Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Итальяндық композитор
Italian composer
Герарделло да Флоренце (сондай-ақ Николо ди Франческо немесе Гирарделл де Флоренция) (1320–1325 – 1362 немесе 1363) – Треченто дәуірінің итальяндық композиторы. Ол итальяндық "арс нова" деп аталатын кезеңнің алғашқы композиторларының бірі болды.
Gherardello da Firenze (also Niccolò di Francesco or Ghirardellus de Florentia) ( 1320–1325 – 1362 or 1363) was an Italian composer of the Trecento. He was one of the first composers of the period sometimes known as the Italian ars nova.
Өмір
Герарделло музыкалық отбасының мүшесі болды, оның інісі Жакопо және ұлы Джованни да композиторлар болды; алайда олардың ешбір шығармасы бізге жеткен жоқ. Ол Флоренцияда немесе оның жанында дүниеге келген болуы мүмкін, және өмірінің көп бөлігін сонда өткізді. 1343 жылы Флоренциядағы Санта Репарата соборының тізімінде (бұл Санта-Мария-дель-Фьоре соборы салынар алдында болған) ол кеңсе қызметкері ретінде тіркелген. Кейін ол дін қызметкері болды, содан кейін 1345 жылдан 1351 жылға дейін Санта Репаратаның капелланы қызметін атқарды – қаланы қара өлім қырыған жылдары. Шамамен 1351 жылы ол Валломброза орденіне қосылды, бұл Флоренциядан шамамен 30 шақырым қашықтықтағы аббатханасы бар бенедиктин ордені. Өмірінің соңғы жылдары туралы мәліметтер жеткіліксіз, ал оның қайтыс болған күні 1362 немесе 1363 жылы жазылған, Сімон Перуцци жазған, Флоренцияда болған оның өліміне арналған жоқтау сонетінен белгілі.
Gherardello was a member of a musical family, and both his brother Jacopo and his son Giovanni were also composers; however, none of their music survives. He was probably born in or near Florence, and spent most of his life there. In 1343 he appears in the records of the cathedral of Florence, Santa Reparata (this was before the building of the main cathedral, Santa Maria del Fiore) as a clerk. Later he became a priest, and then served as chaplain of Santa Reparata from 1345 until 1351—during the years that the Black Death ravaged the city. Probably around 1351 he joined the order of the Vallombrosa, a Benedictine order with an abbey about 30 km from Florence. Details of the last years of his life are lacking, and his death date is inferred from a sonnet written in 1362 or 1363, probably by Simone Peruzzi, mourning his death, which occurred at Florence.
Музыка
Герарделло өмірінде қасиетті музыкасымен танымал болғанымен, оның аз бөлігі ғана сақталған. Герарделлоның "Глория" және "Аньюс Деи" шығармалары итальян композиторларының 1400 жылға дейінгі масса бөлімдерінің санаулы ғана үлгілерінің ішінде. Герарделлоның масса бөлімдерінің стилі мадригалға ұқсас, бірақ эмоционалды жағынан сәл тыныш: олар екі дауысқа арналған, көбінесе бірге орындалады, бірақ кейде кезектесіп ән салатын бөлімдер де бар. Герарделлоның әлемдік музыкасы көбірек сақталған. Он мадригал, барлығы екі дауысқа; бес баллада, барлығы бір дауысқа; және өте танымал качча, "Тосто ке л'альба", ол үш дауысқа арналған. Стильдік тұрғыдан оның музыкасы ерте Тречентоға тән, дауыстар көбінесе бір уақытта бірдей сөздерді айтады, бірақ каччадан басқа, онда жоғарғы екі дауыс жылдам қозғалатын канонмен орындалады, ал төменгі дауыс ұзақ ноталарда еркін композицияланған бөлімді орындайды. Герарделлоның музыкасының көп бөлігі 15 ғасырғы Сквариалупи кодексінде сақталған, алайда оның шығармалары бар бірнеше басқа қолжазбалар да Тосканадан табылды. Кодекс беттеріндегі портрет оның суреті болуы мүмкін (осы көркемделген қолжазбадағы әр композитор бейнеленген).
Although Gherardello was renowned during his time for his sacred music, little of it has survived. A Gloria and an Agnus Dei, both by Gherardello, are among just a handful of mass movements by Italian composers from before 1400. The style of Gherardello's mass movements is similar to that of the madrigal, although more restrained emotionally: they are for two voices, which sing together most of the time, with occasional passages where they sing in alternation. Gherardello's secular music has survived in greater abundance. Ten madrigals, all for two voices; five ballatas, all for a single voice; and a very famous caccia, Tosto che l'alba, which is for three voices, survive. Stylistically his music is typical of the early Trecento, with the voices usually singing the same words at the same time, except for the caccia, in which the upper two voices sing a quickly moving canon, and the lowest voice sings a freely composed part in longer notes. Most of Gherardello's music has been preserved in the 15th century Squarcialupi Codex, although several other manuscripts, all from Tuscany, contain works of his. A portrait on the pages of the Codex devoted to his music is most likely him (each composer in that illuminated manuscript is pictured).
Анықтамалар және қосымша оқу
"Музыка және музыканттар туралы Нью-Гроув сөздігі", ред. Стенли Сейди. 20 томдық. Лондон, Macmillan Publishers Ltd., 1980 ж. Густав Риз, "Ренессанс кезеңіндегі музыка". Нью-Йорк, W. W. Norton & Co., 1954 ж. Ричард Х. Хоппин, "Орта ғасыр музыкасы". Нью-Йорк, W. W. Norton & Co., 1978 ж.
The New Grove Dictionary of Music and Musicians, ed. Stanley Sadie. 20 vol. London, Macmillan Publishers Ltd., 1980. Gustave Reese, Music in the Renaissance. New York, W. W. Norton & Co., 1954. Richard H. Hoppin, Medieval Music. New York, W. W. Norton & Co., 1978.