Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Моррис Джастроу кіші (13 тамыз 1861 – 22 маусым 1921) – Польшада туған американдық шығыстанушы және кітапханашы, Пенсильвания университетімен байланысты болған.
Morris Jastrow Jr. (August 13, 1861 – June 22, 1921) was a Polish born American orientalist and librarian associated with the University of Pennsylvania.
Өмірбаян
Ол Польшадағы Конгресс штатында Варшавада дүниеге келді және 1866 жылы әкесі, танымал Талмуд ғалымы Маркус Джастроу, Родеф Шалом қауымының раввині лауазымына тағайындалған кезде Филадельфияға келді. Филадельфия мектептерінде білім алып, 1881 жылы Пенсильвания университетін бітірді. Оның бастапқы ниеті раввин болу еді. Осы мақсатта ол Орталық Еуропадағы алғашқы заманауи раввиндік семинарияда, жаңадан құрылған Бреслаудағы еврей теологиялық семинариясында теологиялық білім алды, сонымен қатар Германия университеттерінде семиттік тілдерді оқыды. Джастроу Еуропаға сапар шегіп, Лейпциг университетінде оқыды, онда 1884 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Содан кейін ол Сорбоннада, Коллеж де Франс және Эколь де Ланг де Лангель де Лангельде семиттік тілдерді тағы бір жыл зерттеді. 1885 жылы Америка Құрама Штаттарына оралғаннан кейін, ол Филадельфиядағы әкесіне көмекші болып тағайындалды, бірақ бір жылдан кейін өз еркімен қызметтен кетті. Оның "Иудейлер және иудаизм" атты қоштасу үнқатысуы дәстүрлі иудаизмнен жеке бас тарту ретінде қабылданып, түсінілді. Джастроу тіл білімі мен археологияны зерттеуге толыққандай берілді және біртіндеп діндер тарихын зерттеу саласын кеңейтті. 1885 жылы Пенсильвания университетінде семиттік тілдер оқытушысы болып жұмыс істеді, ал 1891 жылы семиттік тілдер профессоры атанды. 1888 жылы Пенсильвания университетінің кітапханашысы болып, 1898 жылы бас кітапханашы болды. 1914–1915 жылдары Америкалық Шығыс қоғамының, ал 1916 жылы Библиялық әдебиеттер қоғамының президенті болды. Ол 1921 жылы Пенсильвания штатының Дженкинтаун қаласында қайтыс болды. Ол көптеген мақалалар жазып, 1901–1906 жылдары Еврей баспа қоғамынан шыққан "Еврей энциклопедиясы" атты ғылыми энциклопедияның редакторларының бірі болды; сондай-ақ, "Encyclopaedia Biblica" (1903), "Encyclopædia Britannica" (11-ші басылым), "The New International Encyclopedia" және "Webster's Dictionary" сөздіктеріне де үлес қосты. Ол вавилондық Диббарра эпосының фрагментін (1891); Иуда бен Давид Хайюдждің грамматикалық трактаттарының арабша мәтінін (1897); Джеймс Дарместетердің таңдамалы мақалаларын (мемуарлармен; мақалалардың түпнұсқа француз тілінен Хелен Бахман Джастроу (Моррис Джастроу, кіші), 1895 ж.) аудармасын және Дін тарихы бойынша нұсқаулықтар сериясын редакциялады. Оның 1885–1916 жылдар аралығындағы кітаптарының, монографияларының және еңбектерінің библиографиясы А. Т. Клей және Дж. А. Монтгомери тарапынан жиналып, жарияланды (жеке таралым үшін). Оның студенттерінің ішінде семиттік тілдер бойынша докторлық диссертациясын қорғаған алғашқы афроамерикандық ғалым Пезавия О'Коннелл болды. 1898 жылы О'Коннелл Пенсильвания университетінде Джастроудың жетекшілігімен "Ивриттегі таза және лас сөздердің синонимдері" атты диссертация қорғады.
He was born in Warsaw in Congress Poland, and came to Philadelphia in 1866 when his father, Marcus Jastrow, a renowned Talmudic scholar, accepted a position as Rabbi of Congregation Rodeph Shalom. He was educated in the schools of Philadelphia and graduated from the University of Pennsylvania in 1881. His original intention was to become a rabbi. For this purpose, he carried on theological studies at the first modern rabbinical seminary in Central Europe, the newly established Jewish Theological Seminary of Breslau in the equally newly established German State, while pursuing the study of Semitic languages at German universities. Jastrow traveled to Europe and studied at Leipzig University, where he received his Ph. D. in 1884. He then spent another year in the study of Semitic languages at the Sorbonne, the Collège de France and the École des Langues Orientales Levant Vivantes. On his return to the United States in 1885, he was appointed assistant to his father in Philadelphia, which position he voluntarily resigned after one year. His farewell sermon, entitled "Jews and Judaism" was understood to be a personal repudiation of traditional Judaism. Jastrow went on to devote himself entirely to linguistic and archaeological studies and gradually extended his field to include the history of religions. He joined the University of Pennsylvania in 1885 as an instructor of Semitic languages, and became professor of Semitic languages in 1891. In 1888, he became a librarian at the University of Pennsylvania, becoming librarian in chief in 1898. He was president of the American Oriental Society 1914–15, and of the Society of Biblical Literature in 1916. He died in Jenkintown, Pennsylvania, in 1921. He contributed articles to, and was one of the editors of the scholarly The Jewish Encyclopedia published 1901 1906 by the Jewish Publication Society; he was, as well, a contributor to the Encyclopaedia Biblica (1903), the Encyclopædia Britannica (11th edition), The New International Encyclopedia, and Webster's Dictionary. He edited a fragment of the Babylonian Dibbarra Epic (1891); the Arabic text of the grammatical treatises of Judah ben David Hayyuj (1897); Selected Essays of James Darmesteter (with a memoir; translation of the essays from the original French by Helen Bachman Jastrow (Mrs. Morris Jastrow, Jr.), 1895); and a series of Handbooks on the History of Religion. A bibliography of his books, monographs and papers, covering the years 1885–1916, was compiled and published (for private circulation) by A. T. Clay and J. A. Montgomery. Among his students was Pezavia O'Connell, the first African American scholar to earn a PhD in Semitic languages. In 1898, O'Connell wrote a dissertation under Jastrow's supervision at the University of Pennsylvania entitled, Synonyms of the Unclean & the Clean in Hebrew.