Кіріспе

Болгар ермегі және қасиеттісі Рилалық Иван (Свети преподобни Йоан Рилски Чудотворец; шамамен 876–946 жж.) – алғашқы болгар ермегі. Ол тірі кезінде-ақ қасиетті кісі ретінде құрметтелген. Оның айналасындағы әңгімелерде оған ерікті түрде жақындаған жабайы жануарлар және оның қолына қонған құстар туралы айтылады. Оның ізбасарлары оның құрметіне көптеген шіркеулер салды, соның ішінде әйгілі Рила монастыры да бар. Осы шіркеулердің бірі – Рилалық Иванның шіркеуі 2008 жылы Велики Тарново қаласында ғана табылған. Бүгінде ол болгарлардың қасиетті қамқоршысы және Болгар православ шіркеуінің ең маңызды қасиетті кісілерінің бірі ретінде құрметтеледі.

Өмір

Рилалық Иоанн шамамен 876 жылы Скринода, Осогово тауының етегінде дүниеге келді. Ол император және әулие Борис I, оның ұлдары Владимир (Рассат) және патша Симеон I Ұлы, сондай-ақ соңғысының ұлы әулие патша Петр I замандасы болды. Бастапқыда мал өріп жүрген Рилалық Иоанн 25 жасында Руен шыңының астында орналасқан "Ақ Димитрий" монастырында дін қызметшісі болды. Монах өмірін қабылдағаннан кейін, ол оңашалық пен дұғада өмірін жалғастыру үшін монастырдан кетіп, Рила тауларына дейін түрлі жерлерде жалғыз өмір сүрді. Сол жерде ол өмірінің қалған бөлігін дұғада өткізіп, Рила тауларындағы үңгірлердің қиын жағдайларына бейімделіп, күнделікті тіршіліктен бас тартты. Аңыз бойынша, Рилалық Иоанн халыққа көмектесу үшін көптеген кереметтер жасаған. Бұл кереметтер оған, оқшау өмір сүріп, басқалармен қарым-қатынас жасамауға тырысқанда, қажетсіз даңқ әкелді. Оның ізбасарларының саны арта келе көптеген жас сенушілер мен қолдаушылар оның үңгірінің маңында лагерь құрып, одан бата алуға тырысты. Осының нәтижесінде Болгариядағы ең маңызды монастырь саналатын Рила монастыры құрылды. Оның жасаған кереметтері туралы хабар Ұлы Преславқа жетті. Патша Симеон I-нің ұлы Петр I, Рилалық Иоаннмен кездесу үшін 450 шақырымдық сапар жасап, Рила тауларына келді. Олардың кездесуі Рилалық Иоаннның өмірбаянында және Рилалық Иоаннның өсиетінің өзінде егжей-тегжейлі сипатталған. Ұзақ және шаршатарлық сапардан кейін патша Петр I Рилалық Иоаннның тұрған жеріне жетті, бірақ келген соң әулиенің мекеніне жолдың қиындығынан жеткісіз екенін түсінді. Орта ғасырлық өмірбаяндарда айтылғандай, Рилалық Иоанн патшамен жеке кездесуден бас тартты, себебі ол осы ерекше сапардан туындаған мақтаныш пен тәкаппарлыққа ұшырағысы келмеді. Сондықтан екеуі бір-біріне тек қана алыстан иілісті. Император әскерін жіберіп, әулиеге әкелген сыйлықтарды жеткізді. Рилалық Иоанн азық-түліктің бір бөлігін ғана өзіне қалдырып, қалған алтын мен құнды сыйлықтарды патшаға қайтарды, монархтардың елді қорғау және кедейлерге көмектесу үшін алтынға мұқтаж екенін айтты. Өліміне аз уақыт қалғанда (18 тамыз 946 ж.) Рилалық Иоанн өзінің өсиетін (Завет) жазды. Бұл – оның ізбасарларына және болгар халқына арналған әдеби шығарма және моральдық үгіт. Болгар халқының қасиетті қамқоршысы ретінде оның қайтысы жыл сайын 18 тамыз және 19 қазанда еске алынады.

Қалдықтар

Қасиетті қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай, оның керемет күштері бар деп есептелген дене қалдықтары Петр I билігі тұсында Софияға көшірілді. 1183 жылы венгр корольі Бела III Софияны басып алғаннан кейін, дене қалдықтары венгр астанасы Эстергомға жіберілді және 1187 жылы Софияға қайтарылғанға дейін төрт жыл бойы сол жерде болды. 1194 жылы болгар патшасы Иван Асен I дене қалдықтарын өзінің астанасы Велики-Тырновоға көшіруге бұйрық берді. 1393 жылы қаланың түріктер тарапынан басылып алынуынан аман қалған дене қалдықтары 1469 жылы марқұм Мурад II-нің әйелі, Султана Мара Бранковичтің қалауымен Рила монастырына қайтарылды.

Қамқорлық және сыйлықтар

Рилалық Иоанн Болгарияның және болгар халқының қамқоршысы саналады және ол туған елінде де, сондай-ақ шетелдегі болгар диаспорасында да кеңінен құрметтеледі. Ол дәстүрлі түрде Рила монастырының негізін қалаушы ретінде танылады, бұл ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұрасы тізіміне енген және Болгарияның ең маңызды мәдени, тарихи және сәулеттік ескерткіштерінің бірі болып саналады. Чикагодағы екі болгар православие шіркеуінің бірі – Рила шіркеуі, Портж Парк ауданында орналасқан және Рилалық Иоаннға арналған. Болгар халқының қамқоршысы ретінде оның қазасы жыл сайын 18 тамыз және 19 қазанда еске алынады. Санкт-Петербургтегі ең ірі әйелдер монастыры – Иоанновский монастырі осы қасиетті кісінің құрметіне арналған. Оңтүстік Шетланд аралдарындағы Ливингстон аралындағы Сент-Иван Рилски шыңы Антарктидада Рилалық Иоаннның есімімен аталады. 2003 жылы Ливингстон аралындағы Санкт-Климент Охридский базасында салынған Рилалық Иоанн шіркеуі Антарктидадағы алғашқы православиелік ғимарат және әлемдегі ең оңтүстік православиелік құдайға табыну орны болып табылады. 2002 жылы шығарылған 1 левтік монетаның артқы жағында және 1999 жылы шығарылған бұрынғы 1 левтік банкнотаның алдыңғы жағында Рилалық Иоаннның иконасы бейнеленген.