Кіріспе

Венесуэлалық ақын Мария Калкано (Маракайбо, 1906 – Каракас, 1956) – венесуэлалық ақын. Ол 14 жасында тұрмысқа шығып, 27 жасқа дейін алты бала туды. Оның ақындық жетістігі кеш келді, және ол өлеңдерінде эстетикалық үлгілер мен қоғамдық мәселелерден гөрі, көтерілісшіл эротизм туралы айтқанды жөн көрді, бұл оның замандастарының басты тақырыбы болған.

Өмірбаян

14 жасында ата-анасы оны күйеуге берді. Бірінші күйеуі Хуан Ронкахолодан ол алты бала көрді. Кейін, ол жазушы Гектор Араухо Ортегаға тұрмысқа шығып, оның бір жүрегі жақын туысын тәрбиеледі. Ол провинциялық жерде өмір сүргенімен және сол заманғы дәстүрлерді сақтағанына қарамастан, поэзия жазумен шұғылданды. Оның еңбектерін 1980 жылдары Косимо Мандрильо таныстырды, ол оның өлеңдер жинағын жариялағанда елге мәлім болды. Оның поэзиясы эротизммен сипатталады. Оның өлеңдерінде эрос тікелей және ашық түрде, құштарлықпен білдіріледі. Оның өлеңдері сол кездегі моральдық қағидаларға қарсы келді және оның заманы үшін радикалды болды. Ол еркіндік пен өзіндік өрнектеу арқылы модернизмді қабылдаған алғашқы венесуэлалық ақын деп есептеледі. Ол әдеби топқа мүше болмаса да, "Серемос" тобының мүшелерімен танысып, олардың арасында екінші күйеуін кездестірді. Оның "Қанаттардың қасіреті" (Alas fatales, 1935) атты тұңғыш өлеңдер жинағы қоғамда жақсы қабылданбады және оның ішінде әдепсіздіктер бар деп есептелді. Жиырма бір жыл өткен соң, ол екінші кітабын – "Менің соңғы қуыршақтарым естіген әндер" (Canciones que oyeron mis últimas muñecas, 1956) жариялады, ол қайтыс болған жылмен бірге келді. Оның шығармаларын қамтитын бірнеше антологиялар бар: María Calcaño: Antología Poética (EdiLUZ, Maracaibo, 1984), María Calcaño Obras completas (Sociedad Dramática de Maracaibo, 1996), María Calcaño Obras completas (Arcevo Histórico del Estado Zulia, 1997) және Obra poética completa María Calcaño (Monte Ávila Editores, 2008). Оның өлеңдері Венесуэла поэзиясының түрлі антологияларына енген, мысалы: Donde la boca que te busca (Antología femenina) (тұжырымдамасы мен үйлестірушісі – Хулио Хименес, Fundación Editorial El perro y la rana, Гуаренас, 2011), Antología de la poesía venezolana (антология авторы – Рафаэль Арраис Лукка, Editorial Panapo, Каракас, 1997), Del dulce mal. Poesía Amorosa de Venezuela (авторы – Гарри Алмела, Editorial Aguilar, Каракас, 2008), Cuerpos desnudos, hechos ardientes. Poesía erótica venezolana (авторы – Нестор Леал, Editorial Grijalbo, Каракас, 1996) және тағы да көптеген антологиялар. Жарияланған кітаптары: Alas fatales (1935), Canciones que oyeron mis últimas muñecas (1956) және Entre la luna y los hombres (1961), ол өлімінен кейін жарық көрді. Оның жарияланбаған екі туындысы – La hermética maravillada және Poesía – Monte Ávila Editores баспасынан шыққан Obra poética completa антологиясына енгізілген. Соңғысы Altazor жинағына жатады және 2008 жылы жарық көрді.