Ирландиядағы 17 ғасырлық Эйрекорт сарайының тарихы
Eyrecourt Castle
Ирландиядағы 17 ғасырлық Eyrecourt қамалының тарихы. Гальвейдегі бұл үйдің құлау себептері, негізін қалаушы Джон Эйр және Лондонның Eyre Court үйі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
17 ғасырдағы Ирландияның Галвей қаласындағы шағын сарай
17th century country house in Galway, Ireland
Эйркорт сарайы (немесе Эйр соты) – Галвейдегі 17 ғасырда салынған ирландтық шағын сарай, ол 20 ғасырда қирап қалған. Сарай, оны қоршаған жерлер және жақын орналасқан Эйркорт деген шағын қаланың барлығы полковник құрметті Джон Эйр есімімен аталады. Джон Эйр – Ирландияны Кромвель бағындырған кезде Галвейдегі әскери науқанға қатысқандығы үшін үлкен жер телімін алған ағылшын. Бұл жерде бұрын нығайтылған үй немесе қамал болған. Сонымен қатар, Лондонның Сент-Джонс Вуд ауданында Эйр Корт деп аталатын жеке пәтерлер үйі орналасқан.
Eyrecourt Castle (or Eyre Court) was an Irish 17th century country house in Galway which became a ruin in the 20th century. The house, the surrounding estate, and the nearby small town of Eyrecourt all took their name from Colonel the Right Hon. John Eyre, an Englishman who was granted a large parcel of land in recognition of his part in the military campaign in Galway during the Cromwellian conquest of Ireland. There was an earlier fortified house or castle on the same land. There is also a block of private apartments called Eyre Court located in the London neighbourhood of St. John's Wood.
Сипаттама
Эйркорт қамалы "классикалық ауыл үйінің ерте үлгісі" болды. 7 терезелік екі қабатты үй "орталық сатысы мен холлы жалпы кеңістіктің үштен бір бөлігін алып жатқан симметриялық жоспармен салынған, бұл жаңа жер иесі үшін әсерлі, заманауи резиденция болды". 1731 жылы келген қонақ Мэри Гранвилл үйдің айналасындағы саябақта "көптеген әдемі ағаштар мен ағылшын стилінде жасалған жақсартулар" бар екенін айтты. Ричард Камберленд бірнеше онжылдықтан кейін оны "көлемді үй, бірақ жақсы күйде емес" деп сипаттады, сондай-ақ "жері кең, бірақ өнімді емес" екенін қосты. Бұл жерлер қазір демен деп аталады, бұл Ирландиядағы жылжымайтын мүлік үшін қолданылатын стандартты термин; демен қақпалары 1990 жылдары Ұлттық мұра кеңесімен сатып алынып, қалпына келтірілді. Үйдің ең көрнекті ерекшеліктері – "көркем ағаш оюлары, үлкен есік жақтаулары және әйгілі барокко баспалдағы", Ирландиядағы алғашқы әсем баспалдақтардың бірі, "акант жапырақтары сұмдық маскалардан шығып, баспалдақ қоршауларынан төмен құлап жатыр" және "17 ғасырдан сақталған ең әсем ағаш кескіндемесі". Голланд шеберлері жұмыс істеген деп саналады, сонымен қатар Дублинде тұратын француз тегіндес Джеймс Табари да қатысқан болуы мүмкін. Бір мангал Серлионың эскизі бойынша жасалған. Үйдің басты залының есігінің үстінде "Еркіндік үйіне қош келдіңіздер" деген ұран жазылған, сондай-ақ 1677 жылы салынған шағын шіркеуі бар. Жергілікті әңгімелерде 1691 жылы Аугрим шайқасынан кейін Гинкельдің Вильгельм армиясы осы жерді түнгі лагерь ретінде пайдаланғаны айтылады.
Eyrecourt Castle was "an early example [of] a classical country house ". A 7 bay two storey house "built on a symmetrical pattern with a central staircase and hall taking up nearly a third of the overall space, it was an impressive, modern residence for the new landowner". A visitor in 1731, Mary Granville, commented on a "great many fine woods and improvements that looked very English" in the parkland around the house. Richard Cumberland, a few decades later, called it "a spacious mansion, not in the best repair" with "a vast extent of soil, not very productive". The grounds are now called a demesne, a standard expression in Ireland for an estate; the demesne gates were bought and restored by the National Heritage Council in the 1990s. The most striking features of the house were its "ambitious wood carvings, massive doorcases and a famous baroque staircase", one of the first grand staircases in Ireland, with "acanthus leaves issuing from grotesque masks and rolling down the banisters" and "by far the most exuberant piece of wood carving surviving from the 17th century". Dutch craftsmen are believed to have worked there, with the possible involvement of the Dublin based French born James Tabary. One chimneypiece followed a design of Serlio's. The house had a motto over the door to the main hall saying, "Welcome to the house of liberty", and its own small chapel, built in 1677. Local tradition says the grounds were used as an overnight camp by Ginkell's Williamite army after the Battle of Aughrim in 1691.
Тарих
1662 жылы полковник Джон Эйрге Кромвельдің Ирландиядағы жорығындағы рөлі үшін сыйақы ретінде Эйркорт жері берілді, сонымен қатар оны қоршауға құқық берілді. Ол үйді 1660-шы жылдарда немесе 1670-ші жылдардың басында салған. Кейіннен Эйр Галвей округіне депутат болып сайланды және 1681 жылы Галвей округінің жоғары шерифі болды. 1685 жылы ол қайтыс болғаннан кейін, мүлігі оның үлкен ұлы Джонға (Гордый Эйр деп белгілі) өтті. Одан ол Джонның ұлы Джорджқа (1706 жылы жоғары шериф, бірақ 1710 жылы жас кезінде қайтыс болды), содан кейін Джорджтың ағасы Джонға (1724 жылы жоғары шериф) және үшінші ағасы, Киллало мен Клонферт қауымдарының деканы, пастор Джайлзге көшті. Джайлзден мүлік оның ұлы Джонға өтті, ол барон Эйр атанды. 1781 жылы Лорд Эйр баласыз қайтыс болды, нәсіл тоқтап қалды. Алайда, үйді оның жүрегі туысы, подполковник Джайлс Эйр (1798 жылы жоғары шериф) мұра етті, ол сәтсіз сайлау науқандарына көп ақша жұмсады. Ол оны өзінің үлкен ұлы Джонға (1794–1856) қалдырды. Джон аң аулау кезінде қаза тапты, ал мүлік оның ұлына, тағы бір Джонға (1820–1890) өтті. 1890 жылы соңғысы қайтыс болғаннан кейін ол Уильям Генри Грегори Эйрге, Жер комиссарының көмекшісіне тиесілі болды.
In 1662 Colonel John Eyre was granted the of Eyrecourt land, with the power to empark it, as reward for his role in Cromwell's Irish campaign. He built the house in the 1660s or early 1670s. Eyre was subsequently an MP for County Galway and High Sheriff of County Galway for 1681. On his death in 1685 the property passed to his eldest son John (known as Proud Eyre). From him it passed in turn to John's son George (High Sheriff in 1706 but who died young in 1710), then to George's brother, John (High Sheriff in 1724) and then to a third brother, the Revd. Giles, Dean of Killaloe and Clonfert. From Giles it passed to Giles' son John, who was made Baron Eyre. Lord Eyre died childless in 1781 and the peerage became extinct. The house, however, was inherited by his nephew Lieutenant Colonel Giles Eyre (High Sheriff in 1798), who spent a lot of money on unsuccessful electioneering. He left it to his own eldest son, John (1794–1856). John was killed whilst hunting and it passed to his son, yet another John (1820–1890). On the latter's death in 1890 it descended to William Henry Gregory Eyre, an Assistant Land Commissioner.