Ренти шайқасы: 1554 жылғы Габсбург-Валуа қақтығысы
Battle of Renty
1554 ж. Ренти шайқасы: Франция мен қасиетті Рим империясы арасындағы шайқас. Франциск Гиза басқарған француз әскері император Карл V-тің әскеріне қарсы күресті. Тарих, соғыс, Габсбургтар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1554 Габсбург-Валуа қақтығысы
1554 Habsburg Valois conflict
Ренти шайқасы 1554 жылдың 13 тамызында Италия соғыстарының солтүстік театрында, Рентиде Франция мен Киелі Рим империясы арасында өтті. Француз қолбасшысы Гиз герцогы Франциск 1552 жылы императорды Метц қамалын тастауға мәжбүр еткен еді. Франция королі Генрих II бірнеше протестант императорлық княздармен қол қойған Шамбор келісімінің шарттарына сәйкес қаланы басып алды. Француздарға Гиз герцогы Франциск басшылық етсе, императорлық күштерді Габсбург императоры Карл V басқарды. Екі тараптан да шамамен 30 мың адам қатысты. Ренти – мықты қамалы бар шағын ауыл – испан императорлық әскерлерінің бақылауында болды. 13 тамызда шайқас басталды. Француз артиллериясы қамалға оқ жаудыра бастады. Алғашқыда император дайындық позицияларынан әрекетсіз күйінде бақылады, бірақ соңында араласуға шешім қабылдады. Императорлық алғы шеп шабуылға шықты, екі күш бір төбенің етегінде кездесті. Савой герцогының басқаруындағы императорлық жеңіл атты әскері және граф Вольрад де Шварцбергтің басқаруындағы рейтерлер француз гаркэбузиерлерін және оларды қолдаған жандармдарды Бои Гийом орманынан ығыстырып шықты. Гаспар де Солькс, Таванн сиері, және Гиз герцогы француз әскерлерін қайта жинап, шабуылға көшті. Франция адмиралы, гугенот Гаспар II де Колиньи 1000 адамымен Бои Гийом орманына еніп, испан қорғаушыларына шабуыл жасады. Қаһарлы шайқастан кейін Колиньидің әскері орманды басып алды. Бұл Гаспар де Солькске императорлық әскерге шабуыл жасауға мүмкіндік берді, мүмкін, сәл кешігіп, Гиз герцогы Францисктің қолдауымен. Француздар императорлық әскерді жеңіп, олардың артиллериясын тартып алды. Императорлық әскердің жоғалғандары шамамен 2000 адамды құрады. Осы жеңіске қарамастан, француздар оқ-дәрі жетіспегендіктен екі күннен кейін, 15 тамызда қамалды тоқтатты. Француз армиясы Компиеньге қайта шегінді, бірақ қайтадан шабуылға шығып, императорды қашуға мәжбүр етті. Генрих II Гаспар де Солькске соғыс алаңында өзінің Сент-Мишель орденін табыс етті.
The Battle of Renty was fought on 13 August 1554, between France and the Holy Roman Empire at Renty, in the northern theatre of the Italian Wars. French commander Francis, Duke of Guise, had already forced the emperor to abandon the Siege of Metz in 1552. King Henry II of France had occupied the city according to the terms of the Treaty of Chambord he had signed with several Protestant Imperial princes. The French were led by Francis, Duke of Guise, while the Imperial forces were led by Emperor Charles V of Habsburg. About 30,000 men took part on both sides. Renty, a small village with a solid castle, was in the hands of Spanish imperial troops. Fighting began on 13 August. The French artillery began bombarding the castle. Initially the Emperor watched from prepared positions without acting, but eventually decided to intervene. The Imperial avant guard attacked, and the two forces met at the foot of a hill. The Imperialist light cavalry, under the Duke of Savoy, and reiters commanded by Count Volrad de Schwartzemberg, chased French harquebusiers and their supporting gendarmes from the Bois Guillaume wood, a significant position. Gaspard de Saulx, sieur de Tavannes, and the Duke of Guise, rallied the broken French troops and advanced. Gaspard II de Coligny, Admiral of France, a Huguenot, dismounted and entered the Bois Guillaume wood with 1,000 men, attacking the Spanish defenders. After bitter fighting Coligny's men captured the wood. This allowed Gaspard de Saulx to charge the Imperialists, supported, possibly somewhat tardily, by Francis, Duke of Guise. The French defeated the Imperialists and captured their artillery. The Imperial losses amounted to nearly 2,000 men. Despite this victory, the French raised the siege two days later, on 15 August, because of a lack of ammunition. The French army pulled back to Compiègne, but advanced again, forcing the Emperor to flee. King Henry II awarded Gaspard de Saulx his own Order of Saint Michel on the battlefield.
Салдары
Карл V Восель келісіміне қол қоюға мәжбүр болды және екі жылдан кейін тақтан бас тарды. Король Генрих II соңында Метц, Туль және Верденнің үш епископтығын өз өзінде қалдырды. Бірақ, бұл шайқас француз қолбасшылары арасындағы келіспеушіліктерді күшейтті. Жеңіске жеткен соң Гиз герцогы корольдің жатақханасында жеңіс туралы әріптестеріне баяндап жатқанда, Колиньи одан қайда болғанын сұрады. Гиз мұны өрескелдік деп есептеді, және Генрих II екі қолбасшыны аражібі тікелейгенімен, Гиз Колиньиді ешқашан кешірген жоқ (кейіннен ол Сен-Бартоломей күні қырғынында қаза табады). Сонымен қатар, Гиз кейіннен констебль Анн де Монморенсиді жеңістің артынан тиісінше іс-қимыл жасамағаны үшін кінәлады, оның мұны Гиз фракциясының беделін және ықпалын арттырмау үшін жасағанын айтты. Ренти шіркеуінде естелік тақта орнатылған.
Charles V was forced to sign the Treaty of Vaucelles and abdicated two years later. King Henry II ultimately retained the Three Bishoprics of Metz, Toul, and Verdun. However, the battle emphasised divisions between the French commanders. After the victory the Duke of Guise was in the King's quarters describing the victory to his colleagues when Coligny asked him where he had been. Guise took this as an insult, and though King Henry II managed to reconcile the two commanders, Guise never forgave Coligny (who was later murdered during the St. Bartholomew's Day Massacre). Meanwhile, Guise also later blamed the Constable, Anne de Montmorency, for not following up on the victory, claiming he did this to prevent his Guise faction gaining prestige and influence. There is a commemorative plaque in the church at Renty.