Кіріспе

Адольф Адамның комедиялық операсы. Si j'étais roi (ағылшынша: Егер мен патша болсам) – Адольф Адамның үш актілі комедиялық операсы. Либреттосын Адольф д’Энери мен Жюль Анри Брезиль жазған. Ол алғаш рет 1852 жылдың 4 қыркүйегінде Париждегі Théâtre Lyrique (Théâtre Historique, Boulevard du Temple) театрында қойылды. Қойылым екі актерлік құраммен ашылды, бұл бірден кейін бірге кештерде орындауға мүмкіндік берді (жылдың соңғы төрт айында Théâtre Lyrique театрындағы барлық қойылымдардың жартысын құрады және алғашқы он жылда 170-тен астам қойылымға жетті). Қойылым өте сәнді деп есептелді, актерлер қымбат киімдер мен әшекейлер тақты. Кейін Брюссельде (1853), Нью-Орлеанда (1856), Туринде (1858) және Сурабаяда (1864) сахналады. Ол Le postillon de Lonjumeau-дан кем танымал болғанымен, Адамның ең көрнекті туындысы саналады. Жақсы дамыған увертюра бұрын өте танымал болды, әсіресе жазбаларда. Вокалдық биік нүктелеріне сопрано ариясы "De vos nobles aïeux" және баритонға арналған куплетер "Dans le sommeil, l'amour" кіреді.

Бірінші акт

Таң атқанда жағажайда Зизелді балықшыларды қамаудан тоқтату үшін пара беруге тура келеді. Оқиға басталар алдында бірнеше ай бұрын Гоадағы жас балықшы Зефорис суға батып бара жатқан әйелді құтқарып, оның жоғалтқан жүзігін табады. Зефорис осы оқиғаны әпкесі Зелидаға және досы Пифеарға айтады; Патша Муссол мен оның сарайы өте жатқанда, Зефорис сол әдемі әйелді сарайлық ханшайым ретінде таниды: Немея. Күлтемір Зефориске көңіл бөлді де, оны Немеяға жүзігі мен құтқару туралы сырын айтпауға мәжбүрлейді. Қадур патшаны ханшайымды өзі құтқарып қалғанына көндіргеннен кейін (Немея Қадурды ұнатпаса да, оны құтқарған адамға үйленуге ант берген), ол Зефористің ауылдан кетуін талап етеді. Зефорис мұңайып, төсекке жатып, кедей балықшы емес, патша болу арманымен көрінеді, сонда ғана Немеяға лайықты болар еді. Патша оның бұл сөздерін естіп, ұйықтап жатқанын көргенде, ойын ойнауға шешім қабылдап, оны сарайға жеткізеді.

ІІ акт

Келесі күні Зефорис патшалық киім киген Муссоль сарайының тақ бөлмесінде оянады, және барлығы оны патша сияқты күтеді. Ол бұл жағдайдан ләззаттанып, кеңесшілерді шақырып, балықшыларға көмектесу үшін заңдар қабылдайды. Бірақ, ханшайым Немеяға үйленетінін жариялау шектен шығады, патша Зефориске ұйықтарту дәрісі беріп, оны қарапайым үйіне қайтарады.

ІІІ акт

1-кестеде Зефорис өзінің кедей балықшы үйінде бәрін түсінде көрген сияқты екенін ойлайды. Әпкесі Зелида оны көңіл көтеруге тырысады, бірақ Немеа оған бұл түс емес екенін айту үшін келеді, ал Кадур қарсыласынан құтылу үшін қасапшылармен кіргенде, ол Зефориске ғашық екенін жариялайды. Патша мен оның сарайы оқиға орнына келіп, Кадурдың португалдық соғыс кемелерімен жағалауда құдаласуға тырысқанын біледі. 2-ші көрініс Гоа қаласындағы алаңда өтеді; португалдарды жеңгеннен кейін патша Немея мен Зефорис арасында одаққа келіседі.

Таңдалған жазба

Егер мен патша болсам. Лилиан Бертон (Немея), Андре Маллабрера (Зефорис), Рене Бьянко (Муссол), Анри Медус (Кадур), Пьер Герал (Зизель), Бернард Альви (Пифяр), Андре Габриэль (Зелида). Ричард Бларо басқарған (1960 ж.) Консерваторияның концерттік қоғамының оркестрі. Универсалды классика, Франция.