Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Монимуск реликвиясы – бұл сегізінші ғасырға жататын шотландтық үй пішіндес реликвия, ағаштан және металдан жасалған. Ол гаэль және пикттік өрнектерінің, сондай-ақ англосаксон металл өңдеуінің аралдық үйлесімділігімен ерекшеленеді, бұл, мүмкін, Иона монахтарының еңбегі. Қазір ол Эдинбургтегі Шотландия Ұлттық мұражайында сақталуда. Бұл үй пішіндес киелі ыдыстың ерте мысалы, ол кейінірек Орта ғасырларда Еуропа бойынша кең таралды, мүмкін аралдық стильдің ықпалымен. Монимуск реликвиясы қазір бос. Оның өлшемдері: ені 112 мм x тереңдігі 51 мм x биіктігі 89 мм. Бұрынғы ғалымдар Монимуск реликвиясының әйіс Қолумбаның Брекбеннахы (қазіргі гаэль тілінде Брек Баннох немесе "бедерленген шың") болғанын болжады – бұл Шотландия армиясының қасиетті шайқас туы, қасиетті көмек үшін қолданылған және Арброт аббаттығымен байланысты түрлі харталарда айтылған. Алайда, Монимуск реликвиясын Брекбеннахпен теңестіру ықтимал емес, сондықтан Монимуск реликвиясы тарихи жазбаларда аталған зат емес. Аралдық реликвиялардың өте аз ғанасы сақталған, бірақ көптегендер замандас жазбаларында еске алынған.
The Monymusk Reliquary is an eighth century Scottish house shape reliquary made of wood and metal characterised by an Insular fusion of Gaelic and Pictish design and Anglo Saxon metalworking, probably by Ionan monks. It is now in the National Museum of Scotland in Edinburgh. It is an early example of the house shaped shrine that became popular across Europe later in the Middle Ages, perhaps influenced by Insular styles. The Monymusk Reliquary is now empty. Its dimensions are W 112mm x D 51mm x H 89mm. Past scholars suggested that Monymusk Reliquary was the Brecbennach of St. Columba (modern Gaelic Breac Bannoch or "embossed peaked thing"), a sacred battle ensign of the Scottish army, used for saintly assistance, and mentioned in various charters associated with Arbroath Abbey. However, this identification of the Monymusk Reliquary with the Brecbennach is unlikely, and the Monymusk Reliquary is therefore not the object mentioned in historical records. Very few Insular reliquaries survive, although many are mentioned in contemporary records.
Стиль
Ол пиктік көркемдік үлгілері мен ирландтық көркемдік дәстүрлердің (бәлкім, алғаш рет Шотландияға VI ғасырда ирланд миссионерлері әкелген) қосылысымен сипатталады, бұл қазір Аралдық немесе Гиберно-саксон өнері деп аталған көркемдік бағыт. Қақпақ ағаштан жасалған, бірақ күміс және мыс қорытпасымен жабылған. Ол шамамен 750 жылы, мүмкін Иоанн монахтары жасаған. Онда Линдисфарн Евангелиясындай (шамамен 715 ж.) қолжазбаларда кездесетін пиктік және аралдық стильдердің үйлесімі байқалады. Қақпақтың алдыңғы және қақпағындағы күміс жалаты аңдармен безендірілген, олар нүктелі фонға қарсы секіріп, бұрылып, өз құйрықтарын шайнап жатыр, бұл кельт өнеріндегі жануарлар стиліне тән. Нүктелі ойықтар ирландтық стильдің ерекшелігі.
It is characterised by a mixture of Pictish artistic designs and Irish artistic traditions (perhaps first brought to Scotland by Irish missionaries in the sixth century), fused with Anglo Saxon metalworking techniques, an artistic movement now classified as Insular or Hiberno Saxon art. The casket is wooden, but is covered with silver and copper alloy. It was made around 750, probably by Ionan monks. It shows a combination of the Pictish and Insular styles which appear in manuscripts such as the Lindisfarne Gospels (c. 715 AD). The silver plates on the front and lid of the casket are decorated with beasts leaping and twisting, and biting at their tails on a spotted field, characteristic of animal style in Celtic art. The stippled punch marks are characteristically Irish in style.
Брекбеннохтар
Монимуск реликвияриисінде ортағасырлық Шотландияның ең танымал әулиесі – қасиетті Колумбаның реликвиялары болған деп есептелген, өйткені 19 ғасырдан бері ол шотланд армиясының қасиетті шайқас туы – «Сент-Колумбаның Брекбеннохы» деп саналған, бірақ қазір ғалымдар бұл пікірге күмән келтіреді. Брекбеннох, Уильям I (1165–1214) тұсында Арброат аббаттығының аббатына тапсырылған болуы мүмкін, ол оны Форглендегі басқа біреудің қамқорлығына берген. Қамқоршы реликвияриисін сақтауға міндетті болған, осылайша шотландтар оны шайқаста қасиетті көмек ретінде пайдалана алатын. Ол Шотландия армиясымен Англия королі Эдуард II әскеріне қарсы Банокберн шайқасында (1314 ж.) жеңіске жеткен кезде қолданылған.
The Monymusk Reliquary was once believed to have contained relics of St. Columba, the most popular saint in medieval Scotland, since from the 19th century it was believed to be the "Brecbennoch of St. Columba", a sacred battle ensign of the Scottish army, though this is now doubted by scholars. The Brecbennoch may have been handed to the abbot of Arbroath Abbey during the reign of William I (r. 1165 1214), who in turn passed it to someone else's care at Forglen. The custodian was charged with the care of the reliquary, so that it could be used for saintly assistance by the Scots in battle. It was carried by the Scottish army who were victorious against the army of King Edward II of England at the Battle of Bannockburn (1314).
Тарих
Монимуск реликвиясы, бәлкім, XVI ғасырға дейін Форгленде сақталған, содан кейін Форглен мен Монимуск Форбс отбасының меншігіне өтті. 1712 жылы ол Сер Фрэнсис Грантқа Калленде берілді. 1933 жылға дейін Грант коллекциясында қалды, одан кейін аукционға шығарылуға жоспарланған, бірақ Шотландия Ұлттық мұражайы оны алдымен, Өнер қорының көмегімен сатып алды. Бұл мұражай коллекциясының ең маңызды туындыларының бірі деп саналады.
The Monymusk Reliquary was perhaps at Forglen until the sixteenth century, when both Forglen and Monymusk came into the hands of the Forbes family. In 1712 it was transferred to Sir Francis Grant of Cullen. It stayed in the Grant collection until 1933, when it was due to be auctioned, but was acquired by the National Museum of Scotland first, with the help of the Art Fund. It is arguably one of the most important pieces in the museum's collection.