Фанни мен Фреддиге 18 миллиард доллар көлемінде айыппұл әкелді. Өз шешімінде судья Котт Nomura компаниясы Fannie және Freddie компанияларына сатылатын ипотекалық кепілдік берілген бағалы қағаздарға қатысты құжаттарда несиелердің сапасын дұрыс көрсетпегенін жазды. "Адастырудың ауқымы, консервативті түрде есептелгенде, өте зор", - деп жазды ол. Бағалардың өсу кезеңінде Fannie және Freddie Nomura сияқты компаниялар шығарған ипотекалық кепілдік берілген бағалы қағаздарға миллиардтаған доллар инвестициялады. Бұл инвестициялар пайданы арттырды, бірақ бағалардың төмендеуі компаниялардың 2008 жылы мемлекеттік басқаруға өтуіне әкелген үлкен шығындарға себеп болды. Nomura және RBS – 2011 жылы FHFA-ның назар аударған 18 қаржы институтының екеуі, оның ішінде Bank of America Corp. және Goldman Sachs Group Inc. компаниялары, олар бағалы қағаздардың негізінде жатқан несиелердің сапасы туралы жалған мәлімдеме жасады. Соттасу барысында FHFA-ның адвокаттары Nomura және RBS компаниялары кейбір ипотекалардың артындағы үйлердің құнын көтеріп көрсеткенін, ал кейде үйдің иесі тұрмаған кезде оның иеленуде екенін айтқандарын мәлімдеді.

Бизнес тетігі

Fannie Mae ипотекалық несиелерді және оларды қамтамасыз ететін кепілдіктерді сатып алады, оларды ипотекалық кепілдікпен қамтамасыз етілген бағалы қағаздарға (МБС) біріктіреді. Fannie Mae бекітілген ипотекалық сатушылардан несиелерді сатып алып, оларды секьюритилендіреді; содан кейін ол осыдан туындаған ипотекалық кепілдікті екінші деңгейдегі ипотекалық нарықтағы инвесторларға сатады, сонымен бірге көрсетілген негізгі сома мен пайыздық төлемдер инвесторға уақтылы жіберілетініне кепілдік береді. Сонымен қатар, Fannie MBS, Freddie Mac MBS және Ginnie Mae MBS сияқты, «жарияланбаған» немесе «TBA» нарығында сауда-саттық жасауға болады. Ипотекаларды сатып алу арқылы Fannie Mae және Freddie Mac банктер мен басқа қаржы институттарына жаңа несиелер беру үшін қаржылай қаражат ұсынады. Бұл АҚШ-тың тұрғын үй және несие нарықтарына икемділік пен өтімділік береді. Fannie Mae өзінің ипотекалық кепілдігін қамтамасыз ету үшін, ол сатып алуға қабылдайтын несиелерге қатысты талаптарды белгілейді, оларды «стандартты» несиелер деп атайды. Fannie Mae «Desktop Underwriter» (DU) деп аталатын автоматтандырылған андеррайтинг жүйесін (AUS) құрады, оны несие берушілер несиенің стандартты талаптарға сәйкес келе ме екенін автоматты түрде анықтау үшін пайдалана алады. 2004 жылы Fannie Mae осы бағдарламаны «Custom DU» арқылы кеңейтті, бұл несие берушілерге стандартты емес несиелерді өңдеу үшін жеке андеррайтинг ережелерін орнатуға мүмкіндік берді. Стандартты емес несиелердің екінші деңгейдегі нарығына «жамбо» несиелер кіреді, яғни Fannie Mae және Freddie Mac сатып алатын ең жоғары сомадан асатын несиелер. 2008 жылдың басында «TBA» (жарияланбаған) ипотекалық кепілдікпен қамтамасыз етілген бағалы қағаздарға 10%-ға дейін «жамбо» несиелерін қосуға рұқсат ету туралы шешім қабылданды.

Қаулыға сәйкес келетін кредиттер

Fannie Mae және Freddie Mac кепілдік беретін несиенің максималды мөлшеріне шектеу қояды. Бұл «сәйкес келетін несие лимиті» деп аталады. Fannie Mae және Freddie Mac үшін сәйкес келетін несие лимитін екі мемлекеттік кепілді компанияның (GSE) реттеушісі – Federal Housing Enterprise Oversight (OFHEO) кеңсесі белгілейді. OFHEO жыл сайын қазан айынан қазан айына дейінгі орташа үй бағасының өзгеруіне байланысты сәйкес келетін несиенің мөлшерінің лимитін белгілейді, одан асып кеткен ипотекалық несие сәйкес келмейтін, ірі көлемді несие болып саналады. Аляска және Гавайиде лимит 50 пайызға жоғары. Мемлекеттік кепілді компаниялар (GSE) тек екінші нарықта қайта жинақтау үшін сәйкес келетін несиелерді ғана сатып алады, бұл сәйкес келмейтін несиелерге деген сұранысты азайтады. Сұраныс пен ұсыныс заңына сәйкес, несие берушілерге осы несиелерді екінші нарықта сату қиынға соғады; демек, осы типтегі несиелер қарыз алушыларға қымбатқа түседі (әдетте 1/4-тен 1/2 пайызға дейін). Шындығында, 2008 жылы мемлекеттік кепілді компаниялар кепілдік бермейтін облигацияларға деген сұраныс болмағандықтан, сәйкес келмейтін несиелердің бағасы сәйкес келетін несиелерге қарағанда шамамен 1%-дан 1,5%-ға дейін жоғары болды.

Жасырын кепілдік және мемлекеттік қолдау

Бастапқыда Fannie компаниясына үкімет тарапынан «нақты кепілдік» берілді; егер қиындыққа ұшыраса, үкімет оны құтқаруға уәде берді. Бұл 1968 жылы өзгерді. Ginnie Mae Фанниден бөлінді. Ginnie нақты кепілдікті сақтап қалды. Алайда, Fannie Конгресс жарғысы бойынша АҚШ қазынасына тікелей несие беретін жеке корпорацияға айналды. Осы мемлекеттік демеуші кәсіпорын (GSE) мәртебесі олардың қарыз алуына «күмәнді кепілдік» берді. Сондай-ақ, жарғы олардың қызметін ипотекалық нарықпен шектеді. Осы себепті, жеке компания болғанымен, олар қалыпты жеке компания сияқты жұмыс істей алмады. Fannie Mae тікелей мемлекеттік қаржыландыру немесе қолдау алмады; Fannie Mae бағалы қағаздарына мемлекеттік кепілдік болған жоқ. Бұл заңда, GSE-лерді бекітетін құжаттарда, бағалы қағаздардың өзінде және Fannie Mae-дің көптеген хабарламаларында нақты айтылған. АҚШ үкіметі сертификаттар мен олар бойынша негізгі сома мен пайыз төлеулеріне нақты кепілдік бермеді. Заң бойынша сертификаттар АҚШ-тың немесе оның агенттіктерінің Fannie Mae-ден басқа қарызы немесе міндеттемесі болмайды. Субпрайм дәуірінде Fannie Mae-нің әрбір проспектісінде қалың әріптермен, үлкен әріптермен жазылған: «Сертификаттар мен олар бойынша негізгі сома мен пайыз төлеулері АҚШ тарапынан кепілдік берілмейді және АҚШ-тың немесе оның агенттіктерінің Fannie Mae-ден басқа қарызы немесе міндеттемесі болып табылмайды». (Оқылғандық үшін барлық үлкен әріптер стандартты әріптерге ауыстырылды). Дегенмен, үкіметтен алынған күмәнді кепілдік және Fannie-ге берілген арнайы жеңілдіктер оның табысына үлкен әсер етті. Мысалы, күмәнді кепілдік Fannie Mae мен Freddie Mac компанияларына қарыз алу бағасын миллиардтаған долларға төмендетуге мүмкіндік берді, өйткені олардың кредиттік рейтингі жоғары болды. Конгресс бюджеті мен Қазыналық департаменттің бағалауынша, бұл көрсеткіш жылына шамамен 2 миллиард долларды құрады. Экономикалық ғылымдар саласындағы Sveriges Riksbank сыйлығының иегері Вернон Л. Смит FHLMC және FNMA-ны «жасырын түрде салық төлеушілердің қолдауымен құрылған агенттіктер» деп атады. The Economist журналы FHLMC және FNMA-ның «күмәнді мемлекеттік кепілдігіне» сілтеме жасады. 2004 жылы Конгресс палатасының және Сенаттың банк комитетіне берген куәлігінде Алан Гринспен Fannie Mae-нің (әлсіз) қаржылық жағдайының себебі АҚШ үкіметі Fannie Mae-нің (немесе Freddie Mac-тің) банкротқа ұшырауына ешқашан жол бермейді деген нарық сенімінен туындады деп мәлімдеді. Fannie Mae мен Freddie Mac компанияларына қалыпты қаржы институттарына қарағанда аз капитал ұстауға рұқсат берілді: мысалы, олар ипотекалық кепілдік берілген бағалы қағаздарды басқа қаржы институттарына қажеттідей жартылай ғана капиталмен сатуға рұқсат алды. FDIC банктік холдингтік компаниясы туралы заң бойынша қаржы институттарының төлем қабілеттілігін реттейтін ережелер бар. Ережелер бойынша, қалыпты қаржы институттары капиталдың активтерге қатынасын 3%-дан жоғары немесе тең ұстауы керек. Fannie Mae және Freddie Mac GSE-лері осы капитал/актив қатынасы талабынан босатылған және капитал/актив қатынасын 3%-дан төмен ұстай алады және көбінесе солай істейді. Қосымша қаржылық леверидж жақсы уақытта үлкен табыс әкеледі, бірақ компанияларды қиын уақытта, мысалы, субстандартты ипотекалық дағдарыс кезінде үлкен тәуекелге ұшыратады. FNMA мемлекеттік және жергілікті салықтардан босатылған, тек жылжымайтын мүлік салығынан басқа. Бұдан өзге, FNMA және FHLMC SEC-ке есеп беру талаптарынан босатылған; олар SEC 10 K және 10 Q есептерін ұсынады, бірақ көптеген басқа есептер, мысалы, олардың REMIC ипотекалық бағалы қағаздарына қатысты есептер ұсынылмайды. Сонымен қатар, ақша нарығындағы қорлар әртараптандыру талаптарына ие, сондықтан активтердің 5%-дан астамы бір эмитенттен болуы мүмкін емес. Яғни, ең нашар жағдайда дефолт қорды 5%-дан аспайтын мөлшерде төмендетуі мүмкін. Алайда, бұл ережелер Fannie мен Freddie-ге қолданылмайды. Қордың активтерінің көп бөлігі Fannie мен Freddie борышынан тұратын қорды табуға болады. 1996 жылы Конгресс бюджеттік кеңсесі «қолма-қол ақшалай төлемдерге немесе кепілдік субсидияларына арналған федералды қаражат жоқ. Бірақ федералды қаражаттың орнына үкімет кәсіпорындарға бағасыз жеңілдіктер береді. Мемлекеттік демеуші кәсіпорындар үкімет пен салық төлеушілер үшін қымбатқа түседі. Бұл жеңілдіктің құны қазіргі таңда жылына 6,5 миллиард долларды құрайды».

Originally, Fannie had an 'explicit guarantee' from the government; if it got in trouble, the government promised to bail it out. This changed in 1968. Ginnie Mae was split off from Fannie. Ginnie retained the explicit guarantee. Fannie, however, became a private corporation, chartered by Congress and with a direct line of credit to the US Treasury. It was its nature as a Government Sponsored Enterprise (GSE) that provided the 'implied guarantee' for their borrowing. The charter also limited their business activity to the mortgage market. In this regard, although they were a private company, they could not operate like a regular private company. Fannie Mae received no direct government funding or backing; Fannie Mae securities carried no actual explicit government guarantee of being repaid. This was clearly stated in the law that authorizes GSEs, on the securities themselves, and in many public communications issued by Fannie Mae. Neither the certificates nor payments of principal and interest on the certificates were explicitly guaranteed by the United States government. The certificates did not legally constitute a debt or obligation of the United States or any of its agencies or instrumentalities other than Fannie Mae. During the sub prime era, every Fannie Mae prospectus read in bold, all caps letters: "The certificates and payments of principal and interest on the certificates are not guaranteed by the United States, and do not constitute a debt or obligation of the United States or any of its agencies or instrumentalities other than Fannie Mae." (Verbiage changed from all caps to standard case for readability). However, the implied guarantee, as well as various special treatments given to Fannie by the government, greatly enhanced its success. For example, the implied guarantee allowed Fannie Mae and Freddie Mac to save billions in borrowing costs, as their credit rating was very good. Estimates by the Congressional Budget Office and the Treasury Department put the figure at about $2 billion per year. Vernon L. Smith, recipient of the Sveriges Riksbank Prize in Economic Sciences, has called FHLMC and FNMA "implicitly taxpayer backed agencies". The Economist has referred to "the implicit government guarantee" of FHLMC and FNMA. In testimony before the House and Senate Banking Committee in 2004, Alan Greenspan expressed the belief that Fannie Mae's (weak) financial position was the result of markets believing that the U. S. Government would never allow Fannie Mae (or Freddie Mac) to fail. Fannie Mae and Freddie Mac were allowed to hold less capital than normal financial institutions: e. g., they were allowed to sell mortgage backed securities with only half as much capital backing them up as would be required of other financial institutions. Regulations exist through the FDIC Bank Holding Company Act that govern the solvency of financial institutions. The regulations require normal financial institutions to maintain a capital/asset ratio greater than or equal to 3%. The GSEs, Fannie Mae and Freddie Mac, are exempt from this capital/asset ratio requirement and can, and often do, maintain a capital/asset ratio less than 3%. The additional leverage allows for greater returns in good times, but put the companies at greater risk in bad times, such as during the subprime mortgage crisis. FNMA is exempt from state and local taxes, except for certain taxes on real estate. In addition, FNMA and FHLMC are exempt from SEC filing requirements; they file SEC 10 K and 10 Q reports, but many other reports, such as certain reports regarding their REMIC mortgage securities, are not filed. Lastly, money market funds have diversification requirements, so that not more than 5% of assets may be from the same issuer. That is, a worst case default would drop a fund not more than five percent. However, these rules do not apply to Fannie and Freddie. It would not be unusual to find a fund that had the vast majority of its assets in Fannie and Freddie debt. In 1996, the Congressional Budget Office wrote "there have been no federal appropriations for cash payments or guarantee subsidies. But in the place of federal funds the government provides considerable unpriced benefits to the enterprises Government sponsored enterprises are costly to the government and taxpayers the benefit is currently worth $6.5 billion annually."

Есепке алу

FNMA – ақша ағынын "қорғау" үшін деривативтерді пайдаланатын қаржы корпорациясы. Ол қолданатын туынды өнімдерге пайыздық своптар және пайыздық своптарға кіру опциялары ("тұрақты ставканы төлеу своптары", "тұрақты ставканы алу своптары", "негіздік своптар", "пайыздық ставка шектеулері және свопциялар", "кешіктірілген басталу своптары") жатады. Ұзақтық аралығы – активтер мен міндеттемелер ұзақтығы арасындағы айырмашылықты білдіретін қаржылық және есептік термин, және банктер, зейнетақы қорлары немесе басқа қаржы институттары пайыздық ставканың өзгеруіне байланысты тәуекелді өлшеу үшін оны пайдаланады. "Компания сәуір айындағы орташа ұзақтық аралығының наурыздағы нөлден сәуірде плюс 3 айға дейін кеңейгенін мәлімдеді." "Вашингтон қаласындағы компания ұзақтық аралығын минус 6 айдан плюс 6 айға дейін ұстап тұруды көздейді. 2003 жылдың қыркүйегінен наурызға дейін аралық плюс-минус бір айды құрады."

Есепке алу келіспеушілігі

2004 жылдың соңында Fannie Mae компаниясы есеп беру практикасы үшін тергеуге алынды. 2004 жылғы 20 қыркүйекте Федералдық тұрғын үй кәсіпорындарын қадағалау кеңсесі кең таралған есептік қателерді анықтаған баяндама жариялады. Fannie Mae компаниясы ішкі аудитін аяқтау және нормативтік талаптарға сәйкес болу үшін 2006 жылы бір миллиард доллардан астам қаражат жұмсауы күтілді. Қажетті түзетулер 10,8 миллиард долларға бағаланған, бірақ Fannie Mae компаниясының 10-К нысанындағы жылдық есебінде көрсетілгендей, түзетілген табыстың жалпы құны 6,3 миллиард долларды құрады. Fannie Mae компаниясының бизнес және есеп беру практикасымен байланысты мәселелер осы оқиғадан бұрын туындаған. 2000 жылғы 15 маусымда Капитал нарықтары, бағалы қағаздар және мемлекеттік қолдау көрсетілетін кәсіпорындар жөніндегі Өкілдер палатасының Банктік комитеті Fannie Mae компаниясы бойынша тыңдау өткізді. 2006 жылғы 18 желтоқсанда АҚШ-тың реттеуші органдары бас атқарушы директор Франклин Рейнс, бас қаржы директоры Дж. Тимоти Ховард және бұрынғы бақылаушы Лианн Г. Спенсерге қарсы 101 азаматтық шара қолданды. Үшеуі де Fannie Mae компаниясының табысын олардың бонустарын арттыру мақсатында манипуляциялауда айыпталды. Сот процесінде 1998 жылдан 2004 жылға дейін үштіктің жинаған бонустарынан 115 миллион доллардан астам соманы қайтару және есеп берудегі бұзушылықтары үшін шамамен 100 миллион доллар айыппұл өндірілуі сұралды. 8 жылдық сот отырыстарынан кейін, 2012 жылы сот шешімімен үштіктің кінәсі жоқ деп танылды, себебі үкіметтің айыптауды дәлелдейтін жеткілікті мәліметтері болған жоқ.

Мүдделер қақтығысы

2008 жылдың маусым айында The Wall Street Journal газеті Fannie Mae-дің екі бұрынғы бас директоры Джеймс Джонсон мен Франклин Рейнс Countrywide Financial-ден нарықтық бағадан төмен несие алғанын хабарлады. Fannie Mae компаниясы Countrywide ипотекаларын ең көп сатып алушы болды. "Анжелоның достары" атты VIP Countrywide несие бағдарламасына Fannie Mae компаниясының көптеген қызметкерлері; адвокаттар, басшылар және т.б. кірді. Fannie Mae және Freddie Mac компаниялары өздерін реттейтін комитеттерде отырған заң шығарушыларға үлестер төледі: Өкілдер палатасының Қаржылық қызметтер комитеті; Сенаттың Банк, Тұрғын үй және Қалалық істер комитеті; немесе Сенаттың Қаржы комитеті. Қалғандары ықпалды Ассигнованиелер немесе Жолдар мен құралдар комитеттерінде орын алады, Конгресс басшылығының құрамында немесе президенттікке кандидат болған.

2013 жылғы пара алу туралы мәлімдемелер

2013 жылдың 29 мамырында Los Angeles Times газеті Fannie Mae-дегі бұрынғы сотқа дейінгі сату маманына айып тағылғанын, бірақ Санта-Анадағы федералды сотта Аризона штатының жылжымайтын мүлік брокерінен пара алуда "күнәсіз" деп мәлімдегенін хабарлады. Оранж округі жоғарғы сотында бұрын қозғалған тағы бір сот ісі, бұл жолы заңсыз жұмындан босату туралы, Fannie Mae компаниясына қарсы қызметкер тарапынан берілді. Қызметкер менеджментке пара алу фактілері туралы ескертуге тырысқанда жұмыстан шығарылғанын мәлімдейді. Қызметкер 2009 жылдан бастап күдіктерін білдіргенін айтады.

Қатысушы заңнама

2013 жылдың 8 мамырында Конгрессмен Скотт Гарретт 113-ші Конгресс кезінде АҚШ Өкілдер палатасына 2014 жылғы Бюджет және есеп беру ашықтығы туралы заң жобасын (H. R. 1872; 113-ші Конгресс) ұсынды. Егер заң қабылданса, онда Fannie Mae және Freddie Mac сияқты федералды кредит бағдарламаларының бюджеттік есептелу тәсілі өзгертіледі. Заң жобасы тікелей несиелердің немесе несие кепілдіктерінің құны Федералдық есеп беру стандарттары жөніндегі кеңестің ұсынымдарына сәйкес, нақты құн бойынша федералды бюджетте көрсетілуін талап етеді. Өзі бағдарламалар өзгеріссіз қалады, бірақ олардың АҚШ федералдық бюджетінде есептелу жолы өзгеруі мүмкін. Заң жобасының мақсаты – кейбір бағдарламалардың федералды бюджетте есептелуінің дәлдігін арттыру.