Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австриялық жазушы, очеркші, аудармашы және мәдени философ, венгр журналисі және белсендісі Рудольф Кастнер.
Austrian writer, essayist, translator and cultural philosopher
Hungarian journalist and activist Rudolf Kastner
Рудольф Касснер (11 қыркүйек 1873, Вельке Павловице – 1 сәуір 1959, Сиер, Швейцария) – австриялық жазушы, очеркші, аудармашы және мәдени философ. Бала кезінде полиомиелитпен ауырғанмен, Касснер Солтүстік Африка, Сахара, Үндістан, Ресей, Испания және Еуропаның көптеген елдеріне саяхат жасады. Уильям Блейктің аудармалары арқылы ол осы ағылшын романтигін неміс тілінде сөйлейтін оқырмандарға таныстырды. Оның әдеби өмірі алты онжылдыққа созылды, оның ішінде Венадағы нацистік жылдардағы оқшауланған кезең де болды. Оның физиономия туралы жазған еңбектері қазіргі заманның мәселелерін түсінуге және адамның уақыт пен кеңістіктен алшақтауын зерттеуге жасаған тырысынан хабар береді. Оның кейінгі өмірбаяндық жазбалары ядролық соғыстан кейінгі хаостық әлемді түсінуге тырысқан дара талант иесі екенін көрсетеді. Ол әдебиет бойынша Нобель сыйлығына он үш рет ұсынылды.
Rudolf Kassner (11 September 1873 Velké Pavlovice – 1 April 1959 Sierre, Switzerland) was an Austrian writer, essayist, translator and cultural philosopher. Although stricken as an infant with poliomyelitis, Kassner traveled widely to northern Africa, the Sahara, India, Russia, Spain, and throughout Europe. His translations of William Blake introduced this English romantic poet to German speaking audiences. His literary career covered six decades, including a period of isolation during the Nazi years in Vienna. His writings on physiognomy reflect his effort to understand the problems of modernity and Man's subsequent disconnectedness from time and place. His later autobiographical writings suggest a brilliant literary mind attempting to make sense of a chaotic post nuclear world. He was nominated for the Nobel prize for literature thirteen times.
Өмірбаян
Рудольф Касснер дүниеге келгенге дейін оның отбасы Силезиядан Моравияға (сол кезде Австрия-Мажарстанның бір бөлігі) көшіп келді. Оның әкесі, Оскар Касснер, жер иесі және фабрика иесі болды, ол мемлекеттік қызметкерлер мен кәсіпкерлердің ұрпағынан тараған. Анасының әулеті шаруалар болған. Касснер өзін неміс-славян қоспасы деп есептеді, анасынан неміс қан (нем. Blut), ал әкесінен славян рухын (нем. Geist) мұра еткен (Das physiognomische Weltbild, 116ff.).
Before his birth, Rudolf Kassner's family emigrated to Moravia (at the time part of Austro Hungary) from Silesia. His father, Oskar Kassner, was a landowner and factory owner, descended from government officials and businessmen. His maternal ancestors were peasants. Kassner regarded himself as a German Slavic mixture, having inherited German Blut (German: blood) from his mother and a Slavic Geist (German: spirit) from his father (Das physiognomische Weltbild, 116ff. ).
Студенттік өмір
1892 жылы Касснер Вена университетіне неміс филологиясы, латын тілі және философияны оқуға түсті. 1895 және 1896 жылдары ол соңғы екі семестрін Берлинде өткізді, онда ұлтшыл тарихшы Генрих фон Трейцкенің лекцияларын тыңдады. Касснердің өзі де театрға әуес болатын. Бұл актерлік өнер және актер рөлі туралы кейінірек ойлар қалыптастыруға негіз болды, бұл оның физиогномикалық көзқарасы үшін маңызды болды. 1896 жылы ол Венаға оралып, 1897 жылы «Der ewige Jude in der Dichtung» («Поэзиядағы мәңгілік еврей») тақырыбында докторлық диссертациясын аяқтады. Шмёльдерс бұл достықтың кем дегенде Касснер тарапынан жасырын гомосексуализм болғанын болжайды (Neumann/Ott, 1999).
In 1892, Kassner enrolled at the University of Vienna where he set out to study German philology, Latin, and Philosophy. He spent the last two semesters, in 1895 and 1896, in Berlin, where he attended the lectures of the nationalist historian Heinrich von Treitschke. Kassner, too, was an enthusiastic theater goer. This formed the basis for later reflections on acting and the role of the actor, important for his physiognomic worldview. In 1896, he returned to Vienna and completed his studies with a doctoral dissertation on Der ewige Jude in der Dichtung (The Eternal Jew in Poetry), which he completed in 1897. Schmölders speculates that at least on Kassner's part this friendship was latent homosexuality (in: Neumann/Ott 1999).