1894 ж. Ньюфаундлендтегі банк дағдарысы: «Қара Monday» ел тарихындағы шешуші сәт. Банктердің жабылу себептері, балық саудагерлерінің рөлі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ньюфаундлендтегі экономикалық дағдарыс
Economic crisis in Newfoundland
1894 жылғы Ньюфаундленд банкінің құлауы, «Қара дүйсенбі» деп белгілі, Ньюфаундлендтің Конфедерацияға дейінгі тарихындағы шешуші кезеңдердің бірі болды. Бұрынғы британдық колонияның қаржылық ахуалы нашарлағанда, колонияның екі коммерциялық банкі – 1854 жылы құрылған Ньюфаундленд Юнион банкі және 1858 жылы құрылған Ньюфаундленд Коммерциялық банкі, екеуі де Канада, Ньюфаундленд, Сент-Джонс қаласында орналасқан, 1894 жылдың 10 желтоқсанында жұмысын тоқтатты. Балық саудагерлері екі банктің директорлар кеңесіне кірді және өздеріне ірі және тәуекелді несиелерді бекітті, бұл банктерді құлауға әкелетіндей қауіпті жағдайдағы ақшалай резервтерге жеткізді. Лондон банктері Ньюфаундленд Коммерциялық банкіне несие беруді тоқтатты және оның бірнеше несиелерін қайтаруды талап етті. Банк бұл талаптарды орындай алмады және екі күннен кейін жабылуға мәжбүр болды. Осыдан кейін Юнион және Жинақ банктеріне қарсы ақша алуға тырысушылардың көп саны шабуыл жасады. Мемлекеттік Жинақ банкі бұл қиындыққа төтеп берді, бірақ Юнион банкі сол күні жабылды және қайта ашылмады.
The Newfoundland Bank Crash of 1894, known as Black Monday, was one of the turning points in Newfoundland's pre Confederation history. The financial woes of the former British colony were worsened when two of the colony's commercial banks, the Union Bank of Newfoundland (established in 1854) and the Commercial Bank of Newfoundland (established in 1858), both located in St. John's, Newfoundland, Canada, closed their doors to the public on December 10, 1894. Fish merchants sat on the boards of directors of both banks and had approved large and risky loans to themselves, which left the banks with dangerously low cash reserves leading into the crash. London banks suspended credit to the Commercial Bank of Newfoundland and requested payment on some of its loans. It was unable to meet these demands and was forced to close two days later. A bank run ensued on both the Union and the Savings Banks. The government run Savings bank was able to weather the storm, but the Union was forced to close that day, never to reopen.
Салдары
Бұл құлау колониядағы сауда мен жұмыспен қамтуға қатысты ауыр соққы болды. Көптеген отбасылар жартылай тіршілікке ие болды. Құлау Ньюфаундлендті банкроттыққа жеткізіп, Канада мен Ньюфаундленд конфедерациясы туралы келіссөздерге әкелді. Сондай-ақ, ол экономиканың нашарлығын және оған тәуелді болған жүк-несие жүйесін көрсетті. "Коммерциялық" және "Одақтық" банктердегі миллион доллардан астам банкноттар, кем дегенде уақытша, құнсыз болып қалды. Жинақ шоттарының құны күрт төмендеді және ел мемлекеттік қарызын төлеуден бас тарту қаупіне тап болды. Банк директорлары ұрлық және сөз байласу айыптарымен қамауға алынды (бірақ 1897 жылы барлығы ақталды). Жұмыссыз жұмысшылар тамақ пен жұмыс талап етіп көшеде наразылық акцияларын өткізді. Үкімет тұрақсыздыққа ұшырады және екі айдың ішінде үш премьер-министр алмасты. Апаттан кейін екі апта ішінде Канада банктері келе бастады: "Нова-Шотландия банкі", "Монреаль банкі", "Канада сауда банкі" және "Галифакс сауда банкі" (қазіргі "Канада Корольдік банкі"). "Монреаль банкі" 1895 жылдың басында үкіметтің шоттарын қабылдады, ал ел сол жылдың қаңтар айында Канада валютасын қабылдады. Бұл Канада банктерінің Ньюфаундленд экономикасына кең араласуының бастамасы болды, бұл Ньюфаундлендтің 1949 жылы конфедерацияға қосылуына ықпал еткен маңызды фактор болды.
The crash had a disastrous effect on commerce and employment in the colony. Many families were left destitute. The crash brought Newfoundland to the brink of bankruptcy and resulted in the Canada Newfoundland Confederation talks. It also highlighted the weakness of its economy and the truck credit system on which it depended. Over a million dollars in bank notes from both the Commercial and Union banks were rendered worthless, at least temporarily. Savings accounts suddenly decreased in value and the country was in danger of defaulting in its public debt. The banks' directors were arrested and charged with larceny and conspiracy (they were all acquitted in 1897). Unemployed workers held street demonstrations demanding food and jobs. The government faced growing instability and went through three prime ministers in two months. Canadian banks began arriving within two weeks of the crash: the Bank of Nova Scotia, the Bank of Montreal, the Canadian Bank of Commerce, and the Merchant's Bank of Halifax (now the Royal Bank of Canada). The Bank of Montreal accepted the government's account in early 1895, and the country adopted Canadian currency in January of that year. It was the beginning of heavy involvement by Canadian banks in the Newfoundland economy, which was an important factor in Newfoundland eventually joining Confederation in 1949.