АҚШ-тағы Мичиган және Индиана штаттарындағы бұрынғы теміржол желісі. Grand Rapids and Indiana Railroad тарихы, 1867 жылғы ашылуы, локомотивтер туралы мәліметтер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мичиган және Индиана штатындағы бұрынғы темір жол желісі, АҚШ.
Former railway line in Michigan and Indiana, US
Гранд-Рапидс және Индиана темір жолы өзінің даму шыңында Цинциннати, Огайо және Мичиган штатындағы Макинак бұғазы аралығында жолаушылар және жүк тасымалдау қызметтерін ұсынды. Компания 1854 жылдың 18 қаңтарында құрылған.
The Grand Rapids and Indiana Railroad at its height provided passenger and freight railroad services between Cincinnati, Ohio, and the Straits of Mackinac in Michigan, USA. The company was formed on January 18, 1854.
Басталуы
Көп жылдар бойы қаржылық қиындықтармен күрескеннен кейін, компания 1867 жылғы 25 желтоқсанда Гранд-Рапидстегі Бридж-стрит пен Мичиган штатындағы Сидар-Спрингс арасындағы 32 шақырымдық (шамамен 20 миль) қадамды ашты. 1867 жылы теміржолдың жалпы кірісі шамамен 22 700 долларға жетті. 1868 жылдың шілдесінде компанияның қызметінде 2 локомотив болды: «Пионер» және «Мускегон». Ол кезде компания бір жолаушы вагоны, бір жүк вагоны, алты ящик вагоны, 24 платформа вагоны және бес қол вагонын пайдаланды. 1869 жылы теміржол қайтадан кредиторларымен қиындыққа тап болды, соның салдарынан соттар компанияны басқару үшін Индиана штатының Форт-Уэйн қаласынан Джесси Л. Уильямсты тағайындады. Уильямстың басшылығымен 1869 жылғы 1 мамырда Мичиган штатындағы Форт-Уэйн мен Литтл-Траверс-Бэй арасындағы желіні аяқтау үшін «Континенттік жақсарту компаниясы» жалданып алынды. Одан 51 күн өткен соң, 1869 жылғы 21 маусымда «Континенттік жақсарту компаниясы» Сидар-Спрингс пен Морли (Мичиган штаты) арасын жалғайтын соңғы рельсті төседі. Уильямс 1871 жылғы 20 маусымда басқарушы қызметінен босатылды.
After grappling with financial difficulties for many years, the company opened service between Bridge Street in Grand Rapids to Cedar Springs, Michigan, on December 25, 1867, a distance of about 20 mile (32 km). The gross earnings of the railroad in 1867 were about $22,700. In July 1868 it had 2 engines in service: the Pioneer and the Muskegon. At that time the company also utilized a single passenger coach and single baggage car, six box cars, 24 flat cars and five hand cars. By 1869 the railroad was again in trouble with its creditors, and the courts appointed a receiver, Jesse L. Williams of Fort Wayne, Indiana, to control the company. Under Williams' direction the Continental Improvement Company was hired on May 1, 1869, to complete the line between Fort Wayne and Little Traverse Bay in Michigan. Fifty one days later, on June 21, 1869, the Continental Improvement Company had laid the last rail connecting Cedar Springs to Morley, Michigan. Williams was discharged as receiver on June 20, 1871.
Кеңейту
1870 жылы 13 қыркүйекте оңтүстіктен Гранд-Рапидс қаласына дейінгі теміржол құрылысы аяқталды. 1870 жылы 1 қазанға дейін желі солтүстікке қарай Биг-Рапидс, Мичиган штатына дейін созылды, ал сол күні Форт-Уэйн мен Биг-Рапидс арасында алғашқы пойыз жүріп өтті. 1871 жылдың маусым айында Гранд-Рапидс және Индиана теміржол компаниясы Синциннати, Ричмонд және Форт-Уэйн теміржол компаниясының жолын және мүлігін иеленді, желі оңтүстікке қарай Синциннатиге дейін ұзартылды. Траверс-Сити теміржол компаниясы, негізгі желідегі Уолтон-Джанкшен станциясынан Траверс-Ситиге дейін қызмет көрсететін тармақ, 1872 жылдың желтоқсанында аяқталды, бұл аймаққа иммиграция толқынын әкелді. 1909 жылға қарай бұл тармақ Траверс-Сити, Нортпорт және көптеген басқа да қалаларға қызмет көрсетті. Париж бен Мичиган штатының Петоски қалалары арасындағы желі 1873 жылдың 25 қарашасында аяқталды. 1882 жылдың 3 шілдесінде жол Маккинау қаласына, Мичиганға және Маккинак бұғазына дейін ашылды. Осы кезде желінің жалпы ұзындығы 529 миль (851 км) құрады. 1886 жылы компания Гранд-Рапидс пен Мичиган штатының Маскегон қалалары арасына «тікелей» тармақ қосты, бұл екі қала арасында саяхаттауға шамамен 1 сағат уақытты қажет етті. 1888 жылдың шілдесіне қарай теміржол паркін 66 локомотив пен 3100 вагондарға дейін кеңейтті. Оның жалпы кірісі 1887 жылы 2,3 миллион долларға жуық болды. 1891 жылы Гранд-Рапидс және Индиана теміржолы елдегі ең ұзын солтүстік-оңтүстік бағытты ұсынды. Теміржол 19 ғасырдың ортасында көбінесе жабайы дала болған Солтүстік Мичиганның қоныстануын жеделдетті. 1896 жылдың 2 шілдесінде Гранд-Рапидс және Индиана теміржолы Гранд-Рапидс және Индиана теміржолы болып қайта ұйымдастырылды.
The track from the south into Grand Rapids was completed September 13, 1870. The line extended north to Big Rapids, Michigan, by October 1, 1870, and a train first traveled between Fort Wayne and Big Rapids on that date. In June 1871, the Grand Rapids and Indiana Railroad Company took control of the road and property of the Cincinnati, Richmond and Fort Wayne Railroad Company, extending the line south to Cincinnati. The Traverse City Rail Road Company, a branch providing service between Walton Junction on the main line to Traverse City, was completed in December 1872, bringing a wave of immigration to that area. This branch offered service to Traverse City, Northport and many towns between by 1909. The line between Paris and Petoskey, Michigan, was completed November 25, 1873. The road was opened to Mackinaw City, Michigan, and the Straits of Mackinac on July 3, 1882. The total length of the line at this time was 529 mile (851 km). In 1886 the company added an "airline" branch from Grand Rapids to Muskegon, Michigan, allowing travel between the two cities in about 1 hour. As of July 1888, the railroad had expanded its fleet to 66 locomotives and 3,100 cars. Its gross earnings were close to $2.3 million in 1887. In 1891 the Grand Rapids and Indiana Railroad featured the longest North South line in the country. The railroad served to accelerate the settlement of Northern Michigan, which was largely a wilderness in the mid 19th century. On July 2, 1896, the Grand Rapids & Indiana Railroad reorganized as the Grand Rapids and Indiana Railway.
Ағаш өңдеу туристік салаға
XIX ғасырдың соңғы ширегінде Солтүстік Мичиганда аз адам тұрды, бірақ теміржол 1876 жылы 300 000 доллардан астам пайда тапты. Пайданың көп бөлігі Мичиганның солтүстігінен оңтүстікке ағаш тасымалдаудан түсті. 1876 жылы тасымалданған 244 000 тонна ағаш, сол жылғы теміржолдың жүк тасымалының 70 пайызын құрады, ал орман өнімдерін тасымалдау келесі он жыл бойы теміржолдың басты табыс көзі болып қала берді. 1880-ші жылдардың соңына қарай орманның қорлары азайды және теміржол туристік бизнеске көбірек тәуелдеуге басталды. Макинак қаласына дейінгі жол толыққанша салыныс алғанға дейін, теміржол өзін "Балықшылар жолы" деп таныстырып, өз жолындағы балық аулау мүмкіндіктері мен демалыс орындарын жарнамалайтын туристік нұсқаулықтар шығарды. 1886 жылы Гранд-Рапидс және Индиана теміржолы, 1881 жылы Маккиноу қаласына жеке желі салған Мичиган орталық теміржолымен және Детройт пен Кливленд кеме жүргізу компаниясымен бірігіп, Маккинак аралындағы қонақ үй компаниясын құрды. Бұл жаңа компания Макинак аралында 1887 жылы есігін ашқан Гранд-отельді салды.
During the last quarter of the 19th century, Northern Michigan had few residents, but the railroad netted a profit of over $300,000 as early as 1876. Most of the profit came from hauling lumber from northern Michigan south. The 244,000 tons of lumber hauled in 1876 represented 70 percent of the railroad's freight business for that year, and shipping forest products remained the main source of business for the railroad for the next decade. By the late 1880s the forests were depleted and the railroad began to depend more on tourist business. Even before completing the line to Mackinac City, the railroad marketed itself as "The Fishing Line" and published tourist guides advertising the fishing opportunities and resorts along its line. In 1886 the Grand Rapids & Indiana joined with the Michigan Central Railroad, which had built its own line into Mackinaw City in 1881 and the Detroit and Cleveland Navigation Company to form the Mackinac Island Hotel Company. This new company built the Grand Hotel on Mackinac Island, which opened in 1887.
Құлдырау
1907 жылы Mackinaw City қаласына күн сайын төрт жолаушы пойзы қатынады. Жолаушылар пойызының бағасы темір жолды қаржыландыруға жеткіліксіз болды және жолаушылар саны азайды. 1909 жылы темір жол әр жолаушыға бір шақырым үшін 24,4 цент пайда тапқанын хабарлады; 1921 жылы темір жол жолаушы шақырымына 19,5 цент зиян шекті. Grand Rapids және Indiana теміржолын 1918 жылы Pennsylvania теміржолы сатып алды. 20 ғасырдың бірнеше онжылдығы бойы, 1961 жылы аяқталып, PRR Northern Arrow (Mackinaw City—Cincinnati) бағытының көп бөлігінде жұмыс істеді. 1975 жылы Мичиган Көлік департаменті темір жолды сатып алды және ол 1984 жылы көбінесе тоқтатылды, бірақ Cadillac-тан солтүстікке қарай Petoskey-ге дейінгі учаскесі Great Lakes Central Railroad компаниясымен пайдаланылады. Michigan Northern Railway де GR&I жүйесінің бір бөлігін 1980 жылдардың ортасына дейін Солтүстік Мичиганда пайдаланды. 1990 жылдары Grand Rapids пен Cadillac, Michigan қалаларының солтүстік жағындағы ескі темір жолдың көп бөлігі White Pine Trail State Park-іне айналдырылды. Vicksburg қаласының солтүстігіндегі ескі темір жолдың бір бөлігі Towline Ave-ден East TU Ave-ге дейінгі Vicksburg Trailway-дің бөлігі болып табылады. Kalamazoo қаласының оңтүстігіндегі учаскесі әлі де Watco Grand Elk Railroad компаниясының Pfizer Portage зауытына қызмет ететін желісі ретінде қолданылады. Kalamazoo қаласының солтүстігіндегі учаскесі әлі де Watco Grand Elk Railroad компаниясының Graphic Packaging Inc. компаниясына қызмет ететін желісі ретінде қолданылады. Сонымен қатар, Watco Grand Elk Kalamazoo мен Grand Rapids арасындағы учаскеде де жұмыс істейді.
By 1907 four passenger trains were running north to and from Mackinaw City daily. Passenger train fares were not enough to support the railroad and ridership declined. In 1909 the railroad reported a profit of 24.4 cents for every passenger for each mile carried; by 1921 the railroad was losing 19.5 cents per passenger mile. The Grand Rapids and Indiana Railroad was bought by the Pennsylvania Railroad in 1918. For several decades in the 20th century, ending in 1961, the PRR operated the Northern Arrow (Mackinaw City—Cincinnati) on much of the route. In 1975 the Michigan Department of Transportation bought the railroad and it largely ceased operation in 1984, although the portion of track from Cadillac north to Petoskey is operated by Great Lakes Central Railroad. The Michigan Northern Railway also operated some of the GR&I system until the mid 1980s in northern Michigan. During the 1990s much of the old railroad right of way between the north side of Grand Rapids and Cadillac, Michigan, was turned into the White Pine Trail State Park. A portion of the old railroad right of way just north of Vicksburg is part of the Vicksburg Trailway from Towline Ave to East TU Ave. The portion of the right of way south of Kalamazoo is still in service as a Watco Grand Elk Railroad spur serving Pfizer portage plant. The portion of the right of way north of Kalamazoo is still in service as a Watco Grand Elk Railroad spur serving Graphic Packaging Inc. Additionally Watco Grand Elk operates on the portion between Kalamazoo and Grand Rapids.