Электронды пианино: түрлері, тарихы, жұмыс принципі. Аналогтық схемалармен дыбысты жасайтын, 1970-ші жылдардан бастау алған музыкалық аспап туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Электрондық фортепиано – фортепианоның (кейде клавесиннің немесе органның) тембрын аналогтық схемалар арқылы имитациялауға арналған клавиатуралық аспап. "Электрондық пианино" деген атау сонымен қатар Wurlitzer компаниясының 1950-жылдардан 1980-жылдарға дейін шығарған электр пианиноларының танымал желісі үшін де қолданылды, бірақ бұл қазіргі кездегі электрондық пианино емес еді. Электрондық пианинолар аналогты синтезаторлар сияқты жұмыс істейді, олар дыбыстарын осцилляторлар арқылы жасайды, ал электр пианинолар механикалық, олардың дыбысы пикап арқылы электрлендіріліп, содан кейін ішкі немесе сыртқы күшейткіш арқылы күшейтіледі. Алғашқы электрондық пианинолар 1970-ші жылдарда пайда болды және көбінесе Италияда жасалды, бірақ сол кезде Жапонияда да ұқсас модельдер шығарылды. АҚШ-та RMI компаниясы 1967 жылдан 1980 жылға дейін жасаған аспаптар ерекшеленеді, оларды Genesis, Yes, Deep Purple, Elton John және Rick Wakeman қолданды. Бұл алғашқы электрондық пианинолар (RMI-ді қоса алғанда) жылдамдыққа сезімтал емес, яғни орган сияқты, пернелерге қатты немесе жұмсақ басса да дыбыс деңгейі өзгермейді. "RMI-нің басты кемшілігі – сезімталдықтың толыққанды болмауы еді. Бұл маған өте қиындық тудырды, әсіресе қате ноталардың қаншалықты жеңіл басылса да, толық дыбыспен ойнатылуы" (Тони Бэнкс, цитата). Алғашқы электрондық рояль 1979 жылы жасалып, 1981 жылы Нью-Йорк штатының Сент-Джеймс қаласынан Уилтон Декер патент алды (PianoNova Co.). Ол алғашқы толық сезімтал клавиатураны және жұмыс істейтін педальдарды қамтыды. Электрондық пианинолар 1980-ші жылдары цифрлық пианино мен полифониялық синтезаторлар қолжетімді болғанда және кәсіби, сондай-ақ үй жағдайында қолдануға арзан, кішкентай және жеңіл балама ретінде танымал болғанда, азырақ танымал болды. Қазіргі қолданыста "электрондық пианино" термині кейде цифрлық пианиноны немесе сахналық пианиноны білдіреді. Бұл, шын мәнінде, қате атау, себебі электрондық пианинолар дыбыстарды жасау үшін аналогты синтезді пайдаланады, ал цифрлық пианинолар әдетте цифрлық дерек үлгілеріне негізделген синтезді қолданады. Сонымен қатар, 1980-ші жылдардың ортасындағы алғашқы цифрлық пианинолар көбінесе "жеке электрондық пианино" деп аталды.
An electronic piano is a keyboard instrument designed to simulate the timbre of a piano (and sometimes a harpsichord or an organ) using analog circuitry. "Electronic Piano" was also the trade name used for Wurlitzer's popular line of electric pianos, which were produced from the 1950s to the 1980s, although this was not actually what is now commonly known as an electronic piano. Electronic pianos work similarly to analog synthesizers in that they generate their tones through oscillators, whereas electric pianos are mechanical, their sound being electrified by a pickup and then amplified through an internal or external amplifier. The first electronic pianos date from the 1970s and were mostly made in Italy , although similar models were made concurrently in Japan. An exception is the range of instruments made by RMI in the United States from 1967 to approximately 1980, which was used by Genesis, Yes, Deep Purple, Elton John and Rick Wakeman These early electronic pianos (including the RMI) are not velocity sensitive in that, like an organ, they do not vary their volume based on how hard or soft the keys are played. "The major drawback of the RMI was its total lack of touch sensitivity. I found this very restricting, especially since any bum notes are played at full volume, no matter how lightly you brush against them" (Tony Banks, quoted in ). The first electronic grand piano was produced in 1979 and patented in 1981 by Wilton Decker of St. James, NY. (PianoNova Co.) It contained the first full touch sensitive keyboard and working pedals
Electronic pianos became less popular in the 1980s when the digital piano and polyphonic synthesizer became available and affordable enough for both professional and home use as an inexpensive, smaller and lighter alternative to an acoustic piano. In modern usage, the term electronic piano sometimes refers to either a digital piano or a stage piano. This is actually a misnomer, as electronic pianos use analog synthesis to generate its sounds while digital pianos normally use digital data sample based synthesis. In addition, early digital pianos in the mid 1980s were often referred to as a personal electronic piano.