Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Африкалық белсенді
South African activist
Гангатура Мохамбри Найкер (30 қыркүйек 1910 – 12 қаңтар 1978) – медицина ғылымдарының докторы және үнді тамил тегінен шыққан Оңтүстік Африканың апартеидке қарсы күрескері.
Gangathura Mohambry Naicker (30 September 1910 – 12 January 1978) was a medical doctor and a South African anti apartheid activist of Indian Tamil descent.
Ерте өмір
Оның әкесі банан саудасымен айналысып, экспорттаған. Ол Дурбандағы Теңіз колледжінде оқыды, содан кейін 17 жасында Ұлыбританияға орта білімін аяқтау үшін барды, ал кейін Эдинбург университетінде медицинаны оқыды.
His father was a trader, exporting bananas. He studied in Durban at Marine College and then at the age of 17 went to Britain to finish high school, and he then studied medicine at the University of Edinburgh.
Апартеидке қарсы белсенділік
Найкер Оңтүстік Африкалық Үндістан конгресінің (SAIC) және Натальдық Үндістан конгресінің жетекші мүшесі болды. 1946 жылы ол Юсуф Дадумен бірге Оңтүстік Африкадағы үндістер арасында Азиялықтардың жер иеленуі және Үндістерді өкілдік ету туралы заңдарға наразылық білдіру мақсатында пассивті қарсылық науқанын ұйымдастырды. Трансваалдық Үндістан конгресінің Юсуф Дадумен бірге ол Үндістанға сапар шекті, онда 1947 жылы Махатма Ганди және басқа да үнді лидерлерінен Оңтүстік Африкадағы үндістердің күш-жігеріне қолдау алды. Найкер апартеидке қарсы көпұлтты біріккен фронтты ерте жақтағандардың бірі болды. 1947 жылы ол Африка Ұлттық Конгресімен (ANC) Даду-Найкер-Ксума пактісі, яки «Үш дәрігердің пактісі» деп белгілі одақ құруға жұмыс істеді. Найкер апартеидке қарсы белсенділігі үшін көп рет түрмеге қамалды. 1948 жылы ол Юсуф Дадумен бірге Иммиграциялық ережелер заңы бойынша алты айға қатаң еңбекке кесілді. 1952 жылы «Наразылық» науқанына қатысқандығы үшін бір айға түрмеге жабылды. 1950 жылдары Найкер кем дегенде екі мерзімге SAIC президенті болды, бірақ 1953 жылы апартеид үкіметі оны жиналыстарға қатысудан тыйым салған болатын. Найкер 1956-1961 жылдардағы Сатқындық ісінде айыпталушылардың бірі болды, алайда оған және басқа бірнеше сотталушыларға қарсы айыптар 1958 жылы алынып тасталды. 1956 мен 1973 жылдар аралығында оның саяси қызметіне үнемі шектеулер қойылды.
Naicker was a leading member of South African Indian Congress (SAIC) and the Natal Indian Congress. In 1946 he and Yusuf Dadoo led passive resistance campaigns among Indian South Africans to protest the Asiatic Land Tenure and the Indian Representation Act. Along with Yusuf Dadoo of the Transvaal Indian Congress he visited India, where he received support for the endeavours of the South African Indians from Mahatma Gandhi and other Indian leaders in 1947. Naicker was an early advocate for a multi racial united front against apartheid. He worked to develop an alliance with the African National Congress (ANC) in 1947, known as the Dadoo Naicker Xuma Pact, or the Three Doctors' Pact. Naicker was imprisoned numerous times for anti apartheid activism. In 1948 he and Yusuf Dadoo were sentenced to six months hard labour under the Immigrant Regulation Act. He was jailed for a month after participating the Defiance campaign of 1952. During the 1950s Naicker was president of the SAIC for at least two terms, despite being forbidden to attend gatherings by the Apartheid government in 1953. Naicker was one of the accused in the Treason Trial of 1956 1961 but the charges against him and several other co defendants were dropped in 1958. Between 1956 and 1973 he was regularly banned, which limited his political activities.