Акваспарта – Италияның Умбрия аймағындағы әдемі қала. Тарихи жер, табиғи көрікті жерлер, ыстық су бұлақтарымен танымал. Италияның ең сұлу ауылдарының бірі!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Acquasparta – Италияның орталық бөлігіндегі Терни провинциясындағы қала және коммуна. Ол Ная аңғары мен сол аттас өзеннің үстіндегі төбеде, Монти Мартани тауларына қарай орналасқан. Бұл – «Италияның ең әдемі ауылдары» тізіміне енген елді мекендердің бірі. Сонымен қатар, ол Америно және Фурапан деген екі ыстық сулы көздің арасында жатыр.
Acquasparta is a town and comune in the province of Terni (Umbria, central Italy). It is located on a hill above the Naia Valley and the river of the same name, facing the Monti Martani mountain range. It is one of I Borghi più belli d'Italia ("The most beautiful villages of Italy"). It also sits between two hot springs, the Amerino and the Furapane.
Тарих
Атаудың шығу тегі дәстүрлі түрде "бөлінген сулар" немесе "сулар арасында" деген мағына беретін Аква Партас римдік топонимімен байланыстырылады, алайда оны растайтын ешқандай құжат жоқ. Көбінесе, бұл атау аймақтағы әртүрлі су көздерінің болуынан пайда болған болуы мүмкін. Ежелгі Рим үстемдігі кезінде бұл аймақ демалыс орны – Римнен Via Flaminia батыс тармағы арқылы оңай жететін минералдық сулы жылу ванналарына ие курорт болған. Бүгінгі күні де термалдық моншалар жұмыс істеп тұр. Кейін қала Терре Арнольф аймағының құрамына кірді, содан кейін Тодиге бағынды. 1588 жылы ол Сези әулетінің иелігіне өтті.
The name's origin is traditionally connected to the Roman toponym of Aquas Partas ("divided waters" or "between the waters"), about which, however, no documentation exists. More probably, the name born from the presence of several different water sources in the area. During the ancient Roman domination the area was a retreat – a spa whose mineralized hot water baths were easily accessible from Rome along the west branch of the via Flaminia. Thermal baths remain open to the public today. The city was later part of the Terre Arnolfe, and was later subjected to Todi. Subsequently, in 1588, it became a fief of the Cesi family.
Ескерткіштер мен қызықты жерлер
Оның тарихи орталығы бір кезде ортағасырлық қабырғалармен қоршалған, бірақ қазір көбінесе бұзылған, тек қысқа бөліктері мен бірнеше цилиндрлі мұнаралары қалды, олар бұрын қаланың қорғаныс жүйесінің бір бөлігі болған. Қаланың тыныш және қарапайым ескі бөлігінде 1564 жылы салынған және 1579 жылы архитектор Джованни Доменико Бьянки аяқтаған Ренессанс стиліндегі маңызды ғимарат орналасқан. Палаццо Перуджа университетіне тиесілі және өте нашар, бірақ жақсарып келе жатқан күйде. Бас порталға әдемі тастан қаланған жұмыстар енгізілген, ал ішкі жағында әсерлі ағаштан ойылған төбелер бар. Онда кең әрі сүйкімді аула да бар. Палаццоның жанында римдік негіздердің қалдықтары бар лоджия орналасқан. Сарайдың алғашқы иесі Федерико Чези мұнда «Accademia dei Lincei» деп аталатын алғашқы «ғылыми қоғамды» құрып, Галилео Галилей сияқты оқытушыларды шақырған. Бүгінде сарайда бірнеше көне артефакттар, соның ішінде жақын жердегі Карсуладан римдік тас жұмыстары бар шағын мұражай орналасқан. Ғимарат отырыстар мен кезеңдік көрмелер үшін де пайдаланылады. Айналасындағы ауылдар Умбрия стилінде әдемі, Конфигнидегідей бірнеше шағын қамалдармен көрікпенді. Сонымен қатар, Фламиниа тас жолының бойында солтүстікке қарай Фоннея көпірінің қираған қалдықтары бар.
Its historical center was once surrounded by medieval walls but, now mostly torn down, leaving only short stretches and a few cylindrical towers that at one time served as part of the town's defenses. Inside the old part of town, which is quiet and unprepossessing, the principal building of note is the Renaissance style vertical align=sup, started in 1564 and completed in 1579 by the architect Giovanni Domenico Bianchi. The Palazzo is owned by the University of Perugia and is in very poor, but improving, condition. The main portal includes some fine ashlar work and its interior features impressive carved wooden ceilings. It also possesses a capacious and delightful courtyard. Next to the Palazzo is a loggia with some remnants of Roman foundations. The palace's original owner, Federico Cesi, sponsored here an early "scientific society" known as the Accademia dei Lincei, attracting such teachers as Galileo Galilei. Today the palace hosts a small museum with a number of ancient artefacts, including Roman stone work from nearby Carsulae. The building is also used for meetings and traveling exhibitions. The surrounding countryside is charming in the Umbrian way, spotted with a few small castles such as the one at Configni. Also, along the via Flaminia, going north, is the ruins of another Roman bridge, the Ponte Fonnaia.