Кіріспе
Ислам теологиясында сөзбе-сөз "заман халықтары" дегенді білдіретін Ахл әл-Фатрах (أهل الفترة) термині, Иса (Иса) және Мұхаммед пайғамбарлардың арасындағы, шамамен 30 және 610 жылдар аралығында өмір сүрген адамдарды көрсетеді. Сондай-ақ, жалпы мағынада, исламға шақыру (да‘уа) бұзылмаған түрде жетпеген және ислам үйретімдерінен хабарсыз болған кез келген адамды да білдіруі мүмкін. Араб тілінде бұл үшін "хабар жеткізу" (تبليغ الرسالة) термині қолданылған. Фатрах және Жахилия дәуірі исламда өте ұқсас ұғымдар, бірақ араларында шағын айырмашылықтар бар. Жалпы айтқанда, Фатрах – Алланың хабары жетпеген немесе жеткізіле алмаған, көбінесе уақыт және географиялық орналасуға байланысты адамдарды көрсетеді. Ал, Жахилия – өз біліміне қарай бірқұдайлыққа (ханифке) ере алатын, бірақ білімсіздік, мақтандық немесе осыған ұқсас себептермен оны таңдамаған адамдарды білдіреді.
In Islamic theology, the term Ahl al Fatrah (أهل الفترة, ), which literally means "people of the time period", refers to the people who lived during a gap in revelation between the times of the prophets Jesus (Isa) and Muhammad, approximately between 30 CE and 610 CE. It can also refer in a general sense to everyone whom the da‘wah (invitation to Islam) has not reached in an uncorrupted manner and live in ignorance of the teachings of Islam. In Arabic the term used was "conveyance of the message" (تبليغ الرسالة, ). The time of Fatrah and the time of Jahiliyyah are fairly similar concepts in Islam, although there are some minor differences. Generally speaking, the concept of Fatrah refers to those whom the message of God was not or could not be transmitted, typically due to time or location. Meanwhile, Jahiliyyah refers to those who might have had the option of following monotheism (Hanif) as per their knowledge, but chose not to, due to ignorance, pride, or similar reasons.
Салафилердің көзқарасы
Мұхаммед Насируддин әл-Альбани, салафи ғалымы, бұл мәселеде былай деді: "Әһл-Фатрах термині – ислам уағызы шариғатта келгендей дұрыс жолмен жетпеген барлық адамдарға қатысты. Мұндай адамдар қиямет күні осы дүниедегі олардың сенімсіздігі үшін жазаланбайды. Аралықтағы адамдар исламнан бұрын да, кейін де кез келген уақытта болуы мүмкін. Уағыз оларға ешқандай бұрмалаусыз, таза күйінде жеткен болуы керек. Егер уағыз адамдарға оның маңызды құрамдастары, негізгі сенім принциптері ауыстырылған бұзылған түрде жетсе, мен оларға уағыз жеткеніне келіспеймін."
Альбани өзінің "Аль-Жами ас-Сағир" кітабында Ахмад ибн Ханбалдың "Муснад" еңбегінен Әһл-Фатрахқа елшінің тозаққа кіруді бұйырғанын, егер олар бұйрыққа бағынса, сынақтан өтіп, Жұмаққа кіруге рұқсат алатынын, ал бас тартса, тозаққа түсірілетінін келтірді. Мұхаммед ибн әл-Усаймин де Әбу Хурайрадан жеткен дәстүрге сүйене отырып, Әһл-Фатрах қиямет күні сынақтан өтеді деген пікірде болды.