Кепілдік облигациялар: анықтамасы, тарихы және артықшылықтары
Covered bond
Жапсар облигациялары: банктердің активтермен қамтамасыз етілген қарыздық құралдары. Инвесторларға екі жақты қайта төлеу мүмкіндігі бар, жалпы көлемі €2,577 млрд.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қорғалған облигациялар – банк немесе ипотекалық мекеме шығарған және эмитенттің төңкерілуі жағдайында кез келген уақытта талаптарды өтей алатын активтер жиынтығымен кепілдендірілген борыштық бағалы қағаздар. Олар облигация иелерін қорғауға арналған арнайы заңнамаға бағынады. Бағалы қағаздарды секьюритизациялау арқылы құрылған активтермен қамтамасыз етілген бағалы қағаздардан өзгешелігі, қорғалған облигациялар эмитенттің міндеттемелері ретінде сақталады; мәнінде, инвестор эмитентке де, кепілдікке де шағымдану құқығына ие, бұл кейде "екі жақты шағым" деп аталады. Әдетте, қорғалған облигация активтері эмитенттің біріктірілген балансында қалады (әдетте тиісті капитал нормаларымен). 2019 жылдың басына дейін әлем бойынша қорғалған облигациялардың жалпы сомасы 2,577 миллиард еуроны құрады, ал ең ірі нарықтар: Дания (406 миллиард еуро), Германия (370 миллиард еуро), Франция (321 миллиард еуро) және Испания (232 миллиард еуро) болды.
Covered bonds are debt securities issued by a bank or mortgage institution and collateralised against a pool of assets that, in case of failure of the issuer, can cover claims at any point of time. They are subject to specific legislation to protect bond holders. Unlike asset backed securities created in securitization, the covered bonds continue as obligations of the issuer; in essence, the investor has recourse against the issuer and the collateral, sometimes known as "dual recourse". Typically, covered bond assets remain on the issuer's consolidated balance sheet (usually with an appropriate capital charge). As of beginning of 2019 volume of outstanding covered bonds worldwide was euro 2,577 billion, while largest markets were Denmark (€406 bil. ), Germany (€370 bil. ), France (€321 bil.) and Spain (€232 bil. ).
Тарих
Қаптамалы облигациялар 1769 жылы Пруссияда Ұлы Фридрих, ал 1795 жылы Данияда құрылды. Даниядағы қорғалған облигациялармен несие беру 1795 жылы Копенгагенде болған Ұлы өрттен кейін қалыптасты, сол кезде қаланың төрттен бірі толығымен өртеніп кетті. Өрттен кейін, қысқа мерзім ішінде көптеген жаңа ғимараттар салу қажет болғандықтан, ұйымдастырылған несие нарығына зор қажеттілік туды. Бүгінде Даниядағы жылжымайтын мүліктің барлығы дерлік қорғалған облигациялармен қаржыландырылады, ал Дания Еуропадағы үшінші ірі эмитент болып табылады. Пруссияда бұл Pfandbriefe елдің мүліктері арқылы сатылды және мемлекеттік заңнамамен реттелді. Олар жылжымайтын мүлікпен және шығарушы мүлікпен қамтамасыз етілді. Шамамен 1850 жылы алғашқы ипотекалық банктерге ипотекалық несиелерді қайта қаржыландыру мақсатында Pfandbriefe сатуға рұқсат берілді. 1900 жылғы ипотекалық банктер туралы заңмен бүкіл Германия империясына Pfandbriefe шығару үшін бірыңғай құқықтық база құрылды.
Covered bonds were created in Prussia in 1769 by Frederick The Great and in Denmark in 1795. Danish covered bond lending emerged after the Great Fire of Copenhagen in 1795, when a quarter of the city burnt to the ground. After the fire, a great need arose for an organized credit market as a large number of new buildings were needed over a short period of time. Today nearly all real estate is financed with covered bonds in Denmark, and Denmark is the 3rd largest issuer in Europe. In Prussia these Pfandbriefe were sold by estates of the country and regulated under public law. They were secured by real estate and subsidiary by the issuing estate. In about 1850, the first mortgage banks were allowed to sell Pfandbriefe as a means to refinance mortgage loans. With the mortgage banks law of 1900, the whole German Empire was given a standardized legal foundation for the issuance of Pfandbriefe.
Құрылымы
Қорғалған облигация – бұл корпоративтік облигация, оның бір маңызды ерекшелігі бар: эмитент (әдетте қаржы институты) төлем қабілетсіз болған жағдайда облигацияны қамтамасыз ететін немесе "жабатын" активтер жиынтығына тікелей қол жеткізу құқығы. Бұл активтер қосымша несиелік кепіл ретінде қызмет етеді; олар секьюритилендірілген активтердегідей инвесторға шарттық ақша ағынына ешқандай ықпал етпейді. Инвестор үшін қорғалған облигацияның басты артықшылығы – борыш және негізгі активтер жиынтығы эмитенттің балансында қалады, ал эмитенттер осы жиынтықтың қорғалған облигацияны үнемі қамтамасыз ете беруін қамтамасыз етуге міндетті. Егер эмитент төлемнен жалтарса, инвестор жиынтыққа да, эмитентке де талап қоюға құқылы. Өйткені, өтелмеген несиелер немесе мерзімінен бұрын өтелген борыштар жиынтықта ауыстырылуы тиіс, сондықтан эмитент үшін осы өнімнің сәттілігі институттің жиынтықтың несиелік сапасын сақтап тұру қабілетіне, яғни өтелмеген және өтелген активтерді ауыстыруға байланысты.
A covered bond is a corporate bond with one important enhancement: recourse to a pool of assets that secures or "covers" the bond if the issuer (usually a financial institution) becomes insolvent. These assets act as additional credit cover; they do not have any bearing on the contractual cash flow to the investor, as is the case with Securitized assets. For the investor, one major advantage to a covered bond is that the debt and the underlying asset pool remain on the issuer's financials, and issuers must ensure that the pool consistently backs the covered bond. In the event of default, the investor has recourse to both the pool and the issuer. Because non performing loans or prematurely paid debt must be replaced in the pool, success of the product for the issuer depends on the institution's ability to maintain the credit quality of the cover pool by replacing the non performing and repaid assets in the pool.