Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Профессор Юлиус Джоли (28 желтоқсан 1849 – 24 сәуір 1932) – неміс ғалымы және үнді заңдары мен медицинасын зерттеуші, аудармашы. Джоли Хайдельбергте, физик Филипп Иоганн Густав фон Жолидің (1809–1884) ұлы ретінде дүниеге келді. Берлин және Лейпцигте салыстырмалы тіл білімі, санскрит және иран тілдерін оқыды. Оның докторлық диссертациясының тақырыбы «Ежелгі иран тілдеріндегі модальдық жүйе» («Die Moduslehre in den alt iranischen Dialekten») болды. 1877 жылы Джоли Вюрцбург университетінде салыстырмалы тіл білімі және санскрит салалары бойынша профессор болды. 1882–1883 жылдары ол Калькуттадағы Тагор заң профессоры ретінде Үндістанға сапар шекті, онда кейін «Бөлісу, мұрагерлік және асырап алу бойынша индус заңдарының тарихының негіздері» (1885) деген атпен жарияланған он екі лекция оқыды. 1896 жылы Джоли «Индо-арий филологиясы және ежелгі тану негіздері» («Grundriss der Indo arischen Philologie und Altertumskunde») энциклопедиясына үлес қосты, кейіннен оны қайта қарады және 1928 жылы Балакришна Гош «Индус заңдары мен әдет-ғұрыптары» деген атпен аударды. Бұл еңбекте Джоли отбасылық құқық және мұрагерлік, иелік және міндеттемелер заңдары, қылмыстар мен жазалар, сот процедурасы, сондай-ақ әдет-ғұрыптар мен дәстүрлер туралы талқылады. 1901 жылы ол үнді медицинасын зерттеуге де үлес қосты, ол әлі күнге дейін үнді медициналық әдебиеті тарихындағы ең толық және сенімді зерттеулердің бірі саналады. Джоли Вишну, Нарада және Ману заң кітаптарын редакциялады және алғашқы екеуін «Шығыс қасиетті кітаптары» («Sacred Books of the East») жинағына аударды (7-том, «Вишну заңдары», 1880; және 33-том, «Кіші заң кітаптары: Брихаспати», 1889). 1922 жылы ол зейнеткерлікке шығып, «Индия тарихы журналының» қосымша редакторы болды, бірақ 1928 жылға дейін Вюрцбургте лекция оқуын жалғастырды. Ол Р. Шмидтпен бірлесіп «Панжаб санскрит сериясы» («Panjab Sanskrit Series») арқылы Каутильяның «Арташастрасының» жаңа сындық басылымын 1923–1924 жылдары жариялады. Джоли Георг Август Геттинген университеті мен Оксфорд университетінің құрметті медицина докторы болды.
Professor Julius Jolly (28 December 1849 – 24 April 1932) was a German scholar and translator of Indian law and medicine. Jolly was born in Heidelberg, the son of physicist Philipp Johann Gustav von Jolly (1809–1884), and studied comparative linguistics, Sanskrit, and Iranian languages in Berlin and Leipzig. His doctoral thesis was Die Moduslehre in den alt iranischen Dialekten ("Moods in Ancient Iranian Dialects"). Jolly became a Professor in the University of Würzburg in 1877, in the fields of comparative linguistics and Sanskrit. In 1882–1883 he visited India as Tagore professor of law, Calcutta, where he gave twelve lectures later published as Outlines of an History of the Hindu Law of Partition, Inheritance and Adoption (1885). In 1896, Jolly contributed to Grundriss der Indo arischen Philologie und Altertumskunde ("Encyclopedia of Indo Aryan Research"), later revised by Jolly and in 1928 translated by Balakrishna Ghosh under the title Hindu Law and Custom. In this volume, Jolly discussed family law and heirship, the law of things and obligations, offences and penalties, court procedure and customs and traditions. In 1901 he also contributed a study of Indian medicine, still considered one of the most complete and reliable studies of the history of Indian medical literature. Jolly edited the law books of Vishnu, Narada, and Manu, and translated the first two for the Sacred Books of the East (Vol. 7, The Institutes of Visnu, 1880; and Vol. 33, The Minor Law Books: Brihaspati, 1889). He retired in 1922, when he became co editor of the Journal of Indian History, but continued to give lectures in Würzburg till 1928. He published a new critical edition of Kautilya's Arthashastra in collaboration with R. Schmidt in the "Panjab Sanskrit Series", 1923–1924. Jolly was an honorary doctor of medicine of Georg August University of Göttingen and Oxford University.