Фуҷивара Юкинари: Хейан дәуірінің көрнекті қаламгері
Fujiwara no Yukinari
Фуживара но Юкинари: Хейан дәуіріндегі көрнекті жапон жазушысы. «Үш қалам изінің» бірі, сарай кеңесшісі қызметін атқарған. Тарихы мен өнері туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фудзивара но Юкинари (藤原 行成), сондай-ақ Фудзивара но Козеи деп те аталады, Хэйан дәуіріндегі жапон каллиграфы (шодока) болды. Ол өзінің таңдаған өнеріндегі шеберлігімен Оно но Мичиказе және Фудзивара но Сукемасамен қатар, ең көрнекті Үш щетка іздерінің (Сансеки 三跡) бірі ретінде танылды.
Fujiwara no Yukinari (藤原 行成), also known as Fujiwara no Kōzei, was a Japanese calligrapher (shodoka) during the Heian period. He was memorialized for his prowess in his chosen art by being remembered as one of the outstanding Three Brush Traces (Sanseki 三跡), along with Ono no Michikaze and Fujiwara no Sukemasa.
Өмір
Юкинари Фудзивара но Йошитака атты сарай қызметкерінің ұлы болды. Әкесі ерте қайтыс болғаннан кейін, оны атасы ханзада Каненори тәрбиеледі. Юкинари сот қызметкері ретінде табысты мансапқа ие болды, және Бас кеңесші қызметін атқарды. Юкинари жапон стиліндегі каллиграфияны (wayō shodō 和様書道) одан әрі дамытып, оның негізін қалаушы Оно но Мичиказеге (894-966) зор құрмет көрсетті. Ол тіпті күнделігінде, Гонкиде, Мичиказемен кездесіп, одан каллиграфия өнерін үйренгенін айтқан. Юкинари кана шебері ретінде танымал болды. Оның стилі жұмсақ және оңай еліктеуге болатын, сызықтары нәзік әрі әсем, нәтижесінде өте әдемі әрі көркем әріптер туды. Фудзивара Юкинари – кейіннен вайо (和様) каллиграфиясының басты дәстүріне айналған каллиграфияның Сесонжи аталымының негізін қалаушы деп есептеледі. Оның сақталған туындыларының көп бөлігі Мана (мағыналық бірліктер ретінде қолданылатын қытай иероглифтері) Гёшо немесе Сошо стилінде жазылған.
Yukinari was the son of a courtier by the name of Fujiwara no Yoshitaka. After the early death of his father, he was raised by his grandfather, Prince Kanenori. Yukinari had a fairly successful career as a court official, where he served as a Major Counselor. Yukinari further improved the Japanese style calligraphy (wayō shodō 和様書道), and showed great respect to its founder, Ono no Michikaze (894 966). He even mentioned in his diary, Gonki, that he had a dream wherein he met Michikaze and learnt calligraphy from him. Yukinari was known as the master of kana. His style was mild and easily emulated, his lines were dainty and exquisite, resulting in highly elegant characters. Fujiwara Yukinari is regarded as the founder of the Sesonji lineage of calligraphy, which later became the leading tradition of wayō (和様) calligraphy. His extant works were most written in Mana (Chinese characters used as units of meaning) in Gyōsho or Sōsho.
Шығармалары
Оның ең танымал туындыларының бірі – Бай Цзюйидің поэзия антологиясының 65-томындағы сегіз өлеңінен жасалған қолжазба шиыршық. Ол бұл шедеврді 1018 жылы, қырық жеті жасында жазған. Шиыршық арнайы дайындалған риоши деп аталатын тоғыз қағазды біріктіріп, ашық қоңыр, шарап түсі және басқа да бояулармен бояу арқылы жасалған. Бұл қолжазба шиыршықты император Фушими (1288-1298 жылдары билік еткен) жоғары бағалаған, бұл туралы қағаздың арт жағындағы тігістерге жазылған қолтаңба куәлік етеді. Қазіргі уақытта шиыршық Токио Ұлттық мұражайында сақтаулы. Ол "Гонки" күнделігін және жақында табылған "Синсен Ненчугёдзи" атты жылдық рәсімдер туралы кітапты мұра етіп қалдырды.
One of his most well known works is the handscroll of Bai Juyi's eight poems from volume 65 of his Poetic Anthology. He wrote this masterpiece in 1018 when he was forty seven years old. The scroll was made by joining together nine pieces of specially prepared paper known as ryoshi, then dyed in light brown, claret, and other shades. This handscroll was treasured by Emperor Fushimi (reigned from 1288 to 1298), and the colophon over the seams on the back of the paper attests to this. Currently, the scroll is stored in the Tokyo National Museum. He left a diary the gonki and a recently discovered book of Ceremonies for annual events called Sinsen Nenchugyoji.