Блинман тарихы: мыс өндірісінен туризмге дейін

Кіріспе

Екі қала 1986 жылға дейін Блинман және Блинман Солтүстік деп аталды, содан кейін Блинман Оңтүстік болып қайта аталды, ал Блинман Солтүстік жай ғана Блинман болып өзгерді.

Тарих

Блинман – Австралияның түпкілікті халқы Адняматана тайпасының дәстүрлі жерінде орналасқан, олар мыңдаған жылдар бойы осы жердің қамқоршылары болды. Олардың бір дәстүрі – болашақта өсімдіктердің өсуін қамтамасыз ету үшін бағытталған өрт сөндіру (жағарған шабындықтарды өртеу) еді. Қазіргі Блинман аумағындағы алғашқы еуропалық қоныс 1850 жылдары қой шаруашылығы үшін құрылған Ангоричина станциясы болды. Станцияда жұмыс істейтін қойшы Роберт Блинман 1859 жылғы желтоқсанның ыстық күнінде мыс кенін тапты. Блинман жер астында мыс кені бар екеніне сеніп, ақшасын тікелей салым ретінде жұмсады және 1860 жылы минералдық лицензия алды. 1861 жылы Блинман мен үш досы – Альфред Фрост, Джо Моул және Генри Альфред, Блинман болып кеткен жерге жалдау құқығын алды. Шахта алғашқы жылы табысты болды және «Wheal Blinman» деп аталды. Алғашқы төрт жалдаушы 1862 жылы шахталарын сатып алған бағасынан 150 есе қымбатқа сатты. Жаңа иелері – Оңтүстік Австралияның Юднамутана мыс кенін өндіру компаниясы, олар Блинманның солтүстігіндегі бай кен орнына да ие болды. 1860 жылдары шахта өте табысты болды, осы орында тұрақты құрылыстар салынып, шахтерлер көшіп келе бастады, олардың кейбіреулері Бурра шахтасынан келді. Сол кездегі ең үлкен қиындықтар – кенді тасымалдау және су табу еді. Келесі 20 жыл бойы кенді тасымалдау үшін малға су беру үшін үнемі ұңғымалар қазылды. 1881 жылы Орталық Австралия темір жолының құрылысы шахтаның батысындағы Парачилнаға жетті, бұл Порт-Аугустаға дейін қиыр топырақ жолдармен сапардың қиындығын жеңілдетті. Алғашқы жылдары отбасылық өмір қиын болды. Су мен отынды жергілікті тұрғындар алыс жерден әкелуге мәжбүр болды. Бұл жұмыс еркектер жұмыста болғанда әйелдер мен олардың үлкен балаларына жүктелді. Көптеген жүктіліктер алғашқы жылдары сәтсіз аяқталды және «өкпе қабынуынан» бірнеше өлім жағдайлары тіркелді. Алғашқы шатырлар шахтаға тым жақын болғандықтан, ұсақ шаңнан құтылу мүмкін болмады. Блинманда 1863 жылы қонақ үй мен пошта бөлімі ашылды. 1864 жылы мемлекеттік геодезист шахтадан шамамен 162 жер учаскесін жоспарлады, содан кейін ол Блинман деп аталды. 1868 жылы қалада шамамен 1500 адам тұрды және сол жылы алғашқы мектеп ашылды. 1869 жылы басты көшеде үлкен дүкендер салынды. Сол жылы шахтада судың табылуы қаланың тұрақты сумен қамтамасыз етілуін қамтамасыз етті. Кен өндіру 1918 жылға дейін жалғасты, сонда кен бітіп қалды. Шахтаның ең қарбалас кезеңі 1913–1918 жылдар аралығында болды, осы кезде қала халқы шамамен 2000 адамға жетті. Шахталардан алынған кеннің жалпы көлемі шамамен 10 000 тоннаны құрады.

Blinman is situated on the traditional lands of the Adnyamathanha tribe of Indigenous Australians, who were its custodians for thousands of years. One of their customs was burn offs (controlled bushfires) to promote future plant growth. The first European settlement around what is now Blinman was Angorichina Station, taken up for sheep farming in the 1850s. A shepherd employed by the station, Robert Blinman, discovered a copper outcrop on a hot December day in 1859. Blinman gambled some of his money on the presence of more underground copper and received a mineral licence in 1860. In 1861, Blinman and three friends, Alfred Frost, Joe Mole and Henry Alfred, received the surface lease for the land that became Blinman. Mining was successful in the first year, when the mine became known as Wheal Blinman. The original four leaseholders sold their mine in 1862 for about 150 times their purchase price. The new owners were the Yudnamutana Copper Mining Company of South Australia, which also owned a rich deposit north of Blinman. The mine was very successful during the 1860s and the site became permanent, with buildings being constructed and more miners moving to the area, some from the Burra mine. The biggest challenges at the time were the transport of ore and the finding of water. During the next 20 years, wells were sunk at regular intervals to refresh the animals hauling the ore. In 1881, construction of the Central Australia Railway reached Parachilna, to the west of the mine, overcoming the tyranny of the journey over rough dirt tracks to Port Augusta. Family life was hard in the early days. Locally, water and firewood had to be brought long distances. This job was left to the women and their elder children while the men were working. Many pregnancies failed in the early years and several deaths were reported from "inflammation of the lungs". With the original tent settlement being very close to the mine, it was impossible to escape the fine dust generated. A hotel and post office were first opened in Blinman in 1863. In 1864, a government surveyor laid out 162 allotments about from the mine, following which it was named Blinman. The population was about 1500 by 1868 and the first school opened that year. Substantial shops were built in the main street in 1869. The striking of regular water in the mine the same year secured a regular water supply for the town. Mining continued until 1918, when the ore ran out. The busiest time for the mine was 1913–1918, when the town population had grown to about 2000. The total ore removed from the mines was about 10,000 tonnes.

Көрікті жерлер

Бұл аймаққа туристер Оңтүстік Австралияның шұғыл даласын (аутбэк) тамашалау және аймақтың ежелгі геологиясын көру үшін саяхаттайды. Қала Брачина шатқалы мен Парачилна шатқалына жақын орналасқан. Бұл екеуінде де су ағысы сирек кездеседі. Сонымен қатар, жақын жерде Блинман көлдері орналасқан. Қала Аркарулаға баратын жол бойындағы тоқтау орны болып табылады. Қаланың бір шетіндегі мыс кені – танымал көрікті жер. Блинманның өзінде паб, жалпы дүкен, шіркеу және кафе-галерея бар. Теннис корты, гольф алаңы және крикет даласы да бар, бірақ олар үнемі пайдаланылмайды. Қала ішінде жанармай табуға болмайды.

" Cook Out Back " фестивалі

Cook Out Back – қазан айындағы Еңбек күні демалысы күндері өткізілетін, көмірдің үстінде лагерь пешінде дайындалған еттен жасалған тағамды анықтауға арналған, көңілді лагерьтік отпен тамақ пісіру жарысы. Бұл шараға 500-ден астам адам келіп, аймақ бойына кемпинг құрады. Қаланың жылдық іс-шараларының ең ірісі ретінде, ол туристерден айтарлықтай кіріс әкеледі.

Басқару

Блинман федералдық Грей аймағында, Стюарт сайлау округінде және Оңтүстік Австралияның Пасторалдық бейресми аймағында орналасқан. Блинман аймағы үшін аборигендік өңірлік билік – Адняматхана дәстүрлі жерлері қауымдастығы.

Танымал мәдениетте

2011 жылы жарық көрген «Ангоричина» романында Хит Денбоу кейіпкері Блинманнан шыққан және сонда жерленген. Блинман 2016 жылы Флэр Макдональдтың «Индиго бураны» романының оқиғасы болған жер.