Lake Superior & Ishpeming темір жолы: Мичиганның Жоғарғы түбегіндегі тау-кен өнеркәсібі үшін қызмет көрсететін тәуелсіз темір жол. 1896 жылдан бері жұмыс істеп келеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мичиганның жоғарғы жарты аралында орналасқан тау-кен темір жолы. Lake Superior and Ishpeming Railroad – бұл III сыныпты АҚШ темір жолы, Мичиган штатының Маркеттен және жоғарғы жарты аралындағы жақын жерлерге қызмет көрсетеді. Ол 1896 жылы жұмысын бастады. LS&I Маркеттегі бас кеңсесінен тәуелсіз темір жол ретінде жұмыс істеуін жалғастыруда. 1970 жылдың соңында LS&I 117 шақырымдық жолда 241 шақырым рельспен (388 км рельс бойынша 188 км) жұмыс істеді; сол жылы ол жүк тасымалы туралы мәліметтерді ұсынды. 2011 жылы LS&I рельстің ұзындығы 25 мильге (40 км) дейін қысқартылды.
Mining railroad based in the Upper Peninsula of Michigan
The Lake Superior and Ishpeming Railroad , is a Class III railroad U. S. railroad offering service from Marquette, Michigan, to nearby locations in Michigan's Upper Peninsula. It began operations in 1896. The LS&I continues to operate as an independent railroad from its headquarters in Marquette. At the end of 1970, LS&I operated 117 miles of road on 241 miles of track (188 on 388 km); that year it reported of freight. In 2011, LS&I had been reduced to 25 mile (40 km) of track.
Тарих
Lake Superior and Ishpeming Railway 1893 жылы темір кенін өндіретін Cleveland Cliffs Iron Company (қазіргі Cleveland Cliffs Inc.) компаниясының еншілес компаниясы ретінде құрылды. Бастапқыда теміржолдың басты жұмысы – Marquette қаласының батысындағы Marquette темір кен аймағынан темір рудасын Superior көліндегі порттарға тасымалдау, содан кейін кенді Төменгі Ұлы көлдердегі болат зауыттарына жіберу болды. Темір кен аймағындағы негізгі қалалар – Мичиган штатының Ishpeming және Negaunee қалалары. 1904 жылы теміржол көп мөлшерде жүк тасыды, оның ішінде темір кені басым болды. Оның құрамында 489 руда вагоны, 14 локомотив және 121 жұмыскер болды. 1923 жылы LS&I теміржолы Munising, Marquette және Оңтүстік-Шығыс теміржолымен (MM&SE) бірікті, бұл қысқа желі Marquette қаласынан Munising қаласына дейін 64 шақырым (40 миль) қашықтықта орналасқан. LS&I-дың жаңа тармағы Жоғарғы жарты аралының тығыз орманды бөлігінен өтіп, LS&I-дың жұк көлеміне тағы бір тауар қосты. MM&SE/LS&I сондай-ақ Marquette қаласынан солтүстік-батысқа қарай Big Bay қаласына дейін екінші тармақ желісін пайдаланды. Жолаушылар тасымалы маңызды болған жоқ. 1904 жылы теміржол жүк тасымалымен салыстырғанда 180 000 жолаушы милясын тасымалдады. 1931 жылы Munisingтен Lawson, Marquette және Princeton қалаларына күніне екі пойыз қатынады. Бір пойыз Marquette қаласынан Big Bay қаласына, ал екіншісі Munisingтен Shingleton қаласына дейін шығыс тармағы бойынша жүрді. 1940 жылы Munising пен Princeton және Lawton мен Marquette қалалары арасындағы қатынас күніне бір пойызға дейін азайтылды, ал Big Bay қаласына қызмет көрсету аптасына үш рет жүзеге асырылды. Мұндай қызмет деңгейі кем дегенде 1950 жылға дейін сақталды. 1955 жылы жолаушылар тасымалы үшін Munisingтен Princeton қаласына дейін күндізгі бір ғана пойыз қалды; Marquette және Big Bay қалаларына енді қызмет көрсетілмеді. 1960 жылы барлық жолаушылар тасымалы тоқтатылды. 1962 жылы дизельдік локомотивтер булы локомотивтердің орнын басып, желіде жұмыс істеді. Big Bay тармағы 1960 жылдары сатылды және Munising қаласындағы операциялар 1980 жылдары аяқталды. 2004 жылы Humboldt пен Republic кеніштері (Marquette темір кен аймағының бөлігі) арасындағы желі тоқтатылды және теміржолға айналдырылды. 2012 жылы желінің бір бөлігі жаңа кен орнына, Humboldt кенішіне Mineral Range Railroad компаниясымен қайта іске қосылды. 2016 жылы Lake Superior & Ishpeming компаниясының негізгі бизнесі темір кенін 26 шақырым (16 миль) қысқа желі арқылы Cleveland Cliffs компаниясы басқаратын Tilden кенішінен Ishpeming қаласының оңтүстігінен Superior көліне тасымалдау болып қала берді. LS&I қызмет көрсететін Empire кенішінің жабылуына байланысты тасымалдау көлемі күрт азайды.
The Lake Superior and Ishpeming Railway was organized in 1893 as a subsidiary of Cleveland Cliffs Iron Company (now Cleveland Cliffs Inc.), the iron ore mining company. From the start the railroad's primary business was the transport of iron ore from the Marquette Iron Range, west of Marquette, to docks on Lake Superior from which the ore could be shipped to steel mills on the lower Great Lakes. The primary towns on the iron range are Ishpeming and Negaunee, Michigan. In 1904 the railroad carried over of freight, and over of that was iron ore. It had 489 ore cars, 14 locomotives, and 121 employees. In 1923 the LS&I Railway merged with the Munising, Marquette and Southeastern Railway (MM&SE), a short line running from Marquette 40 mile (64 km) east to Munising to form the LS&I Railroad. The LS&I's new spur ran through a section of the Upper Peninsula thickly forested with pulpwood, adding a second commodity to the LS&I's workload. The MM&SE/LS&I also operated a second spur from Marquette northwest to Big Bay. Passenger operations were never major. In 1904 the railroad carried over 180,000 passenger miles, compared to over of freight. In 1931 two trains a day ran each way from Munising to Lawson, Marquette and Princeton. One train ran from Marquette to Big Bay and one on the east branch from Munising to Shingleton. By 1940 the Munising to Princeton and Lawton to Marquette service had been reduced to one train a day each way, and Big Bay service was operating three times a week. This level of service lasted at least to 1950. By 1955 the only passenger service remaining was a single daily train from Munising to Princeton; Marquette and Big Bay were no longer served. All passenger service had been discontinued by 1960. By 1962, diesel locomotives had replaced steam locomotives on the line. The Big Bay spur was sold in the 1960s and Munising operations ended in the 1980s. A line between Humboldt and the Republic Mine (part of the Marquette Iron Range) was abandoned and railbanked in 2004. Part of the line was reactivated by the Mineral Range Railroad in 2012 for a new mine, the Humboldt Mine. As of 2016, the Lake Superior & Ishpeming's primary remaining business continued to be the transport of iron ore over a 16 mile (26 km) short line from the Tilden Mine south of Ishpeming, operated by Cleveland Cliffs, to Lake Superior for transport. Tonnage was declining sharply due to the shutdown of the adjacent Empire Mine, also historically served by the LS&I.
Инженерлік
Lake Superior & Ishpeming тарихи басты желісі Маркеттен темір кен орындарына дейін "The Hill" деп аталатын салыстырмалы түрде тік еңісте жұмыс істейді. Ең тік градиенті 1,63%. LS&I-дың Маркетт доктарының орналасқан жеріне байланысты, темір жол Dead River өзенін кесіп өтуі керек. Көпірдің ұзындығы 172 метр, ал биіктігі 32 метрді құрайды.
The Lake Superior & Ishpeming's historic main line operates on a relatively steep grade, called "The Hill", from Marquette to the iron mines. The steepest gradient is 1.63%. Because of the location of the LS&I's Marquette docks, the railroad must cross the Dead River. The trestle is 565 feet (172 m) long and 104 feet (32 m) high.
Есімдіктер
LS&I-дың лақап аттарына «Хейденнің схемасы», «Ілмек және көз», «Кішкентай Салли және Имоген» (оның бірінші бас менеджері Х.Р. Харистің екі қызының есімдерімен аталған) және «Жайбарақат, баяу және тәуелсіз» кіреді.
The LS&I's nicknames have included "Hayden's Scheme," "The Hook and Eye," "Little Sally and Imogene" (after the names of two daughters of H. R. Harris, its first general manager), and "Lazy, Slow, and Independent".
Сақтау
LS&I-ден сақталған барлық дерлік бу локомотивтерін Маркет және Хьюрон таулары туристік темір жолы құтқарып қалды. 2002 жылы олардың барлығы жеке сақтау топтарына сатылды. LS&I-ден сақталған жалғыз 2-8-2 локомотиві – MK 1 No. 14, ол 1913 жылы Болдуин компаниясымен салынған. Бұл локомотив бастапқыда 1919 жылы LS&I-ге сатылмас бұрын Дулут және Солтүстік Миннесота темір жолында жұмыс істеді. No. 14 локомотиві Дулут қаласындағы (Миннесота штаты) Лейк-Супериор теміржол музейіне сыйға тартылды және әлі күнге дейін музейде экспонат ретінде сақталған. Бұрынғы LS&I #18 локомотиві, 1910 жылы Alco компаниясымен салынған 2-8-0 Consolidation типі, Grand Canyon Railway компаниясына тиесілі болды. Кейін ол Брайан Флемингке сатылды, ол оны Mount Hood темір жолында пайдаланды, содан кейін Рио-Гранде көрікті темір жолында жұмыс істеген Iowa Pacific Holdings компаниясына сатты. 2021 жылдың наурыз айында No. 18 локомотивін Магуайр қоры сатып алып, Пенсильвания штатының Бойертаун қаласындағы Colebrookdale темір жолына сыйға тартты. Қазір ол Поттстаун қаласының жанында қайта құрастырылуда. LS&I #19 локомотиві 2004 жылдан бері Техас штатының Фриско қаласында тұрақты түрде қойылған. Бұл локомотив қазір Frisco 19 деп белгіленген, бірақ ол St. Louis-San Francisco (Frisco) темір жолында жұмыс істемеген. Бұл локомотив бұрын Grand Canyon Railway компаниясына тиесілі болған, кейін ол Невада штатының Лас-Вегас қаласындағы MGM Grand Adventures ойын-сауық паркіне сатылды. Оны Фриско қаласы сатып алды, Техас штаты, типтік Frisco локомотивінің үлгісі ретінде статикалық экспонат ретінде пайдалану үшін. Frisco темір жолы 1306 сериялы Frisco локомотивтері ретінде бірнеше Consolidation локомотивтерін пайдаланды. LS&I #20 локомотиві де Grand Canyon Railway компаниясына тиесілі болды және 18 локомотивімен бірге Брайан Флемингке сатылды. Қазір ол Техас штатының Аллен қаласындағы Allen Heritage Center мұражайында қойылған. LS&I #21 локомотиві 2002 жылы Майкл Гуделл сатып алғаннан кейін тасталған туристік теміржолдан шыққан соңғы локомотив болды. Қазір ол Висконсин штатында BMG Railroad Contractors компаниясымен қайта құрастыру үшін бөлшектелген. Темір жолдың бұрынғы No. 22 локомотиві, 1910 жылы салынған және 1924 жылы желіге қосылған 2-8-0 Consolidation типі, Висконсин штатының Солтүстік Фридом қаласындағы Mid Continent Railway мұражайында бірнеше вагондармен бірге сақталған. LS&I #23 локомотиві, 1910 жылы Alco компаниясымен салынған тағы бір Consolidation локомотиві, қазіргі уақытта Нью-Йорк штатының Финикия қаласындағы Empire State Railway мұражайында орналасқан. 2022 жылы ол сыртқы түрін жаңарту жұмыстарынан өтуде. LS&I #24 локомотиві, тағы бір Consolidation локомотиві, Висконсин штатының Грин-Бэй қаласындағы Ұлттық теміржол мұражайында тұрақты түрде қойылған. LS&I No. 62 жолаушылар вагоны мен No. 63 жолаушылар/багаж вагоны да NRRM коллекциясында бар. LS&I #29 локомотиві Аризона штатының Уильямс қаласындағы Grand Canyon Railway компаниясына тиесілі және басқарылады. Ол 2019 жылдан бері қызметтен шығып, 1472 күндік F.R.A. тексеруін күтуде. Темір жолы оны қайта құрастыра ма, әлде экспонат ретінде қоя ма, әзірге белгісіз. Бұрынғы No. 33 локомотиві жұмыс істеуге жарамды күйге келтірілді және қазір Огайо штатының Шугаркрик қаласындағы Age of Steam Roundhouse компаниясына тиесілі. Иллинойс теміржол мұражайында 34 және 35 нөмірлі екі бұрынғы Consolidation локомотиві бар. No. 35 локомотиві 1985 жылдан бері музей коллекциясында статикалық экспонат ретінде сақталған, ал No. 34 локомотиві 1971 жылдан бері экспонат ретінде қойылған, кейін ол Батыс Мэриленд көрікті темір жолына сатылып, Мэриленд штатының Камберленд қаласында #734 ретінде пайдаланылды. Қазір ол 1472 күндік қазандық тексеруін күтуде қызметтен тыс тұр.
Almost all the preserved steam locomotives from the LS&I were saved by the Marquette and Huron Mountain tourist railroad of Marquette. All were sold off to separate preservation groups by 2002. The only 2 8 2 from the LS&I that's preserved is MK 1 No. 14, built by Baldwin in 1913. It was originally operated by the Duluth and Northern Minnesota Railroad, before being sold to the LS&I in 1919. The 14 was donated to the Lake Superior Railroad Museum in Duluth, Minnesota, where it operated between 1992 and 1998. It still remains at the museum as a display piece. The former LS&I #18 a Consolidation, a 2 8 0 Consolidation type built by Alco in 1910, was owned, like many former LS&I locomotives by the Grand Canyon Railway. It has since been sold to Brian Fleming, who operated it on the Mount Hood Railroad, before selling it to Iowa Pacific Holdings, who operated it on the Rio Grande Scenic Railroad. In March 2021, No. 18 has been purchased by the Maguire Foundation, who donated it to the Colebrookdale Railroad in Boyertown, Pennsylvania. It is now undergoing a rebuild near Pottstown. LS&I #19, has been on static display in Frisco, Texas since 2004. This locomotive is now lettered as Frisco 19, but it did not actually operate on the St. Louis San Francisco (Frisco) Railway. This locomotive was also formerly owned by the Grand Canyon Railway, before being sold to MGM Grand Adventures Theme Park in Las Vegas, Nevada. It was purchased by the City of Frisco, Texas specifically for use as a static display to be representative of a typical Frisco locomotive. Frisco operated a number of Consolidations as Frisco series 1306 engines. LS&I #20 was also owned by the Grand Canyon Railway and was traded along with the 18 to Brian Fleming. It is now on static display at the Allen Heritage Center in Allen, Texas. LS&I #21 was the last locomotive to leave the abandoned tourist railroad in 2002, after being purchased by Michael Goodell. It is now disassembled at Wisconsin in a slow process of being rebuilt for operational purposes by BMG Railroad Contractors. The railroad's former Locomotive #22, a 2 8 0 Consolidation type built in 1910 and acquired by the line in 1924, is preserved along with several of the line's coaches and cars at the Mid Continent Railway Museum in North Freedom, Wisconsin. LS&I #23, another Consolidation built by Alco in 1910, is currently situated at the Empire State Railway Museum in Phoenicia, New York. As of 2022 it is undergoing cosmetic restoration. LS&I #24, another Consolidation, is on static display at the National Railroad Museum in Green Bay, Wisconsin. LS&I Passenger Car #62 and Passenger/Baggage Car #63 are also found in the NRRM’s collection. LS&I #29, is owned and operated by the Grand Canyon Railway in Williams, Arizona. It has been out of service since 2019 as it is just about due for a 1472 day F. R. A. inspection. It is not clear if the railway will rebuild it or put it on display. Former Locomotive #33, has been restored to operating condition, and is currently under ownership of the Age of Steam Roundhouse in Sugarcreek, Ohio. The Illinois Railway Museum had two former Consolidation Locomotives, #34 and #35. #35 remained in the museum collection on Static Display since 1985, while #34 was on display since 1971, before being sold to and operated by the Western Maryland Scenic Railroad in Cumberland, Maryland as #734. It is currently out of service, pending a 1,472 day boiler inspection