Кіріспе
Бенджамин Р. Барбердің 1984 жылы ағылшын тілінде жазған «Күшті демократия: жаңа дәуір үшін қатысу саясаты» атты кітабы 1984 жылы Калифорния университетінің баспасында жарық көрді және 2004 жылы оның жарияланғанына жиырма жыл толуына орай қайта басылды. Кітапта өкілдік немесе «жетілмеген» демократияның демократиялық басқаруда азаматтардың рөлін кемсітетін жекешіл «құқықтар» көзқарасына негізделгені туралы сөз болады. Бұл еңбек өкілдік немесе либералды демократияны теориялық тұрғыдан сынап, қатысу саясатының негізін қалайды. Соңғы тарауда ірі индустриалды қоғамдарда күшті демократия теориясын қолданудың практикалық жолдары түсіндіріледі. Күшті демократия туралы Герман Дейли, Томас Пру және Роберт Костанзаның «Жалпы тұрақтылықтың жергілікті саясаты» (2000) еңбегінде де айтылады, онда күшті демократия «өзгеріп отыратын әлемге жауап бере алатын және оған сәйкес өзгере алатын көзқарасты құру ретінде түсінілетін саясат» деп анықталған. Авторлар күшті демократияны былай сипаттайды:
Strong Democracy: Participatory Politics for a New Age by Benjamin R. Barber was published by the University of California Press in 1984 and republished in a twentieth anniversary edition in 2004. The book argues that representative or "thin" democracy is rooted in an individualistic "rights" perspective that diminishes the role of citizens in democratic governance. The work offers a theoretical critique of representative or liberal democracy and a foundation for participatory politics. The final chapter elucidates practical ways to apply the theory of strong democracy in large industrial societies. Strong democracy is also discussed in The Local Politics of Global Sustainability by Herman Daly, Thomas Prugh and Robert Costanza (2000), and is defined as "Politics understood as the creation of a vision that can respond to and change with the changing world." The authors go on to describe strong democracy thus:
In a strong democracy, people – citizens – govern themselves to the greatest extent possible rather than delegate their power and responsibility to representatives acting in their names. Strong democracy does not mean politics as a way of life, as an all consuming job, game, and avocation, as it is for so many professional politicians. But it does mean politics (citizenship) as a way of living: an expected element of one's life. It is a prominent and natural role, such as that of "parent" or "neighbor".
Күшті демократияда адамдар – азаматтар өздерін-өздері басқаруға, мүмкіндігінше, өздерінің билігі мен жауапкершілігін өз атынан әрекет ететін өкілдерге тапсырудың орнына, барынша тырысады. Күшті демократия дегеніміз саясатты өмір салты ретінде, толыққанды жұмыс, ойын немесе хобби ретінде қарастыру емес, көптеген кәсіби саясаткерлер үшін олай. Бірақ ол саясатты (азаматтықты) өмір сүру тәсілі ретінде қарастырады: адамның өмірінің күтілетін бір бөлігі. Бұл «ана» немесе «қонақ» сияқты маңызды және табиғи рөл.
Strong Democracy: Participatory Politics for a New Age by Benjamin R. Barber was published by the University of California Press in 1984 and republished in a twentieth anniversary edition in 2004. The book argues that representative or "thin" democracy is rooted in an individualistic "rights" perspective that diminishes the role of citizens in democratic governance. The work offers a theoretical critique of representative or liberal democracy and a foundation for participatory politics. The final chapter elucidates practical ways to apply the theory of strong democracy in large industrial societies. Strong democracy is also discussed in The Local Politics of Global Sustainability by Herman Daly, Thomas Prugh and Robert Costanza (2000), and is defined as "Politics understood as the creation of a vision that can respond to and change with the changing world." The authors go on to describe strong democracy thus:
In a strong democracy, people – citizens – govern themselves to the greatest extent possible rather than delegate their power and responsibility to representatives acting in their names. Strong democracy does not mean politics as a way of life, as an all consuming job, game, and avocation, as it is for so many professional politicians. But it does mean politics (citizenship) as a way of living: an expected element of one's life. It is a prominent and natural role, such as that of "parent" or "neighbor".
Өмірбаян
Америка Құрама Штаттарында демократиялық институттар мен тәжірибені нығайтуды қолдайтындар 2008 жылдан бастап «Біздің ұлтымыздың демократиясын нығайту» (SOND) деген атпен жинала бастады. Бұл жиындар сайлау реформасы, сайлау қаржысын реформалау, азаматтық белсенділік, кеңес беру демократиясы, ашық үкімет, азаматтық құқықтар, бірлескен басқару, БАҚ реформасы, қоғамдық қызмет және иммигранттарды қоғамдық өмірге қатыстыру салаларындағы жақтастарын бірге жұмыс істеудің жолдарын анықтау үшін біріктірді. «Біздің ұлтымыздың демократиясын нығайту» жиындарын ұйымдастырған ұйымдардың қатарында AmericaSpeaks, Demos, Everyday Democracy және Гарвард университетінің демократиялық инновациялар мен басқару орталығынан профессорлар бар еді. Жиындардың нәтижесінде бұл топтар «Күшті демократия үшін кампания» коалициясын құрды.
Либералды "жеңіл" демократияны сынға алу
"Либералдық", "жеңіл" немесе "өкілдік" демократияны 19 ғасырда Прудон, Бакунин және Кропоткин сияқты көрнекті анархистер сынға алды. Шындығында, Кропоткиннің 1885 жылғы "Ребель сөзіндегі" "Өкілдік үкімет" атты мақаласы осындай сынның классикалық үлгісі саналады. Төменнен басталатын демократияның орнына, тікелей демократия немесе тек жергілікті лауазымдарға жергілікті сайлаулар либералдық демократия саяси лауазымдарға дауыс беретін үлкен адамдар тобынан тұрады. Көпшілік сайлауда жеңіске жету көбінесе жарнамаға жұмсалған қаржыға байланысты, демек, олигархия немесе плутократия билігі орнап, Барбер либералдық теория мен практиканың негізінде жатқан радикалды жекешілік демократияны түбегейлі құлдыратады деп санайды. Бұл әлсіз демократия күшті демократиялық құрылымға қарағанда кем заңды нәтижелер береді. Барбер сонымен қатар әлеуметтік келісімшарттың либералдық құрылымын сынға алып, негізінен Гоббстың ықпалында болған дәстүршілдердің адам мен заңды абстракция ретінде қарастыратынын, бұл қоғамдағы оқшаулану мен пайда болатын түрлі ауруларға себеп болатынын айтады.
Barber posits that the radical individualism that underpins liberal theory and practice actually fundamentally undermines democracy. This weak democracy produces less legitimate outcomes than under a stronger democratic structure. Barber also criticizes the liberal construction of the social contract, claiming that traditionalists influenced primarily by Hobbes view man and law as mere abstractions, which contributes to isolationism within society and a series of emergent pathologies.
Либералды демократияның ережелері
Барбер либерализмді үш негізгі көзқарасқа жіктейді, олардың әрқайсысы қақтығысқа және жеке тұлға мен мемлекет арасындағы қарым-қатынасқа деген нақты ұстанымды көрсетеді.