Францияның оңтүстігіндегі ежелгі үңгір және археологиялық орын

Кіріспе

Лазарет үңгірі (ағылшынша: Grotte du Lazaret) – Жерорта теңізіне қарап тұрған, Ницца қаласының шығыс жағында орналасқан, тарихқа дейінгі адамдар қоныстанған археологиялық үңгір. Қазба жұмыстарының нәтижелері төменгі палеолит дәуірінде адамдар паналар салғанын көрсетеді. Зерттеушілер 20 000-нан астам қазбаланған жануар сүйектерінің фрагменттерін тапты. Үңгірде табылған, шамамен екі жүз мың жыл бұрынғы, тоғыз жасар баланың бас сүйегінің бөліктері Homo heidelbergensis немесе прото-неандерталь адамының болғанын көрсетеді.

Мүмкін болатын баспана

6 теңіз изотоптық сатысында (186 000 – 127 000 жыл бұрын) пайдаланған үңгірдің тұрғын қабаттары 1970 жылдары қазылып алынды және сол кездегі тұрғындардың құрылыс шеберлігі мен ұйымдастыру дағдыларын көрсете алады. Үңгірдің аузына жақын және бір қабырға бойында ашельдік тас құралдарымен қатар жануар сүйектерінің сынықтары табылды, олар екі дөңгелек көмір шоғырлануын қоршап тұрды, бұл ошақтар болған болуы мүмкін. Бұл тұрғын аймақтың мөлшері – және ол үш жағынан үңгір қабырғасымен, ал төртінші жағынан иілген үлкен тастардың қатарымен шектелген. Осы тастар үңгір қабырғасына тігілген жануар терісінен жасалған шатырдың тіреу бағаналарын ұстау үшін қолданылған болуы мүмкін деп жорамалданады. Органикалық тіреу бағаналарының немесе шатырдың өзінің қалдықтары сақталмаған, бірақ тас құралдар мен жануар сүйектері екі жерде тастардың арасынан сыртқа қарай төгілгендей көрінеді, бұл шатырдың болжамды кіреберістерін білдіруі мүмкін. Ошақтардың маңынан табылған ұсақ теңіз қабықшалары төсек ретінде пайдаланылған теңіз балдырын көрсетеді. Бұл елді мекендегі арнайы аймақтардың болуын көрсетеді: ішкі тұрмыстық аймақ және сыртқы аймақ, ол шатырмен жабылған, бірақ басқа мақсатта пайдаланылған болуы мүмкін. Дегенмен, тастарды үңгірге кім әкеліп орналастырғаны әлі белгісіз, мүмкін, бұл табиғи процестердің нәтижесі немесе олардың орналасуына байланысты құрылыс болмаған. Жақын маңдағы жерлердегі шектеулі мәліметтер, мұнда ұқсас тас құралдары мен басқа мәдени заттар табиғи тастардың шоғырлануына жақын жерде табылған, Ле Лазареттегіден гөрі аз сенімді. Мұндай жерлердің мысалдары: Ла-Бом Бонн (Квинсон, Жоғарғы Прованс Альпісі) және Оргнак. Археологиялық жазбаларда қазіргі заманғы адамдар келгенге дейін, яғни 50 000 жыл бұрынғы тұрғын үйлер туралы мәліметтер өте аз, себебі осы уақытқа дейін салынған әлсіз құрылымдардың ұзақ уақыттан кейін анық археологиялық іздерін қалдыруы екіталай.

Occupation layers of the cave in use during marine isotopic stage 6 (186,000 to 127,000 years ago) were excavated during the 1970s and may demonstrate construction abilities and other organisational skills by the inhabitants at the time. Close to the mouth of the cave and along one wall were found Acheulean stone tools along with fragments of animal bone surrounding two circular charcoal concentrations which likely served as hearths. This occupation area measures and was delimited by the cave wall on three sides and on the fourth by a sinuous line of large stones. It is these which have been interpreted as having served as packing stones that could have been used to support the poles of an animal skin tent pitched against the cave wall. No evidence of the organic tent poles or tent itself would have survived but stone tool flakes and animal bone appear to spill outwards from between the stones at two points which may represent entrances to the conjectured shelter. Finds of tiny sea shells surrounding the hearths may represent seaweed brought into the cave to serve as bedding. This may indicate specialised activity areas within the settlement with an inner domestic area and an outer one which would have been covered by the tent but presumably used for another purpose. It is by no means certain that the stones were brought into the cave and placed by people however and natural processes or a reason for their placement not involving a structure may explain their presence. The limited evidence from nearby sites where similar stone tools and other cultural material have been found close to concentrations of natural rocks is less compelling than at Le Lazaret. Examples of these similar sites include La Baume Bonne (in Quinson, Alpes de Haute Provence) and Orgnac. The evidence for housing in the archaeological record prior to the arrival of modern humans 50,000 years ago is slim, although any flimsy structure built prior to this time is unlikely to leave unmistakable archaeological traces after so long.

Түсініктемелер

Де Ламли, 1975, Франциядағы мәдени эволюцияның орташа Плейстоцен кезеңіндегі палеоэкологиялық жағдайдағы дамуы, «Австралопитектерден кейін» еңбегінде, Бутцер, КВ және Исаак, Гл. (ред.) 745—808 беттерде. Гаага: Мутон, Скарре, 2005 ж., сілтеме келтірілген.