Кіріспе

São João de Areias – Португалиядағы азаматтық приход, Санта-Комба-Дао муниципалитетінің (concelho) құрамына кіреді, бұрынғы Визеу округінде орналасқан. 2011 жылғы халық санағы бойынша, 21,51 км² аумақта 1939 адам тұрады.

Тарих

Бір қызықты аңыз бойынша, Сан-Жуао-де-Арейас атауы Мондего өзенінің жағасында Жақсы Баптисттің (Иоанн Креститель) көрінуімен байланысты. Бір қарт әйел осы көріністі көріп, «Боа Нова!» деп айқайлады. Осы айғайдан кейін аймақ «Нова» деп аталды. Жергілікті тұрғындар бұл туралы хабардар болған соң, процессиямен шіркеуіне бет алды. Жақсы Баптисттің бейнесі болғандықтан және көрініс құмды жағалауда болғандықтан, елді мекен «Сан-Жоао де (немесе дас) Арейас» (Құмдардың Әулие Жоаны) деп аталды. Сан-Жуао-де-Арейас 1514 жылдан 1895 жылға дейін муниципалитет орталығы болды, содан кейін оның муниципалитеті Санта-Комба-Дао және Каррегал-ду-Сал муниципалитеттері арасында бөлінді. Сан-Жуао-де-Арейас елді мекені, мүмкін, Орта ғасырдан бері «vila» (қала) мәртебесіне ие болды, бірақ муниципалитеті жойылғаннан кейін бұл мәртебені жоғалтты. Сан-Жуао-де-Арейас қала атағын 1997 жылдың жазында ғана қайта алды (70/97 заңы жарияланғаннан кейін). Сан-Жуао-де-Арейас аймағында ежелгі заманнан бері адамдар қоныстанған, бұл аймақтың тарихында табылған археологиялық дәлелдерден, соның ішінде қабірлер мен римдіктердің қоныстануының іздерінен көрінеді. 10 және 12 ғасырлардағы құжаттарда Сан-Жуао-де-Арейас жерлері Лорвао монастырынан Коимбра және Визеу соборларына сыйға берілгені көрсетілген. Осы уақыттан бастап бұл приходтың аумағына Сильварес, Сан-Жуао-де-Арейас және Парада елді мекендері кірді. 18 және 19 ғасырларда Сан-Жуао-де-Арейас Афонсу III-нің сауалнамаларында және патшалық канцелярияның басқа да құжаттарында еске алынған. 16 ғасырдың басында (нақтырақ айтқанда, 1514 жылдың 10 сәуірінде) Мануэль I «форал» (харта) берді, нәтижесінде Сан-Жуао-де-Арейаста адилет залы (пилори) салынды. 1527 жылғы патшалық кадастрлық құжатта Сан-Жуао-де-Арейас муниципалитетіне Сан-Жуао және Парада приходтары кіргені көрсетілген. Сильварес Сан-Жуао-де-Арейаспен қатар шағын муниципалитеттің орталығы болды, онда 25 тұрғын (13-і Сильваресте, сегізі Касалда және төртеуі Венда [да Гуарита]да) тұрды. 15 және 16 ғасырлар аралығында діни ғимараттар салу қарқынды дамыды, бұл үрдіс 18 ғасырда қайталанды. Осы кезеңде жеті шағын шіркеу (капелла) салынды және олар Сан-Себастьян, Сан-Педро, Сан-Сильвестр, Сан-Жоао Евангелиста, Санто-Антонио және Сан-Мигельге арналды, сонымен қатар Носса-Сеньора-да-Грасаға арналған шағын шіркеу салынды, ал кейін Сан-Хосе мен Сан-Францискоға арналған шағын шіркеулер (Касалда) салынды. 17 ғасырдың ортасында Сан-Жуао-де-Арейас және Сильварес муниципалитеттері төреші, кеңесшілер (Сан-Жуао-де-Арейас үшін үш және Сильварес үшін бір) және округтік судьялардың хатымен тағайындалған адвокаттар басқаратын муниципалитеттен тұрды. Бұл жағдай бұрынғы ғасырларға дейін, муниципалитет жойылғанға дейін сақталды.

Белгілі азаматтар

Жозе да Сильва Карвалхо (1782–1856), 1820 жылғы революцияның қатысушысы және Д. Жоан VI, Д. Педро IV және Д. Мария II министрі. Франсиско де Серпа Сараева (1781–1850), Сан-Жуао-де-Ареястың бірінші бароны. Мануэль де Серпа Пиментел (1818–1910), Сан-Жуао-де-Ареястың екінші бароны.