Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық романист және белсенді (1867–1951)
American novelist and activist (1867–1951)
Энни Нейтан Майер (19 ақпан 1867 – 23 қыркүйек 1951) – американдық жазушы, әйелдерге сайлау құқығын беруге қарсы болған, және әйелдер үшін жоғары білімді дамытуды қолдаған, Барнард колледжін құрған адам. Оның әпкесі белсенді Мод Нейтан, ал сіңілі баласы жазушы және ақын Роберт Нейтан болды.
Annie Nathan Meyer (February 19, 1867 – September 23, 1951) was an American author, anti suffragist, and promoter of higher education for women who founded Barnard College. Her sister was activist Maud Nathan and her nephew was author and poet Robert Nathan.
Алғашқы жылдар және білім
Ол 1867 жылы Нью-Йорк қаласында Энни Август пен Роберт Уикс Нейтанның қызы болып дүниеге келді. Нейтандар – Американың отаршылдық дәуірінде Манхэттенде тұратын Сефард отбасыларының бірі. Олар XV ғасырда туған жері Испания мен Португалиядағы діни шектеулерден қашып келген. Оның арғы атасы Гершом Сейхас, колониялық Манхэттендегі көрнекті синагогтың раввині, ол британдықтардың діни талаптарын орындаудан бас тартқандықтан қуғын-сүргінге ұшырады. Кейін ол Джордж Вашингтонның қызметке орнасу рәсіміне көмектесті. Бала кезінде Мейер 1873 жылғы құлдыраудан (Crash) кейін ата-анасының қаржылық жағдайы нашарлағандықтан көптеген қиындықтарға тап болды. Анасының тілегі бойынша мемлекеттік мектепке бармағандықтан, Мейер өзіндік білім алып, жеті жасқа дейін Чарльз Диккенстің барлық туындыларын оқып шыққанын айтты. 1875 жылы отбасы жұмыс мүмкіндіктері үшін Нью-Йорктен Висконсин штатының Грин-Бэй қаласына көшті. Кейін Мейер 1885 жылы Манхэттендегі ерлер колледжінде жаңадан ашылған Колумбия колледжінің әйелдерге арналған колледждік курсына түсу үшін оқуын тығыз бақылады. Бұл бағдарлама әйелдерге барлық бакалаврлық дипломдар бойынша емтихан тапсыруға мүмкіндік берді, бірақ олар студенттерді емтиханға дайындау үшін дәрістерге қатыса алмады. Курс әйелдерді Колумбияның толыққанды студенттері деп мойындамады, себебі сол кезде колледж ресми түрде әйелдерді қабылдамады. Фактически Колумбияның түлегі болған Мейерлердің Маргарет есімді жалғыз баласы болды. Ол 1894 жылы дүниеге келіп, 1923 жылы оқтан туған жазада қайтыс болды.
She was born in New York City in 1867, the daughter of Annie August and Robert Weeks Nathan. The Nathans are one of America's colonial era Sephardic families living in Manhattan who had fled the religious restrictions in their native Spain and Portugal during the fifteenth century. Her great grandfather was Gershom Seixas, the rabbi leading a prominent synagogue in colonial Manhattan who also suffered repression when he refused to follow the religious dictates of the British. Later, he would assist at the inauguration of George Washington. During childhood, Meyer encountered many hardships as the Crash of 1873 damaged the financial status of her parents. Since she was withheld from public school by her mother's request, Meyer was self educated and claimed to have read all of the works of Charles Dickens by the age of seven. In 1875, the family moved from New York to Green Bay, Wisconsin for greater employment opportunities. Meyer later focused her studies carefully in order to enroll in the newly established Columbia College Collegiate Course for Women in 1885 at the all male Columbia College in Manhattan. It was a program that allowed women to sit for examinations for all undergraduate degrees although they were not allowed to attend the lectures preparing its students for the examinations. The course did not recognize women participants as fully enrolled Columbia students because at the time, officially, the college did not enroll women. A de facto Columbia graduate, The Meyers only had one child, named Margaret. She was born in 1894 and died in 1923 of an accidental gunshot.
Мансап
Үйленуінен кейінгі бірнеше апта ішінде Мейер Колумбия университетінде әйелдер колледжін қаржыландыру үшін комитет құруды бастады, бұл жас әйелдерге өзінің басында болмаған білім беру мүмкіндігін беру мақсатында жасалды. 1888 жылдың қаңтар айында Мейер «The Nation» журналына 2500 сөздік эссе жазды, онда Нью-Йорк қаласы басқа ірі қалалармен салыстырғанда мәдениеттен кемшілік көрінеді, себебі әйелдерге арналған гуманитарлық колледж жоқ еді. Мейер қаржыландырусыз бұл идеяның сәтсіз болатынын түсінді. Элла Уидпен бірге жұмыс істеп, ол құрған колледжді қолдауға дайын тұрған елу көрнекті Нью-Йорктіктерден тұратын комитет құрды. Содан кейін ол Колумбия университетінің қамқоршыларының қарсылығын жеңіп, колледжге Колумбияның сол кездегі президенті, аралас білім беруді жақтаған Фредерик Барнардтың есімін берді. Колледж 1889 жылы Колумбияның қарсы бетінде ашылды. Джорджтаун университетінің халықаралық қатынастар профессоры Чарльз Кинг антропологтар туралы талқылау кезінде Мейер туралы былай деп жазды: «Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Барнардта әлеуметтік ғылымдар – психология, үкімет, қолданбалы статистика және антропология бойынша оқыту негізгі университетке қарағанда кем болмады, көбінесе одан да жақсы болды. Барнардтың көреген және ұзақ жыл қызмет еткен деканы Вирджиния Гилдерслив Бродвейден батысқа қосымша лекциялар оқу үшін Колумбияның ең жақсы профессорларын таңдауға басымдық берді». Мейер құрған Барнард колледжі Америкадағы әйелдер колледждерінің «жеті қарындасы» қатарына кіреді және бүгінде елдегі ең элиталық колледждердің бірі саналады. Барнардқа түскен әйелдер өз деңгейлерінде Колумбияның лекцияларына қатыса алғанмен, 1983 жылға дейін Колумбия университетінің бакалавриат мектебін тек ерлер ғана бітірген.
Within weeks of her wedding, Meyer began organizing a committee to fund a women's college at Columbia in an effort to provide young women with an educational opportunity that she had not enjoyed. In January 1888, Meyer wrote a 2,500 word essay to The Nation arguing New York City lacked culture in comparison to other major cities because it lacked a liberal arts college for women. Meyer understood that the idea was futile without funding. Working with Ella Weed, she created a committee of fifty prominent New Yorkers willing to support the college she was founding. She then overcame the opposition of the Columbia University trustees by naming the college after Frederick Barnard, Columbia's then recently deceased president who had been a strong advocate for coeducation. The college opened in 1889, across the street from Columbia. Writing about Meyer during a discussion of anthropologists, Charles King, professor of international affairs at Georgetown University, notes that "[a]fter the First World War, instruction in the social sciences—psychology, government, applied statistics, and anthropology—was at least as good at Barnard as at the main university and often better. Virginia Gildersleeve, Barnard's visionary and long serving dean, placed a premium on hiring the best professors from Columbia for additional lectures west of Broadway." The college Meyer founded, Barnard College, is one of the Seven Sisters of women's colleges in America and ranks today as one of its most elite colleges. Although since its founding, women enrolled at Barnard have been able to attend the Columbia lectures on their level, only men were graduated from the undergraduate school of Columbia until 1983.
Әйелдер сайлауына қатысты көзқарас
Мейер өзінің әйелдерге дауыс беру құқығын жақтаған бауыры Мод Натандан өзгеше, әйелдердің дауыс беру құқығына қарсы белгілі болды. Өмірінің соңында ол Нью-Йорктегі "Кройдон" қонақ үйінде тұрды. 1951 жылдың 23 қыркүйегінде қайтыс болды, туыстары қалмады және мүлкін түрлі қайырымдылық қорына қалдырды. Оның көп бөлігі күйеуінің есімімен қор құру үшін Монтефиоре ауруханасына бөлді; ол онда туберкулез саласындағы маман болған дәрігер қызмет еткен.
In direct conflict to her sister Maud Nathan, a suffragist, Meyer later became known as an opponent of suffrage for women. At the end of her life she lived in New York's Hotel Croydon. She died on September 23, 1951, leaving no survivors, and left her estate to various charities. A large portion went to Montefiore Hospital, to establish a foundation in her husband's name; he had been a doctor there, specializing in tuberculosis.