Пепиннің әйелі Плектруда: Франк тарихындағы саяси тұлға
Plectrude
Плектруда (718 ж.ө.) – Франк билеушісі Пепин Герстальдың әйелі, саяси беделді тұлға. Нәсілдік мүлікпен Arnulfing үйіне үлкен үлес қосты, Neustria регенті болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Плектруда (Plectrudis; Plektrud, Plechtrudis) (718 жылы қайтыс болған) – шамамен 670 жылдан бастап франктардың сарай басқарушысы және герцогы Пэпин Герстальдың әйелі. Ол Хлодвиг IV-нің сенешалы Хюгоберт пен Ореннің Ирминасының қызы болды. 714 жылдан 718 жылға дейін немересі Теодоальдтың кәмелетке толмаған кезінде Неустрияның регенті қызметін атқарды.
Consort of Frankish ruler Pepin of Herstal (died 718)
Plectrude (Plectrudis; Plektrud, Plechtrudis) (died 718) was the consort of Pepin of Herstal, the mayor of the palace and duke of the Franks, from about 670. She was the daughter of Hugobert, seneschal of Clovis IV, and Irmina of Oeren. She was the regent of Neustria during the minority of her grandson Theudoald from 714 until 718.
Неке және балалар
Плектруда күйеуі мен оның билігіне саяси белсенді және ықпалды адам ретінде сипатталды. Ол Арнулфингтер үйіне көп мүлік әкелді. Плектруда – Хлодвиг IV-нің сенешалы Хюгоберт пен Орен ханымы Ирминаның қызы. Ирминаның анасы екеніне нақты дәлел болмаса да, екі әйел де бірдей мұрагерлік жер иеленгендіктен, мұның болуы өте мүмкін. Ирмина Меровингтер патшалығындағы ең қуатты отбасылардың бірінен шыққан. 697 жылы Хюгоберт қайтыс болғаннан кейін Ирмина монах Виллибрордқа Эхтернах аббаттығын салу үшін жер сыйлады. Пепиннің байлығының көп бөлігі Плектрудамен некелесуінен келді. Ол Пепин II-нің Гримальдтың ұлы Теодоальдты басты мұрагер етіп тағайындауына қол жеткізді. 714 жылдың соңында Пепин қайтыс болғаннан кейін, ол Неустрияда кәмілетке толмаған Теодоальдтың регенті ретінде билікті иеленді. Баланың қала әкімі болып тағайындалуы бұрын-соңды болмаған жағдай еді. 715 жылы Нюстрия аристократиясы Фризияның Радбодымен бірігіп, оған қарсы көтеріліп, 26 қыркүйекте Компиень шайқасында жеңіліске ұшырады. Ол Кельнге қашқан, ол оның отбасылық кланының отаны және Пепиннің ақшасы сақталған жер болған. 716 жылы франктар королі Хилперик II және сарай әкімі Рагенфрид әскерін Плектруда барған Кёльн қаласына жақын Аустразияға бастап келді. Олар оны жеңіп, Шарль Мартелді босатышты. Плектруда Хилперикті король ретінде мойындады, Аустразия қазынасын тапсырды және немересінің қала әкімі болуға деген талабынан бас тартты. Король мен оның әкімі қаладағы өзге қарсыластарын қоршап, оны басып алды. Қазына жақын арада король мен әкімнің мойындауына ие болды. Оқиғалардың осылай дамуы Шарльге тиімді болды. 717 жылы ол Плектрудамен Кельнде аяқтасқанға дейін король мен әкімді Парижге қуды. Ол қаланы басып алып, оның жақтастарын таратып жіберді.
Plectrude was described as politically active and influential upon her husband and his reign. She brought a large amount of property to the Arnulfing house. Plectrude was the daughter of Hugobert, seneschal of Clovis IV, and lady Irmina of Oeren. While there is no hard evidence for the identification of Irmina as her mother, it is highly probable as both women held land which was inherited from the same source. Irmina came from one of the most powerful families in the Merovingian kingdom. After the death of Hugobert in 697, Irmina gave the monk Willibrord the land on which to build the Abbey of Echternach. Much of Pepin's wealth came from his marriage to Plectrude. She ensured Pepin II's assent that Theudoald, Grimoald's son, would be his main heir. When Pepin died soon thereafter at the end of 714, she took power in Neustria as regent of the under age Theudoald. This appointment of a child as mayor of the palace was unprecedented. In 715, the Neustrian nobility rebelled against her in alliance with Radbod of Friesland and defeated her in the Battle of Compiègne, which took place on September 26, 715, causing her to take refuge in Cologne. Cologne was the homeland of her family clan and where she kept Pepin's money. In 716, Chilperic II, the king of the Franks, and Ragenfrid, the mayor of the palace, led an army into Austrasia, near Cologne, where Plectrude had gone. They defeated her and freed Charles Martel. Plectrude acknowledged Chilperic as king, gave over the Austrasian treasury, and abandoned her grandson's claim to the mayoralty. The king and his mayor then turned to besiege their other rival in the city and claimed it. The treasury shortly after received recognition by the king and mayor. The juncture of these events favored Charles. In 717, he chased the king and the mayor to Paris before turning back to deal with Plectrude in Cologne. He then took the city and dispersed her supporters.
Өлім
Плектруда монастырға кірді және сол жылы Кельн қаласында қайтыс болды, онда ол өзі құрған Санкт-Мария-им-Капитоль монастырында жерленді. Оның немересі Теодоальд 741 жылы Мартель қайтыс болғанға дейін оның әкесінің қорғауында өмір сүрді.
Plectrude entered a convent, and died shortly after in the same year in Cologne, where she was buried in the monastery of St. Maria im Kapitol which she had founded. Her grandson Theudoald lived under his uncle's protection until Martel's death in 741.
Метц жылнамалары мен "Фредегардың жалғасы"
Келесі үзінді – Пол Фуракр мен Ричард А. Гербдердинг аударған Мецтің ертедегі жылнамаларынан алынған: «Кейінгі Меровинг Франциясы: Тарих және агиография, 640–720 жылдар». «Плектруда немересі Теодоальды билікке көтеруді қалап, Карлдың әкесінің билігін заңды түрде жүргізуіне кедері келтірді. Өзі баламен бірге әйелдік оймен осы зор мемлекеттің бағын ұстауға тырысты. Ол әйелдік ақылмен, қажеттіліктен артық қатыгездікпен билік етуді көздегендіктен, Нюстриялық франктардың ашуын қоздырды». Плектруда туралы «Фредегардың жылнамаларының төртінші кітабында және одан әрі жалғасқан нұсқаларында» да айтылған. Бұл дерек Плектрудаға көбірек жақсылықпен қарап, оны «жақсы әйел» деп сипаттайды және ол «мемлекетті даналықпен басқарды» дейді.
The following is an excerpt from the Earlier Annals of Metz(or Annales Mettenses Priores) as translated by Paul Fouracre and Richard A. Gerbderding in Late Merovingan France: History and Hagiography, 640 720. "Plectrud desired to promote her grandson, Theudoald, she was keeping Charles from the legitimate governance of his father's authority and she herself, with the infant, in a womanly plan, presumed to control the reins of so great a kingdom. Because she had decided to rule with feminine cunning more cruelly than was necessary, she quickly turned the wrath of the Neustrian Franks." Plectrude is also mentioned in the "Fourth Book of the Chronicles of Fredegar with its Continuations." This source is more favorable to Plectrude, referring to her as "the fine woman," and stating that she "governed the kingdom wisely."