SMS Зигфрид: Немецкий береговой броненосец

Кіріспе

Германия Императорлық Әскери-теңіз флотының жағалауды қорғау кемесі

SMS Siegfried – Германия Императорлық Әскери-теңіз флоты үшін салынған алты жағалауды қорғау кемесінің (Küstenpanzerschiffe) жетекші кемесі болды. Оның бір туыс кемелері – , , , , және "Зигфрид" 1888-1890 жылдары Germaniawerft кеме жасау шеберханасында салынды және үш зеңбірекпен қаруланды. Ол 1890 жылдар бойы неміс флотында қызмет етті және 1903-1904 жылдары қайта жаңартылды. 1914 жылдың тамызында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін ол VI шайқас эскадрильясында қызмет етті, бірақ ешқандай әрекетке қатыспады. "Зигфрид" 1915 жылы демобилизацияланды және содан кейін казарма кемесі ретінде пайдаланылды. 1920 жылы ол металл тескілеріне таратылды.

Дизайн

1880-ші жылдардың соңында неміс Kaiserliche Marine (Императорлық теңіз флоты) шектеулі теңіз бюджетіне байланысты (парламенттің теңіз шығындарына қарсылығы мен Кайзер Вильгельм каналын қазу құны себепті) қандай капиталдық кеме салу керектігі мәселесімен күресті. Жаңа Германия императорлық адмиралтейігінің басшысы, генерал Лео фон Каприви, бірнеше жоба ұсыныстарын сұрады, олардың мөлшері шағын жағалау қорғаныш кемелерінен ауыр қаруланған мұхиттық кемелерге дейін болды. Каприви каналдың кіреберістерін күзету үшін он жағалау қорғаныш кемесіне тапсырыс берді, себебі тіпті Рейхстагтағы (Германия империясының императорлық диетасы) теңіз күштеріне қарсы болғандар да мұндай кемелердің қажеттілігіне келісті. Олардың алғашқы алтысы ең кіші ұсыныс негізінде салынды. «Зигфрид» кемесінің жалпы ұзындығы және ені, ал максималды сусыруы болды. Ол қалыпты жағдайда және толық жүктемеде дейін суырып алатын. Кеменің корпусының алдыңғы палубасы кеме ұзындығының көп бөлігін құрады. Сондай-ақ, ол айқын рамалы мұрынмен жабдықталған. «Зигфрид» экипажы 20 офицер мен 256 сарбазды құрады. Оның қозғалтқыш жүйесі екі тік 3 цилиндрлі үш кеңейімді қозғалтқыштан тұрды, олардың әрқайсысы бұрандалы винтті айналдырады, бұл оны үш кеңейімді механизммен жұмыс істейтін алғашқы ірі неміс соғыс кемесі етті. Қозғалтқыштарға буды төрт көмірмен қыздырылатын қазандықтар берді, олар бір түтік арқылы шығарылатын. Кеменің қозғалтқыш жүйесі сағатына шамамен жылдамдық пен шамамен қашықтықта жүруге мүмкіндік берді. Кемеде үш K L/35 зеңбірегінен тұратын негізгі батарея орналасқан. Олардың екеуі алдыңғы бөлігінде қатар, ал үшіншісі негізгі құрылымның артында орналасқан. Оларға барлығы 204 оқ-дәрі берілді. Торпедалық катерлерге қарсы қорғану үшін кемеде бір-бірде орналасқан алты SK L/30 зеңбірегінен тұратын қосалқы батарея да болды. «Зигфрид» сонымен қатар төрт торпеда түтігін де алып жүрді, олардың барлығы палубада айналатын орналасқан. Біреуі мұрын бөлігінде, екіншісі корма бөлігінде, ал қалған екеуі орталық бөлігінде орналасқан. Кеме орталық цитадельде броньды белдеумен және қалыңдығы бар броньды палубамен қоршалған. Бақылау мұнарасының қабырғалары қалыңдығында болды.

In the late 1880s, the German Kaiserliche Marine (Imperial Navy) grappled with the problem of what type of capital ship to build in the face of limited naval budgets (owing to parliamentary objections to naval spending and the cost of dredging the Kaiser Wilhelm Canal). General Leo von Caprivi, the new [[German Imperial Admiralty (Chief of the Admiralty), requested a series of design proposals, which ranged in size from small coastal defense ships to heavily armed ocean going battleships. Caprivi ordered ten coastal defense ships to guard the entrances to the canal, since even opponents of the navy in the [[Reichstag (German Empire) (Imperial Diet) agreed that such vessels were necessary. The first six of these, the , were based on the smallest proposal. Siegfried was long overall and had a beam of and a maximum draft of She displaced normally and up to at full load. Her hull had a long forecastle deck that extended most of the vessel's length. She was also fitted with a pronounced ram bow. Siegfried had a crew of 20 officers and 256 enlisted men. Her propulsion system consisted of two vertical 3 cylinder triple expansion engines, each driving a screw propeller, making her the first major German warship to be powered by triple expansion machinery. Steam for the engines was provided by four coal fired fire tube boilers that were vented through a single funnel. The ship's propulsion system provided a top speed of from and a range of approximately at
The ship was armed with a main battery of three K L/35 guns mounted in three single gun turrets. Two were placed side by side forward, and the third was located aft of the main superstructure. They were supplied with a total of 204 rounds of ammunition. For defense against torpedo boats, the ship was also equipped with a secondary battery of six SK L/30 guns in single mounts. Siegfried also carried four torpedo tubes, all in swivel mounts on the deck. One was at the bow, another at the stern, and two amidships. The ship was protected by an armored belt that was in the central citadel, and an armored deck that was thick. The conning tower had thick sides.

Өзгерістер

1897 жылы кемеде торпедаға қарсы торлар алынып тасталды. Зигфрид 1903 және 1904 жылдар аралығында оның тиімділігін арттыру мақсатында кеңінен қайта жаңартылды. Кеме ұзартылып, толық жүктемедегі суыруы артты. Ұзартылған корпус кеңістігі қосымша қазандықтар орнатуға пайдаланылды; ескі өртүсті қазандықтары тиімдірек су түтікшелі қазандықтармен алмастырылды және екінші түтік қосылды. Ықпалдану жүйесінің қуаты артты, ең жоғары жылдамдығы 10 теңіз шақырымымен шамамен болды. Оның қосалқы артиллериясы он 8,8 см-лік зеңбірекке дейін арттырылды, ал 35 см-лік торпедалық түтікшелері үш түтікшеге алмастырылды. Кеме экипажы 20 офицер және 287 сарбазға дейін өсті. Жұмыс 1900 жылы аяқталды.

Бейбіт өмір

Зигфрид, германдық аңыздағы батырдың есімімен аталып, 1888 жылы Кильдегі «Germaniawerft» кеме жасау шебінде салынды. 1889 жылдың 10 тамызында суға түсіріліп, 1890 жылдың 19 сәуірінде құрастырылуы аяқталды. 29 сәуірде флотқа қабылданып, капитан-лейтенант (KzS) Пол Хоффманн басқаруына берілді. 3 қазанға дейін теңіз сынақтары жүргізілді; одан кейін Хоффман кемеден кетіп, кеме қызметтен босатылды. 1891 жылдың 16 сәуірінде KzS Альфред Герц басқаруымен қайтадан қызметке кірістіріліп, I маневрлік эскадрильяның құрамына қосылды. I дивизия 1891 жылы бірнеше флоттық маневрлерге қатысты, онда олар көбінесе соғыс ойындарында неміс тарапынан өнер көрсетті. Қазан айында корветтен-капитан Луи Ридель Герцтің орнына кеме капитаны болып тағайындалды. Бөлім жыл соңына дейін және 1892 жылға дейін қызметте болды; бұл неміс флотының қыс айларында тұңғыш рет қызметте болуы еді. Осы кезеңде эскадрильямен жүргізілген операциялар арасында Зигфрид Солтүстік теңіз жағалауындағы Вильгельмсхавенде орналасқан күзет кемесі қызметін атқарды. 1892 жылдың 18 наурызында оның кормалық бөліміндегі негізгі бу құбыры жарылып, бірнеше адам күйік шақты; апатта бес адам қаза тауып, кеме жөндеу үшін портқа қайта оралуға мәжбүр болды. Сол айда КК Август Груннер Ридельді алмастырды. Зигфрид маусымның ортасына қарай қызметке қайта оралуға дайын болды және 29 маусымда Кайзер Вильгельм II-ні оның яхтасы «SMY Hohenzollern»-мен Кельден Норвегияға, содан кейін Вильгельмсхавенге сапарға шығарып салды. Келесі бірнеше ай бойы ол Вильгельмсхавенде күзетші кемелердің міндетін қайтадан атқарды, тамыз айының соңында басталған жылдық флоттық маневрлерге дейін. Ол Балтық теңізінде өткізілген және қыркүйек айының соңында аяқталған жаттығуларға арналған флоттың барлау күштеріне тағайындалды. 1892–1893 жылдардың қысында Зигфрид пен Беовульф ескі темір кемелермен бірге Жерорта теңізінде қысқы жаттығулар үшін кетіп қалды. Германияға оралғаннан кейін Зигфрид 23 ақпанда Вильгельмсхавенде жөндеу жұмыстары үшін қызметтен босатылды. Осының салдарынан ол сол жылы маневрлерге қатыса алмады, оның орнын оның әпкесі басты. Кеме келесі екі жыл бойы қызметтен тыс қалды және 1895 жылдың басында Солтүстік теңіздің резервтік дивизиясына тағайындалды. 9 шілдеден бастап ол флагманның орынбасары болып, қысқа уақытқа КК Карл Ашердің басқаруына көшті, бірақ шілде айында оны КК Луис Фишер алмастырды. Бөлім 1 тамызда жылдық маневрлерге арналған оқу флотына бөлінді және қыркүйекте аяқталғаннан кейін кемелер 24 қыркүйекте Вильгельмсхавенге оралды. Сол жерде кемеге азайтылған экипаж орналастырылды. 1896 жыл бұрынғы жылдардағыдай, дағдылы түрде, бейбіт уақыттағыдай, оқу-жаттығу рейстері мен маневрлер жүргізілді. Ол сол жылы сәуір айында белсенді қызметке қайта оралды, командалық басқарумен КК Юген Калау вом Хофе, бірақ оны мамыр айында КК Карл Держевски алмастырды, ол өз кезегінде маусым айында КК Август фон Дассельмен алмастырылды. Жаз бойы немістер басқа лауазымдардағы аға офицерлерді резервтік дивизиялардың кемелерінде командалық оқудан өтуді талап ететін саясатты енгізді. Калау вом Хофе жылдық маневрлер үшін тамыз айында кемеге оралды, содан кейін кеме қайтадан уақытша экипажбен орналастырылды. Держевский қазан айында кемені қайта іске қосты. 1897 жылы Зигфридтің іс-әрекеті ұқсас үлгіге ие болды, және сол жылы резервтегі дивизиялардағы кемелерге жаттығу круиздары кезінде шетелдік порттарға тоқтауға рұқсат берілді, бұл шара ең алдымен моральды жақсарту үшін қабылданды. Сол жылы флоттың маневрлері кезінде ол бес әпкесімен бірге флоттың III дивизиясына тағайындалды. Маневрлар аяқталғаннан кейін кеме 29 қыркүйекте қызметтен шығарылды. Жыл соңында Зигфрид торпедаға қарсы торларын алып тастады. Келесі бес жыл бойы ол қызметтен шығып, қайтадан іске қосылды. Ол жыл сайынғы флоттық маневрлерге қатысу үшін қайтадан іске қосылды. Фрегат капитаны Август фон Херинген 1899 жылы кемеге басшылық етті. 1900 жылдың соңынан бастап ол Данцигте орналасқан Балтық теңізінің резервтік бөлімшесіне тағайындалды. 1902 жылдың ортасында Зигфридті кең көлемді қайта құру үшін Данцигтегі [[Kaiserliche Werft Danzig (Императорлық кеме жасау зауыты) ]] құрғақ докқа алып кетті. 1903 жылдың басында жұмыс аяқталып, ол Балтық теңізінің резервтік бөлімшесіне қайтарылды. Ол онда келесі он жыл бойы қызметтен тыс қалды, 1909 жылы жылдық маневрлер үшін KzS Максимилиан Рогге командалығымен қайтадан іске қосылды.

Siegfried, named for the eponymous hero of Germanic legend, was laid down in 1888 at the Germaniawerft shipyard in Kiel. She was launched on 10 August 1889, and completed on 19 April 1890. She was commissioned into the fleet on 29 April, under the command of Kapitän zur See (KzS–Captain at Sea) Paul Hoffmann, and began sea trials, which concluded on 3 October; at that point, Hoffmann left the ship and the vessel was decommissioned. On 16 April 1891, she was recommissioned under the command of KzS Alfred Herz, and she joined I Division of the Maneuver Squadron, replacing the older ironclad At that time, the unit also included the ironclads , , and , under the command of Vizeadmiral (Vice Admiral) Karl Deinhard. I Division participated in several fleet maneuvers in 1891, where they typically served as the German side in the war games. In October, Korvettenkapitän (KK—Corvette Captain) Louis Riedel relieved Herz as the ship's captain. The unit remained in service through the end of the year and into 1892; this was the first time the German fleet remained in commission through the winter. During this period, between operations with the squadron, Siegfried served as a guard ship based in Wilhelmshaven on the North Sea coast. On 18 March 1892, the main steam pipe in her aft boiler room burst, scalding several men with heated steam; five men were killed in the accident, and the ship was forced to return to port for repairs. That month, KK August Gruner replaced Riedel. Siegfried was ready to return to service by mid June, and on the 29th, she escorted Kaiser Wilhelm II aboard his yacht [[SMY Hohenzollern on a voyage from Kiel to Norway and then back to Wilhelmshaven. For the next few months, she resumed guard ship duties in Wilhelmshaven, until the annual fleet maneuvers that began in late August. She was assigned to the fleet reconnaissance force for the exercises, which were conducted in the Baltic Sea and concluded in late September. Siegfried then underwent an overhaul before returning to the Maneuver Squadron, now part of II Division, where she replaced the elderly ironclad
Over the winter of 1892–1893, Siegfried and Beowulf joined the elderly ironclads and for a winter training cruise in the Mediterranean Sea. After returning to Germany, Siegfried was decommissioned in Wilhelmshaven for repairs on 23 February. As a result, she was unavailable for the maneuvers that year, her place in the division having been taken by her sister The ship remained out of service for the next two years, and in early 1895, she was assigned to the Reserve Division of the North Sea. Beginning on 9 July, she filled the role of the deputy commander flagship, briefly under the command of KK Karl Ascher, though later in July, he was relieved by KK Louis Fischer. The unit was allocated to the training fleet for the annual maneuvers on 1 August, and following their conclusion in September, the ships returned to Wilhelmshaven on 24 September. There, she was laid up with a reduced crew. The year 1896 followed much the same pattern as previous years, with the normal peacetime routine of training cruises and maneuvers. She returned to active service that year in April, under the command of KK Eugen Kalau vom Hofe, though he was relieved by KK Carl Derzewski in May, who was in turn replaced by KK August von Dassel in June. Over the summer, the Germans instituted a policy that required senior officers in other posts to undergo command training aboard the ships of the reserve divisions. Kalau vom Hofe returned to the ship in August for the annual maneuvers, after which the ship was again temporarily laid up with a reduced crew. Derzewski recommissioned the ship in October. Siegfrieds activities in 1897 followed a similar pattern, and that year, the ships in the reserve divisions were allowed to stop in foreign ports during their training cruises, a measure taken primarily to improve morale. During the fleet maneuvers that year, she was assigned to III Division of the fleet, along with all five of her sisters. Following the conclusion of the maneuvers, the ship was decommissioned on 29 September. At the end of the year, Siegfried had her anti torpedo nets removed. She spent much of the next five years out of commission, being reactivated only to participate in the annual fleet maneuvers in 1899, 1900, and 1901 as part of II Battle Squadron each time. Fregattenkapitän (Frigate Captain) August von Heeringen commanded the ship during her 1899 activation. From late 1900, she was assigned to the Reserve Division of the Baltic Sea, which was based in Danzig. In mid 1902, Siegfried was taken into drydock at the [[Kaiserliche Werft Danzig (Imperial Shipyard) in Danzig for an extensive reconstruction. Work was completed by early 1903, when she was returned to the Reserve Division of the Baltic Sea. She remained there, out of commission, for the next ten years, being reactivated only once in 1909 for the annual maneuvers under the command of KzS Maximilian Rogge.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

1914 жылы шілдеде Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Зигфрид әпкелерімен және екі кемесімен бірге VI шайқас эскадрильясына мобилизацияланды. Зигфрид 12 тамызда KzS Ханс Бене басшылығымен қайтадан қолданысқа енгізілді және кемелер дайындық шараларын аяқтағаннан кейін қыркүйек айында Германияның Солтүстік теңіз жағалауын қорғауға жіберілді. Зигфрид және басқа кемелер Вильгельмшафен қаласы орналасқан Жаде шығанағы мен Везер өзенінің сағасы арасында орналастырылды; ал келесі айларда кемелер екі орын арасында кезекпен орналастырылды. 1915 жылдың 31 тамызында VI эскадрилья таратылды, бірақ Зигфрид Жаде мен Везерде қызметін жалғастырды, енді ол жергілікті порттық қорғаныс флотилияларына бекітілді. Бұл қызметі 30 желтоқсанда аяқталды, ол кезде Зигфрид патрульдік міндеттерден алынды. 1916 жылдың 5 қаңтарында ол порттық флотилиялардан бөлініп, содан кейін Вильгельмшафенге жіберілді, онда 14 қаңтарда қызметтен босатылды. Бастапқыда Зигфрид теңіз күштеріне қайта қолданысқа енгізілуі мүмкін болған жағдайда материалдық резервке бөлінді, бірақ 1917 жылдың 1 қаңтарында ол Вильгельмсхавендегі казармалық кемеге айналдырылды, ол II теңізші дивизиясын қолдады. 12 қарашада ол Эмденге ауыстырылды, онда IV U-бот флотилиясын тендер ретінде қолдады. 1918 жылдың 11 ақпанынан бастап кеме Емс өзенінің сағасында орналасқан патрульдік флотилияны қолдау үшін пайдаланылды; ол Германияның қарашада жеңіліске ұшырағанға дейін бұл рөлді атқарды. 1919 жылдың 17 маусымында ол теңіз тізілімінен шығарылды. Теңіз күштері оны құтқару кемесіне айналдыруды жоспарлаған, бірақ бұл жоспардан бас тартылып, оның орнына Вейлсфлеттегі Х. Петерске 425 000 маркаға сатылды. Зигфрид келесі жылы Киль Нордмоледе металл терісіне жібітілді.