Мысырлық "Бұзылмайтын Жұлдыздар" және пирамидалар құрылысының астрономиялық сыры
The Indestructibles
Ежелгі египеттік астрономдардың "Бұзылмайтын жұлдыздар" атауы, өмірден кейінгі әлемді бейнелейтін тұрақты аспан денелерін көрсетеді. Египет мифологиясы, Ра және Нут туралы аңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жойылмаушылар (сөзбе-сөз "жойылуды білмейтіндер") – ежелгі Египет астрономдарының сол кезде Солтүстік полюстің айналасында әрдайым көрінетін екі жарқын жұлдызына берген аты.
The Indestructibles ( – literally "the ones not knowing destruction") was the name given by ancient Egyptian astronomers to two bright stars which, at that time, could always be seen circling the North Pole.
Терминология
Египетолог Тоби Уилкинсон бұл атауды египет идеологиясындағы орынды метафора деп түсіндірді. "Айналмалы жұлдыздар – өлімнен кейінгі өмірдің өте жақсы метафорасы, себебі олар көзбен көргенде ешқашан батпайды: олар жай ғана полярлық жұлдыздың айналасында айналады. Олар өлмейтін жұлдыздар, немесе египеттік терминологияда, бұзылмайтын, өлген патшаның жаны үшін тамаша орын", – деді ол 2001 жылы. Бұл контекст египеттіктердің Ра (күн құдайы) Нут (көк құдайы) арқылы дүниеге келгеніне байланысты. Нут аспанда жалаңаш әйел ретінде бейнеленген және Құс жолымен теңестірілген – аяқтары Аққу шошасының Денбедегі екі саласынан, ал басы Егіздердегі кеңеюден пайда болған. Нуттың басы көктемгі күн мен түн теңелу кезінде күннен 75 минут кейін көкжиектен төмен өтеді, ал дәл сол нүктеде көкжиектен Раны "жұтады", ол 272 күннен кейін қысқы күн тоғысында Денбебен бірдей бұрылыста қайта туылды.
Egyptologist Toby Wilkinson explained the naming as apt metaphor in Egyptian ideology. "Circumpolar stars are a very good metaphor for the afterlife because when viewed, they never seem to set: they simply rotate around the pole star. They are the undying stars, or in Egyptian terminology, the Indestructibles, a perfect destination for the soul of the dead king," he said in 2001. The context for this is the Egyptian belief that Ra (the sun god) was given birth to by Nut (the sky goddess). Nut was pictured as a naked female spread across the sky, and identified with the Milky Way – the legs formed by the bifurcation at Deneb in Cygnus, and the head by the swelling at Gemini. The head of Nut passes below the horizon about 75 minutes after the sun on the spring equinox, and at the same point on the horizon, "consuming" Ra, who was symbolically reborn 272 days later on the morning of the Winter solstice, on the same declination as Deneb.
Астрономия
Осыдан 4500 жыл бұрын мысырлықтар жылдыздардың 10 градуспен айналатын, қозғалмайтын аймағын – аспан, яғни өлімнен кейінгі өмірдің орны деп есептеген. Сол кездегі полюстік жұлдыз Тубан (Альфа Драконис) болды. Ежелгі Мемлекет кезінде тек фараон мен оның отбасы ғана аспанға көтеріледі деп ойланған. Фараондар пирамидаларда жерленгендіктен, олардың өмірден кейінгі өмірі мен өлместігіне әсер еткен, сондықтан құрылыстар қасақана түрде астрономиялық тұрғыдан бағытталған. Мысырлықтар патшалары өлгеннен кейін солтүстік аспандағы жұлдыздарға айналады деп сенгендіктен, пирамидалары мен ғибадатханаларын солтүстікке қарай «жойылмас» жұлдыздарға қарай тізіп, қайтыс болған фараондарға солтүстік аспанға тікелей жол ашқан. Кембридж университетінің Шығыс зерттеулері факультетінің докторы Кейт Спенс Гизадағы Ұлы пирамиданың бағыты циркумполярлық «Жойылмас» жұлдыздардың «бірдей уақытта өтуін» күту арқылы жасалғанын, демек жұлдыздардың прецессиясын анықтау арқылы салыстырмалы түрде дәл құрылыс басталу күнін (+/- 5 жыл) көрсетуге болады дейді, атап айтқанда б.з.д. 2480 жыл. Ескі Мемлекет кезеңі үшін бұрынғы мысырлық хронологиясы тек 100 жылға дейін ғана дәл деп есептелуі мүмкін.
About 4,500 years ago, the Egyptians believed that the unmovable area the stars encircled by 10 degrees each, was heaven in the sense that it was the place of the afterlife. The pole star at the time was Thuban (Alpha Draconis). During the Old Kingdom it was thought that only the pharaoh and his family could ascend to heaven. As Pharaohs were buried in pyramids there were implications for their afterlife and their immortality and consequently the structures were deliberately aligned astronomically. Believing that their kings became stars in the Northern sky after death, Egyptians aligned their pyramids and temples due north toward the "indestructible" stars, giving the departed pharaohs direct access to the northern sky. Dr. Kate Spence of the Faculty of Oriental Studies at Cambridge University argues that the alignment of the Great Pyramid of Giza was performed by waiting for a "simultaneous transit" of the circumpolar Indestructibles, and therefore, that by charting the precession of the stars a relatively accurate start date (+/ 5 years) for its construction can be given, namely 2480 BC. Previous Egyptian chronology for the Old Kingdom could only be considered accurate to within 100 years either way.